هياهوى عوام فريب معاويه و يزيد و منصور پنهان بدارد , و مختصر , در روزگارى كه اخلاف شايسته شيطان جاى مردان صالح خدا را گرفته اند , آيا مى توان به نيكى و صلاح , به چشم يك واقعيت نگريست و بودن آن را انتظار داشت ؟ آيا مى توان جز گناه و آلودگى , جز ناكامى و حق كشى انتظار ديگرى از آدميزادگان داشت ؟ بايد اعتراف كرد كه اگر هم بتوان , به آسانى نمى توان .
سلام بر بندگان شايسته خدا , در چنين شرايطى , به مدد دل افسرده و نوميد مى شتابد . گويى سروشى است كه در دل تاريكيها , خبر از حضور روشنى و سپيدى مى دهد . نمازگزار را به وجود ياران و همسنگرانى نويد مى بخشد . به او مى گويد : تنها نيستى . در دل اين كوير خشك , جوانه اى ثمر بخش و ديرپاى مى توان يافت . همچنان كه در هميشه تاريخ , اجتماعات منحرف و تباه , زادگان اراده هاى نيرومند و انسانهاى برجسته اى بوده است كه در نهايت بانيان جهان نو و شالوده ريزان زندگى نوينى گشته اند . اكنون نيز طبق سنت خدا در تاريخ , همان نيروهاى نور و نيكى آفرين در بطن اين جهان تاريك و پليد به تلاش و كوشش اند . آرى صالحان , آنان كه به گونه اى شايسته و سزاوار خدا را عبوديت مى كنند و فرمان مى برند , در صف روياروى طاغوتيان ايستاده اند .
كه هستند اين بندگان شايسته و كجايند ؟ و آيا نبايد از آنان درس آموخت و با آنان گام برداشت ؟ چرا . هنگامى كه نمازگزار خود را در كنار اين شايستگان قرار مى دهد و بر خود و بر آنان در يك جمله درود مى فرستد ( سلام بر ما و بر بندگان شايسته
خدا ) , پرتويى از غرور و سربلندى و اطمينان بر دل او فرو مى تابد . مى كوشد به راستى در رديف و در كنار آنان قرار گيرد و از اينكه نتواند پا به پاى آنان گام بردارد احساس شرم مى كند و اين به او تعهد و تكليفى تازه مى بخشد .
بندگان شايسته چگونه اند و شايستگى به چيست ؟ شايستگى تنها به نماز خواندن نيست , شايسته آن است كه از عهده تكاليف سنگين الهى برآيد و چنان عمل كند كه نام بنده خدا بر او ناساز و نامتناسب نباشد , درست مثل دانش آموز شايسته در يك كلاس درس .
و سرانجام در سومين جمله , نمازگزار خطاب به همين بندگان شايسته ( خطاب به فرشتگان[25]يا خطاب به نمازگزاران ) مى گويد :
السلام عليكم و رحمه الله و بركاته- سلام بر شما و رحمت و بركات خدا بر شما .
و بدين گونه بار ديگر , صلاح و شايستگى ( يا فرشته خويى يا پيوند با ديگر نمازگزاران ) را به ياد مى آورد و مخاطبان گرامى خود را به دعاى خير ياد مى كند و نماز را به پايان مى برد .
[25]و گويا به عنوان درسى در جهت فرشته خويى .