تصور نيست. 2- اگر مراد صحيحى از عنوان صحيح، صحيحِ مطلق نباشد، بلكه بگويد: «صلاة، براى صلاة جامع اجزاء و شرايط- غير از قصد قربت و مسائلى كه مربوط به امر است- وضع شده است»، در اين صورت تعلّق نهى به چنين صلاتى دلالت بر صحّت اين عبادت ندارد. امّا اگر اعمّى شويم و بگوييم: «لفظ صلاة براى اعمّ از صحيح و فاسد وضع شده است»، در اين صورت نهى متعلّق به صلاة، كاشف از مقدور بودن صلاة مىباشد ولى اعتبار قدرت در تعلّق نهى، كاشف از صحّت آن عبادت نيست، زيرا لفظ صلاة براى اعمّ از صحيح و فاسد وضع شده است. بنابراين كلام ابو حنيفه در باب عبادات قابل قبول نيست. اللَّهُمَّ وفّقنا لما تُحبُّ و ترضى الحمد للَّه ربّ العالمين زمستان 1378