مكان نمازگزار
سؤال (203) آيا بايد در صحت جماعت زنان فاصله آنان با مردان يك متر باشد، چنانچه در بين مردان اينگونه است؟
بسمه تعالى: فرقى بين جماعت زنان و مردان از جهت فاصله نمىباشد، والله العالم.
سؤال (204) بنابر نظر مرحوم آية الله خوئى (قدس سرّه) اگر فاصله بين زن و مرد در نماز كمتر از يك وجب باشد، نماز باطل است. اگر مكلف اين مسئله را نمىدانسته و در مسجدالحرام نماز خوانده و فاصله او با زنان كمتر از مقدار ذكر شده بوده، آيا نماز و حج او صحيح مىباشد؟
بسمه تعالى: فاصلهى مورد نظر به مقدار مذكور در مسجد الحرام بين زن و مرد معتبر نمىباشد، والله العالم.
سؤال (205) اگر مردى مشغول خواندن نماز طواف بوده و زنى آمده و بدون مراعات مقدار فاصلهى شرعى جلوى آن مرد مشغول نماز شده، حكم نماز اين زن و مرد چگونه است، آيا نماز هر دو باطل مىشود؟
خوئى (قدس سرّه): در اين فرض نماز شخص دوّم فقط باطل است.
تبريزى (قدس سرّه): نماز اين دو اشكالى ندارد و در اين مسئله فرقى بين نماز طواف و غير آن نمىباشد، بلكه بعيد نيست كه اين حكم اختصاص به مسجد نداشته، بلكه در همهى مكهى قديم اين حكم جارى باشد.
افضل بودن نماز زن در خانهاش
سؤال (206) آيا نماز خواندن زن در مسجد بهتر است يا در خانهاش؟ و آيا اين حكم مطلق است يا نسبت به بعضى از زمانها و مكانها فرق دارد؟
بسمه تعالى: نماز در خانه بهتر است، والله العالم.
سؤال (207) آيا استحباب نماز خواندن زنان در منزل يك حكم عمومى است؛ يعنى فرقى بين نماز جماعت و يا فرادى در مسجد نمىباشد، خصوصاً با توجه به رواياتى كه تاكيد به حضور در نماز جماعت مىكند؟
بسمه تعالى: نماز زن در منزلش برتر و بهتر است از مسجد، هر چند نماز جماعت در مسجد باشد، والله العالم.
سؤال (208) اگر در مسجد نماز جماعتى كه مردان در آن حضور دارند زن هم در آن جماعت شركت كرده و اقتدا نمايد، اين نماز ثواب بيشترى دارد يا نمازى كه در منزل مىخواند؟
بسمه تعالى: نمازى كه در منزل مىخواند افضل مىباشد، والله العالم.
سؤال (209) نظر مبارك را دربارهى نماز زنان در مسجد بفرماييد، آيا با فرض امكان نماز خواندن در منزل نماز در مسجد استحباب دارد؟
بسمه تعالى: خواندن نماز در منزل براى زن بهتر مىباشد، هر چند نماز جماعت در مسجد باشد. الله العالم.
تكبيره الاحرام
سؤال (210) زنى از زنهاى مؤمنه هنگام نماز بعد از گفتن جملهى لا اله الا اله در آخر اقامه بدون تكبيرة الاحرام و نيت، شروع به خواندن حمد مىكرده و به اين كيفيت چند سال نماز مىخوانده است، با توجه به قواعد شرعيه نماز باطل است، آيا به نظر حضرتعالى راهى براى تصحيح اين نماز وجود دارد؟
بسمه تعالى: بنابر احتياط بايد نمازهايى را كه به اين شكل خوانده، به قدر ممكن اعاده كند، والله العالم.
سؤال (211) دخترى كه الآن 13 ساله مىباشد و مدتها به خاطر جهل به مسايل
شرعى تكبيرة الاحرام را نگفته است، حكم نمازش چيست؟
بسمه تعالى: تكبيرة الاحرام ركن در نماز مىباشد و با ترك آن نماز باطل مىگردد، چه عمدى باشد و چه سهوى و بايد به هر اندازه كه ممكن است، نمازهايش را اعاده كند، والله العالم.
احكام قرائت
سؤال (212) آيا اگر زن از روى فراموشى نماز اخفاتى را به حالت جهر بخواند، نمازش باطل است؟
بسمه تعالى: اگر نماز جهرى را به حالت اخفاتى بخواند مانعى ندارد، ولى نماز اخفاتى را نمىتواند به شكل جهرى بخواند و بايد به وظيفهى خود در صورتى كه اشتباهاً جهر خوانده، در اثناء نماز عمل نمايد، والله العالم.
سؤال (213) زنى كه به مدت چند سال در قرائت نماز كلمه (ظا) را در قرائت كلمه عظيم به شكل ضاد تلفظ مىكرده و مىگفته، عضيم، آيا نماز اين زن باطل مىشود؟ اگر اين زن توانايى اداى كلمه ذكر شده را به شكل صحيح آن ندارد، وظيفهاش چيست؟
بسمه تعالى: اگر نمىتواند كلمه را به شكل صحيح آن ادا كند نمازش صحيح مىباشد و اگر نماز را به شكلى كه خوانده، صحيح مىدانسته، هرچند قدرت بر اداى كلمه صحيح داشته است، قضاى نمازهاى قبل لازم نمىباشد، والله العالم.
سؤال (214) آيا زن مىتواند در حالى كه خودش تنها باشد نماز را بلند بخواند با توجه به اينكه آهسته خواندن گاهى اوقات او را به شك مىاندازد؟
بسمه تعالى: در نمازهايى كه به شكل جهرى خوانده مىشود، مانعى ندارد كه به شكل جهرى بخواند، والله العالم.
سؤال (215) آيا در نمازهاى جهرى بر زن واجب است كه حتماً نماز را به جهر بخواند و در صورتى كه نامحرمى باشد كه صداى او را مىشنود، آيا جهر به نماز ساقط مىشود و آيا در حال تنهايى مىتواند نماز را آهسته بخواند؟
بسمه تعالى: زن در نماز جهرى مخير است كه بلند خوانده يا آهسته بخواند، والله العالم.
نماز جماعت
سؤال (216) در مورد اقتداء زنان در جماعت مردان، آيا اگر زنان در ساختمان و مكانى مجاور مكان مردان اقتدا نمايند و بين آنان و مردان ديوارى فاصله باشد، آيا جماعت صحيح مىباشد؟
بسمه تعالى: مانعى ندارد، والله العالم.
سؤال (217) اگر زنان در نماز جماعت از طبقهى بالا به جماعت مردان اقتدا نمايند و فاصلهى طبقهى فوقانى با سطح مسجد تقريباً حدود سه يا چهار متر باشد و صفوف جماعت زنان در طبقه بالا از انتهاى صفوف مردان شروع مىشود با توجه به اينكه مكان زنان كاملًا جدا از مردان بوده و صداى جماعت را فقط به واسطهى بلندگو مىشنوند، آيا جماعت زنان صحيحمىباشد؟
بسمه تعالى: در فرض ذكر شده، اگر زنان از جماعت طبقهى پائين به وسيلهى صداى بلندگو با خبر باشند مانعى ندارد، والله العالم.
نماز مسافر
سؤال (218) اگر زن با شوهرش براى ديدن خانوادهى خود مسافرت كند و منزل و وطن زن از مسافت شرعيه دورتر باشد، بايد نمازش را شكسته بخواند يا تمام؟
بسمه تعالى: اگر زن هنوز از وطن خود اعراض نكرده و احتمال عقلانى مىدهد كه روزى باز به وطنش برگشته و در آن جا زندگى كند، بايد نماز را تمام بخواند و شوهرش اگر ده روز در آن محل نمىماند بايد نماز را شكسته بخواند و همچنين اگر زن به محل وطن شوهر برود و نخواهد ده روز در آنجا بماند، بايد نماز را شكسته بخواند، والله العالم.
سؤال (219) وطن همسر من در كاشان بوده و الآن با من در قم زندگى مىكند و قصد زندگى با من در قم را دارد و اگر من مردم و يا اينكه شرايطى پيدا شد كه قادر به ادامهى زندگى نشديم، او به خانواده و وطنش بر مىگردد، آيا با توجه به اين مطلب اعراض از وطن نسبت به زوجه محقق شده است؟
بسمه تعالى: اگر زن از وطن اصلى خودش اعراض نكرده، نمازش در آنجا تمام است، والله العالم.
سؤال (220) معناى اعراض از وطن چيست؟ اگر زنى ازدواج نموده و با شوهرش در وطن شوهر زندگى مىكند، ولى مىداند اگر روزى طلاق بگيرد به منزل پدرى و به وطن اصلىاش بر مىگردد، آيا با توجه به اين مطلب اعراض از وطن محقق شده است؟
بسمه تعالى: اگر احتمال بدهد طلاق يا فوت شوهر را، اعراض محقق نشده است، والله العالم.
سؤال (221) ما دانشجويانى هستيم كه در رشتهى پزشكى تحصيل نموده و فاصلهى دانشگاه تا وطن اصلى ما به اندازهاى است كه نماز شكسته مىشود، تكليف روزهى ما از جهت شرعى و همچنين نماز ما را بيان فرمائيد، با توجه به اينكه ما هر روز اين مسافت را طى مىكنيم؟
بسمه تعالى: شما بايد در نماز بين نماز شكسته و تمام جمع نموده و در دانشگاه و در راه به اين كيفيت نماز بخوانيد. اما اگر در آنجا روزه گرفتيد قضاى روزهى آن روز بر شما واجب نمىباشد، والله العالم.
سؤال (222) اشخاصى كه محل كار آنان در محلى و مسكن آنان در محل ديگرى مىباشد و بين اين دو مكان مسافت شرعيه مىباشد، اين اشخاص طبعاً بايد نماز را تمام بخوانند، آيا زنهاى آنها هم مشمول اين حكم مىشوند؟
خوئى (قدس سرّه): زنهاى آنان در حكم تمام خواندن نماز در محل كار به آنان ملحق نبوده و بايد نماز را شكسته بخوانند، مگر اينكه آنها هم مثل شوهرانشان در آن مكان كار و شغلى داشته باشند و يا اينكه محل كار، محل زندگى و مقرّ آنان باشد.
تبريزى (قدس سرّه): اگر زنان هم در آن محل شغل داشته باشند، هرچند آن شغل خدمت به شوهران و كمك كردن به آنان باشد كه شوهرانشان بتوانند براى كار در آن محل باقى بمانند، نمازشان تمام است.
سؤال (223) كارمندانى كه در شهرى كار مىكنند كه بين آن شهر و وطن آنان مسافت شرعيه فاصله دارد و در محل كار با خانوادهى خود در يك منزل اجارهاى به سر مىبرند و در هر هفته دو روز به وطن خود بر مىگردند، حكم نماز و روزههاى خانوادهى اين كارمندان چيست؟
خوئى (قدس سرّه): خانوادهها هم بايد نماز را تمام بخوانند و از مقرّ كار روزه بگيرند و در طريق و راه نمازشان شكسته مىشود و بايد افطار كنند، ولى وظيفهى خود كارمندان در راه و مسير جمع بين قصر و تمام است.
سؤال (224) آيا زن در وطن شوهرش در نماز و روزه، حكم وطن خودش را دارد و بعد از ازدواج، آيا در وطن خودش بايد نماز را تمام بخواند؟ اگر براى
ديدار خانواده و فاميل به وطنش برود، نماز او چه حكمى دارد؟
خوئى (قدس سرّه): اگر از وطن قبلى خود اعراض نكرده، اين زن دو وطن دارد.
سؤال (225) آيا وطن مادر قبل از ازدواج مادر، وطن فرزندان او هم محسوب مىگردد يا اينكه وطن فرزندان وطن پدرشان مىباشد؟
خوئى (قدس سرّه): اگر فرزند در وطن مادرى سكنى گزيده و قصد زندگى و توطن در آنجا را دارد، وطن مادر وطن او هم محسوب مىگردد و در غير اين صورت وطن مادرى، وطن فرزندان محسوب نمىشود و فرزندان تابع مادر نمىباشند، والله العالم.
سؤال (226) اگر زن و شوهر هر دو وطن اصلى واحدى دارند و از آنجا به محل ديگرى كه با وطن اصلى فاصلهى شرعيه دارد، منتقل شدهاند. بعد از انتقال شوهر از وطن خود اعراض نموده و همسر او اعراض نكرده است و قصد دارد كه اگر روزى از شوهر جدا شد به وطن اصلى خود برگردد، وظيفهى اين زن و فرزندانش در وطن اصلى چگونه است، آيا زن در اعراض تابع شوهر مىباشد؟
خوئى (قدس سرّه): اگر فرزندان در محل دومى متولد شدهاند بايد مادر نماز را تمام خوانده و فرزندان هم در وطن مادرى اگر قصد ده روز نكردهاند، شكسته بخوانند و اگر فرزندان در وطن اصلى پدر و مادرشان متولد شدهاند، اگر از آن وطن اعراض نكردهاند، نماز را بايد تمام بخوانند و اگر اعراض كردهاند، بايد شكسته بخوانند.
سؤال (227) خانمى از اهالى نجف اشرف بوده و با مردى از اهالى كربلا ازدواج نموده است و گفته است كه من در مسكن با شوهرم توافق كردهام، تا زمانى كه با شوهرم زندگى مىكنم و علاقهى همسرى وجود دارد من در كربلا باشم و فقط براى زيارت به نجف بروم و اگر روزى از او جدا شدم،
دوباره به نزد خانوادهام به نجف برمىگردم، اين زن اكنون با شوهرش در كربلا زندگى مىكند، آيا در اين مسئله اعراض از وطن اصلى كه نجف مىباشد، محقق شده است و بايد در نجف نماز را شكسته بخواند؟
خوئى (قدس سرّه): اين مسئله دو صورت دارد: اگر خانمى مثل اين خانم در معرض طلاق و جدايى باشد، به قصد زندگى در كربلا اعراض محقق نمىشود. ولى اگر طلاق و جدايى فرض بعيدى باشد، اعراض از نجف محقق شده است، والله العالم.
سؤال (228) زنى كه با مردى از اهالى بصره ازدواج نموده و وقتى كه وارد بصره شده، در روزهاى اول نمازش را شكسته مىخوانده، در حالى كه بايد مدتى بگذرد كه قصد توطن در بصره محقق شود، ما از مقدار اين مدت سؤال كرده و مقدارش را نفهميديم. اكنون سؤال اين است كه به نظر شما مقدار اين مدت چقدر مىباشد؟
خوئى (قدس سرّه): در فرض سؤال: مدت معينى را براى قصد توطن مشخص نكردهايم و صدق توطن به حسب انگيزههاى انتقال به محلى مختلف مىباشد و اين امر موكول به عرف بوده و با رجوع به فهم عرفى معلوم مىگردد.
تبريزى (قدس سرّه): اگر زن بداند كه با شوهرش در محل زندگى شوهر، دايماً زندگى مىكند، از زمانى كه وارد وطن شوهر مىشود، وطن شوهر وطن او محسوب شده و نيازى به گذشت زمان نمىباشد.
سؤال (229) زنى از تهران با مردى از قم ازدواج نموده و زن در شهر شوهر خود زندگى مىكند. اين دو گاهى اوقات براى ديدن پدر و مادر زوجه و يا كارهاى ديگرى به تهران سفر مىكنند، البته اين مسافرت به اندازهى ده روز نمىشود، بلكه مجموع مسافرتهاى آنان به تهران در طول سال يك