ج- با فرض اينكه بعد از وقت جبران متوجه شده، بعيد نيست صحّت عمل، لكن احوط عدم اكتفاء به اين حج است، و اين احتياط ترك نشود.
346 س- ترجمه تلبيه «لبيّك اللّهمّ لبيّك، لبيّك لا شريك لك لبيّك، إنّ الحمد و النّعمة لك و الملك لا شريك لك» چيست؟
ج- ترجمه جمله مذكور چنين است: «خدايا دعوت تو را با كمال ميل اجابت مىكنم، با كمال ميل اجابت مىكنم دعوت تو را، اجابت مىكنم دعوت تو را با كمال ميل، شريكى نيست مر تو را، اجابت مىكنم با كمال ميل دعوت تو را، همانا ستايش و نعمت و ملك براى تو است، شريكى براى تو نيست. و اگر كلمه دعوت را هم نگويد (در مواردى كه بايد ترجمه را بگويد) كفايت مىكند.
347 س- اگر بعد از خروج از ميقات در بين راه متوجه شود كه تلبيه را نگفته، يا نيّت نكرده، و يا به جهت ديگر احرامش درست نيست، و چنانچه بخواهد از همانجا به ميقات برگردد ميسر نيست ولى اگر بيايد مكه امكان دارد برگردد، آيا مىتواند بيايد مكه و به ميقات برگردد، يا بايد از همانجا محرم شود؟
ج- اگر مىتواند ولو از مكه به ميقات برگردد، براى عمل واجب نمىتواند از غير ميقات محرم شود، ولى براى دخول مكه از ادنى الحل به نيت عمره مفرده محرم شود، و بعد از اعمال آن، به يكى از مواقيت معروف برود، و براى عمره تمتع احرام ببندد.
348 س- در غير حال طواف و نماز آن اگر جامه احرام يا بدن محرم نجس شود مثل نجس شدن بدن يا لباس در قربانگاه، آيا براى احرام او اشكال دارد يا نه؟
ج- براى احرام او اشكال ندارد، و لكن احوط آن است كه در صورت امكان، تطهير يا تبديل نمايد.
349 س- كسى كه جهلا يا نسيانا در حال احرام تا مكه شورت را بيرون نياورد چه صورت دارد؟
ج- احرام، صحيح است و كفاره ندارد، بايد شورت را فورا از بدن بيرون كند.
350 س- مردى كه مىخواهد محرم شود اگر لباس دوخته را بيرون نياورد و لباس احرام را روى آن بپوشد، به احرامش ضرر مىزند يا نه؟
ج- بنا بر احتياط بايد لباس را بكند و محرم شود، تا قطع به صحّت احرام نمايد.
351 س- اگر لباس احرم كوتاهتر از حدّ شرعى باشد، آيا احرام با آن محقّق مىشود يا نه؟
ج- در صورت جهل، احرام محقق مىشود، و در صورت عمد نيز تحقق آن بعيد نيست، هر چند در ترك شرايط لباس احرام معصيّت كرده است.
352 س- اگر جامه احرام را با پول خمس يا زكوة نداده خريده باشند، احرام در آن صحيح است يا خير؟
ج- اگر معامله به عين پول خمس يا زكات نداده انجام شده است، تصرف در آن بدون اذن از حاكم شرع يا مستحقين خمس و زكات جايز نيست.
353 س- لباس احرامى كه معلوم نيست از درآمد منبر است يا وجوهات شرعيّه، آيا لازم است خمس آن را بدهد؟
ج- با فرض شك، لازم نيست، هر چند احتياط مطلوب است.
354 س- مردها معمولا براى احرام، يك حوله به عنوان لنگ به كمر مىبندند، و يكى هم بر روى شانهها مىاندازند، ولى بعضى افراد براى اينكه موقع وزش باد و يا سوار شدن ماشين عورت آنان ظاهر نشود اضافه بر آن دو حوله، يك متر پارچه ندوخته از وسط پا عبور مىدهند به نحوى كه دو طرف پارچه از جلو و عقب زير حوله قرار مىگيرد، آيا اين عمل صحيح است، يا اشكال دارد؟
ج- اشكال ندارد.
355 س- زنى قبل از احرام براى عمره تمتّع مىدانست كه عادت ماهانه اوده روز است، و قبل از احرام حج اعمال عمره تمتّع را نمىتواند انجام دهد، معذلك، نيّت عمره تمتّع كرد، آيا در برگرداندن نيّت احرام عمره تمتّع به حج إفراد بايد چه كند؟
ج- نيّت را به حج إفراد برگرداند و اشكال ندارد، بلى با التفات به اينكه نمىتواند عمره تمتع را انجام دهد و اگر انجام دهد صحيح نيست، اگر به نيت عمره تمتّع محرم شود صحت اين احرام، بلكه حصول جدّ به آن، محل اشكال است.
356 س- وظيفه زنى كه مىداند طبق عادت موفّق به انجام عمره تمتّع قبل از حج نمىشود در وقت احرام چيست؟ آيا از اوّل نيّت احرام براى حج إفراد كند، و يا نيت احرام براى عمره تمتّع نمايد، و بعد در ضيق وقت به حج إفراد عدول نمايد؟
ج- چون علمى كه براى زن در اين موارد از طريق عادت حاصل مىشود، علم عادى است و امكان تخلّف از آن وجود دارد، در وقت احرام قصد ما فى الذمّه كند، و اگر از عادت ماهانه پاك شد عمره تمتّع بجا آورد، و اگر تا ضيق وقت پاك نشد حج إفراد بجاى آورد.
357 س- زنى كه مىداند با تأخير در تشرف به مكّه امكان انجام اعمال عمره تمتّع را از دست مىدهد، وظيفه او چيست؟
ج- در صورت تمكّن بايد زودتر به مكه مشرف شود، و مبادرت به انجام عمره تمتّع قبل از ايّام عادت بنمايد، و چنانچه اقدام نكند معصيت كرده، و با ضيق وقت بايد به نيّت حج إفراد محرم شود، لكن احتياط واجب اعاده حج در سال آينده است.
358 س- اگر محرم، زير لباس احرام شالى به گردن بيندازد، و شال گردن را از زير بغل تا زير ناف چندين دور بپيچد، اين عمل از جهت شبيه بودن بلباس دوخته موجب فديه مىشود يا نه؟
ج- بستن شال به گردن و سينه به نحوى كه ذكر شده جايز نيست، و لكن انداختن پارچه غير دوخته روى شانه نظير حوله مانعى ندارد، و چنانچه به نحو مرقوم در سئوال، شال به گردن و سينه ببندد احتياط لازم، دادن كفاره است.
محرّمات احرام
محرمات احرام اعمالى هستند كه بر محرم واجب است كه آنها را ترك نمايد[1]، از اين رو بر كسى كه مىخواهد محرم شود علم به آنها (اگر چه به صورت اجمال) لازم است، و به همين مقدار كه قصد داشته باشد طبق فتواى مرجع تقليدش در اين خصوص عمل نمايد كافى اس، ت و آن محرمات كه تروك احرام نيز ناميده مىشوند 25 چيز مىباشند.
[1]بعض از تروك احرام ذاتا حرام مىباشند، اگر چه شخص محرم نباشد، مثل استمناء، نگاه با لذّت به نامحرم، فسوق، صيد در حرم و ... و با محرم شدن حرمت آنها تشديد شده، و احيانا انجام آنها موجب كفاره مىشود، و اگر گفته شده است حاجى پس از تقصير از احرام بيرون مىآيد و تروك احرام بر او حلال مىشود، حليّت از جهت احرام است، اگر چه حرمت قبل از احرام به حال خود باقى است، و بعض از تروك احرام فقط در حال احرام حرام بوده، و در غير حال احرام هيچگونه حرمتى ندارند مثل نگاه كردن در آينه، استعمال عطريات، سايه بر سر قرار دادن و پوشيدن چكمه و كفش و جوراب و لباس دوخته براى مردها، سرمه به چشم كشيدن و ...
اوّل- صيد حيوان صحرايى و نگهدارى آن و كشتن و خوردن گوشت آن و هر نوع راهنمايى و همراهى در صيد آن حرام است، چه حلال گوشت و چه حرام گوشت، پرنده يا غير پرنده، و درندگانى كه محرم از ضرر رساندن آنان خائف باشد، يا پرندگان درندهاى كه به كبوتران حرم آزار برسانند، از اين حكم مستثنى هستند.
مسأله 359- اگر كسى حيوانى را در حال احرام صيد كند يا ذبح نمايد حكم ميته را دارد، و خوردن گوشت آن حرام و نماز با پوست آن نيز باطل است.
مسأله 360- صيد و كشتن حيوانات دريايى و نيز ذبح حيواناتى كه اهلى هستند، مثل مرغ، گاو و گوسفند جايز است، اگر چه بعدا وحشى شده باشند.
مسأله 361- ملخ جزو حيوانات صحرايى است و صيد و خوردن آن در حال احرام جايز نيست.
مسأله 362- در صورتى كه صحرايى بودن حيوانى مشكوك باشد اجتناب از صيد كردن آن نيز واجب نيست.
مسأله 363- حكم جوجه و تخم حيوانات مانند حكم مادر آنهاست.
مسأله 364- همانگونه كه صيد براى محرم حتى در غير حرم جايز نيست براى محل نيز صيد در حرم جايز نمىباشد، و در صورت ارتكاب، كفاره بر او واجب مىگردد، ولى اگر محرم در حرم صيد كند دو كفاره بر او واجب است: قيمت صيد و كفاره آن.
هريك از حيواناتى كه صيد آنها حرام است كفاره خاصى دارند، كه به جهت اختصار ذكر نشد.
دوم- استمتاعات از زن اگر چه زوجه خود او باشد بر محرم حرام است، بنابراين وطى و بوسيدن و لمس و نگاه با شهوت به زن حرام است، بلى نگاه و لمس و مانند اينها بدون شهوت اشكال ندارد، و براى زنان نيز همين حكم نسبت به مردان صادق است، اگر چه از محارم زن باشند.
سوّم- خواندن عقد نكاح براى محرم جايز نيست، چه عقد دائم باشد و چه موقّت، چه براى خودش عقد را بخواند و چه براى غير، چه آن غير محرم باشد و چه محل، حتى اجراى عقد فضولى و يا با وكالت نيز جايز نيست، و همچنين اگر وكيل از طرف محرم براى محرم عقد بخواند، اگر چه محرم قبل از محرم شدن براى خواندن صيغه عقد وكالت داده باشد.