آداب و احكام زيارت
تأليف
گروه اخلاق و عرفان
موضوع: منابع عمومى
زبان: فارسى
تعداد جلد: 1
ناشر: دفتر نشر معارف
مكان چاپ: قم
سال چاپ: 1389
تعداد صفحات: 91
الصفحات من 1 الی8 فارغة فی النسخة المطبوعة/صفحات 1 الی 8 در مأخذ اصلی خالی است
مقدمه
نسل جوان و فرهيختگان دانش و تلاش، همگى خواهان«خوب» هاو«خوبى» هايندو در پى آنانند كه ايمان و پاكى درون را با صفا و صميميت برون همنوا سازند، به طورى كه زندگى فردىشان بر پايه آراستگى و وارستگى استوار گردد و زندگى اجتماعىشان براساس درستى و راستى شكل بگيرد.
در اين مياندانشگاهيان عزيزآينه تمامنماى فرهنگ و دانش جامعهاند و پيشرفت تمدن بشرى بر تارُك ايشان مُهر زده شده است.
از اين رو تقويت بنيانهاى اعتقادى و كمك به رشد و بالندگى روحيه معنوىشان از مهمترين وظايف نهادهاى فرهنگى جامعه است.
اداره مشاوره و پاسخ نيز محفل انسى فراهم آورده تا استادان حوزه و دانشگاه و صاحبان دانش و قلم، گرد هم آيند و آموزههاى برگرفته از وحى الهى و تجربه و دانش بزرگان جامعه بشرى را به رشته تحرير در آورند و در اختيار جوانان تشنه علم و معنويت و شيفتگان همّت و خدمت قرار دهد.
در ميان آثار نوشتارى، قالب پرسش و پاسخ از جذابترين و تأثيرگذارترين است و روح گفتوگوى زنده بيشتر در آن نمايان است.
آنچه پيشرو داريد برگزيدهاى از آداب و احكام زيارت است كه توسطگروه اخلاق و عرفان اداره مشاوره و پاسختدوين و بخش احكام، توسط حجةالاسلام والمسلمين سيد مجتبى حسينى (زيدعزّه) تهيه شده است.
برآنيم با توفيق خداوند، به تدريج، مجموعههايى از اين دست، تقديم شما خوبان كنيم. پيشنهادها و انتقادهاى سازنده شما، راهنماى ما در ارائه خدمات فرهنگى هرچه شايستهتر و پربارتر خواهد بود.
در پايان از تلاشهاى مخلصانه تدوينكنندگان محترم و مجموعه همكاران اداره مشاوره و پاسخ، به خصوصحجةالاسلام والمسلمين جناب آقاى صالح قنادى(زيدعزّه) كه در بازپژوهى و آمادهسازى اين اثر تلاش كردهاند، تشكر و قدردانى مىشود و دوام توفيقات اين عزيزان را در جهت خدمت بيشتر به مكتب اهلبيت عليهم السلام و ارتقاء فرهنگ دينى جامعه به ويژه دانشگاهيان از خداوند متعال مسألت داريم.
اللَّه ولى التوفيق
معاونت مطالعات راهبردى نهاد
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
پيشينه زيارت
آداب سفر
دين مبين اسلام داراى آيينى است كه آداب اجتماعى و سلوك با مردم را در قالب اخلاقى و رفتار اجتماعى به مسلمانان توصيه مىكند. از جمله اين تعاليم آداب سفر است و ما مختصراً به گوشههايى از آن اشاره مىكنيم:
1. صدقه دادن كه در مجامع روايى، ائمه اطهار عليهما السلام فرمودهاند:
امام صادق صلى الله عليه و آله: «افتتح سفرك بالصدقة»[1]؛ «سفرت را با صدقه شروع كن».
و نيز «الصدقة تدفع البلاء»[2]؛ «صدقه بلاها را دفع مىكند».
2. گفتن بسماللَّه هنگام سوار شدن به وسيله نقليه.
3. خواندن آية الكرسى؛«اللّهُ لا إِلهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي اْلأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذى يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلّا بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما
[1]. ميزان الحكمه، ج 2، ص 1308، 1365.
[2]. وسائل الشيعه، ج 2، ص 433.
وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظيمُ. لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللّهِ فقد استَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها وَ اللّهُ سَميعٌ عَليمٌ. اللّهُ وَلِيُّ الَّذينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ»[1].
4. خواندن اين جملات از آيات كريمه قرآن جهت حفظ وسيله نقليه؛ «لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذى سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنّا لَهُ مُقْرِنينَ»[2].
5. كمك و يارى همسفران، اين وظيفه اجتماعى آن قدر مهم است كه در روايت در فضيلت اين كار آمده است كه:
حضرت زينالعابدين عليه السلام؛ با اشخاص مختلف و ناآشنا سفر مىكرد تا بتواند به آنها يارى و اعانت كند.
6. مراقبت كند كه همسفر او به زحمت و سختى نيافتد و شخصى را براى سفر انتخاب كند كه چون او بتواند خرج كند تا از اين بابت شرمنده نگردد.
7. با همسفران به خوشخويى و سازش رفتار كند و زحمت و رنجشان را تحمل نمايد.
8. دقت و مواظبت بر انجام واجبات، مخصوصاً نمازهاى روزانه و ترك محرمات به خصوص غيبت كردن.
[1]. بقره( 2)، آيات 257-/ 255.
[2]. زخرف( 43)، آيه 13.