کتاب اسناد لانه جاسوسی آمریکا

به دریاداران و ناخدایان بگویند چه کاری می توانند بکنند و چه کاری نمی توانند بکنند.

سطح آماد فنی تجهیزات پشتیبانی و تعمیر و نگهداری برای AH1J و اف-14

سند شماره 209

27 سپتامبر 1979- 5 مهر 1358

از: مستشاری نظامی، تهران-429به: وزارت دفاع، واشنگتن دی.سی

مرجع: گفتگوی تلفنی سرهنگ غنی پور، مدیر صنایع هواپیمایی ایران، با شیرر از نفرات مستشاری نظامی در تاریخ 25 سپتامبر 1979

موضوع: سطح آماد فنی تجهیزات پشتیبانی و تعمیر و نگهداری برای AH1J و اف-14

1- سرهنگ غنی پور به منظور ارزیابی توانایی صنایع هواپیمایی ایران برای تأمین سطح آماد فنی لازم برای تعمیر و نگهداری هواپیماهای اف-14 و AH1J، با اشاره به تماس تلفنی فوق الذکر اطلاعات زیر را درخواست کرد:

الف- چه سطح آماد فنی از تجهیزات به صنایع هواپیمایی ایران تحویل شده است؟

ب- تحویل چه تجهیزاتی هم اینک در حالت تعلیق قرار گرفته است؟

پ- چه تجهیزات دیگری باید به منظور تأمین توانایی آماد فنی سفارش داده شود؟

ت- چه نوع تیم آماد فنی (آمریکایی) برای اداره آن نیاز است؟

2- هر گونه اطلاعاتی در خصوص موارد بالا کمک زیادی در سازمان دهی پرونده ها و سوابق به صنایع هواپیمایی ایران کرده و برای بهبود سطح توانایی آماد فنی آن مفید خواهد بود.

درخواست مدارک مربوط به خریدهای نظامی خارجی

سند شماره 210

1 اکتبر 1979- 9 مهر 1358

از: نماینده ارشد دفاعی سفارت آمریکا، تهران - سرلشگر گاست

به: مقر فرماندهی نیروی هوایی آمریکا، واشنگتن دی.سی

مرجع: نامه فرماندهی - 6 سپتامبر 1979 - موضوع فوق

موضوع: درخواست مدارک مربوط به خریدهای نظامی خارجی

1- نامه مرجع به همراه هشت نسخه رونوشت از فرم DD 1513-2 «ابلاغ پیشنهاد و قبول» و درخواست تأیید رسید از طرف دولت موقت ایران بود. علاوه بر این درخواست شده بود که سه نسخه امضا شده آن به مرکز حسابداری مساعدت های امنیتی و سه نسخه آن به مقر فرماندهی نیروی هوایی آمریکا ارسال شود.

2- در حال حاضر تمایلی به تسلیم این نسخه ها به دولت موقت ایران نداریم، زیرا احساس می کنیم هیچ کس در اینجا نمی خواهد تغییرات حاصله را بپذیرد. علاوه بر این، بسیاری از تغییراتی که در طول تجدید ساختار اولیه و متعاقب امضای یادداشت تفاهم انجام شد، هنوز در حال بررسی است. هزینه ای که در فرم های DD 1513-2 منعکس شده است می تواند با توجه به

جلسات توجیهی که اخیراً برگزار کرده ایم، بحث انگیز شود. مثلاً، در ارتباط با قرارداد SVA در چارچوب برنامه خریدهای نظامی خارجی، در نامه پیشنهاد و قبول مورد PEACE SKY، ما کاهش هزینه ای برابر با 618410000 را منعکس کرده ایم که مبلغ جدید را به 10 میلیون دلار اصلاح می کند. علاوه بر این، ما هزینه های تقریبی اداری را 18852000 دلار نشان داده ایم که کل هزینه را برای دولت ایران به 28852000 دلار می رساند. ولی ما در جلسات توجیهی مان گفته ایم که کل مبلغ برداشتی از صندوق برای برنامه PEACE SKY 5/9 میلیون دلار خواهد بود.

3- با توجه به اختلاف نظری که ممکن است در حال حاضر ایجاد شود، و همچنین عدم اطلاع ما از هزینه های اضافی اداری، و عدم تمایل مقامات دولت موقت ایران برای امضای این نسخه ها، تسلیم این نسخه ها را تا زمانی که نامه بعدی، یا نهایی آماده امضا شود به تعویق خواهیم انداخت. در آن زمان، به شرط آنکه شرایط در دولت موقت ایران مطلوب تر شود، نسخه های فوق را برای امضا تسلیم آنها خواهیم کرد.

فیلیپ. سی. گاست

سرلشگر نیروی هوایی ایالات متحده

نماینده ارشد دفاعی

تعمیر و نگهداری شش هواپیمای پی-3 اف نیروی هوایی...

سند شماره 211

محرمانه2 اکتبر 1979- 10 مهر 1358

از: وزارت امور خارجه، واشنگتن دی.سی-9238به: سفارت آمریکا، تهران- فوری

مرجع: گروه مستشاری - 9712 -2 سپتامبر 79

موضوع: تعمیر و نگهداری شش هواپیمای پی-3اف

نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران

در مرجع فوق آمده بود که نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران قصد دارد به منظور اجرای یک بسته تعمیر و نگهداری استاندارد در سطح آماد فنی برای شش هواپیمای پی-3 اف مستقیماً با شرکت لاکهید قرارداد امضا کند، خواسته بود که به سئوالات زیر پاسخ داده شود.

الف) آیا قرار بود طرح قبلی برای هواپیماهای فوق در چارچوب برنامه خریدهای نظامی خارجی انجام شود یا به صورت قرارداد مستقیم باشد؟

ب) آیا امضای یک قرارداد مستقیم، تأثیری بر اقلام موضوع معاملات تسلیحاتی خارجی خواهد گذاشت؟

پ) آیا دولت آمریکا هیچ مخالفتی با قراردادهای مستقیم از این نوع دارد یا خیر؟

2- نماینده شرکت لاکهید در ارتباط با تعمیر و نگهداری آماد فنی این شش هواپیمای پی-3 اف که از نیمه اول 1980 در کارخانه لاکهید در اونتاریوی کالیفرنیا شروع خواهد شد، با وزارتخانه تماس گرفته است. پیش بینی می شود هزینه کل طرح بالغ بر 2 تا 4 میلیون دلار و زمان لازم برای

اجرای طرح 18 ماه باشد، که حداقل 90 تا حداکثر 480 روز به تعمیر اساسی هر هواپیما اختصاص خواهد داشت. هواپیماها توسط خلبانان ایرانی به ایالات متحده پرواز کرده و توسط آنها به ایران بازگردانده خواهند شد. علاوه بر این، نماینده لاکهید گفت شرکت مزبور هر دو نوع شیوه کار، یعنی قرارداد مستقیم یا ترتیبات موضوع معاملات تسلیحاتی خارجی را می پذیرد.

3- در ماه ژوییه 1978، دولت سابق ایران تقاضای یک پیشنهاد قیمت را برای تعمیر و نگهداری استاندارد شش هواپیمای پی-3 اف در تأسیسات نیروی دریایی ایالات متحده مطرح ساخت که شامل هر گونه تغییرات مهندسی و یا فنی قابل قبول بر روی آنها نیز باشد. پیشنهادی که مورخ 30 نوامبر 1978 برای دولت ایران فرستاده شد، مورد قبول قرار نگرفت و مهلت آن تمام شد. در تاریخ 28 ژوییه 1979 شرکت خدمات هواپیمایی لاکهید به نیروی دریایی ایالات متحده اطلاع داد که قصد دارد پیشنهاد قیمتی قطعی و ثابت را برای تعمیر و نگهداری هواپیماهای فوق مستقیماً به نیروی هوایی اسلامی ایران تسلیم کند. شرکت خدمات هواپیمایی لاکهید خاطر نشان ساخت که مایل است سرویس فوق را چه در چارچوب معاملات تسلیحاتی خارجی و چه در قالب قراردادی مستقیم بین نیروی هوایی اسلامی ایران و شرکت متبوعش انجام دهد، و از نیروی دریایی ایالات متحده کسب تکلیف کرد. نیروی دریایی نیز پاسخ داد که این نیرو هیچ مخالفتی با تسلیم یک پیشنهاد رسمی از سوی شرکت لاکهید برای تعمیر و نگهداری استاندارد هواپیماهای فوق در قالب قرارداد مستقیم با نیروی هوایی اسلامی ایران ندارد. با وجود این، نیروی دریایی به وضوح اظهار داشت که موافقت آن نیرو با رویکرد شرکت لاکهید، چه به صورت صریح و چه ضمنی به معنای تعهد برای قرض دادن، اجاره و یا فروش تجهیزات دولت و یا ارایه اطلاعات به لاکهید در اجرای هر گونه قراردادی که ممکن است بین این شرکت و نیروی هوایی اسلامی ایران به امضا برسد نخواهد بود. نیروی دریایی ایالات متحده همچنین بیان داشت در صورتی که دولت ایالات متحده تجهیزات و یا اطلاعات فنی در اختیار داشت که احتمالاً برای اجرای قرارداد لاکهید در خصوص تعمیر و نگهداری استاندارد هواپیماهای فوق ضروری بود، شرکت لاکهید موظف است از دولت ایران بخواهد شرکت لاکهید را به عنوان نماینده خود برای دریافت این تجهیزات و اطلاعات معرفی کند. اطلاع یافته ایم که شرکت خدمات هواپیمایی لاکهید پیشنهادی به نیروی هوایی اسلامی ایران ارایه داده است و اینکه نیروی هوایی اسلامی ایران در حال بررسی هر دو پیشنهاد است (پیشنهاد نیروی دریایی آمریکا و پیشنهاد لاکهید) ولی هنوز هیچ تصمیمی در ارتباط با آنها اتخاذ نکرده است.

4- تأثیر قرارداد مستقیم بر برنامه خریدهای نظامی خارجی تا زمانی که شرکت خدمات هواپیمایی لاکهید موارد تدارکاتی مورد نیاز خود را به طور مشخص و دقیق به اطلاع نیروی دریایی آمریکا نرسانده و آن نیرو نیز آنها را بررسی نکرده باشد، مشخص نخواهد شد. با وجود این، عواملی که می تواند بر توانایی دولت ایران و نیروی دریایی آمریکا برای برآوردن شرایط لازم به منظور عقد قرارداد مستقیم تأثیر بگذارد، موجود بودن رویه های مؤثر تعمیر و

بازگرداندن و درخواست مستقیم است.

5- اجرای موفقیت آمیز قرارداد مستقیم در ارتباط با طرح عظیمی همانند تعمیر و نگهداری هواپیماهای پی-3 اف به زیرساخت های سازمانی مستقری نیاز دارد که بتواند تعیین ملزومات، انتخاب پیمانکاران، مذاکره در خصوص قیمت، تضمین کیفیت و غیره را انجام دهد. امضای یک قرارداد مستقیم بدون داشتن توانایی های سازمانی فوق می تواند مشکلات عدیده ای ایجاد کند، مثلاً نیاز به هزینه و وقت بیشتری از آنچه در قرارداد آمده، مشکلات کنترل کیفیت، مشخصات ناکافی قرارداد، و غیره که منجر به انتقاد فراگیر و یا حتی عدم موفقیت در اجرای قرارداد خواهد شد، به وجود آورد. فکر نمی کنیم دولت موقت ایران در حال حاضر دارای این توانایی ها باشد و یا اینکه بتواند توانایی های فوق را در طول جدول زمانی لازم برای تعمیر اساسی هواپیماهای پی-3 اف به دست آورد.

6- نیروی دریایی ایالات متحده توانایی اجرای موفقیت آمیز قراردادهای تعمیر و نگهداری استاندارد هر یک از کشتی ها و یا هواپیماهای خود را در تأسیسات نیروی دریایی و در قالب قراردادهای مستقیم با شرکت های تجاری آمریکایی دارد، و این امر به اثبات رسیده است. در واقع، نیروی دریایی ایالات متحده هم اینک در حال اجرای یک قرارداد سرویس کامل استاندارد برای هواپیمای پی-3 توسط یک شرکت بازرگانی (غیر از لاکهید) است و پیشنهاد دیگری نیز برای انجام یک قرارداد سرویس کامل استاندارد برای هواپیمای پی-3 متعلق به نیروی دریایی آمریکا و یک کشور دیگر در حال بررسی است.

7- از شما تقاضا می شود اطلاعات مندرج در بند 4، 5 و 6 این پیام را به اطلاع سرتیپ صفری و سایر مقامات ایرانی برسانید. علاوه بر این، باید آنها را متقاعد سازید که تحت قرارداد در قالب برنامه خریدهای نظامی خارجی، نیروی دریایی آمریکا همان دقت، مسئولیت و درایت مالی را به خرج خواهد داد که در قراردادهای خودش به خرج می دهد. با وجود این، تصمیم در مورد انتخاب قرارداد مستقیم و یا چارچوب معاملات تسلیحاتی خارجی با مقامات ایرانی است. کریستوفر

ملاقات با سرهنگ کامکار، معاون وزیر دفاع در...

سند شماره 212

محرمانه2 اکتبر 1979- 10 مهر 1358

از: هیأت مستشاری نظامی آمریکا، تهرانبه: وزارت دفاع، واشنگتن

مرجع: الف- سفارت آمریکا، تهران 021230ز - 2 اوت 1979- موضوع یادداشت وزارت امور خارجه ایران درباره پشتیبانی نظامی

موضوع: ملاقات با سرهنگ کامکار، معاون وزیر دفاع در

امور تسلیحات - 2 اکتبر 1979

1- مرجع فوق به متن یادداشت دیپلماتیک وزارت امور خارجه ایران مورخ 23 ژوییه

1979 مربوط می شود که در آن علاقه نیروهای مسلح اسلامی ایران به دریافت تجهیزات و خدمات برای اقلام موضوع قراردادهای خریدهای نظامی خارجی در 11 ردیف بیان شده بود.

2- سرلشگر گاست و سرهنگ اسکات در روز 2 اکتبر 1979 به ملاقات سرهنگ کامکار، معاون وزارت دفاع ملی ایران، در دفترش رفتند.

3- کامکار خسته به نظر می رسید. او گفت سرماخورده است، کارش سنگین است و معمولاً بی حال است. به رغم این مسایل، خیلی صمیمی با ما برخورد کرد، و خود را با شور و اشتیاق نشان داد، و خوب به سخنان نمایندگان هیأت مستشاری گوش داد و پاسخ گفت.

4- نکاتی که مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت به شرح زیر بود:

الف- سرهنگ کامکار گفت قرار است همان روز جلسه ای با وزیر جدید دفاع ملی، دکتر مصطفی چمران، برگزار شود. ژنرال گاست از کامکار پرسیده بود که نظر او درباره عملکرد آتی وزیر جدید دفاع ملی ایران چیست و اینکه آیا احتمالاً او تغییراتی خواهد داد که روابط نظامی دو کشور، مجدداً رو به بهبود، هر چند بسیار محدود، بگذارد. کامکار گفت از زمانی که چمران وزیر دفاع شده، هنوز با او ملاقات نکرده است، ولی نخست وزیر امروز بعد از ظهر (2 اکتبر) او را برای معارفه به وزارت دفاع خواهد آورد. کامکار گفت از نظر او توجیه چمران قدری مشکل است و برداشت ما این بود که کامکار می داند انتصاب چمران سفارشی بوده است. کامکار «نقش چمران در لبنان» را یادآور شد و گفت که وزیر جدید دفاع ملی قدری از مسایل نظامی سر در می آورد. نکته جالب اینجاست که کامکار گفت چمران در جلسات مقامات رده بالای دفاع ملی در ماه ژوییه (احتمالاً در سمت معاون نخست وزیر در امور انقلاب) که در آن مسئله قطعات یدکی و نیاز به تجهیزات در نیروهای مسلح مطرح شده بود، شرکت داشت. ظاهراً هنوز تمایل چندانی به بحث مستقیم درباره قراردادهای خریدهای نظامی خارجی در چنین جلساتی وجود ندارد. طبق گفته کامکار، چمران پیشنهاد کرده بود تقاضای خود را کتباً به آمریکایی ها ابلاغ کنیم، که این تقاضا به صورت یادداشت دیپلماتیک 23 ژوییه به دست ما رسید. (مرجع الف)

ب- سرهنگ کامکار تقریباً با حسرت گفت که مسئله اصلی و مبرم این است که «ارتش را راه بیندازیم» که اشاره واضحی به مشکلات مربوط به نیروها، تعمیر و نگهداری و از همه مهمتر روحیه و نظم در ارتش بود. کامکار گفت تلاش زیادی برای حل این مشکلات کرده اند، ولی نتایج دلسرد کننده بوده است.

پ- ژنرال گاست خیلی کلی وضعیت صندوق امانی و تلاش هایی را که برای حفظ توانایی پرداخت آن مبذول شده است و همچنین تلاش های متقابل برای برقراری مجدد روابط نظامی بین دو کشور را توضیح داد. در پاسخ، کامکار نیز بر تمایل ایران برای داشتن نیروهای دفاعی توانمند تأکید کرد.

ت- گاست با اشاره به برنامه ریزی برای تیم پشتیبانی لجستیکی نظامی ایران در ایالات

متحده، به مذاکرات قبلی درباره برنامه مورد نظر ایران جهت استقرار یک تیم پشتیبانی لجستیکی در ایالات متحده اشاره کرد. کامکار اذعان داشت که چنین مسئله ای در رده های بالای وزارت دفاع ملی با نیروهای مختلف ارتش مطرح شده است و تصمیم گیری درباره آن 3 تا 4 ماه طول خواهد کشید. کامکار گفت نظر آنها بیشتر بر تشکیل یک تیم مجتمع از نمایندگان همه نیروهاست، که تحت نظارت وزارت دفاع ملی کار کند. گاست یک بار دیگر به کامکار گفت که دولت ایالات متحده از این نوع ترتیبات استقبال خواهد کرد و ترتیبات مشابهی نیز با سایر کشورها وجود دارد. همچنین این مسئله مطرح شد که با ماندن فقط 6 نفر در هیأت مستشاری، تلاش برای ارسال به موقع اطلاعات لجستیکی و فهرست نیازمندی ها به ایالات متحده بسیار دشوار است. این مسئله موضوع یک تلکس جداگانه خواهد بود.

ث- جهت اطلاع، کامکار گفت وظیفه سرتیپ صفری که همراه با یزدی به ایالات متحده سفر خواهد کرد، تلاش برای فروش شبیه سازهای اف-4 و اف-5 است که هنوز تصور می شود در ایالات متحده باشند. کامکار می دانست پیمانکار این پروژه شرکت سینگر است و به گفته صفری یک خریدار برای آن پیدا شده است، ولی قیمت خرید چندان رضایت بخش نیست.

ج- کامکار همچنین گفت پس از بازگشت یزدی و صفری از نیویورک، احتمالاً بسته به نتایجی که از مذاکرات هفته جاری شان با مرکز حسابداری مساعدت های دفاعی به دست بیاید، سراغ جزییات صندوق امانی خواهند رفت. کامکار گفت شاید آنها یک کارگروه تشکیل دهند و سپس مشخص کنند که آیا سفر به آمریکا برای بررسی جزییات ضرورتی دارد یا خیر.

نامه درخواست برای 5 هواپیمای آر. اف-4 ای

سند شماره 213

بدون طبقه بندی3 اکتبر 1979- 11 مهر 1358

از: هیأت مستشاری نظامی آمریکا، تهرانبه: وزارت دفاع، واشنگتن دی.سی

موضوع: نامه درخواست برای 5 هواپیمای آر. اف-4 ای

1- نامه موضوع این تلکس همین الان از طرف سرهنگ کامکار، معاون وزارت دفاع در امور تسلیحات، به دستمان رسیده است. کامکار تقاضا کرده است 5 هواپیمای آر.اف-4 ای که قبلاً در چارچوب برنامه PEACE ROLL سفارش داده شده و متعاقباً به موجب یادداشت تفاهم مورخ 3 فوریه لغو شده بود، مجدداً مورد نظر قرار گیرد و نامه پیشنهاد، فرم DD 1513، به دفتر ایشان فرستاده شود.

ترجمه انگلیسی متن این نامه جهت اطلاع و اقدام مقتضی ارسال می گردد:

شروع/ موضوع: هواپیمای آر.اف-4 ای

برابر اطلاعات واصله از نماینده دولت ایران در آمریکا 5 فروند از 8 فروند هواپیماهای آر.اف-4 خریداری شده تحت کیس: SXK-SXT مراحل آخر تولید را طی می نماید.

خواهشمند است دستور فرمایید پیشنهاد لازم برای 5 فروند هواپیمای فوق تهیه و جهت اقدام لازم به این معاونت ارسال گردد.

امضا: سرهنگ جهانگیر کامکار (سرهنگ ستاد)

معاون تسلیحاتی وزیر دفاع ملی/پایان

2- خواهشمند است هر چه سریع تر این اطلاعات را در اختیار ونس، وزیر امور خارجه، و سرهنگ دوم گریوز قرار دهید تا در ملاقاتشان با دکتر یزدی، وزیر امور خارجه دولت موقت ایران، آن را در دست داشته باشند.

ملاقات با وزیر امور خارجه، یزدی، در ارتباط با مسایل دفاعی

سند شماره 214

سّری6 اکتبر 1979- 14 مهر 1358

از: سفارت آمریکا، تهران - 2614به: وزارت امور خارجه، واشنگتن

موضوع: ملاقات با وزیر امور خارجه، یزدی، در ارتباط با مسایل دفاعی

1- (سرّی – تمام متن)

2- در روز چهارم اکتبر، یزدی به همراه افسران ارتش و مقامات وزارت امور خارجه ایران در ملاقاتی سه ساعته با معاون وزیر امور خارجه آمریکا، بنسن، دستیار وزیر امور خارجه، «مک گی فرت»، و ژنرال گریوز به بحث و گفتگو درباره مسایل دفاعی پرداختند. فضای حاکم بر گفتگوها کلاً دوستانه، و گاه با سئوالات رک و صریح هیأت ایرانی و اعتراضات آنها همراه بود. اگر چه ظن و تردید بر این مذاکرات سایه افکنده بود، هیچیک از طرفین تندی به خرج نداد. طرف آمریکایی با شکیبایی و درک فوق العاده به سخنان طرف مقابل گوش می داد و مکرراً تمایل خود را به بررسی موضوعات فارغ از مسایل حاشیه ای و ارایه اطلاعات اضافی در صورت امکان ابراز می کرد. شرح مفصل این ملاقات ارسال خواهد شد. خلاصه ای از مذاکرات را در ذیل به اطلاع می رساند.

3- معاون وزیر امور خارجه، بنسن، گفتگوها را با ذکر این مطلب آغاز کرد که ایالات متحده مایل است هر گاه ممکن باشد در ارتباط با امور دفاعی مورد علاقه طرفین با ایران همکاری کرده و آن را یاری دهد. او بار دیگر بر استقلال، تمامیت ارضی و حفظ امنیت ایران تأکید کرد، و خاطر نشان نمود که هر دو کشور ایالات متحده آمریکا و ایران ملاحظات سیاسی داخلی مربوط به خود را دارند که بر روابط طرفین تأثیر می گذارد.

4- دستیار وزیر امور خارجه، «مک گی فرت» نیز با مروری بر سیاست های کلی آمریکا در قبال منطقه ی خلیج فارس ابراز داشت که آمریکا مایل است در صورت مساعد بودن شرایط سیاسی روابط دفاعی جدیدی با ایران برقرار نماید. واضح بود که هیچیک از طرفین تمایلی به اعاده روابط پیشین نداشتند و اینکه [معتقد بودند] گسترش همکاری های جدید باید منوط به بهبود مناسبات سیاسی دو کشور باشد. «مک گی فرت» اظهار داشت یک سال آینده را باید

صرف تسویه وجوه صندوق امانی کرده و تدبیری برای از سرگیری فروش قطعات یدکی بیندیشیم.

5- ژنرال گریوز نیز به اجمال درباره مدیریت صندوق امانی صحبت کرد و پیشینه یادداشت تفاهمی را که در سوم فوریه به امضا رسید توضیح داد و تلاش های وزارت دفاع آمریکا را برای حفظ منافع ایالات متحده و ایران گوشزد کرد. یزدی نیز که بهرامی و صفری شدیداً او را یاری می کردند، سئوالاتی که قبلاً توسط سفارت به اطلاع وزارت امور خارجه رسیده بود، مطرح ساخت:

- مبلغ نهایی معاملاتی که در چارچوب خریدهای نظامی خارجی انجام شده: که در این ارتباط گریوز گفت فهرستی به همراه مبلغ کلی آنها تهیه و در اختیار ایران قرار خواهد گرفت. او افزود در صورت سفر برخی نیروهای ایرانی به منظور کمک به دولت آمریکا برای جمع آوری اطلاعات مربوط به این معاملات، می توان به اطلاعات جامع تری دست یافت.

- رفع توقیف از قطعات یدکی طبقه بندی شده: که در این ارتباط به یزدی گفتیم آمریکا تمایل دارد رفع توقیف هر یک از قطعات یدکی طبقه بندی شده را با توجه به ماهیت آن و فارغ از مسایل حاشیه ای مورد بررسی قرار دهد. علاوه بر این، احتمال دارد برخی درخواست های ایران مثلاً برای دریافت اطلاعات فنی جهت راه اندازی و عملیاتی کردن هواپیماها، بدون هیچ حساسیتی پذیرفته شود. ولی رفع توقیف اقلام حساس تر منوط به تأیید دوباره موافقت نامه ی دوجانبه ژوئن بر سر حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده خواهد بود. در آن موافقت نامه، طرفین موافقت کردند به تیم های امنیتی اجازه بازرسی از محل نگهداری اطلاعات طبقه بندی شده را بدهند. یزدی از امضای چنین موافقت نامه ای ابراز بی اطلاعی کرد و گفت مسلماً در ایران با بازدید از پایگاههای ایران از سوی بازرسان آمریکایی شدیداً مخالفت خواهد شد. او گفت «ما احتمالاً ترجیح می دهیم میلیاردها دلار تجهیزات ضرر کنیم ولی این اتفاق نیفتد.» یزدی گفت باید موافقت نامه را ببیند که یک نسخه از آن را در اختیار وی قرار دادیم و به او پیشنهاد کردیم مورد را بررسی کند و پیش از اتخاذ تصمیم قطعی با ما مذاکره نماید. به یزدی گفتیم حتی می توانیم یک تیم امنیتی به تهران بفرستیم تا در مورد نگرانی های آمریکا با تهران گفتگو کند.

- موتور هلیکوپتر های بل 214: ژنرال گریوز گفت با ایرانی ها ملاقات خواهیم کرد تا امکان از سرگیری کار برای بهبود موتورهای مزبور را بررسی کنیم.

- قطعات یدکی اف-16: ژنرال گریوز گفت همچنان در پی یافتن مشتریانی هستیم که اقلام باقیمانده را به آنها بفروشیم، ولی در ارتباط با برخی قطعات اقلام سفارش شده، بسیار بیشتر از نیاز سایر خریداران اف-16 است. در اینگونه موارد، یافتن خریدار برای این اقلام قدری مشکل تر است. گریوز تمایل خود را به بحث و بررسی بیشتر این موضوع ابراز کرد.

- قطعات یدکی زمان بندی شده برای تحویل به ایران: صفری از ما خواست فهرستی از