جواز بقا بر تقليد ميت
السيد الخامنهاي: بقاء جايز است هرچند ميت اعلم باشد.
السيد السيستاني: حكم بعد از فوت او حكم زنده بودنش است.[1]
السيد الشبيري: جايز است بقا در جميع مسائل، مگر اينكه متوفى اعلم باشد كه بقا واجب است.[2]
*** الشيخ البهجت: بقاء در مسائلى كه در آنها تقليد كرد جايز است و اگر متوفى اعلم باشد بقا واجب است.[3]
الشيخ التبريزي (قدس سره): حكم بعد از فوت او حكم زنده بودنش است در صورتى كه فتواى او در نظر مقلد باشد و فراموش نكرده باشد.[4]
الشيخ الصافي: اگر عمل كرده يا آن را ياد گرفته و ملتزم به عمل شده بقاء
[1]توضيح المسائل.
[2]شفاهى.
[3]توضيح المسائل.
[4]توضيح المسائل.
جايز است و اگر اعلم باشد واجب و بعيد نيست جواز بقاء در ساير مسائل.[1]
الشيخ الفاضل: بقاء جايز است و در صورت اعلميت بقاء لازم است و فرقى بين مسائل عمل شده و عمل نشده نيست.[2]
الشيخ المكارم: بقاء جايز است بلكه اگر اعلم باشد واجب است به شرط آنكه عمل كرده و يا براى عمل ياد گرفته باشد.[3]
الشيخ النوري: بعد از فوت مقلد خود بايد از مجتهد حيّ تقليد كند و كسى كه به بعض مسائل مجتهدى عمل كرده و مجتهد فوت نموده مىتواند در تمام مسائل از او تقليد كند.
منه أيضاً: در صورتى كه مقدارى به فتواى مجتهد متوفى عمل كرده باشد مىتواند در تمام مسائل باقى باشد مگر آنكه حيّ اعلم باشد. م 9
الشيخ الوحيد: جايز است بقا حتى در مسائلى كه عمل نكرده.[4]
تغسيل عامه براى شيعه
س: تغسيل و تكفين عامه كافى است يا نه؟
السيد السيستاني: اگر تغسيل ميت شيعه باشد كافى نيست.[5]
السيد الشبيري: تكفين عامه كافى است و تغسيل آنها بنا بر مشهور كافى نيست و اگر بر طبق نظريه شيعه امامية نباشد به طور مسلم جايز نيست.
الخاتم 14 ع 2/ 142
[1]توضيح المسائل.
[2]توضيح المسائل.
[3]توضيح المسائل.
[4]شفاهى.
[5]مهر دفتر.
الشيخ البهجت: كافى نيست بنا بر اعتبار ولايت در صحت عبادت پس حتى الإمكان احتياط مراعات شود.[1]
الشيخ التبريزي (قدس سره): در صورت وجود شيعه دوازده امامى تغسيل و تكفين ميت شيعه توسط غير شيعه محل اشكال است.[2]
الشيخ الصافي: در حال اختيار كافى نيست.[3]
الشيخ الفاضل: تجهيز ميت شيعه آنچه عبادى است مانند غسل و نماز بايد توسط شيعه دوازده امامى باشد و از غير 12 امامى كافى نيست و آنچه توصلى است مثل كفن و حنوط و دفن توسط عامه كافى است.[4]
ماسك در حال ضرورت
الشيخ البهجت: احتياط در ترك است ولى كفاره ندارد و براى مرد كه اشكالى ندارد.
الشيخ الفاضل: استفاده از ماسك براى زن و مرد در حال ضرورت اشكال ندارد و كفاره هم ندارد، هرچند دوخته باشد.[5]
الصلاة منفرداً في المسجد أفضل
عن الكافي: عن البزنطي عن أبي الحسن7قال: سألته عن الرجل يصلي في جماعة في منزله بمكة أفضل أو وحده في المسجد الحرام فقال: وحده.[6]
[1]مهر دفتر.
[2]كتبى.
[3]كتبى.
[4]كتبى.
[5]في الجديد فرع 21
[6]الوافى ج 2، الحج ص 10 الشعراني.
الفرق بين الشك و الوسواس
س: فرق بين كثير الشك و وسواسى چيست؟
السيد السيستاني: وسواسى كسى است كه شكش غير عقلايى است ولى كثير الشك شكش عقلايى است ولى زيادتر از معمول حالت شك به او دست مىدهد.[1]
السيد الشبيري: كثرت شك در اثر عدم اجتماع حواس است و وسوسه تضييقى است كه در اثر يقين نكردن يا دير يقين كردن پيدا مىشود. الخاتم.
آقا زاده سيد محمد: آقا قائل به احتياط است.
*** الشيخ البهجت: منشأ در آنها فرق دارد.[2]
الشيخ التبريزي (قدس سره): وسواسى كسى است كه شك او خارج از متعارف است و نوعاً در عمل شك مىكند، اما كثير الشك كسى است كه به حد وسواس نرسيده و كسى كه به طور عادت در هر سه نماز متوالى شك كند، كثير الشك است.[3]
الشيخ الصافي: كثير الشك كسى است كه در نظر عرف زياد شك مىكند ولى به حد سواس نرسيده و مخصوصاً كه فرمودهاند اگر در سه نماز يا در يك نماز سه مرتبه شك كند كثير الشك است و حال آنكه چنين شخصى وسواسى محسوب نمىشود.[4]
الشيخ الفاضل: كثير الشك في الطواف لا يعتني بشكه كما في الصلاة و المرجع فيه هو الصدق العرفي.[5]
الشيخ المكارم: كثير الشك بودن يك امر عرفى است يعنى مردم بگويند او بسيار شك مىكند.[6]
[1]مهر دفتر.
[2]مهر دفتر.
[3]كتبى.
[3]كتبى.
[4]كتبى.
[5]جامع المسائل ص 89.
[6]الأخير ص 216.
جواب سؤال عامه
س: حجاج فرق عامه مراجعه مىكنند و تكليف حج و عمره خود را سؤال مىكنند طبق فقه عامه يا خاصه جواب داده شود.
السيد السيستاني: طبق مذهب سائل جواب دهد و مىتواند در كنار آن طبق مذهب شيعه هم حكم را بيان كند.
بلى، اگر ظاهر سؤال او اين نباشد كه جواب را طبق مذهب خود مىخواهد مىتواند به جواب طبق مذهب شيعه اكتفا نمود.[1]
السيد الشبيري: بر طبق فقه خاصه جواب داده شود.[2]
*** الشيخ البهجت: طبق مذهب حق.[3]
الشيخ التبريزي (قدس سره): اگر بر طبق مذهب عامه جواب داده شود مانعى ندارد و بر طبق فقه خاصه هم مىتوان جواب داد.[4]
الشيخ الصافي: ظاهراً بر طبق نظر شيعه بگويد هم مجزى باشد.[5]
الشيخ الفاضل: چنانچه به طور مطلق سؤال كند بر وفق مذهب خاصه جواب داده شود اما اگر از مذهب عامه سؤال كردند بر طبق عامه جواب داده شود.[6]
بين الطلوعين
س: بين الطلوعين از نظر جواز استظلال و عدم جواز جزء شب است يا روز؟
[1]سؤال از نجف.
[2]الخاتم.
[3]مهر دفتر.
[4]كتبى.
[5]كتبى.
[6]كتبى.
السيد السيستاني: جزء شب است.[1]
السيد الشبيري: به نظر اينجانب سوار شدن بر مركب سر پوشيده در شب نيز جايز نيست.[2]
*** الشيخ البهجت: در استظلال از روز محسوب نمىشود.[3]
الشيخ التبريزي (قدس سره): حرمت تظليل بين الطلوعين مانند شب مبنى بر احتياط است.[4]
الشيخ الصافي: در فرض سؤال بين الطلوعين جزء شب محسوب مىشود.[5]
جواز الصيام للمسافر في المدينة (مخصوص بثلاثة أيّام)
س: آيا مسافر در مدينه منوره مىتواند از استحباب روزه سه روز اكتفا كند به يك روز يا دو روز؟
السيد الشبيري: مخصوص سه روز است.[6]
*** الشيخ الفاضل: سه روز است ولى اگر مشكلى پيش آيد كه نتواند سه روز را تمام كند مانع ندارد.[7]
الشيخ المكارم: مخصوص سه روز است. در نذر هم حقير اشكال دارم.[8]
الزوج سني و الزوجة شيعية
السيد الشبيري: اگر به خبرى كه راجع به طواف وداع است عمل كنيم و بگوئيم همان طواف وداع به جاى طواف نساء است حكم به صحت بعيد نيست و
[1]مناسك.
[2]كتبى.
[3]كتبى.
[4]كتبى.
[5]كتبى.
[6]شفاهى.
[7]مناسك.
[8]شفاهى.
الا حكم به تمكين زوجه در وطى از زوج مذكور محل تأمل است.[1]
*** الشيخ التبريزي (قدس سره): اگر ممكن است كه زوج را وادار كند به طواف نساء و الا حكم به وجوب تمكين براى زوج مذكور مشكل است و اگر زن مكره بر جماع شد حرجى بر او نيست.[2]
الشيخ الوحيد: اگر قاعده ألزموهم بما ألزموا على أنفسهم اطلاق داشته باشد حتى در اين مورد كه زوجه شيعه است حكم به جواز تمكين بعيد نيست ولى بحث در اطلاق قاعده است.[3]
الأغسال المستحبة
السيد السيستاني: القسم الأول ما يستحب لأجل إيقاع فعل كالغسل للإحرام أو لزيارة البيت و الغسل لوداع قبر النبيّ صلى اللّٰه عليه و آله ثمّ قال بعد سطور: هذه الأغسال قد ثبت استحبابها بدليل معتبر و الظاهر أنها تغني عن الوضوء.[4]
السيد الشبيري: انسان با غسلهاى مستحبى كه استحبابش ثابت باشد كه در مسأله 651 گفته شد مىتواند كارى كه مانند نماز وضو لازم دارد انجام دهد.
ص 160 توضيح و در مسأله 651 بيست و سه غسل ذكر كرده است.
*** الشيخ البهجت: چهارده غسل به عنوان اغسال زمانى و شش غسل به عنوان اغسال مكانى و چند غسل به عنوان اغسال بعد از فعل ذكر كردهاند ولى درباره كفايت اغسال از وضو چيزى نفرموده.[5]
[1]شفاهى.
[2]شفاهى.
[3]شفاهى.
[4]المنهاج ص 120
[5]توضيح ص 140 أنظر السطر الأخير.
منه أيضاً: تذكر داده مىشود كه هيچ يك از غسلهاى مستحب كفايت از وضو نمىكند.[1]
راجع به رجوع به فتواى مجتهدى كه فتوى به جواز مىدهد در احتياط وجوبى مجتهد ديگر بعد از عمل فرمودند مانع ندارد.[2]
آقاى قديرى و آقاى محفوظى هم حاضر بودند.
الشيخ التبريزي (قدس سره): انسان مىتواند با غسلهاى مستحبى كه در مسأله 651 ذكر شده كارى كه مانند نماز وضو لازم دارد انجام دهد.[3]
الشيخ الصافي: انسان نمىتواند با غسل مستحبى كارى كه مانند نماز وضو لازم دارد انجام دهد.[4]
الشيخ الفاضل: غسل زيارت جاى وضو را نمىگيرد.[5]
الشيخ الوحيد: انسان با غسلهاى مستحبى كه در مسأله 650 ذكر شده مىتواند كارى كه مانند نماز وضو لازم دارد انجام دهد.
بعض آن اغسال كه در مسأله 650 ذكر كرده عبارت است از:
غسل جمعه و بعضى اغسال ليالى شهر رمضان، غسل عيد فطر، عيد قربان، غسل شب عيد فطر بعد از غروب، غسل روز هشتم و نهم ذى حجه، غسل احرام، غسل دخول مكه، غسل زيارت خانه كعبه، غسل داخل شدن مدينه منوره، غسل داخل شدن حرم پيغمبر6، غسل وداع قبر مطهر آن حضرت، غسل زيارت حضرت سيد الشهداء از نزديك، غسل توبه از فسق و كفر و باز اغسال ديگرى ذكر كرده و فرموده: و اما غسلهايى كه رجاءً بجاآورده مىشود از وضو كفايت نمىكند.[6]
[1]توضيح طبع 19 ص 109.
[2]شفاهى.
[3]توضيح ص 118.
[4]توضيح ص 133.
[5]چهل مسأله.
[6]توضيح ص 295.