مسواك زنند».
مسواك زدن دوازده فايده دارد: جزء سنت است، تميزكننده دهان، جلا بخش چشم، موجب خرسندى خداوند، سفيدكننده دندانها، از بين برنده بلغم، برطرفكننده زردى دندانها، محكمكننده لثه، اشتهاءآور غذا، تقويت حافظه، مضاعفكننده نيكىها و سبب خرسندى ملائكه است.
و از پيامبر6نقل شده است كه فرمود: «هيچ گاه نشود كه مؤمن اين پنج چيز را نداشته باشد: شانه، مسواك، انگشتر عقيق، سجاده، تسبيح داراى سى و چهار دانه».
فصل ششم آداب و دعاهاى مربوط به نگاه
هر گاه خواستى در آينه نگاه كنى آن را با دست چپ گرفته و بگو: «بسم اللَّه». وقتى در آينه نگاه مىكنى دست راست را بر جلوى سر گذارده و با آن صورت خود را مسح كرده و ريش خود را بدست بگير، سپس بگو:
«الحمد للَّه الّذي خلقني بشرا سويّا و زانني و لم يشنّي، و فضّلني على كثير من خلقه، و منّ عليّ بالإسلام و رضيه لي دينا».
«هر سپاسى مخصوص خداوندى است كه اندام مرا هموار و نيكو آفريده و معيوب قرارم نداد، و مرا بر بسيارى از آفريدگانش برترى داد، و منّت بر من نهاده كه مسلمان هستم و آن
را به عنوان دين مورد رضايت خود بر من قرار داد».
هر گاه آينه را از دست خود زمين گذاردى بگو:
«اللّهمّ لا تغيّر ما بنا من نعمك، و اجعلنا لأنعمك من الشّاكرين».
«خداوندا، نعمتهايى كه اكنون به ما دادهاى از ما مگير و ما را شكرگزار نعمتهايت قرار ده».
هر گاه افراد اندوهگين (اهل بلاء) را ديدى آهسته بگو:
«الحمد للَّه الّذي عافاني ممّا ابتلاه فيه، و لو شاء فعل».
همه سپاسها مخصوص خداوندى است كه مرا از آنچه «او بدان مبتلا است عافيت داده و اگر بخواهد مىتواند مرا نيز مبتلا گرداند».
اگر ابرى را در آسمان ديدى بگو:
«الحمد للَّه الّذي ينشىء السحاب بقدره، و سخّره ما بين السّماء و الأرض بعد موتها، اللّهمّ إنّي أسئلك من خير هذه السّحابة و خير ما فيها، و أعوذ بك من شرّها و شرّ ما فيها، و أعوذ بك أن تمطرنا مطر السّوء، اللّهمّ أنزل بها علينا
رحمة منك، و اسقنا بها سقيا نافعة، و اصرف عنّا ما فيها من بلاء و آفة و سخطة و نقمة».
«هر ثنايى مخصوص خداوندى است كه ابرها را طبق مصلحت خود ايجاد مىكند، و آنها را بين آسمان و زمين خشك مسخر نموده است. خداوندا، خير اين ابر و خير آنچه در آن است را از تو مىطلبم، و از شرّ آن و شرّ آنچه در آن است به تو پناه مىبرم، و از اينكه باران زيانبار بر ما ببارد به تو پناه مىبرم. خداوندا، با اين ابر رحمتت را بر ما نازل گردان و با آن آبى سودمند بر ما بفرست، و آنچه از اندوه و تباهى و ناخشنودى و عذاب در آن است از ما دور بگردان».
هنگام وزش باد بگو:
«اللّهمّ إنّي أسئلك من خير هذه الرّياح، و خير ما فيها و خير ما أرسلتها به، و أعوذ بك من شرّها و شرّ ما فيها، و شرّ ما أرسلتها به، اللّهمّ اجعلها رحمة و لا تجعلها عذابا، اجعلهما نعمة و لا تجعلهما نقمة».
«خداوندا، خير اين بادها و خير آنچه در آنهاست و خير آنچه اين بادها بر آن مىوزند
را از تو مىطلبم، و از شرّ آنها و شرّ آنچه در آنهاست و شرّ آنچه بر آن مىوزند به تو پناه مىبرم. خداوندا، اينها را رحمت قرار ده و سبب عذاب قرار مده، اينها را نعمت قرار ده و سبب رنج قرار نده».
در وقت درخشش برق بگو:
«الحمد للَّه الّذي يري عباده البرق خوفا و طمعا، اللّهمّ إنّي أعوذ بك من شرّ كلّ صاعقة و شرّ كلّ بارقة، أسئلك خير ما يلوح به البرق و يأتي به الودق».
«سپاس سزاوار خداوندى است كه برق را به عنوان ترس و طمع به بندگانش نشان مىدهد. خداوندا من از شرّ هر آذرخش و شرّ هر برقى به تو پناه مىبرم، خوبى هر آنچه كه برق آن را آشكار مىكند و باران آن را پديد مىآورد را از تو مىطلبم».
وقت بارش باران اين دعا را بخوان:
«الحمد للَّه الّذي ينزل الغيث من السّماء، و ينشر رحمته لعباده، اللّهمّ لك الحمد عدد كلّ قطرة نزلت من السّماء منذ كانت، و عدد كلّ قطرة تنزل منها ما دامت، اللّهمّ اجعلها صيّبا
هيّنا، و غيثا نافعا، و مطرا موافقا، مباركا في أوله و آخره، و بدءه و عاقبته و مهبطه و مجراه، و مغيظه و مسيله و مستقرّه، و ما ينشأ عليه و ما ينبت به، و اجعله سببا للأمن و العافية برحمتك يا أرحم الراحمين».
«هر ستايشى مخصوص خداوندى است كه باران را از آسمان نازل كرده و رحمتش را بر مردم مىگستراند. خداوندا، سپاس تو را به تعداد هر قطره باران كه از ابتدا تا كنون نازل شده و به تعداد هر قطره كه در آينده از آسمان نازل خواهد شد، خداوندا، اين بارش را فراوان و گوارا و بارانى سودمند و مناسب قرار ده، بركت را در اول و آخر آن، آغاز و انجامش، محل نزول و محل جريانش، و محل فرو رفتن آن و محل گرد آمدنش، و آنچه بر آن مىرويد و بوسيله آن رشد مىكند، قرار ده. و آن را به سبب رحمت خود موجب امنيت و تندرستى و فرجام نيك قرار ده، اى مهربانترين مهربانان».
در روايتى آمده است: هنگام نزول باران دعا مستجاب مىگردد.
هنگام سحر وقتى از بستر برخاسته و به آسمان نگاه كردى اين دعا
را بخوان:
«الحمد للَّه الّذي ردّ عليّ روحي لأحمده و أعبده، اللّهمّ إنّه لا يواري منك ليل ساج، و لا سماء ذات أبراج، و لا أرض ذات مهاد، و لا ظلمات بعضها فوق بعض، و لا بحر لجّيّ يدلج بين يدي المدلج من خلقك، تعلم خائنة الأعين و ما تخفي الصّدور، غارت النّجوم و نامت العيون، و أنت الحيّ القيّوم، لا تأخذك سنة و لا نوم، سبحان اللَّه ربّ العالمين و إله المرسلين و خالق النّبيين، و الحمد للَّه ربّ العالمين، اللّهمّ اغفر لي و ارحمني و تب عليّ إنّك أنت التّواب الرحيم».
«ستايش مخصوص خداوندى است كه روح مرا به من برگرداند تا او را ثنا گفته و عبادت كنم. خداوندا، هيچ شب بسيار تاريكى از تو پنهان نيست، و نيز آسمان داراى برج و زمين داراى گهواره و ظلمتهاى متراكم بر يك ديگر و درياى موّاج كه در تاريكى دل شب به حركت مىآيد هيچ كدام از تو پنهان نبوده، خيانت چشم و آنچه را سينه پنهان مىكند آگاهى. ستارگان غروب كردند
و چشمان به خواب رفتند اما تو زنده و بپا دارنده آنها هستى. چرت (غفلت) و خواب تو را فرا نمىگيرد. پاك و منزه است خداوندى كه پروردگار عالميان و خداوند رسولان و آفريدگار پيامبران است، هر ستايشى مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است. خداوندا، مرا ببخش و رحمت بر من فرست و توجّه به من نماى كه تنها تو توبهپذير و مهربان هستى».
سپس اين پنج آيه سوره آل عمران را بخوان:
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ.