مسائل متفرقه بيتوته در منى
931 س- در مناسك فرمودهايد: «حاج مىتواند در شب يازدهم و دوازدهم بعد از نصف شب براى بقيه اعمال حج به مكه برود، و احتياط آن است كه قبل از طلوع فجر داخل مكه نشود».
عرض مىكنم اگر بعد از طلوع فجر داخل شود به ازدحام جمعيّت برخورد مىكند، و هوا گرم مىشود، و انجام طواف حج و طواف نساء مشكل خواهد شد، حال آيا جايز است قبل از طلوع فجر شروع به اعمال حج كند يا نه؟
ج- بلى مىتواند قبل از طلوع فجر مشغول طواف شود، و عمل به احتياط، واجب نيست.
932 س- چه مىفرماييد نسبت به شخصى كه قبل از غروب آفتاب شب سيزدهم از منى كوچ كرده، و بعد از ساعتى مثلا مراجعت به منى مىنمايد، آيا واجب است شب را بماند و فردايش رمى جمرات نمايد يا نه؟
ج- واجب نيست.
933 س- زنان و پيرمردان و بيماران و كسانى كه خوف از مشقّت و ازدحام دارند، آيا جايز است شب دوازدهم بعد از بيتوته در منى رمى جمرات را شبانه انجام داده، به مكه معظمه بروند، و ديگر به منى برنگردد، يا خير؟
ج- جايز است.
934 س- حاج مىخواهد بعد از اعمال ثلاثه روز عيد براى طوافها به مكه برود، ولى مىداند در صورت رفتن به مكه سه ساعت از مبيت اول شب را درك نمىكند، آيا برود يا نه؟ و اگر رفت كفاره دارد يا خير؟
ج- رفتن از منى به مكه براى انجام واجبات مكه مانع ندارد، ولى بايد قبل از نصف شب در منى حاضر باشد، و در فرض سؤال كه قسمتى از نيمه اول شب را درك نكرده است بايد تا طلوع فجر در منى بماند.
935 س- كسى كه در شب يازدهم و دوازدهم بايد در منى باشد، يا در مسجد الحرام مشغول عبادت گردد، در مسجد الحرام مشغول عبادت مىشود، ولى در بين آن از خستگى مرتب چرت مىزند و بيدار مىشود، وظيفه او چيست؟ و آيا عبادت در پشت بامهاى كنونى مسجد الحرام كافى است يا نه؟
ج- اگر به قدرى خواب مىرود كه صدق نمىكند كه تمام شب مشغول به عبادت بوده، كافى نيست، و بايد كفاره بدهد، و عبادت در هر جاى مكه كافى است.
936 س- مقدار شب براى كسى كه در مكه به جاى بيتوته در منى به عبادت مشغول مىشود چقدر است؟ از مغرب تا طلوع فجر است، يا طلوع آفتاب؟
ج- تا طلوع فجر حساب مىشود.
937 س- كسى كه بدون عذر نصف اول شب را در منى نبود، آيا واجب است نصف دوم را در منى بماند، آيا كفاره ترك مبيت را نيز بايد بدهد يا خير؟
ج- بايد كفاره هم بدهد.
938 س- كسانى كه مقدارى از اول شب با عذر يا بدون عذر در خارج منى بودند، يا قبل از نصف شب خارج شدند، آيا كفاره واجب است يا خير؟
ج- در صورت عذر كفاره واجب نيست، و بدون عذر احتياط ترك نشود.
939 س- علامتگذارى حدود منى در سالهاى قبل با علامتگذارى كنونى كه به وسيله حكومت انجام گرفته فرق مىكند، و اينجانب كه شغلم حملهدارى است در سالهاى قبل با حجاج در قطعه زمينى بيتوته كردهايم كه اگر تعيين فعلى حكومت صحيح باشد، بيتوته ما در خارج از منى بوده، و اگر تعيين قبلى صحيح باشد كه ما يقين به آن داريم طبق علامت قبلى و نظر پيران
اهل مكه بيتوته ما صحيح است، حال بنا بر اينكه تعيين حكومت صحيح باشد، آيا تكليف ما نسبت به بيتوته سالهاى قبل چيست؟
و در صورت وجوب كفاره، آيا ابلاغ به همه حجاج لازم است يا نه؟
و آيا با توجه به اينكه در فرض مسأله بيتوته ترك نشده، بلكه اشتباه در مصداق بوده است، نسبت به حجاج ضامن مىباشم يا نه؟
ج- اگر در محلى بيتوته كردهايد كه يقين به منى بودن آن داشتهايد تا يقين پيدا نكنيد كه خارج منى بوده، قربانى لازم نيست، و در اين صورت ابلاغ و اعلام ضرورت ندارد.
940 س- اينجانب شغلم حملهدارى است، چندين سال قبل جايى را كه يقين داشتم جزء منى است با حاجىها بيتوته نمودهام، و سالهاى بعد فهميدم و برايم يقين حاصل شد جايى كه سالهاى قبل بيتوته نمودهايم خارج از منى است، آيا كفاره بر اينجانب و همه حجاج واجب است يا نه؟ و در صورتى كه كفاره واجب باشد، آيا كفاره حجاج بر عهده خودشان است يا بر عهده من؟ و آيا ابلاغ به حجاج واجب است يا نه؟ و اگر بعضى از آنان مرده باشند يا دسترسى به آنان نباشد، تكليف چيست؟
ج- كفاره ترك بيتوته خود شما بر شما واجب است، و كفاره ديگران بر شما واجب نيست، و لازم نيست به آنان اعلام نماييد، و اگر فهميدند كفاره بر خود آنان واجب است.
سيزدهم: رمى جمرات در ايّام تشريق
مسأله 941- رمى جمرات سهگانه (اولى، وسطى، عقبه) در روزهاى يازدهم و دوازدهم براى همه حجاج، و در روز سيزدهم براى برخى واجب است.
مسأله 942- رمى هر جمره بايد با هفت سنگريزه انجام گيرد.
مسأله 943- مراعات ترتيب در رمى جمرات واجب است به اين معنا كه از جمره اولى شروع كرده و به جمره عقبه به پايان رساند، و در صورتى كه ترتيب را مراعات نكرده است مىبايست رمى را طورى اعاده كند كه ترتيب حاصل شود.
مسأله 944- زمان رمى در حال اختيار از طلوع آفتاب تا غروب آفتاب است، و معذورين مانند مريض، چوپان، هيزمشكن و كسى كه از رمى در روز خوف بر نفس دارد مىتوانند در شب رمى كنند، و در صورتى كه هر شب نمىتوانند رمى نمايند، مىتوانند در يك شب سنگ همه روزها را بزنند.
مسأله 945- اگر به جمره اولى چهار سنگريزه و يا بيشتر بزند، و سپس از روى فراموشى جمره بعدى را هفت سنگريزه بزند، اگر مقدار كمبود اوّلى را جبران كند، كفايت مىكند، ولى اگر كمتر از چهار سنگ زده باشد آنچه به جمره اولى زده محسوب نيست،
و بايد ابتدا جمره اولى را هفت سنگ بزند، و سنگهاى جمره بعدى را نيز تكرار كند، و اكمال نقص به تنهايى كفايت نمىكند، بلكه بايد رمى جمره بعدى را نيز اعاده نمايد. بلى اگر نقص مربوط به جمره سوّم باشد اكمال آن كافى است، و لازم نيست رمى جمرات قبل را نيز اعاده نمايد.
مسأله 946- اگر نسيانا جمره اولى را چهار سنگ و يا بيشتر بزند، و جمره دوّم و سوّم را نيز يكى هفت سنگ بزند، اگر سنگهاى جمره اولى را تا هفت عدد تكميل كند كافى است، و اعاده رمى جمره دوّم و سوّم لازم نيست، ولى اگر عمدا چهار سنگ يا بيشتر به جمره اولى بزند و بعد جمره دوم و سوم را يكى هفت سنگ بزند احتياط لازم آن است رمى همه جمرات را اعاده نمايد، چنانچه احوط الحاق جاهل به عالم است، و اگر در فرض بالا جمره اولى را با كمتر از چهار سنگ رمى نموده باشد، مىبايست رمى همه جمرات را اعاده نمايد، هر چند كه ناسى بوده است.
مسأله 947- اگر جمره اولى را هفت سنگ و جمره دوّم را سه سنگ و جمره سوّم را نيز هفت سنگ بزند، بايد رمى جمره دوّم و سوّم را اعاده نمايد، ولى تكرار رمى جمره اولى واجب نيست.
مسأله 948- اگر هركدام از جمره اولى و عقبه را هفت سنگ و جمره دوّم را نسيانا چهار سنگ و يا بيشتر بزند، كفايت مىكند كه سنگهاى جمره دوّم را تكميل نمايد، لكن در اين صورت و مثل آن احتياط مستحب است كه رمى را استيناف نمايد.
مسأله 949- اگر حاج رمى يكى از روزها را فراموش كند، و يا عمدا ترك نمايد، قضاى آن در روز بعد واجب است، و مىبايست اوّل قضاى روز قبل را كاملا بجا آورد، و سپس سنگهاى همان روز را بزند، و مستحب است كه قضاى روز گذشته را پس از طلوع آفتاب بجا آورد، و سنگ همان روز را به هنگام زوال رمى نمايد.
مسأله 950- اگر سنگ يكى از جمرات را تماما و يا چهار عدد از آن را فراموش كرد، ولى نمىداند كه كدام يك از جمرات است، بايد رمى تمام جمرات را به ترتيب اعاده نمايد، ولى اگر كمتر از سه سنگ از يكى از جمرات باقى مانده، و نمىداند كداميك از آنها است، كفايت مىكند كه به همه آنها هريك سه سنگ بزند، و مراعات ترتيب در اين فرض شرط نيست.
مسأله 951- اگر مىداند كه چهار سنگ زده و سه سنگ باقى مانده، ولى نمىداند كه نسبت به يكى از جمرات چنين شده است يا بيشتر، بايد به هريك از جمرات به ترتيب يكى سه سنگ بزند.
مسأله 952- اگر مىداند كه سه سنگ زده و چهار سنگ باقى مانده است، ولى نمىداند كه نسبت به يكى از جمرات بوده است و يا بيشتر، بايد هرسه جمره را به ترتيب دوباره رمى نمايد.
مسأله 953- كسى كه رمى جمرات را فراموش كند، و در مكه متوجه شود، واجب است تا در ايّام تشريق (يازدهم، دوازدهم، سيزدهم) براى تدارك به منى بازگردد، و اگر پس از ايّام تشريق متوجّه شد، در سال بعد بايد خود و يا نايبيش آن را قضا نمايد.
مسأله 954- كسى كه عمدا رمى روز يازدهم و دوازدهم را انجام نداده است، بايد در سال بعد قضا نمايد، ولى حجش صحيح، و زن بر او حلال است.
مسأله 955- اگر زنى سه سنگ زد، و در اثر فشار و هجوم جمعيّت نتوانست آنها را تكميل نمايد، اگر بدون حرج تا آخر وقت بتواند خودش سنگ بزند نيابت گرفتن صحيح نيست، ولى اگر تأخير رمى براى او ممكن نيست، در صورتى كه فاصله زياد نشده است مىتواند براى تكميل آن نايب بگيرد، و اگر تأخير بياندازد و در روز بعد قضاى آن را بجا آورد نيز مجزى است.
مسأله 956- اگر زنى با رفتن در ازدحام جمعيّت خوف از حيض دارد، بايد شب رمى كند، و اگر متمكن از رمى در شب هم نيست، براى رمى در روز به كسى نيابت دهد.