محاكم خانواده را نيز دارد، مىتواند در خصوص لعان وارد دادرسى، و عند الاقتضاء مبادرت به اجراى صيغه لعان نمايد؟
جواب:آرى مىتواند ناظر بر اجراى صيغه لعان باشد.
سؤال 769-آيا نفى ولد متعه هم، مانند فرزند نكاح دائم، تنها از راه لعان صورت مىگيرد، يا در اينجا نفى ولد بدون لعان نيز ممكن است؟
جواب:در مورد متعه لعان جارى نيست، و بدون لعان نفى ولد ممكن است.
سؤال 770-خواهشمند است پاسخ سؤالات زير را مرقوم فرماييد:
الف)آيا نفى ولد شبهه بدون لعان ممكن است، يا تنها از راه لعان امكانپذير است؟
جواب:نفى ولد شبهه، كه شرعاً ملحق به فراش است، تنها از راه لعان ممكن است.
ب)در مورد اطفالى كه پيش از شش ماه يا پس از ده ماه از تاريخ وقوع نزديكى متولّد مىشوند اماره فراش جارى نيست؛ امّا آيا نسب اين اطفال خود به خود منتفى است، و نيازى هم به لعان ندارد؟ زيرا موضوع لعان جايى است كه امكان لحوق وجود داشته باشد، و در اينجا الحاق طفل به زوج ممكن نيست. يا در مورد اطفال متولّد پيش از شش ماه لعان لازم نيست، ولى در مورد طفل متولّد پس از ده ماه، نفى ولد بايد به وسيله لعان صورت گيرد؟ يا در مواردى كه اماره فراش جارى نمىشود، زوج مخيّر بين نفى ولد و اعتراف به ولد مىباشد؟
جواب:در اين گونه موارد ولد ملحق نيست، و نياز به لعان ندارد.
ج)آيا اقرار به ابوّت طفلى كه پيش از شش ماه يا پس از ده ماه از تاريخ وقوع نزديكى متولّد شده، صحيح و نافذ است، و دعواى نفى ولد پس از آن مسموع نخواهد بود، يا اصولًا اين اقرار از اصل باطل است؟
جواب:اين اقرار باطل است.
فصل سى و يكم: احكام غصب
سؤال 771-فردى با غصب چند هسته، يا دانه، يا بذر از ديگرى آن را در ملكش كاشته، و آب داده، و پس از پرورش تبديل به درخت كرده است. لطفاً بفرماييد كه درختها و محصول آن متعلّق به كيست؟ آيا غاصب فقط قيمت دانهها را بدهكار است؟
جواب:او بايد قيمت بذر را به صاحبش بپردازد؛ ولى زراعت و درخت مال اوست.
سؤال 772-سيل، يا باد، بذر متعلّق به فردى را به زمين شخص ديگرى برده، و در آنجا روئيده است. گياه روييده شده و ثمره آن متعلّق به چه كسى است؟
جواب:گياه مذكور متعلّق به صاحب بذر است؛ ولى بايد مال الاجاره زمين را به صاحب زمين بپردازد.
سؤال 773-فردى قلمه، يا شاخه، يا ريشهاى از درخت غير را غصب نموده، و در ملك خود مىكارد. در صورتى كه رشد كند و تبديل به درخت شود، چه كسى مالك آن درخت و ميوهاش مىباشد؟
جواب:مالك آن صاحب درخت و قلمه است؛ مگر اين كه صاحب قلمه رضايت داشته باشد.
سؤال 774-اگر فردى، شاخهاى غصبى را به درخت خود پيوند زند، مالك ميوه آن درخت، كه از اين شاخه پيوندى غصبى به دست مىآيد چه كسى است؟
جواب:بايد قيمت آن شاخه را به صاحبش برگرداند؛ و ثمره تعلّق به صاحب درخت دارد.
سؤال 775-هر يك از اطاقهاى مدارس علميّه به يك طلبه اختصاص داده شده است. بعضى از طلّاب علوم دينى هر وقت دلشان خواست وارد اتاق ديگرى شده، و به استراحت يا مطالعه مىپردازند. آيا كسى كه اتاقى به او مىدهند، حق دارد ديگرى را راه ندهد؟ آنها مىگويند: «اتاق و مدرسه مال امام زمان عليه السلام است، و هر طلبهاى مىتواند از آن استفاده كند،» آيا اين سخن صحيح است؟
جواب:اتاقى كه طبق مقرّرات به طلبهاى داده مىشود، ديگران حق ندارند بدون اجازه او داخل شوند، و از اين نظر حكم خانه او را دارد.
سؤال 776-با توجّه به اين كه هر يك از مالكان ملك مشاع، در جاى جاى آن ملك سهم مالكانه دارند، در مواردى كه تمام ملك مشاع مورد غصب قرار گرفته باشد، آيا هر يك از مالكان آن ملك مىتوانند به طور جداگانه نسبت به خلع يد غاصب از تمام ملك مشاع اقدام نمايند؟
جواب:آرى مىتوانند.
فصل سى و دوّم: احكام اموال مجهول المالك
سؤال 777-اگر وسيلهاى (مثلًا كيف) بخريم، و داخل آن چيز ديگرى (مثلًا انگشتر) باشد، آيا مىتوان آن را تصاحب كرد، و با آن نماز خواند؟ نمازهاى خوانده شده چه حكمى دارد؟
جواب:بايد آن را به صاحبش برگردانيد. و اگر به هيچ وجه صاحبش پيدا نمىشود، آن را بفروشيد و قيمت آن را به مستحقّ بدهيد.
سؤال 778-اگر شخصى مال با ارزشى را در خيابان پيدا كند، و آن مال را بخاطر فرار از مسئوليّت رها كند؛ آيا ضامن است؟ اصولًا نظر كلّى حضرتعالى در اين مورد چيست؟
جواب:در صورتى كه آن را برندارد، ضامن نيست.
سؤال 779-هرگاه شخصى حيوانى بخرد، و در شكم آن مالى پيدا شود، متعلّق به چه كسى است؟
جواب:بايد از فروشنده حيوان سؤال كند كه آيا چيزى گم كرده، يا نه؟ اگر نشانههايى داد كه منطبق بر آن بود، بايد آن مال را به او بازگرداند. و اگر فروشنده اظهار بىاطّلاعى كرد، احتياط آن است كه به مدّت يك سال صبر كند، و در جستجوى صاحبش باشد، و اگر پيدا نشد مىتواند تملّك كند.
سؤال 780-در صورتى كه صاحب حيوان گمشده پيدا شود، يا بعد از يك سال پيدا نشود، و حيوان به فقيرى داده شود، آيا مىتوان هزينههاى نگهدارى آن را با صاحب حيوان، يا فقير حساب كرد؟
جواب:آرى مىتواند مخارج ضرورى را از او بگيرد؛ مشروط بر اين كه در
اين مدّت راهى براى پيدا كردن صاحب آن نداشته باشد.
سؤال 781-برخى اوقات در مساجد يا اماكن عمومى كفشها جا به جا مىشود، استفاده از كفشهاى بجا مانده چه صورت دارد؟
جواب:در صورتى كه يقين به رضايت صاحبان آن داشته باشد اشكال ندارد.
در غير اين صورت، اگر كفشى را كه بردهاند قيمتش مساوى يا بيشتر از كفشى باشد كه به جا گذاردهاند، مىتوان به عنوان تقاص برداشت. و اگر كفش به جا مانده قيمتش بيشتر باشد، بايد معادل مقدار اضافى را به شخص فقيرى پرداخت كرد.
سؤال 782-شغل شخصى تعمير و فروش فلاكس و چتر مىباشد. بعضى از اشخاص، وسائل خود را براى تعمير به ايشان داده، و به يكى از علل زير وسيله مورد نظر نزد تعمير كار مانده است:
1-در موقع مقرّر براى پس گرفتن جنس مراجعه نكرده، و هنگامى كه مراجعه كردهاند جنسشان پيدا نشده است.
2-اصلًا مراجعه نكردهاند.
3-در موقع مقرّر مراجعه كرده، امّا به خاطر عدم تعمير جنس، يا پيدا نشدن آن، تحويل داده نشده، و ديگر رجوع نكردهاند يا دفعات بعد كه رجوع كرده، باز به همين طريق گذشته، و ديگر مراجعه نكردهاند، و بعد پيدا شده است.
4-بعضى اجناس را تعمير كار از مردم خريده، امّا به خاطر مخلوط شدن با اجناس مردم نمىداند اين جنس امانت مردم است، يا خودش صاحب آن مىباشد.
5-بعضى از اجناس چندين سال، و برخى بيشتر از يك سال، و بعضى كمتر از يك سال نزد ايشان مانده است. از سوى ديگر، ارزش بعضى از اجناس بيش از چهار هزار تومان، و بعضى كمتر از 1000 تومان، يا 500 تومان، يا 200 تومان مىباشد.
با توجّه به كوچك بودن مغازه، وجود اجناس مذكور در آنجا موجب گم شدن اجناس ديگران مىشود. وظيفه تعميركار چيست؟ آيا مىتواند اجناس مذكور را تعمير نموده، و آن را فروخته، و دست مزد خود را كسر كرده، و بقيّه را به صندوق صدقات بريزد؟
جواب:در صورتى كه از پيدا كردن صاحبان آنها مأيوس باشد، مىتواند مطابق آنچه ذكر شد عمل كند. ولى بايد صندوق صدقات مورد اعتمادى را انتخاب كند.
سؤال 783-حكم لقطهاى كه مالكش پيدا شده، در حالى كه رشد كرده، و هنگامى كه نزد يابنده بوده رشد حاصل شده، چه مىباشد؟ آيا حكم نماء متّصل و منفصل يكى است؟
جواب:زياده متعلّق به مالك است، و اگر سال بر آن گذشته خمس دارد. و چنانچه يابنده براى حفظ آن هزينه كرده، مىتواند از مالك آن بگيرد.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل سى و سوّم: احكام سر بريدن و شكار حيوانات
احكام ذبح
سؤال 784-يكى از دانشجويان ايرانى، كه در مسكو به تحصيل اشتغال دارد، مىگويد: در قصّابىهاى تاجيك، كه گوشت ذبح اسلامى مىفروشند، از نظر بهداشتى در سطح بسيار پايينى قرار دارند. گوشت آنها داراى انگل و ميكروب است، و هر لحظه امكان ابتلا به بيمارىهاى مربوطه (عفونى و انگلى) مىرود. از طرفى، گوشتهايى كه با ذبح غير اسلامى عرضه مىگردد، از تمام جهات تمييز و بستهبندى شده، و امكان هيچ گونه آلودگى ندارد. حال در خريد گوشت كدام يك را انتخاب كنيم؟
جواب:در صورتى كه واقعاً گوشتهاى ذبح اسلامى خطرناك باشد، و استفاده از گوشتهاى غير ذبح اسلامى جنبه اضطرار داشته باشد، به مقدار لازم مانعى ندارد.
سؤال 785-نظارت بهداشتى، بازرسى، معاينه بهداشتى گوشت در كشتارگاههاى كشور به منظور پيشگيرى و كنترل بيماريهاى مشترك بين انسان و دام، و تهيّه گوشت سالم و بهداشتى، از جمله وظايف سازمان دامپزشكى كشور است. و بر اساس قوانين جارى كشور، كشتار و ذبح هر نوع دام كشتارى در خارج از كشتارگاه، به استثناى روز عيد سعيد قربان، و مراسم مذهبى و ملّى، ممنوع و غير مجاز مىباشد.
با توجّه به مقدّمه فوق لطفاً نظر شريف خود را در موارد ذيل اعلام فرماييد:
1-كشتار غير مجاز دام در شهرهاى داراى كشتارگاه صنعتى، به منظور فروش و عرضه گوشت غير بهداشتى به مصرف كنندگان چه حكمى دارد؟
2-خريدوفروش گوشت فاقد مهر بهداشتى كشتارگاه، كه از طريق كشتار غير