در عصر ورود حضرت معصومه عليها السلام به قم به نام باغ بابلان خوانده مىشد كه از باغهاى موسىبن خزرج بود.
در آنجا اشعرىها سردابى حفر كردند؛ ولى نمىدانستند چه كسى بايد حضرت را در قبر بگذارد. ناگاه از جانب صحرا دو نفر سوار نقابدار پيدا شدند وقتى به نزديك رسيدند از مركب خود پياده شده و بر جنازه حضرت معصومه عليها السلام نماز خواندند، سپس داخل سرداب شده و جنازه را دفن كردند. آن گاه بيرون آمده و رفتند و كسى نفهميد آنها چه كسى بودند.[1]اين قضيه دلالت بر كرامت و شرافت آن حضرت دارد.
زيارتنامه مأثور[2]
* از آداب تشرف به حرم مطهر معصومان عليهم السلام و امامزادگان، خواندن زيارتنامه آن بزرگواران است. زيارتنامه معصومان عليهم السلام از سوى خود حضرات معصومين عليهم السلام صادر گشته است. يعنى امامان، خود به شيعيان نحوه زيارت را مىآموختهاند.
بنابراين الفاظ زيارتنامهها جزو احاديث محسوب مىشود.
اما غالباً زيارتنامه امامزادهها، از ناحيه معصوم وارد نشده است بلكه كلماتى است كه علما و بزرگان با استفاده از احاديث، براى زيارت آنها تنظيم كردهاند. به همين جهت قرائت فاتحه براى امامزادگان سفارش شده است.
[1]. حضرت معصومه چشمه جوشان كوثر، محمدى اشتهاردى، ص 40.
[2]. بيان شده از جانب معصومين عليهم السلام.
اما زيارت نامه حضرت معصومه عليها السلام مانند زيارتنامههاى ائمه عليهم السلام از كلمات نورانى معصومان عليهم السلام بوده و جزو احاديث محسوب مىگردد. از امام رضا عليه السلام دو زيارتنامه براى حضرت معصومه عليها السلام روايت شده است. و اين حاكى از مقام والاى آن بانوى بزرگ است. با توجه به اينكه سخنان و كلماتى كه ائمه عليهم السلام بيان مىفرمودند به علت اتصال به منبع لايزال الهى خالى از مبالغه و خلاف است، عظمت حضرت معصومه عليها السلام از عبارات و نكات ذكر شده در اين دو زيارتنامه روشن مىشود.
* در يكى از آن دو زيارتنامه امام رضا عليه السلام حضرت معصومه عليها السلام را به هشت لقب ملقب فرمودهاند در نتيجه ايشان مانند مادر مظلومهشان زهراى اطهر عليها السلام داراى القاب متعددى هستند.
«السلام عليك ايّتها الطاهرة الحميدة البَرّةُ الرشيدةُ التقيَّة النقيّة الرضية المرضية».[1]
1. طاهره، كسى كه به مقام طهارت باطن و روح رسيده و از گناهان به دور است.
2. حميده، ستايشگر خداوند.
3. البَرَّة، نيكوكار.
4. الرشيده، كسى كه به كمال و رُشد عقلانى و روحى رسيده است.
[1]. بحارالانوار، ج 102، ص 266.
5. تقيّه، كسى كه به مقام قرب تقوى نائل گشته است.
6. نقيّة، كسى كه نظيف و برگزيده است.
7. الرضيّة، كسى كه به مقام رضاى خدا رسيده و از خداى خويش رضايت كامل دارد.
8. مرضيه، كسى كه خداوند از او راضى است.
شباهت زيارت حضرت معصومه عليها السلام با امام رضا عليه السلام
* طبق زيارتنامه ذكر شده از امام رضا عليه السلام، زيارت حضرت معصومه عليها السلام زيارت همه انبياى اولوالعزم- آدم، نوح، موسى، عيسى و رسولاللَّه صلى الله عليه و آله- و زيارت همه چهارده معصوم عليهم السلام است، يعنى در آن همه اين بزرگان زيارت مىشوند. و جالب اينكه چهارده معصوم به صورت مخاطب حاضر در حرم حضرت معصومه عليها السلام زيارت مىشوند«السلام عليك؛سلام بر تو اى ...» گويا كه همگى در اين حرم حضور دارند و حرم حضرت معصومه عليها السلام حرم اهلبيت است.
* امام رضا عليه السلام درباره زيارت حضرت معصومه عليها السلام فرمودهاند:
«من زار المعصومةَ بقُم كمَن زارَنى»؛[1]كسى كه مرقد حضرت معصومه عليها السلام را در قم زيارت كند مانند كسى است كه مرا زيارت كرده است».
[1]. رياحين الشريعة، ج 5، ص 35.
امامزادگان حرم حضرت معصومه عليها السلام
قبر شريف حضرت معصومه عليها السلام در زير ضريح فعلى داخل يك سرداب (زيرزمين) واقع شده و در آن سرداب بعد از حضرت معصومه عليها السلام بانوان جليل القدر ديگرى در جوار حضرت دفن شدهاند كه عبارتند از:
الف) زينب دختر امام جواد عليه السلام؛
ب) امّ محمد نوه امام جواد (دختر موسى بن جواد عليه السلام)؛
ج) ميمونه نوه امام جواد (دختر موسى بن جواد عليه السلام)؛
د) بُرَيهيه نوه امام جواد (دختر موسى بن جواد عليه السلام)؛
ه) امّ اسحاق كنيز محمد بن موسى نوه امام جواد عليه السلام؛
و) ام حبيب كنيز يكى از نوادگان حضرت جواد عليه السلام (پسر نوه امام جواد- محمد بن احمد بن موسى الجواد)[1].
پس مناسب است در زيارت حضرت معصومه عليها السلام آن مخدرات و بانوان بزرگ نيز اينگونه زيارت شوند«السلام عليكُنّ يا بناتَ رسولاللَّه»يا بگوييم:«السلام على رسول اللَّه و على ذرية رسول اللَّه».
امامزادگان ديگرى كه تا سال 385 ه. ق در مقبره حضرت معصومه عليها السلام خارج سرداب دفن شدهاند چندين نفر هستند:
الف. امامزاده حسين نواده پنجم امام صادق عليه السلام؛
ب. امامزاده حمزه از نوادگان امام سجاد عليه السلام؛
[1]. بحارالانوار، ج 60، ص 220- 229؛ منتهىالامال، ج 2، ص 162.
ج. امامزاد ابوجعفر از نوادگان امام سجاد عليه السلام؛
د. امامزاده ابوالقاسم از نوادگان امام سجاد عليه السلام؛
ه. امامزاده على بن حمزه از نوادگان امام سجاد عليه السلام؛
و. امامزاده ابوعلى از نوادگان امام سجاد عليه السلام؛
ز. امامزاده ابوجعفر ثانى؛
ح. امامزاده ابومحمد از نوادگان امام سجاد عليه السلام؛
ط. امامزاده ابوعلى ثانى؛
و ....[1]
اولين سايهبان مقبره شريف حضرت معصومه عليها السلام را خاندان اشعرى بنا نمودند. حضرت زينب دختر امام جواد عليه السلام نيز گنبد و بارگاهى با آجر و سنگ و گچ بر روى مرقد مطهر ساخت و در هر دوران صحن و سراى حضرت پرشكوهتر گشت تا اينكه در زمان صفويّه گسترش حرم به اوج خود رسيد و حرم فعلى از آثار همان دوره است.
[1]. گنجينه آثار قم، فيض، ج 1، ص 392- 391.
مختصرى از مسجد مقدس جمكران
تاريخچه مسجد
«شيخ عفيف صالح حسن بن مثله جمكرانى مىگويد:
شب سهشنبه، هفدهم ماه مبارك رمضان 393 هجرى، در سراى خود خفته بودم كه جماعتى به در سراى من آمدند.
نيمى از شب گذشته بود، مرا بيدار كردند و گفتند:
«برخيز و امر امام محمد مهدى صاحب الزمان، را اجابت كن كه تو را مىخواند».
حسنبن مثله مىگويد: «من، برخاستم و آماده شدم». چون به در سرا رسيدم، جماعتى از بزرگان را ديدم، سلام كردم.
جواب دادند و خوشامد گفتند و مرا به آن جايگاه- كه اكنون مسجد (جمكران) است- آوردند.
حضرت امام عليه السلام مرا به نام خود خواند و فرمود: «برو به حسن بن مسلم بگو: رخصت نيست كه تو ديگر در اين زمين زراعت كنى، بايد هر چه از اين زمين منفعت بردهاى، برگردانى تا در اين موضع مسجد بنا كنند».
به حسنبن مسلم بگو: «اينجا، زمين شريفى است و حقتعالى اين زمين را از زمينهاى ديگر برگزيده و شريف كرده است».
حسن بن مثله مىگويد عرض كردم: «سيد و مولاى من! مرا در اين باره، نشانى لازم است؛ زيرا مردم سخن مرا بدون نشانه و دليل نمىپذيرند».
امام عليه السلام فرمود: «تو برو رسالت خود را انجام ده. ما در اينجا، علامتى مىگذاريم كه گواه گفتار تو باشد».
كيفيت نماز تحيّت مسجد
«مردم را بگو تا به اين موضع رغبت كنند و عزيز بدارند و چهار ركعت نماز در اين جا بگذارند: دو ركعت تحيت مسجد، در هر ركعتى، يك بارسوره حمدو هفت بار سوره«قُلْ هُو اللَّهُ احَد»[خوانند] و تسبيح ركوع و سجود را هفت بار بگويند».
كيفيت نماز امام زمان (عج)
«و دو ركعت نماز صاحب الزمان بگذارند، بر اين ترتيب كه در [هنگام خواندن سوره]حمدچون به«اياك نعبد و اياك نستعين»برسند، آن را صد بار بگويند و بعد از آن، فاتحه را تا آخر بخوانند.
ركعت دوم را نيز به همين طريق انجام دهند. تسبيح ركوع و سجود را نيز هفت بار بگويند. هنگامى كه نماز تمام شد، تهليل(لا اله الا اللَّه)و تسبيح فاطمه زهرا عليها السلام را بگويند. آن گاه
سر بر سجده نهاده، صد بار صلوات بر پيغمبر و آل او فرستند».
اين نقل، از لفظ مبارك امام عليه السلام است كه فرمود:
«فمن صلّا هما، فكانما صلى فى البيت العتيق»[1]؛ «هر كس، اين دو ركعت (يا اين دو نماز) را بخواند، گويى در خانه كعبه نماز خوانده است ...».
[1]. مفاتيحالجنان، آداب نماز حضرت حجت( ع).