348 س- در غير حال طواف و نماز آن اگر جامه احرام يا بدن محرم نجس شود مثل نجس شدن بدن يا لباس در قربانگاه، آيا براى احرام او اشكال دارد يا نه؟
ج- براى احرام او اشكال ندارد، و لكن احوط آن است كه در صورت امكان، تطهير يا تبديل نمايد.
349 س- كسى كه جهلا يا نسيانا در حال احرام تا مكه شورت را بيرون نياورد چه صورت دارد؟
ج- احرام، صحيح است و كفاره ندارد، بايد شورت را فورا از بدن بيرون كند.
350 س- مردى كه مىخواهد محرم شود اگر لباس دوخته را بيرون نياورد و لباس احرام را روى آن بپوشد، به احرامش ضرر مىزند يا نه؟
ج- بنا بر احتياط بايد لباس را بكند و محرم شود، تا قطع به صحّت احرام نمايد.
351 س- اگر لباس احرم كوتاهتر از حدّ شرعى باشد، آيا احرام با آن محقّق مىشود يا نه؟
ج- در صورت جهل، احرام محقق مىشود، و در صورت عمد نيز تحقق آن بعيد نيست، هر چند در ترك شرايط لباس احرام معصيّت كرده است.
352 س- اگر جامه احرام را با پول خمس يا زكوة نداده خريده باشند، احرام در آن صحيح است يا خير؟
ج- اگر معامله به عين پول خمس يا زكات نداده انجام شده است، تصرف در آن بدون اذن از حاكم شرع يا مستحقين خمس و زكات جايز نيست.
353 س- لباس احرامى كه معلوم نيست از درآمد منبر است يا وجوهات شرعيّه، آيا لازم است خمس آن را بدهد؟
ج- با فرض شك، لازم نيست، هر چند احتياط مطلوب است.
354 س- مردها معمولا براى احرام، يك حوله به عنوان لنگ به كمر مىبندند، و يكى هم بر روى شانهها مىاندازند، ولى بعضى افراد براى اينكه موقع وزش باد و يا سوار شدن ماشين عورت آنان ظاهر نشود اضافه بر آن دو حوله، يك متر پارچه ندوخته از وسط پا عبور مىدهند به نحوى كه دو طرف پارچه از جلو و عقب زير حوله قرار مىگيرد، آيا اين عمل صحيح است، يا اشكال دارد؟
ج- اشكال ندارد.
355 س- زنى قبل از احرام براى عمره تمتّع مىدانست كه عادت ماهانه اوده روز است، و قبل از احرام حج اعمال عمره تمتّع را نمىتواند انجام دهد، معذلك، نيّت عمره تمتّع كرد، آيا در برگرداندن نيّت احرام عمره تمتّع به حج إفراد بايد چه كند؟
ج- نيّت را به حج إفراد برگرداند و اشكال ندارد، بلى با التفات به اينكه نمىتواند عمره تمتع را انجام دهد و اگر انجام دهد صحيح نيست، اگر به نيت عمره تمتّع محرم شود صحت اين احرام، بلكه حصول جدّ به آن، محل اشكال است.
356 س- وظيفه زنى كه مىداند طبق عادت موفّق به انجام عمره تمتّع قبل از حج نمىشود در وقت احرام چيست؟ آيا از اوّل نيّت احرام براى حج إفراد كند، و يا نيت احرام براى عمره تمتّع نمايد، و بعد در ضيق وقت به حج إفراد عدول نمايد؟
ج- چون علمى كه براى زن در اين موارد از طريق عادت حاصل مىشود، علم عادى است و امكان تخلّف از آن وجود دارد، در وقت احرام قصد ما فى الذمّه كند، و اگر از عادت ماهانه پاك شد عمره تمتّع بجا آورد، و اگر تا ضيق وقت پاك نشد حج إفراد بجاى آورد.
357 س- زنى كه مىداند با تأخير در تشرف به مكّه امكان انجام اعمال عمره تمتّع را از دست مىدهد، وظيفه او چيست؟
ج- در صورت تمكّن بايد زودتر به مكه مشرف شود، و مبادرت به انجام عمره تمتّع قبل از ايّام عادت بنمايد، و چنانچه اقدام نكند معصيت كرده، و با ضيق وقت بايد به نيّت حج إفراد محرم شود، لكن احتياط واجب اعاده حج در سال آينده است.
358 س- اگر محرم، زير لباس احرام شالى به گردن بيندازد، و شال گردن را از زير بغل تا زير ناف چندين دور بپيچد، اين عمل از جهت شبيه بودن بلباس دوخته موجب فديه مىشود يا نه؟
ج- بستن شال به گردن و سينه به نحوى كه ذكر شده جايز نيست، و لكن انداختن پارچه غير دوخته روى شانه نظير حوله مانعى ندارد، و چنانچه به نحو مرقوم در سئوال، شال به گردن و سينه ببندد احتياط لازم، دادن كفاره است.
محرّمات احرام
محرمات احرام اعمالى هستند كه بر محرم واجب است كه آنها را ترك نمايد[1]، از اين رو بر كسى كه مىخواهد محرم شود علم به آنها (اگر چه به صورت اجمال) لازم است، و به همين مقدار كه قصد داشته باشد طبق فتواى مرجع تقليدش در اين خصوص عمل نمايد كافى اس، ت و آن محرمات كه تروك احرام نيز ناميده مىشوند 25 چيز مىباشند.
[1]بعض از تروك احرام ذاتا حرام مىباشند، اگر چه شخص محرم نباشد، مثل استمناء، نگاه با لذّت به نامحرم، فسوق، صيد در حرم و ... و با محرم شدن حرمت آنها تشديد شده، و احيانا انجام آنها موجب كفاره مىشود، و اگر گفته شده است حاجى پس از تقصير از احرام بيرون مىآيد و تروك احرام بر او حلال مىشود، حليّت از جهت احرام است، اگر چه حرمت قبل از احرام به حال خود باقى است، و بعض از تروك احرام فقط در حال احرام حرام بوده، و در غير حال احرام هيچگونه حرمتى ندارند مثل نگاه كردن در آينه، استعمال عطريات، سايه بر سر قرار دادن و پوشيدن چكمه و كفش و جوراب و لباس دوخته براى مردها، سرمه به چشم كشيدن و ...
اوّل- صيد حيوان صحرايى و نگهدارى آن و كشتن و خوردن گوشت آن و هر نوع راهنمايى و همراهى در صيد آن حرام است، چه حلال گوشت و چه حرام گوشت، پرنده يا غير پرنده، و درندگانى كه محرم از ضرر رساندن آنان خائف باشد، يا پرندگان درندهاى كه به كبوتران حرم آزار برسانند، از اين حكم مستثنى هستند.
مسأله 359- اگر كسى حيوانى را در حال احرام صيد كند يا ذبح نمايد حكم ميته را دارد، و خوردن گوشت آن حرام و نماز با پوست آن نيز باطل است.
مسأله 360- صيد و كشتن حيوانات دريايى و نيز ذبح حيواناتى كه اهلى هستند، مثل مرغ، گاو و گوسفند جايز است، اگر چه بعدا وحشى شده باشند.
مسأله 361- ملخ جزو حيوانات صحرايى است و صيد و خوردن آن در حال احرام جايز نيست.
مسأله 362- در صورتى كه صحرايى بودن حيوانى مشكوك باشد اجتناب از صيد كردن آن نيز واجب نيست.
مسأله 363- حكم جوجه و تخم حيوانات مانند حكم مادر آنهاست.
مسأله 364- همانگونه كه صيد براى محرم حتى در غير حرم جايز نيست براى محل نيز صيد در حرم جايز نمىباشد، و در صورت ارتكاب، كفاره بر او واجب مىگردد، ولى اگر محرم در حرم صيد كند دو كفاره بر او واجب است: قيمت صيد و كفاره آن.
هريك از حيواناتى كه صيد آنها حرام است كفاره خاصى دارند، كه به جهت اختصار ذكر نشد.
دوم- استمتاعات از زن اگر چه زوجه خود او باشد بر محرم حرام است، بنابراين وطى و بوسيدن و لمس و نگاه با شهوت به زن حرام است، بلى نگاه و لمس و مانند اينها بدون شهوت اشكال ندارد، و براى زنان نيز همين حكم نسبت به مردان صادق است، اگر چه از محارم زن باشند.
سوّم- خواندن عقد نكاح براى محرم جايز نيست، چه عقد دائم باشد و چه موقّت، چه براى خودش عقد را بخواند و چه براى غير، چه آن غير محرم باشد و چه محل، حتى اجراى عقد فضولى و يا با وكالت نيز جايز نيست، و همچنين اگر وكيل از طرف محرم براى محرم عقد بخواند، اگر چه محرم قبل از محرم شدن براى خواندن صيغه عقد وكالت داده باشد.
مسأله 365- در حال احرام بنا بر احتياط واجب از خواستگارى زن نيز بايد اجتناب شود، لكن رجوع در طلاق حرام نيست.
چهارم- شاهد شدن براى عقد نكاح، اگر چه عقد براى شخص محل باشد، و نيز اداء شهادت بر عقد نكاح، اگر چه تحمّل شهادت قبل از احرام باشد.
پنجم- استمناء، يعنى انجام كارى كه موجب خروج منى از انسان شود به هر نحوى كه باشد بر محرم حرام است.
ششم- هرگونه استعمال بوى خوش حرام است، و اين حكم علاوه بر آنكه شامل انواع عطريات و گلاب مىگردد حتى زعفران و كافور و عود و هل و زنجبيل را نيز دربر مىگيرد، و تفاوتى در اين جهت نيست كه استفاده از مواد خوشبو به وسيله خوردن و يا آشاميدن و يا معطّر كردن لباس و بخور دادن و يا روغن مالى با موادّ خوشبو باشد.
مسأله 366- اگر محرم مجبور به استفاده از شىء خوشبو گردد، بايد بينى خود را گرفته و از آن استفاده نمايد. و همچنين كسى كه مىخواهد از بازار عطرفروشان عبور كند، و يا در مغازه عطّار بنشيند، و يا از او عطر بخرد بايد بينى خود را بگيرد.
مسأله 367- اگر عطر و امثال آن به لباس محرم بريزد لازم است فورا آن را با شستن و امثال آن زايل نمايد.