اهميّت اين موضوع تا آن پايه است كه خداوند به پيامبرش دستور مىدهد از خدا بخواهد در هر كارى صادقانه وارد شود و صادقانه خارج گردد(وَ قُلْ رَبِّ ادْخِلْنى مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ اخْرِجْنى مُخْرَجَ صِدْقٍ).[1]
درست به همين دليل در روايات اسلامى مىخوانيم كه هيچ پيامبرى از سوى خدا مبعوث نشد مگر اينكه صدق و راستى و امانت در برنامههاى اصلى او بوده(انَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَل لَمْ يَبْعَثْ نَبيّاً الّا بِصدقِ الحَديثِ وَ اداءِ الامانَةِ الَى الْبَرِّ وَ الفاجِرِ).[2]
ما نيز با الهام گرفتن از اين آيات و روايات نهايت سعى و كوشش را به كار گرفتيم كه در بحثهاى اين كتاب جز راه صدق و راستى نپوييم و كلامى بر خلاف حقّ و امانت نگوييم و اميدواريم كه به لطف پروردگار در اداى اين رسالت توفيق يافته باشيمانَّهُ وَلىُّ التَوْفيقِ.
80- آخرين سخن
آنچه در اين مجموعه آمده، فشردهاى است از عقايد پيروان مكتب اهل بيت عليهم السلام و شيعيان، در اصول و فروع اسلام كهبدون كمترين تغيير و تحريفبيان شده، و به مدارك آن از آيات قرآن و روايات اسلامى و كتب مختلف دانشمندان اسلام اجمالًا اشاره شده است، هر چند ذكر همه مدارك به ملاحظه اختصار و فشرده بودن بحثها
[1]. سوره اسراء، آيه 80
[2]. اين حديث در بحارالانوار از امام جعفر صادق عليه السلام نقل شده است (جلد 68، صفحه 2) و همچنين در جلد 2، صفحه 104
ممكن نبود؛ و ما غير از بيان اجمالى و فشرده در اين كتاب هدفى نداشتيم.
ما معتقديم:اين بحث نتايج زير را در بر دارد:
1- منبع خوبى است كه در عين اختصار، عقايد شيعه را به روشنى و با نهايت دقّت بيان مىكند و همه فِرَق اسلامى و حتّى غير مسلمانان مىتوانند با مطالعه اين جزوه كوچك، عقايد پيروان اين مذهب را به طور اجمال و از دست اوّل در اختيار بگيرند و براى گردآورى آن زحمت زيادى كشيده شده است.
2-ما معتقديم:اين جزوه مىتواند اتمام حجّت الهى باشد، براى كسانى كه گاهى ناآگاهانه درباره عقايد ما، داورى مىكنند يا آن را از افراد مشكوك و مغرض، و يا كتابهاى غير معتبر مىگيرند.
3-ما معتقديم:با ملاحظه عقايد بالا، روشن مىشود كه موارد تفاوت ميان پيروان اين مكتب و ساير فِرَق مسلمين چنان نيست كه مانع از همكارى مشترك، ميان پيروان اين مذهب و ساير مذاهب اسلامى گردد، چرا كه نقاط مشترك در ميان همه مذاهب اسلامى بسيار فراوان است و دشمنان مشتركى نيز همه را تهديد مىكنند.
4-ما معتقديم:دستهايى در كار است كه با بزرگ كردن اختلافات ميان مذاهب اسلامى، آتش نزاع و جنگ و خونريزى در ميان آنان روشن كنند، و اسلام را كه در عصر و زمان ما مىرود مناطق عظيمى از جهان را زير سايه پربركت خود قرار دهد، و خلأهاى ناشى از فرو ريختن كمونيسم و مشكلات روزافزون و لاينحلّ نظام مادّى سرمايه دارى را پر كند، به ضعف بكشاند يا پيشروى اسلام را در جهان متوقّف سازد.
مسلمانان نبايد به مخالفان امكان دهند كه در اين كار خود موفّق
گردند، و فرصتهاى بسيار پر ارزشى كه براى شناخت اسلام در جهان حاصل شده از دست برود.
5-ما معتقديم:اگر علماى مذاهب اسلامى، دور هم بنشينند و در محيطى آكنده از صفا و صميميّت و دور از تعصّب و لجاج، به بحث و بررسى در مسائل مورد اختلاف بپردازند، امكان كم شدن اختلافات بسيار زياد است، نمىگوييم همه اختلافات برچيده مىشود، بلكه مىگوييم از دامنه آن كاسته مىشود، همان گونه كه در اين اواخر در كشور ايران گروهى از علماى شيعه و اهل سنّت در شهر زاهدان در جلسات متعدّدى با هم نشستند و به قسمتى از اختلافات پايان دادند كه شرح آن در اين مختصر نمىگنجد.[1]
در پايان دست دعا به درگاه قادر متعال برداشته و عرض مىكنيم:
«رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِاخْوانِنَا الَّذينَ سَبَقُونا بِالايمانِ وَ لا تَجْعَلْ فى قُلُوبِنا غِلًالِلَّذينَ آمَنُوا رَبَّنا انَّكَ رَؤُف رَحيم».[2]
پايان
[1]. شرح آن را مى توانيد در مجلّه پيام حوزه علميّه قم مطالعه فرماييد.
[2]. سوره حشر، آيه 10.