به هيچ وجه قابل كنترل نيست، و به زودى تمام جامعه آلوده مىشود. به همين جهت شرع مقدّس آن را به طور كلّى ممنوع كرده است. ثالثاً: قانون جنبه عمومى دارد، و نمىتوان اشخاص را به بهانههاى مختلف استثنا كرد. سعى كنيد ان شاء اللَّه گرفتار وسوسههاى شيطان نشويد.
سؤال 805-توليد، فروش و استفاده از شربت ترك اعتياد چه حكمى دارد؟
جواب:اگر واقعاً براى ترك اعتياد است اشكالى ندارد.
سؤال 806-كسى كه دندان مىكشد تا حدود ده ساعت اگر آب دهان خود را، كه بعضاً با خون همراه است، بيرون بريزد، باعث تداوم خونريزى و ضرر به وى مىشود.
لذا بيمار با گذاشتن گاز روى محلّ دندان كشيده شده، بايد بزاق را، كه احتمالًا با مقدارى خون همراه است، فرو ببرد؛ تكليف چيست؟
جواب:مادام كه مجبور نباشد، خونابه را فرو نبرد. و اگر موجب شد و حرجى است، مانعى ندارد.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل سى و پنجم: احكام نذر و عهد
سؤال 807-در ايّام ماه مبارك رمضان، كه براى تبليغ به منطقهاى از روستاهاى مرودشت شيراز رفته بودم، شاهد محروميّتهاى بسيارى در اين روستا بودم (از قبيل:
1-نداشتن مسجد 2- نداشتن جادّه مناسب 3- نداشتن دبيرستان، مخصوصاً براى دختران 4- نداشتن حتّى يك اتاق مخابراتى 5- نداشتن محلّ مناسب ورزشى براى جوانان 6- كمبود فضاى آموزشى دبستان و راهنمايى) از طرفى 20 تا 30 نفر از اهالى روستا در ايّام محرّم، مخصوصاً دهه اوّل، هر كدام حدود 300 تا 400 هزار تومان خرج اطعام و پخت غذا مىنمودند، و سفرههايى در حسينيّه انداخته مىشد كه نوعاً فقراى واقعى منطقه، يا به علّت حفظ آبرو، يا به علّت تراكم جمعيّت در حسينيّه، و استفاده متمكّنين و متموّلين و بستگان آنها، از خوردن طعامهاى مربوطه محروم مىشدند. به علاوه، بسيارى از غذاها دست نخورده و مصرف نشده دور ريخته مىشد. با توجّه به مشكلات موجود منطقه، آيا مىتوان وجوهاتى را كه جهت روضهخوانى به شكل مذكور هزينه مىگردد، و منجر به اسراف نعمتهاى الهى مىشود، جمعآورى و با نظارت روحانى صرف نيازهاى فوق و مصارف عامّ المنفعه كرد؟
جواب:چنانچه نذورات مزبور، نذورات مطلقه براى امام حسين عليه السلام است، مىتوان آن را براى حلّ مشكلات مردم استفاده كرد. ولى اگر نذر جهت طبخ غذا و اطعام است، بايد فقط در همان راه مصرف شود. و اگر در آن ايّام، يا در آن منطقه، قابل استفاده نمىباشد، مىتوانيد در مناطقى ديگر يا در ايّامى ديگر از آن براى اطعام استفاده كنيد.
سؤال 808-دخترم بر اساس عواطف لطيف دوره نوجوانى نذرهايى بر خلاف عرف كرده است؛ مثلًا نذر كرده كه اگر نمازش حتّى به طور غير عمد قضا شود، همان روز بدون خوردن سحرى روزه بگيرد، و در روز چند ركعت نماز مستحبّى بخواند. قرآن را چندين بار ببوسد، و چند آيه از آن را حتماً بخواند. براى صلوات فرستادن حتماً با حجاب كامل باشد. علاوه بر اين، وقتى شك مىكند كه آيا براى فلان امر نذر كرده يا نه؟ براى اين كه در انجام نذرها كوتاهى نكرده باشد، حتّى نذرهاى مشكوك را هم بجا مىآورد. و اين نذرها به گونهاى افراطى دنبال مىشود كه مُخلّ به زندگى عادى وى شده، و گاه مورد تمسخر و ريشخند برخى از اطرافيان نيز قرار مىگيرد، كه براى ادامه زندگى اجتماعىاش مخاطرهآميز است. از طرفى عدم انجام اين نذرها تأثير منفى بر روحيهاش مىگذارد، و او را دچار نگرانى عواقب اخروى آن مىكند. با توجّه به توضيحات بالا لطفاً بفرماييد: ايشان تا چه حد ملزم به رعايت اين گونه نذرهاست؟
جواب:نذرهاى مذكور تا آنجا كه مخلّ به زندگى، و موجب عسر و حرج، و باعث تمسخر نگردد معتبر مىباشد، در غير اين صورت معتبر نيست؛ ولى نذرهايى مانند نذر روزه بدون خوردن سحرى، اشكال دارد. همچنين در موارد شك هيچ مسئوليّتى براى عمل به نذر ندارد. البتّه تمام اين احكام در جايى است كه صيغه نذر به صورت صحيح خوانده شده باشد، و مايه آزار پدر نباشد؛ در غير اين صورت عمل به نذر لازم نيست.
سؤال 809-لطفاً به سؤالات زير پاسخ دهيد:
الف)اگر فردى قادر به انجام نذر خود نباشد، آيا مرتكب معصيت شده است؟
ب)عدول از نذر بدون دليل چگونه است؟
ج)آيا تأخير در آن جائز است؟
جواب:در صورتى كه نذر مطلق باشد، تأخير در آن جايز است. و اگر بدون عذر مخالفت شود، كفّاره دارد. و كفّاره آن مانند كفاره ماه رمضان است.
سؤال 810-اگر شخصى در شرايط مختلف زندگى، چه قبل از تكليف و چه پس از
آن، نذرهاى متفاوتى نموده، و اكنون تعداد و موضوع آن نذرها را فراموش كرده باشد، وظيفهاش چيست؟
جواب:عمل به آنچه قبل از بلوغ نذر كرده لازم نيست. همچنين اگر صيغه نذر را، هر چند به زبان فارسى، به زبان نياورده بلكه در دل نذر كرده باشد، عمل به آن واجب نيست. ولى آنچه را بعد از بلوغ نذر كرده، و صيغه آن را نيز خوانده بايد به آن عمل كند. و در صورت شك، آن مقدار كه يقينى است بجا مىآورد. و در صورتى كه مورد نذر مشكوك باشد و نتواند احتياط كند، قرعه مىزند و طبق آن عمل مىنمايد.
سؤال 811-بيش از يك سال است كه نذر كردهام در صورت قضاى حاجتم، يك رأس گوسفند، يا معادل مبلغ آن، جهت مراسم عاشورا بدهم، و هنوز حاجتم كاملًا به اجابت نرسيده است. لطفاً در اين مورد به سؤالات زير پاسخ فرماييد:
1-دقيقاً يادم نيست كه هنگام نذر، مشخّص كرده باشم كه مبلغ نذر را به حسينيّه خاصّى بدهم. آيا مىتوانم مبلغ يا قيمت يك رأس گوسفند را بين 2 يا 3 حسينيّه تقسيم كنم؟
جواب:در صورتى كه موقع نذر حسينيّه خاصى در نظر شما نبوده، مىتوانيد بين چند حسينيّه تقسيم نماييد.
2-هنگام نذر مشخّص نكردهام كه گوسفند در چه حدّى از نظر سنّ و وزن باشد، آيا مىتوانم حدّ متوسّط را در نظر بگيرم؟
جواب:مانعى ندارد.
3-آيا مادام كه حاجتم برآورده نشده، مىتوانم مقدار و نوع و محلّ اداى نظر را تغيير دهم؟
جواب:اگر صيغه نذر خواندهايد جايز نيست.
4-آيا قبل از اجابت نذر، مىتوانم آن را ادا كنم؟
جواب:واجب نيست.
سؤال 812-در صورتى كه بخواهم قيمت يك رأس گوسفند را يك جا به يك
حسينيّه بدهم، آيا بايد به آنها بگويم كه حتماً با اين پول گوسفند بخرند، و گوشت آن را جهت مراسم اطعام عزاداران حسينى مصرف كنند؟
جواب:آرى لازم است اين مطلب را يادآورى كنيد.
فصل سى و ششم: احكام وقف
سؤال 813-موقوفهاى براى افطارىِ ماه مبارك رمضان وقف شده است. با توجّه به اين كه در اين ايّام پختوپز مشكل، و در آمد موقوفه جوابگوى افطارى نيست، آيا مىتوان برنج و گوشت را به صورت خام بين اشخاص ضعيف و مستحقّ تقسيم كرد؟
جواب:در صورتى كه پختوپز ممكن باشد، مقدّم است. اگر ممكن نبود، به صورت خام مانعى ندارد.
سؤال 814-اگر شخصى زمين موقوفهاى را از متولّى اجاره نمايد، سپس چاه آبى در آن زمين حفر نمايد. آيا مستأجر مىتواند از آب زمين موقوفه به صورت مجانى استفاده نمايد، يا بايد براى آب هم اجاره بپردازد؟
جواب:چنانچه اجاره فقط براى زراعت بوده، حفر چاه و برداشت آب احتياج به اجاره ديگرى دارد. مگر اين كه در عرف محلّ اجاره زمين، همراه با اجاره حفر چاه و برداشت آب باشد.
سؤال 815-با توجّه به توضيحات ارائه شده، لطفاً به سؤالات زير پاسخ دهيد:
1-موضوع، وقف اولاد ذكور بَطْناً بَعْدَ بَطْنٍ وَ نَسْلًا بَعْدَ نَسْلٍ است.
2-موقوف عليهم در بطن فعلى، ده نفر مىباشند.
3-متولّى موقوفه «اسنّ و ارشد» اولاد ذكور است.
4-مورد وقف عبارتست از: 36 ساعت آب و 24 قطعه زمين.
5-آنچه مورد سؤال است فقط زمينهاست؛ نه آب، آن هم زمينهايى كه داخل محدوده مسكونى فعلى واقع شده، و قابليّت كشت و زرع ندارد، و يا كشت و زرع آن با حَرَج همراه است، و يا باعث نارضايتى ساكنين اطراف مىشود.
6-در متن وقفنامه تصريح شده كه: «متولّى آنچه لازمه سعى و ضبط و نسق املاك مزبور بوده، به عمل آورد.»
7-از طرف ديگر تأكيد شده كه اعيان موقوفه مزبور را نخرند و نفروشند و موادّ رهن و وثيقه دين نسازند.
حال سؤالاتى به شرح زير مطرح است:
الف)در چنين مواردى كه موقوف عليهم متعدّد بوده، و مقلّد چند مرجع مىباشند، تكليف متولّى در اجراى احكام اختلافى وقف چيست؟
جواب:متولّى بايد طبق فتواى مرجع تقليدش عمل كند.
ب)اگر در بين موقوف عليهم فرد جامع دو وصف «اسنّ و ارشد» وجود نداشته باشد، آيا متولّى فرد اسنّ است، يا فرد ارشد، يا هر دو با هم؟
جواب:احتياط اين است كه با نظر هر دو، كارها انجام شود.
ج)صفات اصلى براى صدق «ارشد بودن» به ترتيب اولويّت چيست؟ آيا مفهوم «رشد» نسبت به موارد و موضوعات مختلف، داراى قيود اضافه ترى مىباشد؟ مثلًا در مورد سؤال، آيا خبره بودن در امر كشت و زرع را مىتوان در مفهوم رشد دخالت داد؟
جواب:ارشد در اين گونه موارد، آگاهتر در مديريّت امور اقتصادى و اداره امر موقوفه است.
د)آيا مىتوان گفت كه واقف، مورد مصرف زمينهاى مذكور را منحصر در «كشت و زرع» كرده است؟ آيا از عبارت «آنچه لازمه سعى و ضبط و نسق املاك مزبور بوده» استفاده نمىشود كه غير از كشت و زرع، ساير مصارف صحيح شرعى و عرفى، مخصوصاً اگر درآمد بيشترى داشته باشد، و اصل زمينها، يا عوض آنها باقى بماند، اشكال ندارد؟
جواب:مادام كه زراعت در آن ملك مقرون به صرفه است تقدّم دارد. و اگر از اين نظر مسلوب المنفعه يا منافعش بسيار كم شود، مىتوان آن را براى امور ديگر مانند خانهسازى و مانند آن اجاره داد.