معرفيهاى گزارشى
كليات
ـ دانشنامه جهان اسلام حرف ب جزوه هشتم
بدرالدين بن قاضى سماونه ـ بربرها. (تهران, بنياد دايرةالمعارف اسلامى, 1375). ص1147ـ1312.
دانشنامه جهان اسلام در بر دارنده مقاله هاى كوتاهى است مربوط به اعلام و موضوعهاى حوزه اسلام كه از منابع معتبر جهانى, ترجمه و در مواردى تأليف مى شود. مقاله ها به نام نويسندگان و همراه با فهرست منابع و مآخذ است. تدوين اين مجموعه پيش از انقلاب با نام (دانشنامه ايران و اسلام) و با هدف ترجمه دايرةالمعارف اسلام چاپ ليدن آغاز شد. دانشنامه جهان اسلام هم اكنون اين هدف را پى گرفته و با عنايت به اينكه بسيارى از مقوله هاى فرهنگ ايرانى و اسلامى به وسيله مستشرقان و نويسندگان بيگانه در اين فرهنگ درست تبيين نشده, دست به تأليف بسيارى از مدخلها زده است. قرآن و حديث
ـ النبأ العظيم
محمد عبدالله دراز. (چاپ اوّل: رياض, دار طيبه, 1417). 283ص, وزيرى.
اين كتاب يكى از بهترين نگاشته هايى است كه در سالهاى اخير درباره ابعادى از قرآن و نماياندن وجوهى از اعجاز آن به قلم آمده است. راز جاودانگى قرآن, وحى بودن قرآن, پيوند رسول الله ـ ص ـ با قرآن, تفاسير آيات و سور قرآن, مقاصد و اهداف سور قرآنى, از جمله بحثهاى اين كتاب است. عبدالحميد دخاخنى بر چاپ كتاب نظارت كرده و منابع احاديث را در پانوشتها نشان داده, و گاه توضيحاتى در تبيين مطالب متن افزوده است.
ـ جامع بيان العلم و فضله
يوسف بن عبدالبر. (چاپ دوم: عربستان و شام, دار ابن جوزى). 1492ص, وزيرى.
(جامع بيان العلم) از آثار كهن و مهم حديثى است در شأن و منزلت علم, عالمان, حاملان و ناشران دانش و حديث و…. اين كتاب بارهاى بار چاپ شده است و بويژه در تاريخ حديث و چگونگى تدوين و نشر آن از منابع مهم به شمار مى رود. اين چاپ كه به همت آقاى أبى أشبال زهيرى نشر يافته, چاپى است منقح, دقيق و با فهارس كارآمد و پانوشتهايى سودمند. محقق كتاب در مقدمه اى از شرح حال و آثار مؤلف بحث كرده و در پانوشتها به تفصيل, اسناد احاديث را ارزيابى و چگونگى حديثها را روشن كرده است و اگر گاهى بر اين باور رفته است كه حديث به لحاظ سند اگرچه ضعيف, ولى متن آن پذيرفتنى است, شواهد حديثى ديگر را در همگونى مضمون از منابع ديگر گزارش كرده است. فقه
ـ تحولات حقوقى جهان اسلام
نورمن اندرسون. (چاپ اوّل: قم, دفتر تبليغات اسلامى, 1376). 304ص.
اين كتاب, روند تحوّل و اصلاح حقوق را در جهان اسلام به بحث كشيده است. در فصل نخست زمينه هاى تاريخى و علل و اسباب تحولات حقوقى در جهان اسلام بررسى شده و در فصل دوم به شيوه هاى اصلاح پرداخته و از پنج شيوه اصلاحى ياد شده است. در فصل سوم نتايج و دستاوردهاى اين اصلاح, طرح و در فصل پنجم مشكلات راه فرا روى خواننده نهاده شده است.
اين كتاب با توجه به تاريخ نگارش آن, تحولات حقوقى پس از انقلاب اسلامى ايران را در بر ندارد.
ـ آموزش فقه
محمد حسين فلاح زاده. (چاپ اوّل: قم, الهادى, 1376). 448ص.
آموزش فقه و احكام شرعى همواره يكى از وظايف روحانيت بوده است. بهره گيرى از شيوه هاى آسان و كارساز مدتهاست مورد توجّه بعضى از روحانيون خوش ذوق قرار گرفته. نويسنده محترم نيز كارهايى از اين دست به سامان رسانيده كه از آن جمله اين كتاب است كه در آن احكام شرعى را بر پايه فتاوى مرحوم امام خمينى تنظيمى نيك داده است.
ـ مصوّبه هاى سازمان كنفرانس اسلامى (مجمع فقه اسلامى)
ترجمه: محمد مقدس. (چاپ اول: قم, مجمع فقه اهل بيت(ع), 1418). 248ص, وزيرى.
اين كتاب, شامل مصوبه ها و توصيه هاى شوراى مجمع فقه اسلامى در جدّه است. اين مصوبه ها نتايج پژوهش و مطالعه درباره پرسشهايى است كه از جهان اسلام بدان مجمع ارسال شده است. اين مسائل يكسر مسائل جديد فقهى است. نمونه هايى از عناوين بحثها چنين است: زكات سهام شركتها, وسايل احياى بيمار, نوزادان آزمايشگاهى, احكام اسكناس و تعيين نرخ پول, عرف, حقوق معنوى, فروش شرطى, كارتهاى اعتبارى و….
ـ مبادى علم الفقه ج2
عبدالهادى فضلى. (چاپ اوّل: قم, مؤسسة ام القرى للتحقيق و النشر, 1406). 256ص, وزيرى.
محقق عاليقدر حضرت دكتر عبدالهادى فضلى از عالمان و فقيهان ارجمندى است كه پس از سالها تعليم و تعلّم در حوزه كهنسال نجف و تدريس در دانشگاههاى عربستان اكنون در (دمّام) در مسند هدايت مردم مشغول تأليف و تحقيق است. آثار او خوش نظم, سهل الوصول و خواندنى است. او كتابهايى را براى تدريس در مراحل مختلف حوزوى نگاشته است و (مبادى علم الفقه) نيز در ادامه همان آثار است. در تمام ابواب و فصول كتاب تعريف موضوع, حكم و تاريخچه و ابعاد موضوع را مورد توجه قرار مى دهد و با نثرى روان, تفريع و تنظيمى دقيق بحث را سامان مى بخشد. اين مجلد مشتمل است بر بحثهاى (روزه, اعتكاف, زكات, صدقه و خمس و…).
ـ مبادى علم الفقه ج3
عبدالهادى فضلى. (چاپ اوّل: قم, مؤسسة ام القرى للتحقيق و النشر, 1376). 427ص, وزيرى.
اين كتاب به سياق و شيوه كتاب پيشين يكسر مشتمل است بر بحثهاى (حج). در پايان كتاب, باب سومى ويژه بحث از زيارت, تنظيم شده كه در ضمن آن از مشروعيت زيارت, آداب و چگونگى آن, زيارت پيامبر و اهل بيت(ع) سخن رفته است.
فلسفه و كلام
ـ اللّه شناسى
سيد حسين حسينى طهرانى. (چاپ اوّل: مشهد, انتشارات علامه طباطبايى, 1417). 369«320«395ص.
اين كتاب كه در سه جلد نشر يافته, بخشى از مجموعه بزرگى است كه تحت عنوان دوره علوم و معارف اسلام, تدوين يافته و در بر گيرنده بحثهاى مؤلف در جلسات تفسيرى بوده كه در شكل موضوعى تنظيم يافته است.
مؤلف كوشيده با بهره گيرى از آيات قرآنى, احاديث, اقوال فلاسفه, متكلمان, عرفا, داستانها و حكايات, ادعيه و اشعار, مباحث مربوط به خداشناسى را بررسى كند.
نويسنده بسيارى از بحثهاى پيچيده نظير: رؤيت, شرك, لقاء اللّه را با شيوه هاى گوناگون به بحث كشيده و كتابى شيرين و خواندنى ارائه داده است.
ـ پاسدارى از دين
مهدى رضايى. (چاپ اول: قم, مركز تحقيقات اسلامى جانبازان, 1375). 168ص.
دفاع و پاسدارى از دين همواره يكى از دغدغه هاى مؤمنان بوده و هست; اين كتاب آگاهيهايى درباره چرايى و چگونگى پاسدارى به خوانندگان ارائه مى كند و در آن مباحثى از قبيل اهميت حفظ دين از ديدگاه دين, آثار منفى بى توجهى به حراست از دين, ويژگيهاى مدافعان دين و شيوه هايى كه بايد براى حفظ دين به كار گرفت, مى توان يافت.
ـ منهج اهل السنه و الجماعه فى توحيد الله تعالى
خالد بن عبداللطيف. (چاپ اوّل: مدينه, مكتبة الغرباء), 790ص, وزيرى.
پژوهشى است گسترده از ديدگاههاى اهل سنت و جماعت و ابوالحسن اشعرى درباره توحيد الهى. مؤلف ابتدا مفاهيم بنيادى پژوهش را مانند, اشاعره, توحيد و… تعريف كرده و آنگاه به پيشينه مباحث پرداخته است. در باب دوم و پس از بحث از پيشينه, تحت عنوان (اهل السنه و الجماعه) ديدگاههاى اين دو جريان را در باب ربوبيت, افعال الهى, تقريرها مختلف از (الوهيت) موضع اشعريان در باره توحيد و… به تفصيل بحث كرده است.
نويسنده در تمام اين بحثها كوشيده تا نشان دهد كه گرچه در مجموع ابن تيميه با اشعرى موافق بوده است و افكار همگون بسيار دارند, ولى در مسائلى ابن تيميه با وى افتراقهاى روشن و بزرگ دارد.
ـ موقف ابن تيميه من الأشاعره
عبدالرحمن بن صالح. (چاپ اوّل: رياض, مكتبه الرشد). 1149ص, وزيرى.
مؤلف در اين كتاب آهنگ آن دارد كه تفاوتهاى فكرى اشعريان و ابن تيميه را بازگويد, از اين روى نقدها و خرده گيريهاى وى را بر اشاعره به تفصيل گزارش كرده است. مؤلف ابتدا به تفصيل از زندگانى و آثار ابن تيميه سخن گفته و آراء و انديشه هاى او را گزارش كرده است و آنگاه شرح حال, آثار و انديشه هاى ابوالحسن اشعرى را آورده است.
سپس آراى ابن تيميه را در مسائل مختلف عقيدتى در برابر انديشه هاى ابوالحسن اشعرى نهاده و در نهايت در تمام بحثها جانب ابن تيميه را گرفته و مآلاً بر اين باور است كه ابن تيميه در انديشه, مستقل است و نقدهاى بسيار او بر اشعريها وارد است.
ـ الخوارج
ناصر بن عبدالكريم. (چاپ اوّل: رياض, الوطن, 1317), 157ص, وزيرى.
مؤلف كتاب را در دو بخش تنظيم كرده است. در بخش اوّل, با عنوان (الخوارج الأوّلون) از چگونگى شكل گيرى خوارج و آراى آنان سخن گفته و در بخش دوم, با عنوان (فرقة الأباضيه) از آرا و انديشه هاى اباضيان به عنوان يكى از فرق خوارج به تفصيل بحث كرده است.
ـ الملل و النحل الوارده فى كتاب الأنساب
عبدالله بن صالح البراك. (چاپ اوّل: رياض, دارالوطن, 1417), 107ص, وزيرى.
(الانساب) سمعابى از جمله آثار بزرگ و بسيار سودمند شرح حال نگارى است كه در ضمن گزارش شرح حالها بسيارى از آگاهيهاى سودمند جغرافيايى, فرهنگى و عقيدتى را نيز گزارش كرده است.
مؤلف اين كتاب آگاهيهاى پراكنده (الأنساب) را درباره فرقه ها و نحله ها جمع كرده و در اين مجموعه آورده است. مدخلها را براساس حروف الفبا سامان داده و اطلاعات موجود در مجلدات الأنساب را درباره عناوين با نشان دادن صفحات كتاب گزارش كرده است.
ـ مناهل اهل الأهواء
ناصر بن عبدالكريم. (چاپ اوّل: رياض دارالوطن), وزيرى.
در اين كتاب مؤلف كوشيده است تا شيوه هاى فرقه ها را در فهم دين و تبيين و تفسير متون دينى و قرآن بازگويد. وى ابتدا مباحث كلّى را مطرح كرده, آنگاه شيوه ها را. او به مسائل نگاهى سلفى دارد, و براى نمونه نحوه تفسير و تبيين معتزله از خدا, توحيد و… را انحرافى مى داند.
بر اين اساس بسيارى از عقايد اسلامى را آورده و به نقد آن پرداخته است.
ـ الأهوا و الفرق و البدع عبر تاريخ الاسلام
ناصر بن عبدالكريم. (چاپ اوّل: رياض, دارالوطن, 1417), 229ص, وزيرى.
اين كتاب گزارشى است از چگونگى شكل گيرى فرقه ها و جريانهاى مختلف در حوزه فرهنگ اسلامى و صد البته با نگاهى سلفى! و وهّابى گرى. مؤلف ابتدا از خاستگاه فرقه ها سخن گفته است و آنگاه اين جريان را در طول تاريخ ادامه داده است.
او در مناسبتهاى مختلف مى كوشد تا نشان دهد صاحبان مذهب اصيل اسلامى (اهل السنة و الجماعة) هستند, (و اكنون بخوان: وهابيت) و بر اين باور رفته است كه عمده دليل اين تفرق ها روى برگرداندن از انديشه هاى سلفى است.
ـ فصول فى اديان الهند
محمد ضياء الرحمن الأعظمى. (چاپ اوّل: مدينه, دارالبخارى, 1417), 216ص, وزيرى.
گزارشى است كوتاه از اديان و فرقه هاى مختلف در هند. مؤلف ابتدا از جغرافياى هند به اجمال سخن گفته و آنگاه از چگونگى تدوين كتابهاى هندوها. سپس منابع اسلامى در شناخت اديان هندى را برشمرده و پس از آن به معرفى اديان و فرق هندى پرداخته است. مؤلف مى گويد در اختصار كتاب بسى كوشيده, و تمام همت خود را به كار بسته تا آراى آنها را آن گونه كه هست گزارش كند و از درشتگويى بدانها بپرهيزد.
ـ منهج الشهرستانى فى كتابه الملل و النحل
محمد بن ناصر بن صالح السجستانى. (چاپ اوّل: رياض, دارالوطن, 1417), 757ص, وزيرى.
مؤلف اين كتاب را در دو باب سامان داده است. در باب اوّل به تفصيل از شرح حال, آثار و انديشه شهرستانى بحث كرده و انتساب كتاب را به شهرستانى استوار داشته است. آنگاه در باب دوم به بازگويى روش شهرستانى در عرضه عقايد و آراى فرقه ها پرداخته و به تفصيل از آن سخن گفته است. بحث از جايگاه شيعه در كتاب (ملل و نحل) شهرستانى, درازدامن است و آميخته به نارساييها و كژانديشى ها, كه مؤلف كتاب آن فصل را به تفصيل عرضه داشته!! و بر لغزشهاى شهرستانى افزوده است و در ضمن بازگفتِ مطالب وى, اتهامات ديگرى نيز بر شيعه روا داشته است.
ـ رسائل دهدار
محمد بن محمود دهدار. (چاپ اوّل: تهران, نشر نقطه, نشر ميراث مكتوب, 1375), 263ص, وزيرى.
مجموعه اى است از رساله ها و نگاشته هاى فيلسوف و عارف نامدار محمد بن محمود دهدار, كه پيشتر از چگونگى آنها سخن گفته ايم. در اين مجموعه حدود يازده رساله نشر يافته است. محقق در تصحيح رساله برخى از اختلاف نسخه ها را ثبت كرده و گاه منابع احاديث و نقل را نشان داده است.
ـ رسايل جرجانى
سديدالدين جرجانى. (چاپ اوّل: تهران, اهل قلم, دفتر نشر ميراث مكتوب, 1375), 252ص, وزيرى.
اين كتاب مجموعه اى است از نه رساله كلامى, از مؤلفى ناشناخته كه گويا حدود قرن نهم هجرى مى زيسته است. رساله ها نثرى پخته, فصيح و رسا دارند و مؤلف در نگارش آنها از آيات قرآن و احاديث نبوى بسيار بهره برده است. رساله اوّل عنوانِ (در ياد كردن علمها از فريضه و سنت در همه سال) دارد, كه در ضمن آن به بحثهاى اعتقادى نيز پرداخته و آراى برخى متكلمان را نقد كرده است, (عقايد دينية) (خزائن الأيمان), (اصول خمسه), (اصول و فروع), عقايد مذهب شيعه), (اصول دين) از جمله عناوين رساله هاست.
سركار خانم دكتر معصومه محمدى كه اين كتاب را تصحيح كرده, در ضمن مقدمه اى سودمند از عصر مؤلف و چگونگى رساله ها سخن گفته است و در پانوشتها افزون بر ثبت و ضبط نسخه بدلها گاه توضيحاتى نيز آورده است.
ـ حكمة العين
دبيران كاتبى قزوينى. ترجمه عباس صدرى. (چاپ اوّل: تهران, دانشگاه علامه طباطبايى, 1375), 4«254.
كتاب شامل دو بخش است. بخش نخست گفتارى است در امور عامّه, علت و معلول, جوهر و عرض, اثبات واجب الوجود و احكام نفس ناطقه, و بخش دوم درباره طبيعيات است كه در آن احكام جسم, مباحث حركت, افلاك, زمين, نفس نباتى و نفس حيوانى بررسى شده است.
كتاب بر پايه فلسفه مشاء نگارش يافته و مترجم محترم شرح حالِ گويايى از مؤلف كتاب كه از فيلسوفان بزرگ قرن هفتم هجرى قمرى بوده, ارائه داده است.
ـ اعلام الفلسفه العربيه: دراسات مفصله و نصوص مبّوبه مشروحه
كمال اليازجى. با همكارى انطوان غطاس كرم. (بيروت, مكتبة لبنان, 1990), 938ص.
اين درسها شامل تاريخچه اى نسبتاً جامع از تاريخ فلسفه و كلام و اساساً تاريخ تفكر در جهان اسلام است كه به شكل منظمى تدوين شده است. شيوه كار مؤلفان بدين گونه است كه به همراه بيان تاريخچه هر دوره, نمونه اى از آثار مكتوب آن دوره را نيز نقل مى كنند.
در مورد فلاسفه و دانشمندان نيز چنين شيوه اى به انجام رسيده, به طورى كه پس از بررسى زندگى فكرى هريك از آنها, خواننده با نمونه اى از آثار آنها آشنا مى شود.
كتاب در بر دارنده كتابنامه مراجع عربى و لاتين است كه خوانندگان را بسى بصيرت مى افزايد.
ـ پجمن, لوئيس. فلسفه دين: مجموعه. ويرايش2. كاليفرنيا: ودس ورث, 1993. 578ص.
فلسفه دين در ويرايش جديد در نه بخش و در قالب هفتاد مقاله منتشر شده است. بخشهاى مختلف اين كتاب به مقالاتى چون: ادلّه سنتى در باب وجود خدا, برهان تجربه دينى, مسأله شيطان, صفات خداوند, معجزه تجلى, دين و اخلاق و كثرت گرايى دينى اختصاص دارد.
اين اثر براى دانشجويان دوره هاى كارشناسى و كارشناسى ارشد تهيه شده و مقاله هاى دشوارتر كه براى دانشجويان پيشرفته فراهم آمده با علامت ستاره در فهرست مندرجات مشخص شده است.
ـ ايمان و آزادى
مجتهد شبسترى, محمد. (تهران: طرح نو, 1376), 177ص.
ژرفكاوى در معانى ايمان و آزادى از ضرورتهاى هر دين وحيانى در جهان معاصر است. كتاب حاضر نيز بنا بر همين ضرورت با اتكا بر سنت كلامى, فلسفى و عرفانى در جهان اسلام اين نكته را آشكار مى سازد كه گوهر ايمان قائم بر آزادى انديشه و اراده انسان است; و اين كه ايمان دينى با هر گونه نظام اجتماعى و سياسى سازگار نيست و در جامعه اى زورمدار و توتاليتر بذر ايمان مى پوسد و نابود مى گردد. آزادى برونى انسان شرط حصول آزادى درونى وى است. نويسنده كتاب با نگاهى تازه به ارتباط ميان ايمان و آزادى در سنت اسلامى و مقايسه با سنت مسيحى, خواننده را به تأمل بيشتر درباره اين دو مقوله بنيادين در جهان مدرن دعوت مى كند. اخلاق و عرفان
ـ دوچهرگان
سيد محمد حسينى. (چاپ اوّل: قم, مركز انتشارات دفتر تبليغات اسلامى, 1376), 148ص.
دورويى و دوچهرگى كه در زبان دين از آن به نفاق تعبير مى شود, رزيلتى است كه همواره مورد تنفّر است و در عين حال در شكلها و بسترهاى مختلفى از زندگى انسانها نمود دارد. نويسنده اين معضل اخلاقى را با بهره گيرى از آيات و روايات به بحث كشيده و آثار مخرب آن را در شكلهاى مختلفش بر نموده است.
ـ حكايات لطيف
با تصحيح دكتر سيد كمال حاج سيد جوادى. (چاپ اوّل: تهران, كوير, 1375), 232ص.
كتاب شامل هفتادوشش حكايت لطيف به دو زبان فارسى و انگليسى است كه از مجموعه (منشى فارسى) مستشرق انگليسى به نام فرانسيس گلادوين برگزيده شده است.
مصحّح به انگيزه تبيين جايگاه زبان فارسى در شبه قاره هند, بطور ضمنى كمك به علاقه مندان زبان انگليسى و دوستداران آموزش زبان به تصحيح و نشر اين حكايات همت گماشته است.
ـ پيروزى مضاعف
دنيس ويتلى. ترجمه ع شايق و سعيده غروى. (چاپ اوّل: تهران, كوير, 1375), 275ص.
انسان در زندگى همواره به پيروزى مى انديشد, باور عام بر اين است كه پيروزيِ رقيب مساوى با باخت رقيب ديگر است. اين كتاب در پى شكستن باور فوق و اثبات امكان دو بُرد در هر رقابت است. نويسنده در بخش نخست به آثار منفى بُرد و باخت و تفسير دو بُرد مى پردازد و در بخش دوم و سوم به چگونگى دست يابى به پيروزى مضاعف و راههاى رهايى از موانع موجود در راه آن پرداخته است.
در بخش چهارم دنيايى كه در آن پيروزى مضاعف حاكم است تبيين شده است.
ـ رسالت اخلاق در تكامل انسان
سيد مجتبى موسوى لارى. (چاپ چهارم: قم, دفتر تبليغات اسلامى, 1376). 456ص.
اين كتاب شكل بسط يافته مقالات نويسنده درباره اخلاق اسلامى منتشره در مجله مكتب اسلام است كه در آن با بهره گيرى از آيات و روايات و استفاده از آراى دانشمندان علم اخلاق و روان شناسى, مهمترين مباحث اخلاقى را در چهارده فصل به بحث كشيده است. توانهاى نهفته در طبيعت بشر, عقل و وجدان, شخصيت وظيفه شناسى, نقش ايمان در آرامش بخشى, قدردانى, شكيبايى, عزّت و شرافت جويى, اعتماد به نفس, بيم و اميد و مباحثى از اين دست, محتواى كتاب را تشكيل مى دهد. تاريخ و شرح حال
ـ راحة الأرواح
ابوسعيد حسن بن حسين شيعى سبزوارى. (چاپ اوّل: تهران, دفتر نشر ميراث مكتوب, 1375), 298ص.
مؤلف محترم كه از علما قرن هشتم و از مقرّيان دربار سربداران بوده, كتاب را به زبان فارسى روان و به خواهش خواجه يحياى كرّابى, حاكم سربدارى, در شرح حال پيامبر اكرم, حضرت فاطمه(س) و ائمه اطهار(ع) نگاشته است.
كتاب به كوشش محمد سپهرى و با مقدمه اى در شرح حال مؤلف بزيور طبع آراسته شده است. آقاى سپهرى پاره اى از روايات را منبع يابى كرده, ولى بسيارى از روايات بدون سند مانده است.
دو باب كتاب درباره پيامبر اكرم و حوادث بعد از وفات آن حضرت است و بقيه ابواب هر كدام به شرح حال يكى از معصومان اختصاص دارد و در هر باب شرح حال, فضايل, اولاد, معجزات و حوادث ويژه حيات هر كدام از ائمه تبيين شده است.
ـ السبعة من السلف
السيد مرتضى الحسينى الفيروزآبادى. (چاپ اوّل: قم, مؤسسة دارالهجره, 1417), 398ص, وزيرى.
نويسنده كتاب پس از كاوش در صفحات (صحاح سته) و برخى ديگر از متون كهن و معتبر اهل سنت, هر آنچه را در لابلاى صفحات آنها در جهت برنمودن افكار, ابعاد زندگانى و مواضع اعتقادى تنى چند از صحابه پيامبر(ص) يافته, گزارش كرده است. آنان عبارتند از خلفاى ثلاثه, عايشه, حفصه, معاويه و خالد بن وليد. در اين چاپ حضرت آقاى سيد مرتضى رضوى در تنقيح و تصحيح متن كوشيده و در افزون سازى مراجع و منابعِ نقلها تلاش كرده و با افزودن توضيحاتى بر سودمندى كتاب افزوده است.
ـ دكتر شريعتى از ديدگاه شخصيت ها
گردآورنده: جعفر سعيدى (پژوم). (چاپ هفتم: تهران, اشراقيه, 1376). 221ص.
گردآورنده, كتاب را در دو بخش تنظيم كرده است. در بخش نخست زندگينامه شادروان دكتر على شريعتى را آورده و در بخش دوم آراى انديشمندان معاصر را درباره وى جمع آورده است. ديدگاه شخصيتهايى چون حضرات آياتآيت الله طالقانى و خامنه اى, هاشمى رفسنجانى, مهدوى كنى و نيز نويسندگانى چون حكيمى, حامد الگار, سروش و شريعتمدارى را درباره شريعتى مى توان در اين كتاب خواند.
ـ مجلس و انتخابات از مشروطه تا پايان قاجاريه.
اتحاديه (نظام مافى), منصوره. (تهران: نشر تاريخ ايران, 1375), 368ص.
بررسى تحولات مجلس و مشروطه ايران از طريق بحث درباره انتخابات كارى است كه نويسنده در اين كتاب انجام داده است و طى اين بررسى به دو مسأله اصلى, شرايط جامعه و قوانين انتخابات, توجه شده است. دوره مورد نظر كه از انقلاب مشروطه تا مجلس پنجم را در بر مى گيرد, دوره اى است بسيار حساس و پرماجرا كه شايد در طول تاريخ كشورمان بى سابقه باشد. در اين مدت جنگ جهانى اول, تجاوزات بيگانه, قيامهاى محلى همه باعث تضعيف شديد دولت مركزى شدند. در آغاز اين دوره به سال 1324هـ.ق ايرانيان براى بار اول به نام آزادى و استقلال, قدرت استبدادى شاه را محدود ساختند. در پايان اين دوره تسلط ديكتاتورى مدرن ـ قدرتمندتر از شاهان مستبد قاجار ـ پى ريزى شده بود.
دو سال و نيم بعد, با تغيير سلطنت, آزادى مجلس, مطبوعات و احزاب سياسى كه از دست آوردهاى انقلاب مشروطه بودند كم كم محدود شدند. مؤلف براى بررسى مقوله انتخابات در مجلس بيش از همه روزنامه ها و مذاكرات مجلس را كاويده و اطلاعات پراكنده در آنها را نظم و نظامى درخور داده است.
ـ يادداشتهاى مينوى
مجتبى مينوى. (چاپ اوّل: تهران, پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى, 1375). 492ص, وزيرى.
اين كتاب اوّلين بخش از انبوه يادداشتهاى باقيمانده از محقق و ايرانشناس فقيد, مجتبى مينوى است. مينوى به دقت نظر, گستردگى اطلاعات و وسواس علمى شهره بود. بى گمان تدوين و نشر يادداشتهاى وى براى جامعه علمى ما سودمند خواهد بود. در اين جلد, مقاله اى است مفصّل و بالنسبه منسجم با عنوان (فايده تاريخ) يا (روش تحقيق) و پس از آن يادداشتهاى كوتاه و بلندى است درباره رجال فرهنگ اسلامى ايرانى به ترتيب الفبا. رنج تدوين و تنظيم اين يادداشتها را آقايان مهدى قريب و محمدعلى بهبودى به عهده داشته اند و در ضمنِ مقدمه چگونگى سامان يابى اين تلاش ارجمند فرهنگى را بازگفته اند.
ـ تاريخ اصفهان
جلال الدين همايى. (چاپ اوّل: تهران, پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى, 1375). 448«تصوير, وزيرى.
استاد علاّمه جلال الدين همايى(ره) در سال 1038 اثر عظيمى را با عنوان (تذكره رجال و دانشمندان اصفهان از قديم تاكنون) پى نهاد, امّا در ضمن پژوهش كم كم اين طرح به پژوهش گسترده آن بزرگوار در تاريخ اصفهان انجاميد (مقدمه 9,10). آنچه اكنون در پيش روى داريم جلد اوّل آن مجموعه بزرگ است با عنوانِ فرعيِ (مجلد هنر و هنرمندان). اين مجلد در يك مقدمه, چهار بخش و يك خاتمه سامان يافته است. مقدمه در احوال و اوضاع عمومى و تاريخ و تحوّلات صنايع اصفهان از قديمترين زمان تاريخى تا عصر حاضر, آنگاه شرح و آثار هنرمندان است بدين سان: بخش اوّل: خوشنويسان و خطّاطان, بخش دوم: سازندگان, نوازندگان و خوانندگان, بخش سوم: نقّاشان مذهّبان و طرّاحان, بخش چهارم: هنرمندان ديگر, كاشى تراش, معمار و بنّا و…. خاتمه كتاب نيز مربوط است به معرفى, قصّاصان, نقّالان و….
تصحيح و نظارت بر اين مجموعه را سركار خانم ماهدخت همايى به عهده داشته است. اميد است همت بلند فرزندان آن بزرگ و پژوهشگاه علوم انسانى چاپ و نشر تمام اين اثر بزرگ را ميسور سازد.
ـ چراغ تجربه
جعفر پژوم. (چاپ اوّل: تهران, نشر ولايت, 1376). 695ص, وزيرى.
اين كتاب زندگينامه تنى چند از عالمان به قلم خودشان, و به ديگر سخن زندگينامه خودنوشت عالمان است. مجموعه اى است خواندنى و سودمند, آقاى پژوم در مقدمه كوتاهى درباره شرح حالهايى از اين دست سخن گفته و چگونگى تنظيم آن را گزارش كرده است. شرح حالها به ترتيب الفبا با شرح حال جلال آل احمد آغاز مى شود, و با شرح حال وحيد دستگردى پايان مى پذيرد.
ـ سفراء النبى ج1و2
محمود شيت خطّاب. (چاپ اوّل: بيروت, مؤسسة الرمان, 1417). 360«902ص, وزيرى.
پژوهشى گسترده درباره چگونگى اعزام نمايندگان به حكومتها و قبايل در رسالت رسول الله ـ ص ـ مؤلف اصل موضوع را به بحث نهاده است, كه پيامبر(ص) چرا سفيرانى را گسيل مى داشته و از اين اعزامها چه هدفى را دنبال مى كرده است. آنگاه از كسانى ياد كرده است كه پيامبر به سوى آنها سفير فرستاده است و سپس, شرح حال و چگونگى اعزام سفيران را آورده است. پس از آن چگونگى پژوهش در اين موضوع را در نگارشهاى نو و پژوهشها خاورشناسان گزارش كرده و در پايان به ويژگيهاى سفيران رسول الله به لحاظ اعتقادى, اخلاقى و… پرداخته است.
كتاب اثرى است ارجمند و خواندنى و در بر نمودن بخشى از سيره رسول الله(ص) بسى سودمند. ادبيّات
ـ ايثار جان
محمد على مردانى. (چاپ اوّل: تهران, سازمان تبليغات اسلامى, 1376). 247ص.
اين كتاب مجموعه اى از نوحه, شعر, رباعى, مدايح, مراثى از مدّاحان و شاعران را در باره واقعه كربلا و اصحاب و ياران امام حسين(ع), در خود جمع كرده است.
ـ انگليسى براى رشته پزشكى
دكتر محمد حسين تحريريان. (چاپ اوّل: تهران, سمت, 1997). 258ص.
كتاب شامل دروس و تمرينهايى است براى پيشبرد زبان دانشجويان رشته پزشكى كه در حجم سه واحد عرضه شده است.
ـ ديوان رايج سيالكوتى
مير محمد على , به تصحيح محمد سرفراز ظفر. (اسلام آباد: مركز تحقيقات فارسى ايران و پاكستان, 1375). سى وپنج «674ص.
حفظ ميراث منطقه پنجاب از گزند حوادث روزگار و مهيّا ساختن آن براى علاقه مندان اشعار فارسى اين منطقه انگيزه چاپ اين ديوان بوده است. اين ديوان پايان نامه دكترى مصحّح در رشته زبان و ادبيات فارسى بوده و خود در مقدمه به اجمال به شرح حال, زادگاه, تحصيلات, سيرت شاعر, مسافرتها, مذهب و عقيده او, وفات و مدفن, شاگردان, ممدوحين, و… اشاره كرده است. اين تصحح براساس نسخه خطى منحصر به فرد موجود در كتابخانه مركز دانشگاه پنجاب به شماره 239 صورت گرفته است. نكته حائز اهميت در اين ديوان مضامين بلندى است در مناجات نامه ها, نعت ها, مناقب و مراثى. در اين ديوان اشعار در قالب هاى مختلف غزل, مثنوى, رباعى, و… بيان شده است و حكايت از معرفت و ارادت شاعر به پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار(ع) دارد.
ـ چشم انداز شعر امروز تاجيكستان
على اصغر شعردوست. (چاپ اوّل: تهران, الهدى, 1376). 326ص.
تاجيكستان يكى از سرچشمه هاى شعر پارسى است. با اعلام رسمى شدن زبان فارسى در تاجيكستان پس از فروپاشى كمونيسم جا داشت كه فارسى زبان ايرانى با روند شعر فارسى در آن ديار آشنا شوند. اين كتاب كه نگرش بر شعر امروز تاجيكستان دارد, بطور خاص قرن حاضر را در نظر گرفته و ضمن نگاهى گذرا به گذشته به عنوان مقدمه بحث, تكوين و تحول تصوير, دورنمايه شعر فارسى و انواع شعر فارسى را به بحث كشيده است موسيقى و عناصر آهنگزا در شعر تاجيكستان و تأثير شعر ايران بر شعر معاصر تاجيكستان مباحث ديگر كتاب است. متفرقه
ـ آلرژى و كودكان
ميلتون گلر ـ بارى زايمرمن. ترجمه پروانه خوشرو. (چاپ اول: تهران, علامه طباطبايى, 1375). 94ص.
حساسيت در كودكان بسيارى از مواقع موجب آزار كودكان و رنجش خاطر و دلهره والدين مى گردد. آشنايى با آلرژى كودكان و آموزش شيوه هاى كمك به گرفتاران به آلرژى, موجب تسهيل در حلّ اين مشكل مى گردد. خواندن اين كتاب مى تواند كمكى بزرگ براى والدين در راستاى مداواى حساسيّت كودكان باشد.
l
مجله هاى پـژوهشى
ـ انديشه حوزه
سال دوم, شماره هشتم, بهار76
عصمت انبياء; حكومت و عقلانيت; پاسخ به نقد يك ديدگاه; آرمانهاى فلسفه و علم; بررسى فقهى و اقتصادى سود تضمين شده; زكات در نقود و رقيه; درآمدى بر تحول فرهنگها و….
ـ برنامه و بودجه
سال دوم, شماره 3(پياپى15), تير76
نگاهى به نظريه منطقه گرايى زيستى و امكان استفاده از آن در برنامه ريزى منطقه اى در ايران; سياستگذارى مناسب براى استفاده مؤثر از اطلاعات در توسعه; معرفى كتاب و….
ـ برنامه و بودجه
سال دوم, شماره 4و5(پياپى16و17), مرداد و شهريور76
برآورد و تحليل تابع مصرف بخش خصوصى در اقتصاد ايران (1338ـ 1374) با استفاده از روش همگرايى; روند شكل گيرى و تحول شبكه اطلاعات اقتصادى ـ اجتماعى در سازمان برنامه و بودجه و پيشنهاد سياستهاى آينده; تقاضا براى آموزش عالى; معرفى كتاب و….
ـ بصائر
سال چهارم, شماره 26, مرداد و شهريور76
اهميت تبليغ در گسترش جهانى اسلام; تهاجم فرهنگى و ارزشهاى خودى; نقدى بر پوزيتيويسم و لا ادريگرى در دين, علامه امينى پرچمدار نهضت تقريب علمى; تأثيرات علمى ـ فرهنگى اسلام بر غرب و….
ـ بيّنات
سال چهارم, شماره 2 (پياپى14), تابستان76
باطن قرآن; آيا مراد از ذوالقرنين كورش است؟; چند نكته قرآنى; گفت وگو با آيت الله موسوى اردبيلى; نكته اى روانشناختى تربيتى در الميزان; شأن نزول چند آيه از سوره احزاب; تفسير مجاهد كهن ترين تفسير; نظريه شخصيت; حجيت فرازهاى قرآن كريم; تضمين از نگاهى ديگر; عقل و علم در بيان مفسر الميزان; ترجمه اى ديگر از قرآن كريم; معرفى نرم افزار جامع تفاسير شيعه و….
ـ پاسدار اسلام
شماره188, مرداد76
مجلس و دولت آينده; عبوديت جوهره و هدف رهبرى امام خمينى; در حاشيه مذاكرات لندن; سيرى در سيره سياسى امامان(ع); نگاهى به مسأله فقر و فقرزدايى در ايران و….
ـ پاسدار اسلام
شماره189, شهريور76
فرهنگ نماز; نماز, نردبان آسمان; عبادت و پرستش نياز ثابت انسان; اسرار نماز; مفاتيح ترنم; نماز از ديدگاه قرآن; نماز در سخنان معصومان(ع); نقش آداب نماز در تربيت انسان; مسؤوليت همسايگان مساجد; كتابشناسى گزينشى و توصيفى نماز و….
ـ پيام زن
سال ششم, شماره پنجم (پياپى65), مرداد76
زن و استقلال مالى; زن و خانواده در پاكستان; گفتگو با خواهر زيينب كارين (آلمان); بلوغ دختران (كتاب); زن, سينما و بازيگرى; ناگفته هايى از سرزمين سيب و آتش; قصه هاى بى بى; اخلاق معاشرت; دنياى جوان و….
ـ پيام زن
سال ششم, شماره ششم (پياپى66), شهريور76
گفتگو با حضرت آيت الله امينى; ضوابط شرعى اشتغال بانوان; سفرنامه خانم دكتر وسمقى به لبنان; گفتگو با خانم دكتر دستجردى; زن و خانواده در پاكستان; تفسير سوره نور; مشاوره خانواده; اخلاق معاشرت (كارگشايى) و….
ـ پيام يونسكو
سال بيست وهشتم, شماره317, خرداد76
فعاليتهاى يونسكو; سرزمين بى بازگشت; سفرى در كشف خويش; پرونده: وضع پناهندگان جهان; ما كى هستيم و….
ـ التوحيد
السنة السادسة عشرة, العدد90, جمادى الاولى 1418هـ, ايلول 1997م
احياء الفكر الدينى.. قراءة فى معالم مرحلة ماقبل الاحياء; الانبعات الكبير.. خصائص الامام الخمينى فى الاحياء الديني; الانسان و المجتمع والدين فى الفلسفة السياسية للامام الخميني; احياء الفكر الدينى عند الامام.. قراءة فى معالم الفكر السياسي; لحظة الانقلاب الاجتماعى و دور الامام.. الدروس التاريخية; احياء الهوية الاسلامية فى حركة الامام الخميني; مناقشة فى الفقه السياسي… سلطة الفقهاء و فقهاء السلطة عند الامام; العلاقه بين الاسلام و الغرب (منتدى); تدريس الفلسفة فى الحوزة العلمية (منتدى); المؤسسات الدستورية فى الجمهورية الاسلامية (حوار) و….
ـ حوزه و دانشگاه
سال سوم, شماره دهم, بهار76
آيا تربيت علم است؟; از مقتضيات زبان فارسى در ترجمه قرآن; مرزها; دويدن در پى آواز حقيقت; تأملى بر فقه و جامعه شناسى; بدل سازى انسان; روانشناسى سلامت و….
ـ راهبرد
شماره 13, بهار76
تجددگرايى فرهنگى در جهان سوم و مبانى فرهنگ غرب; پيامدهاى ژئوپوليتيكى بهره بردارى از نفت درياى خزر; جهت گيرى و كاركرد سياست خارجى آمريكا در ساختار جديد نظام بين الملل; كنش ارتباطى و زبان در انديشه هابرماس; آينده نظام جهانى سرمايه دارى در دوره پس از جنگ سرد; حاكميت قانون, بررسى قضايى و ديوان جهانى; سياست خارجى وارونه آمريكا; گفتمان هاى بنيادگرايى جديد در مورد جامعه مدنى, كثرت گرايى و مردم سالارى و….
ـ رسالت التقريب
العدد الرابع عشر, الدورة الرابعة, شوال ـ ذوالحجة 1417هـ/ 1997م
بحوث تقريبية فى القرآن و السيرة و اصول الفقه و التاريخ: القصص القرآني; دور سيرة الرسول فى ايجاد الشعور بالمسؤولية بين المسلمين; دور سيرة النبى فى ايجاد الامة الاسلامية الواحدة; الاجتهاد ضرورة للتقريب; مقدمة فكرية لحركة المشروطة; مدخل الى عالم النورسى الفكري; تقرير عن المؤتمر العالمى للسيد جمال الدين الاسدآبادى المعروف بالافغانى و….
ـ رسالت التقريب
العدد الخامس عشر, الدورة الرابعة, محرم ـ ربيع الاول 1418هـ/ 1997م
بحوث تقريبية فى القرآن و السيرة و اصول الفقه و التاريخ: القصص القرآني; الفرقان; تحقيق فى حكم الصابئة; الرأى الفقهى فى السلام مع اسرائيل, الاهلية و عوارضها عند علماء اصول الفقه; شخصية السيد محمد تقى الحكيم التقريبية; معالم التضامن و الاخوة الاسلامية; شرح الصدر فضيلة من خصائص النبوة; سيف الدولة و غزوات الصليبيين; المنبر الحر تحت عنوان: دعوة الى العلماء و المفكرين و….
ـ سروش
سال نوزدهم, شماره 847, مرداد76
درآمدى بر فقه رسانه ها; مردم از صدا و سيما چه مى خواهند; نظريه رسانه هاى كاربردى و….
ـ شاهد
شماره267, مرداد76
عدالت اجتماعى, خانواده و آينده; آخرين امين هدايت الهى; كوثرى ديگر; امام خمينى و عدالت اجتماعى; اعراب و صهيونيستها در سينما و….
ـ شاهد
شماره268, شهريور76
بوى رجايي…; بالاتر از جنگيدن; ديپلماتهاى جاسوس; سر پيچ غزل…; برادرم رئيس جمهور; مشكل كجاست؟ شوهر يا مادر؟; تركيه و زمامداران لائيك; امام خمينى(ره) و عدالت اجتماعى و….
ـ علوم حديث
سال دوم, شماره 1 (پياپى3), بهار76
تدوين حديث; بحثهاى مقارن در علم الحديث; نگاهى به مقاله (دفاع از حديث(2); رساله اى در معناى حديث ماترددت; المدخل الى دراسة نص الغدير; دروغ پردازان در حوزه حديث شيعه; گفتگو با آيت الله ابوطالب تجليل تبريزى و….
ـ كوثر
سال اول, شماره پنجم, مرداد76
من وحدت نام دارم; گفتگو با آيت الله سيد عزالدين زنجانى; ستارگان حرم; قم از نگاه بيگانگان; پيامبر در آينه فقه و….
ـ كوثر
سال اول, شماره ششم, شهريور76
با كاروان نور; گفتگو با آيت الله جعفر سبحانى; حماسه حجاب; بانوى بهشتى; مكتب زيارت; ستارگان حرم و….
ـ كيهان انديشه
شماره72, خرداد و تير76
پيشينه تشيع در كاشان; جنبش ذاتى طبيعت; تاريخ در نگاه ملتها; مقايسه اى بين علم النفس ارسطو و دكارت; پروكلس و نظام فلسفيى او; جوهر در فلسفه ارسطو; موقعيت محقق سبزوارى در دولت صفوى; زندگى نامه ابن ابى جمهور; قرآن و معرفت فطرى; تأملى در جاودانگى عذاب كفار و….
ـ كيهان فرهنگى
سال چهاردهم, شماره134, مرداد76
بنيانهاى هويت جمعى, در رويارويى با فرهنگ جهانى; رابطه عالم مُثُل با عالم ذر; جوهر در فلسفه اسپينوزا; نگاهى به مفهوم عرفانى (خلق جديد); از تاريخ تا ادبيات; نگاهى به افكار و آثار اسماعيل خويى; بررسى تئورى عصريت معرفت دينى(3); موانع فرهنگى در توسعه سياسى قاجاريه; طبقات مفسران شيعه; چند نكته درباره دايرة المعارف اسلامى و….
ـ مسجد
سال ششم, شماره 32, خرداد و تير76
مقاومت امام خمينى(ره) در برابر آفتهاى تحجر و انفعال; زمان و مكان در ديدگاه امام خمينى(ره); پژوهشى درباره اصول اربعمائه; مسجد قرطبه (كوردبا); مسجد ميدان كاشان; چهلستونهاى پرشكوه بناب و….
ـ مشكوة
شماره 53, زمستان75
وحدت اديان توحيدى; مردم شناسى كوفه; فرهنگ عاشورا در سيره معصومين(ع) تاريخ اقليت هويى (مسلمان) در چين; مفهوم علم سياسى در احصاء العلوم فارابى; اسلام و ملى گرايى غير مذهبى در قرن بيستم; نكات بلاغى در صحيفه سجاديه; زندگينامه آيت الله ميرزا احمد مدرس يزدى; نگاهى به هنرهاى اسلامى دوره تيمورى; مسجد جامع قاين; سيما و بافت شهرهاى اسلامى و….
ـ مصباح
شماره 21, بهار75
سلسله درسهايى درباره معرفت دينى(2); مرجع شناسى و رويكردهاى پژوهشگرى(1); جامعه شناسى كار و شغل از ديدگاه ابن خلدون(1); كتاب شناسى منتخب روش مطالعه و….
ـ موعود
شماره سوم, مرداد و شهريور76
امام مهدى(ع) در كلام نبى اكرم(ص); نسيم عنايت (من مهدى هستم); غرب و شيعيان; تشرفات بين نفى و اثبات; رجعت; موعود و قرآن (حكومت بر زمين); مصادر غيبت در فهرست نجاشى; شرح دعاى عهد و….
ـ ميراث جاويدان
سال پنجم, شماره 17, بهار76
وقفنامه مدرسه علوى خوانسار; نقدى بر ترجمه آقاى بهاءالدين خرمشاهى از قرآن كريم; وقفنامه سيد حسن واقف نطنزى; متن گرايى و نقش آن در معرفت دينى; امام حسين(ع) در نگاه مولوى; معمارى اسلامى چين در مسير جاده هاى ابريشم و….
ـ نامه مفيد
سال سوم, شماره دوم (پياپى10), تابستان76
تعارض علم و دين! در خلقت انسان(2); اصطلاحات علوم قرآنى (اعجاز فواتح, قرآئت و قراء); نقد و بررسى نظريه بازتاب فرهنگ زمانه, در قرآن; تمايزات مبنايى منطق قديم و جديد; مبانى معرفت شناسى مفاهيم ماوراى طبيعى دينى; تعليقات الاسفار الاربعه للحكيم المؤسس آقا على مدرس; ماهيت حقوقى طلاق خلع; پيش درآمدى بر توجيهات معاصر پيرامون ربا(3); جمعيت و توسعه (نقش واقعى رشد بالاى جمعيت در تداوم توسعه نيافتگى) بينش تاريخى شهيد صدر (كليد شناخت فلسفه تاريخ در قرآن) و….
ـ نقد و نظر
سال سوم, شماره دوم و سوم, بهار و تابستان76
عدالت و انصاف, و تصميمگيرى عقلانى; تعريف عدالت از زبان امام صادق(ع); دادورزى و تقريرى نو از مسأله شرّ; مبناى عدالت در نظريه جان رالز; قدرت سياسى و اصل عدالت; تجدد: غيريتها و محدوديتها; عدالت به مثابه قاعده فقه; اقتراح درباره دين و عدالت; بازخوانى يك آرمان; حقوق و عدالت; عدالت و استحقاق; عدالت و فضيلت; دادباورى; رهيافتى به (سخن فلسفى مدرنيته) و….
ـ نمايه
سال هفتم, شماره 45 (پياپى65), مرداد76
نمايه نشريات عملى و فرهنگى و كتابهاى روز.
مركز نشر دانشگاهى در يك نگاه
مركز نشر دانشگاهى نهادى است علمى, فرهنگى, آموزشى و انتشاراتى. علمى و فرهنگى است از اين جهت كه تهيه كننده بخش مهمى از مواد آموزشى دانشگاههاى سراسر كشور است و, در دو زمينه برنامه ريزى و سفارش تأليف و ترجمه كتاب و مقالات تحقيقى و آموزشى در رشته هاى متعدد دانشگاهى و هم چنين تهيه منابع خارجى دانشگاهى, ده ها تن از اعضاى برجسته علمى دانشگاه ها و مؤسسات علمى كشور با آن همكارى مى كنند. نهادى آموزشى است بدين معنى كه نه تنها تدوين كننده اصول ويرايش و در عين حال محافظ و مروّج سنت هاى ويرايش علمى و محتوايى اصيل كشور است, بلكه پرونده ويراستار در ضمن كار و آموزش دهنده ويرايش و ترجمه در دوره هاى تخصصى آموزشى است. و نهادى انتشاراتى است از اين نظر كه تاكنون نزديك به 800 عنوان كتاب و بيش از 270 جلد مجله تخصصى منتشر كرده است. تاريخچه
مركز نشر دانشگاهى در سال 1359 خورشيدى پس از تشكيل ستاد انقلاب فرهنگى با نام (كميته ترجمه و تأليف و تصحيح كتاب هاى دانشگاهى) به سرپرستى دكتر نصرالله پورجوادى بنيان نهاده شد. اين مركز زير نظر يك شوراى عالى, كه سه تن از اعضاى ستاد انقلاب فرهنگى عضو آن بودند, فعاليت هاى خود را آغاز كرد و در اندك زمانى به يك نهاد معتبر انتشاراتى و در عين حال علمى, فرهنگى و آموزشى تبديل شد.
هرچند كه وظيفه اصلى مركز نشر دانشگاهى نشر و توزيع مواد آموزشى براى دانشجويان و استادان تعيين شده بود, ولى با توجه به هدف هايى كه رئيس مركز از همان آغاز تأسيس در پى تحقق آن بود, مركز نشر كانون تجمع استادان مجرب و دلسوز رشته هاى گوناگون دانشگاه هاى سراسر كشور و هم چنين محققان و ادب شناسانى شد كه در حوزه كار خود از برجستگان و سرآمدان بودند.
تأثير افراد برگزيده علمى كه با مركز همكارى داشته اند در فعاليت هاى علمى متعدد مركز از جنبه هاى مختلف به خوبى مشهود است. اين برگزيدگان در انتخاب كتاب ها و مجلات خارجى, گزينش كتاب هاى رشته هاى متعدد به منظور انتشار, ويرايش علمى و محتوايى كتاب ها, سرپرستى گروه هاى تخصصى و همكارى در مقام معاون و مشاور هر يك از آنها نقش مهمى دارند. منتخبى از اعضاى هيئت علمى دانشگاه ها در دو شوراى مهم مركز (شوراى ويرايش) و (شورى عالى) مشاركت دارند. اين دو شورا نظر ارزيابان گروه هاى تخصصى را درباره انتشار كتاب هاى مربوط وارسى مى كنند و درباره آنها تصميم مى گيرند. تشكيلات داخلى
مركز نشر دانشگاهى از نظر تشكيلات داخلى به دو بخش (معاونت پژوهشى و ويرايش) و (معاونت ادارى و مالى) تقسيم شده است. وظايف بخش (معاونت پژوهشى و ويرايش) شامل نظارت بر گروه هاى تخصصى مركز و امور ويرايش كتاب ها و كتابخانه مرجع و حوزه هاى توليد و چاپ و روند كامپيوترى شدن مركز است. (معاونت ادارى و مالى) شامل حسابدارى, توزيع سراسرى كتاب ها و مجلات مركز, فروشگاه هاى مركز و روابط عمومى و خدمات است.
(حوزه توليد) (حروفچينى و طراحى و صفحه آرايى كتاب ها و مجلات) و (حوزه چاپ) (چاپ كتاب و مجله و تجديد چاپ) از يكديگر متمايز است و هر كدام با مديريت جداگانه اداره مى شود. گروه هاى تخصصى
مركز نشر دانشگاهى از بدو تأسيس به تبعيت از تقسيم بندى رشته ها و گرايش هاى گوناگون دانشگاه هاى كشور به تشكيل گروه ها و حوزه هاى تخصصى پرداخت و براى هريك سرپرستى گماشت و براى انجام گرفتن كارهاى متعدد گروه ها, يعنى ارزيابى و ويرايش محتوايى و نگارشى و ويرايشى صورى (فنى) و نظارت بر تصحيح نمونه هاى چاپى كتاب ها و مجلات, ويراستاران و ويراستيارانى به استخدام درآورد.
گروه ها و حوزه هايى كه اكنون در مركز نشر مشغول فعاليت اند, بدين قرارند: (گروه فيزيك), (گروه رياضى), (گروه شيمى و مهندسى شيمى), (حوزه فنى مهندسى) (شامل گروه هاى برق, مكانيك, صنايع, نساجى, زمين شناسى و معدن, عمران, متالوژى و…), (گروه پزشكى و بهداشت و تغذيه), (گروه زيست شناسى), (گروه كشاورزى) (شامل گروه هاى خاك شناسى, آبيارى, زراعت, باغبانى, صنايع غذايى, دامپرورى, ماشين آلات كشاورزى, گياه پزشكى, منابع طبيعى و محيط زيست…) و (حوزه علوم انسانى) (شامل گروه هاى ادبيات فارسى, زبان و ادبيات عرب, فلسفه, عرفان, علوم تربيتى و روان شناسى, علوم اجتماعى, علوم سياسى, حقوق و فقه, تاريخ و جغرافيا, هنر, باستان شناسى, معمارى و شهرسازى, زبان و زبان شناسى, كتابدارى, كتاب شناسى و…).
مركز نشر در زمينه واژه سازى و واژه گزينى و تهيه و تدوين واژگان هاى رشته هاى متعدد دانشگاهى نيز فعاليت هاى ثمربخشى داشته است. تشكيل كميته هاى تخصصى واژه گزينى در گروه هايى; مانند گروه فيزيك و رياضى و گروه شيمى و تشكيل گروه واژه پردازى و انتشار دهها واژگان تخصصى نمونه هايى از فعاليت هاى مركز در اين زمينه است.
مركز نشر به منظور انتشار يك فرهنگ فارسى مناسب و مفيد در سطح دانشگاهى به شكلى كه كاستى ها و نقص هاى فرهنگ هاى مشهور كنونى را نداشته باشد از چندين سال پيش فعاليت هايى را آغاز كرده و گروهى به نام گروه فرهنگ فارسى تشكيل داده است.
مجموع كتاب هاى منتشر شده چاپ اول و تجديدنظر شده گروه هاى تخصصى مركز تا بهار سال 1375 نزديك به 800 عنوان بوده است. در عين حال در حدود 120 عنوان كتاب در مرحله حروفچينى است و تقريباً 100 عنوان ديگر در مرحله تصحيح و صفحه آرايى و ديگر مراحل چاپ است.
مركز نشر علاوه بر انتشار چاپ اول كتاب هاى گروه ها تاكنون صدها عنوان از كتاب هاى مورد نياز دانشجويان و ديگر طالبان علم را در تيراژهاى متعدد تجديد چاپ و تجديد ويرايش كرده است. ويرايش
مركز نشر دانشگاهى على الاصول تمام كتاب ها و مقالات مجلات تخصصى خود را پس از مرحله ارزيابى و پذيرش بر پايه روش ها و معيارهاى علمى و پرهيز از اعمال سليقه هاى شخصى و گروهى ويرايش مى كند. در مركز, هر كتاب معمولاً از سه لحاظ, محتوايى, زبانى و صورى (فنى) ويراسته مى شود. در ويرايش محتوايى متن هايِ تأليفى, ويراستار متخصص نادرستى هاى محتوايى و مفهومى متن را تصحيح و مطالب مكرر و زايد را حذف مى كند; و چه بسا فصل بندى كتاب را پس و پيش و ادغام و در مواردى اضافه شدن قسمت يا فصلى را به مؤلف پيشنهاد كند.
در ويرايش محتوايى متن هايِ ترجمه شده, ويراستار متن ترجمه فارسى را جمله به جمله با متن اصلى مقابله و لغزش هاى مفهومى و واژگانى را تصحيح و خطاها و ناپيراستگى هاى زبانى را تصحيح مى كند. در ويرايش زبانى متن هاى تأليفى و ترجمه شده, خطاهاى فاحش زبانى نويسنده و مترجم تصحيح و جملات نامفهوم و پيچيده حتى الامكان مفهوم و روان مى گردد. بى آن كه به نثر و سبك نويسنده يا مترجم لطمه اى وارد شود. در ويرايش صورى (يا فنى) علاوه بر اعمال شيوه املاى رسمى مركز و نشانه هاى فصل و وصل, كارهاى متعدد ديگرى, مانند تنظيم پانوشت ها و ارجاعات, تعيين محل تصاوير و اشكال, پاراگراف بندى متن, وارسى نقل قول ها و تبديل سنوات و مقياس ها انجام مى شود.
به كار بستن اصول ويرايش در كتاب هاى تأليفى و ترجمه اى و هم چنين مقالات مجلات از جمله كارهاى لازم الاجراى مركز نشر دانشگاهى است. مركز به منظور تعميم و گسترش اصول و ضوابط ويرايشى, از همان سال هاى نخستِ تأسيس در يكى از مجلات مهم خود, نشر دانش, به انتشار مقالات توصيفى و تحليلى متعددى در زمينه هاى گوناگون ويرايش و آماده سازى كتاب و هم چنين سلسله مقالاتى در زمينه تجارب مراكز دانشگاهى ديگر كشورهاى جهان پرداخت. در پى انتشار اين گونه مقالات كارساز و راهنما براى صنعت نشر كتاب بود كه بحث هاى جدى و همه جانبه اى در مجامع علمى و انتشاراتى كشور درگرفت. مجلات مركز
از جمله فعاليت هاى علمى مهم ديگر مركز بنيان نهادن مجلات تخصصى در رشته هاى علمى گوناگون است. سفارش و گزينش و ويرايش مقالات تخصصى مجلات مركز متكى بر داورى كارشناسانه و بى غرضانه است. همكارى اعضاى برجسته و صاحب نظر دانشگاه ها در مقام هاى مدير مسؤول و سردبير و عضو هيئت ويراستاران و عضو هيئت مشاوران در اين زمينه هم چشمگير بوده است. در همين حوزه به ظاهر كوچك, بيش از پنجاه نفر از متخصصان رشته هاى گوناگون دانشگاهى با مجلات مركز همكارى مى كنند. هم اكنون نُه مجله در مركز نشر مى شود; بدين قرار:
1) نشر دانش
نشر دانش از آذرماه 1359 خورشيدى هر دو ماه يك بار منتشر شده و با اهتمام تمام به طرح مسائل زبان فارسى, وضع ويرايش و نشر در كشور و انعكاس تجربه هاى كشورهاى گوناگون در زمينه نشر, به ويژه نشر دانشگاهى, و كتاب شناسى و نقد و معرفى كتاب هاى تازه فارسى و خارجى و اخبار فرهنگى پرداخته است. نشر اين مجله اكنون متوقف است.
2) مجله فيزيك
مجله فيزيك از زمستان 1361 تاكنون به صورت فصلنامه منتشر شده و هدف از انتشار آن ايجاد ارتباط بين فيزيك دانان فارسى زبان و كمك به پيشبرد جنبه هاى پژوهشى و آموزشى علم فيزيك در ايران است.
3) بهداشت جهان
اين مجله را مركز نشر دانشگاهى با همكارى انجمن بهداشت ايران و سازمان بهداشت جهانى (World Heath organization WHO) براساس مجله بين المللى World Health با در نظر گرفتن شرايط و نيازهاى بهداشتى ايران از سال 1362 هر چهار ماه يك بار منتشر مى كند. بهداشت جهان, علاوه بر ترجمه مقالاتى از World Health مقالاتى از نويسندگان ايرانى و اخبار بهداشتى ايران را هم در بر دارد.
4) مجله زبان شناسى
مجله زبان شناسى از سال 1363 تاكنون در هر سال دو شماره منتشر شده است. زبان شناسى مجله اى است علمى كه به انتشار تحقيقات مربوط به جنبه هاى مختلف زبان فارسى, مانند آواشناسى, واج شناسى, صرف و نحو فارسى معاصر و تحقيقات تاريخى مربوط به لهجه هاى كنونى و زبان هاى قديمى ايران مى پردازد.
5) معارف
اين مجله از سال 1363 تاكنون در هر سال سه شماره منتشر شده است. معارف نشريه اى است حاوى تحقيقات جدّى در زمينه هاى فلسفه, عرفان, كلام, تاريخ و ادبيات. معرفى افكار و آثار متفكران اسلامى, تصحيح و نشر متون چاپ نشده فلسفى, عرفانى و علمى و ترجمه تحقيقات مهم خاورشناسان درباره جريان هاى فكرى جهان اسلام و آشنا كردن خواننده ايرانى با هويت فرهنگى و مفاخر بزرگ علمى خود از جمله مهم ترين هدف هاى مجله معارف است.
6) لقمان (به زبان فرانسه)
اين مجله از 1363 تاكنون در هر سال دو شماره منتشر شده است. منظور از انتشار اين مجله ايجاد امكان ارتباط ميان فرهنگ ايران و كشورهاى فرانسوى زبان و تشويق مبادلات فرهنگى و شناساندن تحقيقات ايرانى به دانشمندان كشورهاى ديگر است.
7) مجله باستان شناسى و تاريخ
مجله باستان شناسى و تاريخ از سال 1365 تاكنون در هر سال دو شماره منتشر شده است; مجله اى است تخصصى ويژه مطالعات ايران شناسى و مقالات آن مشتمل بر مطالب علمى باستان شناسى و تاريخ ايران به طور اخص و حاوى مسائل نظرى باستان شناسى و تاريخ به طور اعم است.
8) مجله شيمى
مجله شيمى از سال 1367 تاكنون در هر سال سه شماره منتشر شده است. اين مجله به منظور انعكاس پژوهش هاى تازه در زمينه هاى گوناگون شيمى نظرى و كاربردى و گسترش مفاهيم شيمى و پيشبرد تكنولوژى شيمى در كشور منتشر مى شود. 9) نشر رياضى
اين مجله از سال 1367 تاكنون در هر سال سه شماره منتشر شده است. نشر رياضى مجله اى علمى و آموزشى است و به منظور انعكاس پيشرفت هاى جديد در رياضيات, معرفى شاخه هاى جديد علوم رياضى, جنبه هاى كاربردى, فرهنگى, فلسفى, و تاريخى رياضيات و كارهاى رياضى پژوهان فارسى زبان منتشر مى شود. قاصد (خبرنامه داخلى)
به منظور شناساندن مركز و انعكاس خبرهاى داخلى آن از سال 1373 خبرنامه اى به نام قاصد به طور ماهانه منتشر مى شود. آشنايى با مديران و مسؤولان و ويراستاران برجسته و معرفى فعاليت هاى گذشته و حال مركز و اهم تازه ترين خبرهاى مربوط به قسمت هاى مختلف مركز از جمله بخش هاى قاصد است. اين خبرنامه نه تنها براى همكاران مركز, بلكه براى بسيارى از سازمان هاى فرهنگى و انتشاراتى كشور نيز خواندنى است. سمينارهاى زبان فارسى
برگزارى سمينارهاى داخلى و بين المللى به منظور بررسى مسائل مربوط به جنبه هاى گوناگون زبان و نگارش فارسى, زبان فارسى و زبان علم و مسائل زبان فارسى در هند و پاكستان و بنگلادش از ديگر فعاليت هاى علمى مركز نشر دانشگاهى است. مركز نشر تاكنون چهار سمينار برگزار كرده و مجموعه سخنرانى هاى آنها را به شرح زير منتشر كرده است:
1. مسائل نثر فارسى (مجموعه سخنرانى هاى اولين سمينار نگارش فارسى, 15 تا 18 آبان 1361);
2. زبان فارسى, زبان علم (مجموعه سخنرانى هاى دومين سمينار نگارش فارسى, 11 تا 14 شهريور 1363);
3. مسائل زبان فارسى در هند, پاكستان و بنگلادش (مجموعه سخنرانى هاى سومين سمينار زبان فارسى, 24 تا 28 خرداد 1365);
4. مجموعه مقالات سمينار زبان فارسى و زبان علم (مجموعه سخنرانى هاى چهارمين سمينار زبان فارسى, 28 تا 30 ارديبهشت 1370); سفارش كتابها و مجلات خارجى
گزينش و تهيه مواد آموزشى و تحقيقى به زبان هاى خارجى براى استادان و دانشجويان و به طور كلى طالبان علم از جمله فعاليتهاى مهم ديگر مركز نشر است. بخش سفرهاى خارجى در مركز به همين منظور در سال 1361 تشكيل شد. گفتنى است كه مركز نشر اولين سازمانى است كه بعد از انقلاب اسلامى به برگزارى نمايشگاه بين المللى كتاب همت گماشت. در سال هاى بعد اين وظيفه مهم به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى واگذار گرديد. مركز نشر دانشگاهى در زمينه تشخيص و تأمين و در دسترس قرار دادن كتاب ها و مجلات خارجى و هم چنين سفارش, حمل و فروش آنها با حداقل قيمت ممكن, خدمات ارزنده و مداومى به طالبان علم عرضه كرده و در اين زمينه تجارب مفيد و ارزشمندى كسب كرده است. دوره آموزش ويرايش و ترجمه
مركز نشر دانشگاهى براى رشد و گسترش اصول ويرايش و صنعت نشر كتاب و مجله صرفاً به سفارش و تهيه و ترجمه و انتشار مقاله هاى مربوط در مجله نشر دانش بسنده نكرد. از چندين سال پيش اين انديشه مطرح شده بود كه مركز, سنت هاى ارزشمند كارى خود و هم چنين آزموده هاى افراد كارامد را به صورت رسمى به ديگران بياموزد. لازم بود كه گامى ديگر برداشته شود و نهادى در مركز تأسيس يابد كه وظيفه مهم انتقال صحيح سنت ها و دانسته هاى كارساز را به عهده گيرد. مقدمات ايجاد اين نهاد آموزشى در سال 1371 فراهم آمد. در واقع براى نخستين بار در كشور نهادى آموزشى تأسيس يافت كه وظيفه آن آموزش جنبه هاى گوناگون ويرايش و ترجمه و هم چنين توصيف و تحليل و بررسى امكانات زبان فارسى در تأليف و ترجمه و ديگر موضوعات مربوط به آماده سازى و انتشار كتاب مطلوب و مرغوب است. حروفچينى
بيش تر كتاب ها و مجلات مركز با دستگاههاى خود مركز حروفچينى مى شود. مركز داراى دو نوع حروفچينى است: لاينوترون كه از اوايل دهه شصت تاكنون از آن استفاده مى شده و دستگاه هاى آن در ساختمان سنايى (ساختمان شماره 2) مستقر است و حروفچينى كامپيوترى كه شامل نرم افزارهاى تك فارسى و زرنگار است و بيش تر كارهاى مركز با آن صورت مى گيرد.
چاپ كتاب ها و مجلات مركز نشر در خارج از مركز انجام مى گيرد و مركز خود چاپخانه ندارد. روابط عمومى
روابط عمومى مركز در زمينه هاى ارتباطى متعدد داخلى و خارجى مركز نشر فعاليت مى كند: مشاركت در نمايشگاه هاى بين المللى و محلى كتاب, ارسال نشريه و كتاب و مبادله آنها با مراكز فرهنگى داخلى و خارجى, برگزارى سمينارها و كنفرانس ها, تهيه گزارش هاى آمارى, اهداى كتاب و نشريه و نگهدارى آرشيو مركز از جمله فعاليت هاى روابط عمومى است. توزيع
مركز نشر دانشگاهى براى آن كه كتاب ها و مجلات خود را به طور مستقيم به دست خريداران كلى و جزيى برساند, بخش توزيع كتاب را در همان اوايل فعاليت هاى خود داير كرد. اين بخش علاوه بر فروش عمده كتاب و مجله به كسانى كه مستقيماً به مركز مراجعه مى كنند, با صدها ناشر و مراكز توزيع كتاب و مجله در سراسر كشور ارتباط دارد و فهرست انتشارات را در هر سال و فهرست كتاب هاى تازه منتشر شده و تجديد چاپ شده را به طور ماهانه, براى آنها مى فرستد. فروشگاه هاى مركز
مركز نشر علاوه بر فروش كتاب و مجله به صورت عمده از طريق بخش توزيع, فروشگاه هاى اختصاصى دائمى نيز دارد, كه يكى در طبقه همكف ساختمان فردوسى (ساختمان شماره 1) و ديگرى در خيابان 16آذر (غرب دانشگاه تهران) واقع است. تمام توليدات تازه چاپ و تجديد چاپ مركز و هم چنين كتابهاى خارجى كه مركز سفارش مى دهد و وارد مى كند, در اين دو فروشگاه عرضه مى شود. فروشگاه اصلى مركز (واقع در ساختمان فردوسى) در واقع نمايشگاهى دائمى است كه علاقه مندان به آسانى مى توانند در آن جا به انتشارات مركز و هم چنين به كتاب هاى خارجى دسترسى مستقيم داشته باشند و آزادانه آنها را بازبينى كنند.
l
كتاب شناسى حسام الدين خوئى
صدرائى خوئى على
در عرصه ادبيات و علوم و فرهنگ كشور پهناور ايران اسلامى در طول تاريخ ستارگان زيادى درخشيده و صفحه اى از برگ هاى زرين تاريخ علمى اين كشور را رفم زده و در بستر خاك آرميده اند, و با غروبشان ياد و نام آنان از صحنه فرهنگ و ادب نيز به فراموشى سپرده شد.
در اين مقال, احوال و آثار يكى از چهره هاى گمنام ادبى را كه در عرصه خود نام آور عرصه علم و ادب بود, ورق مى زنيم و ياد وى را گرامى مى داريم.
حسام الدين حسن بن عبدالمؤمن خوئى, در قرن هفتم هجرى قمرى در شهر خوى 1 چشم به جهان گشود.
تاريخ زندگانى اين اديب فرزانه با تهاجمات خانمان برانداز مغول مقارن گرديده و موجب شده كه او از زادگاهش چشم پوشيده راهى روم (آسياى صغير, تركيه فعلى) گردد, و به همين سبب از تاريخ ولادت و وفات وى اطلاعى در دست نيست.
هم چنين از ساير تحولات زندگانى او, جز اشارات كوتاهى كه خود در تأليفاتش به دست داده, خبر درستى در دست نداريم.
آن چه از شرح حال وى تا به حال از تتبع آثار وى و كاوش محققان ارجمند حاصل گرديده, چنين است.نام و لقب
او نامش حسن فرزند عبدالمؤمن خوئى, ملقب به حسام الدين است و در اشعارش به حسام تخلص مى كند, و چون منشى دربار مظفر الدين يولق ارسلان بود لقب مظفرى را نيز از ابن سلطان دريافت كرده است.زندگى نامه
چنانكه ذكر شد او در شهر خوى به دنيا آمد و در تهاجمات مغول مجبور به ترك اين شهر شد و به آسياى صغير مهاجرت نمود, و در شهر قسطمونى2 به دربار مظفرالدين يولق ارسلان (جلوس 683 ـ سقوط 691ق) راه يافت. او منشى دربار بود و در سايه توجه آن امير در فن انشاء و نامه نگارى, كه از مناصب مهم دربارى آن عصر بود, به درجه والايى رسيد.
اغلب تأليفات حسام به درخواست و به نام اين امير و اخلاف وى تأليف شده و در مقدمه آنها نامشان آمده است.حاكمان عصر حسان الدين
گفته شد كه حسام درشهر قسطمونى به دربار يولق ارسلان راه يافت. يولق ارسلان از امراى بنى چوپان است و تاريخ اين سلسله به صورت هاى گوناگون نقل شده است. آن چه مسلم است, حسام الدين چوپان بيك يكى از امراى بزرگ سلجوقى منسوب به قبيليه قابى است. او در حدود سال 600 ق به همراه سلاجقه, شهر قسطمونى را فتح كرد و در ازاى اين پيروزى اين شهر به وى واگذار شد, و او حاكم آن نواحى گرديد. پس از وى فرزندش, حسام الدين آلپ يورك 3 و پس از او فرزندش مظفرالدين يولق ارسلان ملقب به ابوالحرب4 حكومت آن نواحى را در دست داشتند. پس از مرگ يولق ارسلان در سال 704ق فرزندش ناصرالدين محمود حكومت را به دست گرفت تا اين كه در سال 720ق با استيلاى سليمان تيمور اسفنديارى بر قسطمونى بر حكومت اين خاندان پايان داده شد.
اين خاندان كه به چوپانيان و بنى چوپان مشهورند از سال 600ق تا 720ق يعنى 120 سال بر قسطمونى حكمرانى نموده اند.5
حسام خوئى در عصر حكومت اين خاندان بر شهر قسطمونى وارد شد. از مقدمه كتاب او بر مى آيد كه او در عصر حكومت مظفرالدين يولق ارسلان بن آلپ يورك (متوفاى 704ق) بر قسطمونى وارد شد و كتابش (نزهة الكتاب و تخفة الاحباب) را در محرم 684ق به نام وى تأليف نمود. همين در غره رجب همان سال كتاب ديگرش (قواعد الرسائل و فرائد الفضايل) را به نام فرزند وى ناصر الدين محمود تأليف نمود.
از اين امور روشن مى گردد كه حسان حداقل تا سال 684ق در قيد حيات بوده است, اما زندگانى وى بعد از اين تاريخ و مدت وچگونگى آن, تا به حال از كتاب هاى تاريخ چيزى در اين مورد نقل نشده است.آثار باقى مانده
خوشبختانه تعدادى از آثار حسام خوئى از تندباد حوادث جان سالم به در برده و به دست ما رسيده است. از اين آثار ميزان توانايى و قدرت قلم وى به خوبى مشهود است.
اين آثار به نظر و نثر فارسى است و موضوع آنها آداب منشى گيرى و تعليم انشاء, عروض و قافيه, ترجمه و تفسير لغات و اشعار است. ما نيز آثار باقى مانده از وى را به ترتيب موضوعى در چهار موضوع تقديم مى داريم.
الف: آداب منشى گيرى و تعليم انشاء
1. نزهة الكتاب و تحفة الاحباب
اين كتاب اولين تأليف نويسنده در فن انشاء است.
حسام اين كتاب را به نام ابوالحرب يولق ارسلان (متوفاى 704ق) فرند حسام الدين آلپ يورك فرزند اميرچوپان در محرم 684ق تأليف نموده است. او كتابش را در چهار قسم ترتيب داده بدين صورت:
قسم اول: صد آيه از قرآن كريم كه مى شود آنها را در نامه گنجانيد.
قسم دوم: صد حديث از احاديث حضرت پيامبر(ص).
قسم سوم: صد سخن كوتاه از بزرگان مذهب.
قسم چهارم: صد بيت عربى كه همه توسط وى به فارسى برگردانده شده اند.
آغاز اين كتاب چنين است: (الحمدلله الذين تفصل على عباده بمواهب الانعام).
تا به حال از اين كتاب چند نسخه شناسايى شده كه عبارتند از:
دانشگاه تهران, ش 5/124 و 890, كتابخانه مجلس سناى سابق, ش 7/4724 و 187, كتابخانه مدرسه عالى شهيد مطهرى (سپهسالار سابق) ش 1/2929, كتابخانه ملى ملك تهران, ش 12/ 6323, داراكتب قاهره, ش 1/335 و 424, كتابخانه فاتح تركيه, ش 2/5406 كه فيلم آن به شماره 59 در دانشگاه تهران موجود است.
در اين منابع نيز اين كتاب معرفى شده است:
كشف الظنون 2/1945, فهرست نسخه هاى خطى فارسى منزوى 3/ 2123, فرهنگ نامه هاى عربى به فارسى ص 123, فهرست نسخ خطى دانشگاه تهران 2/292, فهرست نسخ خطى كتابخانه ملك تهران 9/333 و 5/242.
قواعد الرسائل و فرائد الفضائل
حسام اين كتاب را به فاصله چند ماه پس از اتمام كتاب سابق خود رد غره رجب 684 به نام امير محمود فرزند يولق ارسلان چوپانى تأليف نمود. او در اين كتاب اصول و روش هاى نامه نگارى را ذكر كرده و براى هر مورد نمونه هايى را آورده است.
دو نسخه از اين كتاب تا به حال شناسايى شده: كتابخانه فاتح تركيه, ش 5409 كه فيلم آن در دانشگاه تهران به شماره 709 موجود است و كتابخانه ملى ملك تهران, ش 1196.
و در اين منابع اين كتاب معرفى گرديده:
[فهرست نسخه هاى خطى فارسى, منزوى 3/2114; الذريعه 17/183, فرهنگ نامه هاى عربى به فارسى ص 127, فهرست ميكروفيلم هاى دانشگاه تهران 1/405, فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه ملك 5/1242.
غنية الكاتب و منية الطالب (فارسى)
در نامه نگارى, شبيه كتاب قواعد الرسائل. تنها نسخه شناخته شده از اين كتاب در كتابخانه فاتح تركيه به شماره 5406 تحرير شده, در اواخر ربيع الثانى 709ق است كه فيلم آن در دانشگاه تهران به شماره 59 موجود است.
[فهرست ميكروفيلم هاى دانشگاه تهران 1/405]
رسوم الرسائل و نجوم الفضائل (فارسى)
در نامه نگارى, حسام در اين كتاب علاوه بر عنوان ها, نمونه هايى از فرمان ها را هم آورده كه اين نمونه ها براى روشن كردن وظايف صاحبان منصبان در آن دوره اهميت دارد.
فصل هايى از اين كتاب همراه با فصل هايى از كتاب غنية الكاتب توسط عدنان ارزى در سال 1963م در آنكارا به چاپ رسيده است. هم چنين تمام اين كتاب در فرهنگ ايران زمين, ش 28 به تصحيح ماريو گريناشى به چاپ رسيده است.كنزاللطائف (فارسى)
در علم انشاء و نامه نگارى, مؤلف در آن 49 عدد از نامه ها و منشآت خود را درج نموده است. [كشف الظنون 2/1518].
ب: فرهنگ نامه ها
از حسام تاكنون دو فرهنگ نامه در لغت شناسايى شده است:
نصيب الفتيان و تشبيب البيان
فرهنگ منظوم عربى به پارسى است; مانند نصاب الصبيان فراهى, در پنجاه بند و دو رباعى روى هم 355 بيت. آغاز آن چنين است:
الله و اله و ربّ و رحمان
فرد و واحد و حكيم و سبحان
هفت نسخه شناخته شده از اين كتاب در فهرست نسخه هاى خطى فارسى, منزوى 3/2044, معرفى شده است.
همچنين در اين منابع اين كتاب معرفى گرديد:
[فرهنگ نامه هاى عربى به فارسى ص 126; فهرست نسخ خطى دانشگاه تهران 13/3011; فهرست نسخ خطى كتابخانه ملى تبريز ش 2940 و 2676, فهرست ميكروفيلم هاى دانشگاه تهران 1/434 و 438.تحفه حسام
فرهنگ منظوم تركى به فارسى است. كه شاعر در آن به طور بديع معانى لغات تركى را به فارسى در قالب نظم بيان نموده است.
در آغاز آن در بحر (مفاعلين مفاعيلن مفاعل) كه مسدس مقصور مى گويند, قطعه مفصلى سروده كه آغاز آن چنين است:
خداوندا در توفيق بگشاى
كنم فارسى و تركى جفت و همتاى
خدا تارى دى, بى زن يعنى سوباى
اى شه بويروق ايديچى كارفرماى
از اين كتاب تا به حال نسخه اى شناسايى نشده است.
على نقى منزوى در مقدمه لغت نامه دهخدا چاپ جديد, ص 223 پس از معرفى تحفه حسام گويد:
(صاحب فهرست مخطوطات موصول يك لغت فارسى به تركى منظوم در بيست بند به حسام بن حسن قونوى نسبت داده و من احتمال مى دهم همين كتاب بوده و او در عبارت دچار اشتباه شده باشد. نسخه: حجيات موصل 234 در بخش ادبيات شماره 2 دفتر است. فهرست مخطوطات موصل ص 115.) هم چنين ر. ك: [الذريعه 9/236, فهرست نسخه هاى خطى فارسى 3/1968].ج: صنايع ادبى و شعرى
از حسام يك قصيده و يك كتاب در صنايع شعرى و ادبى باقى مانده كه عبارتند از:
قصيده مصنوع (فارسى)
قصيده اى كه مؤلف در بيان انواع صنايع بديعى ساخته و در پايان سلطان ركن الدين قزل ارسلان بن كيخسرو را ستايش كرده است.
آغاز :الحمدلله واهب الغفار و الصلاة على نبيه المختار الترصيع
اى جهان را به دولت تو قرار
اى زمان را به خدمت تو مدار
تنها نسخه شناخته شده اين قصيده در كتابخانه ملك تهران به شماره 5085 موجود است. ر. ك: [فهرست نسخ خطى كتابخانه ملك 8/198; فهرست نسخه هاى خطى فارسى, منزوى 3/2145].
روايع الافكار فى بدايع الاشعار (فارسى)
در صنايع شعرى, تنها نسخه آن در كتاب لالااسماعيل تركيه به شماره 487 مخزون است كه فيلم آن در دانشگاه تهران به شماره 573موجود است. [فهرست ميكروفيلم هاى دانشگاه تهران 1/499].د: اشعار
حسام با توانايى ادبى كه داشت در شعر نيز يد طولايى داشت و به حسام تخلص مى نمود. متأسفانه ديوان اشعار وى تا به حال شناسايى نشده و اشعارش باقى مانده از علاوه به قصيده مصنوع و روايع الافكار و قواعد الرسائل و نصيب الفتيان و تحفه حسام عبارتند از:
ملتمسات
حدود صد قطعه منظوم و رباعى است با ديباچه اى به نثر كه شاعر در مورد درخواست هايش از سلطان عصر سروده است.
آغاز: (آفرين فراوان صانعى را ساخت خاطر اهل سخن را…)
در درخواست شطرنج گويد:
اى دست گهربار تو سرمايه گنج
امروز نداريم هواى شش و پنج
شطرنج تو بفرست كه صاحب هنران
در بازى شطرنج كشيده همه رنج
و در پايان كتاب گويد:
بهتر ازجود و كرم كردار نيست
نيك خواهان اين چنين دادند پند
سه نسخه از اين كتاب تا به حال شناسايى شده: كتابخانه هاى ملك تهران, ش 1196, كتابخانه لالااسماعيل تركيه, ش [487] كتابخانه آكادمى بخارست رومانى كه فيلم دو نسخه آخر در دانشگاه تهران به شماره 573 و 6225 موجود است. [فهرست ميكروفيلم هاى دانشگاه تهران 1/499 و 3/ 214].ديوان اشعار
چنان كه ذكر گرديد, حسان شاعرى توانا و اديبى زبردست بود. او قطعاً ديوان اشعار داشته كه در تندباد حوادث يا از بين رفته و يا در گوشه كتابخانه اى به دور از چشم محققان به فراموشى سپرده شده است. شيخ آقا بزرگ در ذريعه 9/236 از ديوان حسام ياد مى كند, اما نسخه اى را نشان نمود.پاورقى 1. شهرستان خوى در غرب ايران در هفتاد كيلومترى مرز تركيه واقع شده است. اين شهر آرامگاه شمس تبريزى, مراد مولوى بوده است. در ايام صفويه اين شهر پايتخت يلاقى شاه اسماعيل صفوى بوده و در جنگ هاى ايران و روس مقر فرماندهى قواى ايرانى به سركردگى نايب السلطنه عباس ميرزا بود. بزرگان زيادى از اين شهر به عالم علم و دين خدمت كرده اند كه تفصيل آن در كتاب هاى تاريخ خوى امين رياحى و مهدى آغاسى و سيماى خوى تأليف نگارنده حوالت است. 2. قَسطَمونى: يكى از شهرهاى تركيه است در شمال غربى آن كه مركز ايالت قسطمونى است. ملكوك روم آن را پايگاه قرار داده بود و در قرن دوازدهم آن را تخليه كردند. (لغت نامه دهخدا). 3. در كتاب نسب نامه خلفا و شهرياران نام وى آلپ يُزُك ذكر شده است. ولى در پاورقى همان كتاب به نقل از كتاب دول اسلاميه, خليل ادهم, ص 330 آلپ يورك نقل گرديده, با توجه به مقدمه كتاب (نزهة الكتاب) حسام الدين خويى نقل خليل ادهم تأييد مى كرد, چون حسام نيز آن را مانند كتاب دوم اسلاميه ذكر نموده است. 4. اين لقب را حسام خويى در مقدمه كتابش براى اين امير ذكر نموده است. 5. ر. ك: نسب نامه خلفا و شهرياران و سير تاريخى حوادث اسلام تأليف زامباور ترجمه دكتر محمد جواد مشكور, ص 223 و تاريخ دولت هاى اسلامى و خاندان هاى حكومتگر, نويسندگان استانلن لين پول, بار تولد, خليل ادهم, احمد سعيد سليمان, مترجم صادق سجادى, ج 2, ص 359.
دشوارى هاى تحقيقات ادبى در ايران
بنا بر آمارهاى منتشر شده از سوى مراكز علمى و پژوهشى ايران, درصد محققان و پژوهندگان ايران نسبت به ساير كشورهاى جهان سوم ميزان كمترى را شامل مى شود. اين كه چه دشوارى هايى وجود دارد كه تحصيلكردگان ايرانى پس از فراغت از تحصيل اغلب تحقيق را رها مى كنند, وقت ديگر و حوصله بيش ترى مى طلبد كه از گنجايش اين گفتار خارج است. هرچند در چند قسمت از گزارش هاى روزنامه اطلاعات و ساير جرايد به اين مسئله پرداخته شده, اما هنوز جاى آن دارد كه اين مسئله بيش تر ريشه يابى گردد و راه هاى گشودن اين تنگناها شناخته شود.
آنچه نگارنده قصد دارد در اين گفتار به بررسى آن بپردازد, طرح دشوارى هايى است كه بر سر راه محققان با تأكيد بر محققان ادبى در ايران وجود دارد.
با تمام تمهيداتى كه وجود دارد, يك محقق مشكلات راه را تحمل مى كند و سرحال و قبراق وارد گود تحقيق مى شود, نخست و در مراحل ابتدايى كار و تا چند سالى آن چه ذهن او را به خود مشغول مى دارد و گاه باعث سرخوردگى و دل سردى اش مى شود, چند چيز است:
1) گرانى لوازم التحرير, كاغذ, فيش هاى تحقيقى, پوشه, كمد بايگانى و امثال آن است كه گاه به قيمت انصراف از اين كار مى انجامد.
2) كتابخانه هاى شهرستان ها با كمبود شديد كتاب به ويژه كتاب هاى روز آمد روبه رو هستند. سال هاست به غير از چند كتابخانه مهم ايران همچون: آستان قدس رضوى, ملى تهران, آيت الله مرعشى, دانشگاه تهران, وزيرى يزد و چند كتابخانه انگشت شمار ديگر ايران, اكثر كتابخانه ها منابع بيست, سى سال پيش را در دسترس پژوهندگان مى گذارند و چنان كه در مقاله (مرجع نگارى و دشوارى هاى آن در ايران) مندرج در ادبستان شماره16 نيز اشاره شد, بنا به دلايل عديده اى, كتاب هاى مرجع در ايران هم كم چاپ مى شود و هم بسيارى از كتابخانه ها آنها را در اختيار ندارند. آمار كتاب هاى خريدارى شده كتابخانه ها در سال حداكثر به هزار جلد هم نمى رسد, برخى كتابخانه ها تنها تغييرى كه در آمارشان صورت مى گيرد به واسطه پاره يا مفقود شدن كتاب هايشان است. بودجه در نظر گرفته شده براى كتابخانه هاى عمومى زير پوشش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى بسيار كم است و اين مقدار نيز تكافوى رشد سريع جمعيت را نمى كند. بگذريم از اين كه تعداد كتابخانه هاى ايران و تعداد صندلى و ميز و كتابشان اصولاً با ميزان جمعيت, حتى در كم ترين مقياس جهانى كه هر ساله از سوى (ايفلا) اعلام مى شود پايين تر است.
3) بنا به دلايل اقتصادى ـ اجتماعى و تورّمى كه همه ما شاهد آن هستيم بهاى كتاب نيز پا به پاى ديگر اقلام بازار سير صعودى يافته است. كتاب از برگى يك ريال در سال 61ـ62 به برگى 50 تا 60 ريال در سال 74ـ 75 رسيده است و دانشجو يا محققى كه با درآمد اندك سعى مى كند حداقل خرج خانه و خانواده خود را تأمين كند, به خريد كتابى كه در سال 62 به بهاى 60 تومان چاپ مى شد و در سال 70ـ69 به بهاى 3000 تومان رسيده است, قادر نيست. برخى بنا بر ارزش آزاد ارزهاى خارجى در برابر پول ايران, كتاب هاى ايران را ارزان تر از كشورهاى ديگر مى دانند, حتى بر فرض پذيرش اين گفته, باز هم كتاب براى گروه محقق و پژوهنده اجتماع ايران گران است. در صحبت هاى تنى چند از مسئولان شنيده شد كه مى گفتند: (كاغذ كتاب هم مى بايست جزء اقلام ضرورى جامعه مثل گندم قرار گيرد و بدان يارانه تعلق گيرد.)
4) آسان ترين راه بهره ورى از كتاب هاى پايه و مرجع در ايران براى محققى كه در مورد موضوع مشخصى تحقيق مى كند, تصوير گرفتن از صفحات مشخص كتاب است كه اين كار كمك به پژوهنده اى است كه توانايى خريد كتاب هاى گران را ندارد, امّا در عمل ديده مى شود كه گاه تصوير گرفتن از بيست يا سى صفحه يك كتاب از اصل بهاى آن كتاب گران تر مى شود و چون آن كتاب در بازار هم وجود ندارد, پژوهنده به ناچار بايد اين هزينه سنگين را تقبل كند. از آن گذشته كتابخانه هاى ايران اعم از عمومى, تخصصى و يا دانشگاهى دستگاه تكثير ندارند و اگر داشته باشند, نرخ آن با بيرون تفاوتى ندارد, مسئولان اين گونه كتابخانه ها مى گويند: (بايد كاغذ, پودر و محلول دستگاه را از بازار آزاد تهيه كنيم و از اين رو بهاى تمام شده آن هم برابر با بازار آزاد مى شود.)
دومين مسئله اى كه پژوهندگان در مراحل بعدى كار با آن روبه رو خواهند شد و اگر درست تر بگوييم احساس خواهند كرد, دشوارى هاى اعلام نشده و يا اصطلاحاً پنهانى تحقيق در ايران است كه به دو شكل عمده و بارز وجود دارند: 1) كتابخانه اى
در اين شكل گاه يك اتفاق ساده و بى اهميّت باعث مى شود كه يك پژوهنده از دسترسى به كتاب و به ويژه نسخه خطى محروم بماند. كافى است مدير كتابخانه از آن محقق خوشش نيايد و با او لج كند و يا نتواند آن طور كه ذائقه مبارك ايشان اقتضا مى كند,منّتش را بكشد, آن وقت كلاه طرف پس معركه است, اين جا ديگر شايستگى ملاك كار نيست, بل تملق, چاپلوسى و… ملاك حقانيّت مى شود, و يا در نظر فلان مدير كتابخانه است كه فلانى چون مويش سپيد است و چند سال زودتر به دنيا آمده از يك محقق جوان و كاركرده و كاركشته بهتر مى تواند در مورد فلان نسخه تحقيق كند, سعى مى كند با آسان ترين راه وسايلى را فراهم كند كه آن شخص زودتر به فيلم يا نسخه عكسى آن كتاب دست پيدا كند و به انحاء مختلف در برابر آن محقق جوان و بخت برگشته اشكال تراشى مى كند و دلايلى به اصطلاح موجّه مى آورد.
گونه ديگر مشكل كتابخانه اى باز هم در بخش نسخه هاى خطى, نمود بيش ترى دارد, پنهان كردن و فهرست نكردن نسخه هاى خوب و منحصر به فرد برخى كتابخانه هاست. شخص فاضلى كه در كار تهيه و فهرست نسخه هاى خطى فلان كتابخانه بوده, چون ديده فلان نسخه, نسخه خوبى است از معرفى آن در فهرست مذكور سرباز زده است, به اميد آن كه روزى خود بر روى آن نسخه كار كند (البته اگر زنده بماند)! 2) غير كتابخانه اى
در اين حالت به دو طريق سعى مى شود, رقيبان را از ميدان به در كنند:
الف) برخى كتاب سازان و نويسندگان در اثناى مصاحبه هاى خود و يا در انتهاى كتاب هايى كه چاپ مى كنند كه به زودى به قلم ايشان منتشر خواهد شد و پيشاپيش مژده چاپ آن را به دوستداران كتاب مى دهند. ظاهراً كار خوب و پسنديده اى است و از دوباره كارى ها جلوگيرى مى كند و از طرف ديگر محققان با برخورد به اين گونه اطلاعيه ها از كار هم باخبر مى شوند و سعى مى كنند دنبال موضوعات ناب و دست نخورده بروند, امّا در باطن چنين نيست و نوعى ترفند به حساب مى آيد كه تنها هدف, از ميدان به در كردن و قبضه كردن كارهاست. محققان تازه كار فريب اين ترفندها را خورده و كارى را كه چندين سال است بر روى آن زحمت كشيده اند و آن را تا مراحل چاپ رسانده اند, از ترس اين كه اگر فردا كار اين آقا چاپ شود, كارشان روى دستشان مى ماند و ديگر خريدارى ندارد و بر آنان برچسب مقلّد و دزد خواهند زد, يكباره به نابودى فيش هاى خود مى پردازند; مثلاً سال 65 نويسنده اى اعلام كرده بود كه به زودى كتاب شناسى نيما توسط ايشان چاپ خواهد شد. كسى كه الان كتاب شناسى نيما را چاپ كرده است (در نيمه اول سال 70 توزيع شد) در آن سال با خواندن اين خبر به معدوم كردن فيش هايش پرداخت و وقتى پس از گذشت دو سال ديد از اين كتاب موعود خبرى نيست, از نو دست به كار تهيه و تدوين كتاب شناسى نيما شد.
ب) شايعه پراكنى, جوسازى, زير پا خالى كردن و غيره
در اين گونه موارد شگرد ديگرى به كار مى رود كه گفتنى است; مدّعيان تا باخبر مى شوند كه يك نفر در مورد موضوعى مهم و خوب تحقيق مى كند, از طريق جوسازى سعى مى كنند با خرد كردن روحيه و شخصيت وى او را از اين كار باز دارند, در محافل و مجالس كه مى نشينند عنوان مى كنند: (من 15سال است بر روى فلان موضوع كار مى كنم, آن وقت آن آقا آمده كار مرا دزديده!) و هنگامى كه پرسيده مى شود: (يعنى نتيجه تحقيق و ماحصل كارتان را برده و از رويش كپى يا رونويسى كرده است). پاسخ مى دهند: (نه, اين موضوع كار من بوده و او با آگاهى از اين كار, زودتر دست به كار تحقيق بر روى موضوع مورد دلخواه من شده است و آن را به دست چاپ سپرده است).
اينها اگر همانند گروه نخست در مصاحبه و يا جايى اعلام كرده بودند, شايد حرفشان پذيرفتنى بود (در حالى كه مرزهاى علم و دانش و تحقيق بى كران است و هر ذى شعورى حق انتخاب و پژوهش و بررسى, پيرامون موضوع هاى مورد علاقه خود دارد, حتى ديده مى شود, با اين كه در بازار كتاب حداقل صد نوع ديوان حافظ چه به صورت تصحيح و مقابله و شرح و غيره و چه بدون آن وجود دارد, باز در خبرها آمده است كه فلان شخص بر اساس سى وسه نسخه خطى قصد چاپ ديوان حافظ را دارد يا مثلاً آقاى دكتر شريعت در كار چاپ شرح حافظ ده جلدى خود است و الخ).
اما گروه مورد نظر ما در جايى چنين مطلبى را نگفته اند و بيهوده فريادشان بلند است. آنان مى پندارند فلان موضوع فقط به مالكيّت ايشان در آمده و احدى حق ندارد در مورد آن تحقيق كند. اين كار مانند اين است كه كسى بگويد: اى اهالى شهر من قصد دارم در يكى از روزهايى كه گذرم به فلان خيابان افتاد به طرف چپ بپيچم, پس تا آن موقع كسى حق تردد در آن منطقه را ندارد!
ج) نوعاً از سوى برخى محققان مسّن و نويسنده اجتماع و به اصطلاح خودشان (دود چراغ خورده) به محققان جوان بى اعتنايى مى شود, آنان سعى مى كنند با برشمردن دشوارى هاى كار, محقق جوان را دل سرد نموده و حق انتخاب موضوع را از او سلب نمايند و گاه ديده شده كه با اطلاع از موضوع طرفِ جوان, نخست او را از اين كار منصرف كرده و بعداً خود دست به كار تهيه و تدوين آن موضوع ناب مى شوند.
آنان نه تنها به آثار چاپ شده گروه هاى سنى پايين تر از خود (حتى اگر پنجاه ساله هم باشد) توجهى ندارند و آنها را نمى خوانند, بلكه اين جا و آن جا بيان مى دارند: (اينان محققان يك شبه اند, ما اين موها را كه توى آسياب سفيد نكرده ايم, سال ها دود چراغ خورده ايم, تا به اين جا رسيده ايم.) اينان توقع دارند, هم چنان مردم كتاب هايشان را با حرص و ولع بخرند و بخوانند, در حالى كه كتابى كه آن شخص, به اصطلاح تصحيح يا تنقيح كرده, جز دادن نسخه عكسى و مغلوط فلان كتاب به حروف چينى قديمى كه از حسن اتفاق خط شكسته يا نستعليق را مى تواند بخواند. كار ديگرى نكرده اند و ناشران نيز با بها دادن به پيشوند نام ايشان كه دكتر است يا سنى از او گذشته و موهايش سپيد شده است, كتابش را چاپ كرده و به بازار كتاب مى فرستند.
اينان در دادن اطلاعات و آگاهى امساك مى ورزند و سعى مى كنند شگردهاى!! كار تحقيق را مخفى دارند, چرا كه مى پندارند, خداى نكرده يك وقت نانشان آجر و دكانشان تخته مى شود.
حتى گاه ديده شده, اين دود چراغ خورده ها, موضوعات كار خود را ريز كرده و به دانشجويان خود مى دهند, آن گاه پس از پايان ترم با يك دور مرور بر آن نوشته ها, در قالب يك نثر واحد, كتابى را به نام خود چاپ كرده و روانه بازار مى سازند.
آيا با اين تفاصيل و دشوارى هاى گفته شده, برخى از محققان (درصد ديگرى از آن درصد ناچيز) حق ندارند كه پيمودن چنين راه دشوارى را رها كنند؟
حسين مسرّت
اخبار
درگذشتگاندرگذشت آيت الله شهرستانى
حضرت مستطاب آيت الله حاج سيد عبدالرضا حسينى شهرستانى ـ قدّس سرّه ـ در سال 1339ق در بيت علم و تقوا و فضيلت در كربلا زاده شد.
پدرش مرحوم حجةالاسلام والمسلمين سيد زين العابدين شهرستانى (م1355ق), يكى از ائمه جماعات حرم حسينى ـ عليه السلام ـ و آشنا به فنون بسيار ـ از جمله فقه و طبّ ـ و صاحب كتاب (فقه الطب) بوده است. وى فرزند علامه كبير آيت الله العظمى ميرزا محمد حسين شهرستانى (1255ـ 1315ق) صاحب كتابهاى بسيار, مانند: الشوارع فى شرح الشرايع, سبيل الرشاد فى شرح نجاة العباد, غاية المسؤول فى علم الاصول, اللباب فى الاسطرلاب, نان و دوغ, الموائد, عسل مصفّى, خوان نعمت و او فرزند آيت الله سيد محمد على مرعشى شهرستانى (م1290ق) صاحب كتابهاى بسيار مانند: كتاب الطهارة, شرح تبصرة المتعلّمين, حجية المظنه, الاجماعيات و كشكول و او فرزند علامه بزرگوار آيت الله سيد محمد حسين مرعشى شهرستانى (م1246ق) صاحب (معادن التحقيق) ـ داماد علامه سيد محمد مهدى شهرستانى (م1216ق) و يكى از مهادى اربعه و از برترين شاگردان وحيد بهبهانى ـ بوده است.
فقيد سعيد پس از پشت سر نهادن دوران كودكى, به سال 1346ق وارد مدرسه جعفريه شد و به يادگيرى خواندن و نوشتن و علوم ابتدايى پرداخت و پس از آن در سال 1350ق به تحصيل علوم دينى روى آورد و مقدمات و سطوح را نزد حضرات آيات: شيخ على اكبر سيبويه و شيخ جعفر رشتى فرا گرفت. سپس به يادگيرى رسائل و مكاسب و كفايه و علوم هيئت و رياضيات نزد حضرات آيات: شيخ يوسف بيارجمندى خراسانى, شيخ محمد رضا اصفهانى و سيد محمد طاهر بحرانى پرداخت و خارج فقه و اصول را نيز در محضر آيات عظام: سيد محمد هادى ميلانى, ميرزا مهدى شيرازى, سيد عبدالحسين حجت و شيخ مرتضى آشتيانى بياموخت. معظم له در كنار تحصيل به تدريس سطوح عاليه پرداخت و پس از ساليان فراوان تدريس سطح, در سال 1392ق تدريس خارج فقه را آغاز كرد و اين تا سال 1397ق ـ كه به مشهد مقدس هجرت كرد ـ به طول انجاميد.
معظم له علاوه بر تحصيل و تدريس, به اقامه جماعت در صحن مطهر حسينى ـ عليه السلام ـ و پاسخگويى به مسائل دينى پرداخت. وى در برابر نفوذ و تبليغات فكرى و سياسى و ايجاد شبهات دينى از سوى حزب كمونيست و چپگرايان عراق سخت ايستادگى كرد و به منظور استحكام بنيان هاى فكرى جوانان, اقدام به تأسيس مجله (اجوبة المسائل الدينيه) كرد و در آن ـ با هميارى و همكارى حضرات آيات: سيد محمد باقر صدر, سيد حسن شيرازى, سيد عبدالصاحب حكيم و استاد احمد امين ـ به صدها پرسش فكرى و اعتقادى جامعه پاسخ داد و حوزه خوانندگان خود را به فراسوى مرزهاى عراق گسترانيد. دامنه نفوذ اين مجله در آن سالهاى پر اختناق و سياه عراق باعث شد تا رژيم بعث, پس از آزار و اذيتهاى فراوان و زندانى ساختن فرزندش جلو انتشار آن را بگيرد و او را هم از عراق بيرون نمايد.
آن مرحوم به جز تدريس, تأليف, اقامه جماعت و تبليغ شعائر دينى, با هميارى و مساعدت گروهى از علماى بزرگ و تجار كربلا دست به بنيادِ مؤسسات خيريه و عام المنفعه اى زد كه برخى از آنها عبارتند از:
1. مدرسة الامام الصادق. اين مدرسه براى آموزش دانش آموزان بر مبناى تعاليم اسلامى در سال 1371ق تأسيس شد و تا سال 1395ق ادامه يافت.
2. مدرسة اسلاميه. در اين مدرسه به دانش آموزان دروس فقه, حديث, تفسير و عقايد آموزش داده مى شد.
3. درمانگاه كودكان.
4. الجمعية الخيرية الاسلامية.
5. المكتبة الجعفرية. اين كتابخانه با پنج هزار كتاب چاپى و خطى در مدرسه هندى گشايش يافت.
6. لجنة الثقافة الدينية. كه پاسخگويى به شبهات و پرسشهاى دينى را بر عهده داشت و در خلال پانزده سال فعاليت خويش, توانست صدها سؤال را پاسخ دهد.
از تأليفات آن مرحوم مى توان اين آثار را نام برد:
1. مقاليد الهدى فى شرح العروة الوثقى (7ج) ـ 3جلد آن به چاپ رسيده است ـ
2. حياة الامام الحسين بن على عليه السلام
3. الصلاة معراج المؤمن
4. الامر بالمعروف و النهى عن المنكر
5. السجود على التربة الحسينية
6. صلاة الجمعة فى عصر الغيبة
7. النوروز فى الاسلام
8. نوروز در تاريخ و دين
9. اجوبة المسائل الدينية (14ج) ـ 2جلد آن به نام (اميد جوان) ترجمه و چاپ شده است ـ
10. اجوبة المسائل فى التفسير ـ 2جلد ـ
11. اجوبة المسائل فى العقائد.
12. تقويم هجرى (از سال 1363 تا 1463ق)
و تاليفات مخطوط ايشان عبارت است از:
1. المهدى الموعود و دفع الشبهات عنه
2. الطريق القويم الى جنة النعيم (پيرامون امامت)
3. دفع الشبهات و حلّ المشكلات
4. غاية التقرب فى شرح منظومة التهذيب
5. حاشيه بر مكاسب
6. حاشيه بر رسائل
7. حاشيه بر معالم
8. حاشيه بر قوانين
9. حاشيه بر شرح لمعه
10. الطريق المستقيم فى بيان اصول الدين
11. عقائد المؤمنين فى اصول الدين
در سال 1397ق بود كه به علت فشارهاى رژيم بعثى وى عراق را به قصد ايران ترك كرد و در مشهد مقدس اقامت گزيد و به تدريس سطوح عاليه و عقائد, امامت جماعت (در مسجد الحميد) و تاسيس مجله (الارشاد) ـ كه از آن 7شماره منتشر گرديد ـ پرداخت. اما در سال 1400ق بود كه به دنبال سكته اى ناقص توانِ كار و كوشش از او سلب شد و تا پايان عمر خانه نشين شد.
سرانجام پس از عمرى 77ساله, در 27 ربيع الاول 1418ق (11 مرداد 1376) چشم از جهان فرو بست و به مواليان طاهرينش پيوست و پيكر پاكش در روز سه شنبه 28 ربيع الاول, پس از يك تشييع باشكوه و نماز آيت الله شيخ حسنعلى مرواريد بر آن, در صحن آزادى حرم مطهر امام رضا عليه السلام به خاك سپرده شد. عاش سعيدا و مات سعيدا. ناصرالدين انصارى قمىفرهنگىانتشار نشريه تاريخ معاصر ايران
نخستين شماره فصلنامه تاريخ معاصر ايران با هدف پر كردن خلاء وجود نشريات تخصصى, علمى در حوزه مباحث تاريخى پا به عرصه مطبوعات گذاشته است. اين نشريه آهنگ آن دارد كه:
الف) پاسخگوى نيازهاى تاريخ پژوهان و علاقه مندان به تاريخ معاصر ايران باشد, با بهره گيرى از روشهاى صحيح علمى, پژوهشى و مطبوعاتى;
ب) ايجاد بسترى مناسب براى جذب تاريخ پژوهان و تلاش براى ارتقاى كيفى كار آنان و ايجاد تحرك در اين زمينه;
ج) ارائه پژوهشهاى وزين و قابل نشر محققين و دانشجويان در اين حوزه;
د) ايضاح نكات ناشناخته و مبهم تحولات ايران در دوران معاصر بر مبناى اسناد و پژوهشهاى مفيد و نو.
برخى از عناوين اولين شماره اين نشريه چنين است: گفتگو با حسين مكى; كودتاى 1299; دولت مصدق; نفت و تاريخ; نهادهاى فرهنگى در حكومت رضاشاه; قيام نجف عليه انگليس; فوكو و نظريه عدم استقرار در تاريخ; روسيه و اسلام; تاريخ و چشم انداز روابط; مكاتبات علامه اقبال و عباس آرام و….
مدير مسؤولى اين نشريه به عهده آقاى محمد حسين طارمى مى باشد و سردبيرى آن را آقاى سيد صادق خرازى عهده دار است. مجله آينه پژوهش ورود اين نشريه را به خانواده صميمى مطبوعات تبريك گفته و براى دست اندركاران آن آرزوى توفيق مى نمايد. فهرست موضوعى مباحث كنگره وقف
در پى دو مرحله برگزارى (مجمع بررسيهاى اقتصاد اسلامى) در سالهاى 1367 و 1369 و استقبال محققان, عالمان و كارشناسان مسائل اقتصاد از آن, بنياد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى بر آن است تا سومين نشست اقتصادى خود را ويژه (وقف) برگزار كند. (آينه پژوهش) ضمن ستايش اين اقدام شايسته, عناوين پيشنهادى آن بنياد ارجمند را براى اطلاع محققان و پژوهشگران به چاپ مى رساند و اميدوار است محققان ارجمند با استقبال از اين فراخوانى و تدوين نگارش بحثهاى مختلف در گسترش فرهنگ وقف در جامعه اسلامى گامى فراپيش نهند, يادآورى مى كنيم كه اين كنگره اسفند 76 برگزار مى شود. زمان دقيق و ديگر جزئيات اين نشست, بعداً اعلام خواهد شد. فصل اول: وقف از ديدگاه فقهى و حقوقى
1. بررسى احكام فقهى وقف از ديدگاه علما و فقهاى شيعه
2. وقف در قرآن و سنت
3. بررسى وقف از ديدگاه ديگر مذاهب اسلام
4. بررسى آرا و نگرشهاى جديد فقه در مورد وقف.
5. نگاهى به وضعيت حقوقى وقف در قوانين مدنى كشور.
6. بررسى فرهنگ حقوقى وقف در احكام شرعى و قوانين مدنى.
7. بررسى مالكيت و ولايت بر وقف از ديدگاه مبانى اسلام.
8. بررسى احاديث و روايات مأثوره از پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار در مورد وقف. فصل دوم: (وقف در تاريخ اسلام)
1. تاريخچه پيدايش وقف در صدر اسلام
2. بررسى اولين موقوفات در تاريخ صدر اسلام.
3. نگاهى به موقوفات پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهار(ع).
4. بررسى نقش و تأثير وقف در پيشبرد علم و دانش در تمدن اسلامى (نقش نظاميه ها و مدارس اسلامى).
5. نگاهى به وقف كتاب و كتابخانه در تمدن و فرهنگ اسلامى.
6. نگاهى به موقوفات در كشورهاى مسلمان (موقوفات در بيت المقدس).
7. وقف آثار هنرى و فرهنگى در تمدن اسلامى (وقف قرآنهاى منتسب به ائمه, كتب خطى و…).
8. نگاهى به واقفان بزرگ در دورانهاى اسلامى.
9. بررسى وقفنامه هاى عمده در دورانهاى اسلامى.
10. بررسى علل و انگيزه هاى وقف در بين مردم از جنبه مذهبى و معنوى آن.
11. بررسى سير تحول و تطور وقف و تشكيلات آن در دوره هاى مختلف اسلامى. فصل سوم: (وقف در ايران)
1. بررسى تاريخچه وقف در ايران باستان.
2. بررسى سير تحول در تشكيلات و مديريت اوقاف در ايران پس از اسلام.
3. بررسى قديمترين موقوفات موجود در ايران.
4. آشنايى با واقفان بزرگ در دوران معاصر.
5. نگاهى به موقوفات عمده و بزرگ در ايران.
6. وقف آثار هنرى و باستانى در سده هاى اخير در ايران.
7. نقش و تأثير وقف و موقوفات در مراسم مذهبى ايران.
8. وقف قرآنهاى خطى و نفيس در دورانهاى مختلف حكومتهاى ايرانى. فصل چهارم: (وقف در ميان ملل و اديان ديگر)
1. مطالعه و بررسى وقف در بين اديان و مذاهب باستانى جهان.
(در اين مورد مى توان به مذاهب باستانى چين, هند, مصر, روم و يونان باستان اشاره كرد.)
2. بررسى وقف در ميان ساير اديان آسمانى و اهل كتاب (مسيحيت و يهود)
3. آشنايى با بنيادها و مؤسسات وقفى در كشورهاى غربى و غير مسلمان (مثلاً مى توان به بنيادهاى وقفى فولكس واگن در آلمان, كشورهاى انگلوساكسون, بنياد نوبل در سوئد, چين و هند اشاره نمود.)
4. مطالعه تطبيقى پيرامون پديده وقف در اسلام و اديان ديگر.
(در اين خصوص مسائلى چون وضعيت حقوقى وقف, مديريت و توليت وقف, شكل و نوع موقوفات, چگونگى صرف درآمدهاى موقوفات و اثرات اقتصادى, اجتماعى و فرهنگى وقف در اين دو حوزه را مى توان بررسى كرد.)
5. آشنايى با موقوفات اسلامى در كشورهاى غير مسلمان, همچون اوقاف جامع الازهر در قاهره, جامع زيتونه در تونس, جامع قروين در فاس مغرب. فصل پنجم: ( سازمان و مديريت وقف)
1. بررسى چگونگى اداره موقوفات در صدر اسلام (در زمان پيامبر اكرم و ائمه اطهار و خلفا)
2. بررسى نهادهايى كه مديريت وقف را بر عهده داشته اند.
3. مديريت و تشكيلات حاكم بر اوقاف در ايران پس از اسلام.
4. نقش مديريت وقف در پيشبرد اهداف و برنامه اى اوقاف.
5. نقش مثبت يا منفى سياستمداران و دولتمردان در ترويج ارزشهاى وقف و اجراى اهداف واقفان.
6. مطالعه تطبيقى بين مديريت اوقاف در دوران قبل و پس از انقلاب اسلامى ايران.
7. اقبال به وقف پس از پيروزى انقلاب اسلامى.
8. نقش متوليان وقف در حفظ موقوفات و ترويج فرهنگ وقف.
9. ساختار سازمانهاى خيريه در كشورهاى ديگر در مقايسه با نهادهاى وقفى كشورها.
10. بررسى روند تحول و تطور مديريت و تشكيلات وقف در تاريخ ايران (دوران باستان, پس از اسلام و معاصر) فصل ششم: (وقف و آثار اقتصادى و اجتماعى آن)
1. نقش و تأثير سنت وقف در كاهش فاصله طبقاتى, فقر و محروميت در جامعه.
2. بررسى جلوه هاى اجتماعى وقف در جامعه (ايجاد مدارس, دانشگاهها, بيمارستانها, مهمانسراها, مساجد…).
3. بررسى گرايشهاى مردمى, اجتماعى به سنت وقف در طول تاريخ ايران.
4. نقش و تأثير وقف در ايجاد سرمايه گذاريهاى اقتصادى در جهت رشد و توسعه اقتصادى ـ اجتماعى كشور.
5. بررسى تطبيقى چگونگى صرف درآمدهاى وقف در كشور ما و ديگر كشورها.
6. نقش وقف در تأمين امكانات و خدمات و رفاه اجتماعى طبقات محروم جامعه.
7. بررسى سهم و جايگاه اوقاف در برنامه هاى توسعه اقتصادى اجتماعى كشور (توليد, اشتغال, تأمين اجتماعى).
8. ضرورت شناخت نيازهاى جديد جامعه و هدايت عوايد وقف در جهت رفع اين نيازمنديها. فصل هفتم: (وقف در ادب و هنر)
1. مطالعه اى در باب وقف آثار هنرى و ادبى در فرهنگ ايرانى (كتب خطى, آثار تجسمى, اسناد و…).
2. تحقيق پيرامون هنرهاى به كار گرفته شده در موقوفات (معمارى, تذهيب و تشعير, كاشى كارى, صفحه آرايى, خوشنويسى, صحافى, ميناكارى, موزائيك, آينه كارى, معرّق, منبّت و ديگر هنرهاى تزئينى).
3. بررسى زيباشناسى اماكن و اسناد مادى وقف (مانند بقاع و اماكن متبركه, مدارس, فرشها باغستانها, كتب…).
4. استفاده از هنر و ادبيات در ترويج و تبليغ فرهنگ وقف.
5. ترميم و مرمت آثار, اسناد و اماكن موقوفه در كشور.
6. سبك شناسى در وقفنامه ها.
7. بررسى وقفنامه هاى مربوط به آثار هنرى و ادبى نفيس.
8. خاطرات, قصه ها و حكايتهاى وقف. فصل هشتم: (وقف و ابعاد, تربيتى و روانى آن)
1. انگيزه ها و علل روانى ـ تربيتى وقف در جامعه.
2. نقش و تأثير وقف در بهبود بهداشت روانى جامعه و ايجاد جامعه سالم.
3. بررسى آثار و نتايج تربيتى و اخلاقى وقف در اجتماع.
4. تأثير بُعد اخلاقى و تربيتى شخصيت افراد در وقف كردن اموال و دارايى آنان.
5. جايگاه و نقش وقف در تأليف قلوب در جامعه اسلامى. فصل نهم: (سندشناسى وقف)
1. سندخوانى و سندنويسى در وقف.
2. اصول و مبانى تنظيم وقف نامه ها.
3. بهره گرفتن از آيات و روايات و عبارات متعارف در وقف نامه ها.
4. بررسى سبكهاى نگارش اسناد و وقفنامه ها.
5. اسناد مكتوب و غير مكتوب وقف.
6. اعتبار و نقش وقفنامه ها در مسائل تاريخى ـ اجتماعى.
7. ماده شناسى اسناد (كاغذ, سنگ نبشته ها, مركب و ابزار و…).
8. آداب سندنويسى در دوران مختلف اسلامى.
9. سير تحول تاريخى و تكامل ادبى در نگارش وقفنامه ها.
10. بررسى قدمت وقفنامه ها (قديمترين وقفنامه هاى موجود).
11. بررسى قرآنهاى خطى موقوفه متعلق به قرون اوليه اسلامى (از نظر سبك كتابت, نوع خط و هنرهاى به كار رفته در آن). فصل دهم: (وقف و آستان قدس رضوى)
1. بررسى سابقه تاريخى و سير تحول در نهاد آستان قدس رضوى تاكنون.
2. بررسى موقوفات عمده آستان قدس رضوى در حال حاضر.
3. وقف آثار نفيس هنرى در آستان قدس رضوى.
4. بررسى قرآنهاى خطى كهن در موزه قرآن آستان قدس رضوى.
5. نقش و تأثير آستان قدس رضوى در توسعه اقتصادى ـ اجتماعى استان خراسان و شهر مشهد (شركتهاى توليدى صنعتي…).
6. نقش آستان قدس رضوى در بعد علمى ـ فرهنگى (ايجاد دانشگاه, مدارس, انتشارات…).
7. بررسى قديمترين موقوفات در آستان قدس رضوى.
8. نگاهى به چگونگى مصرف عوايد و درآمدهاى موقوفات در وقفنامه هاى مربوط به آستان قدس.
9. نقش آستان قدس به عنوان يك مؤسسه بزرگ وقفى در احياى مراسم و شعاير مذهبى و معنوى. انتشار نشريه بشارت
بشارت مؤسسه معارف اسلامى امام رضا(ع) تحقق يافت و نشريّه (بشارت) منتشر شد. مجله اى كه بر آن است تا سنت گرايى را با نوآورى آشتى دهد و تشنگان معرفت را بر ساحل حكمت نشاند. ذوق و ذهن را همپاى هم به مائده الهى خواند و بر آستانه معرفت بپاكى و پيراستگى گام نهد.
(بشارت) در آغاز راه خوش درخشيده, امّا هنوز همه تلألؤ خود را بر ننموده است. (بشارت) را گرايشى دو سويه است: از سويى كلام خدا و آخرين و تنهاترين متن مقدس دست نخورده, و از سوى ديگر مخاطبان ويژه آن, يعنى (نسل جوان), قشرى ديرباور, پرترديد, نوگرا, زيباپسند را مد نظر دارد.! و (بشارت) بايد همواره به تلفيق زيبا و مستحكمِ ديدگاههاى خطاب و مخاطب بينديشد. بر (بشارت) است كه هميشه در تماس مستقيم با مخاطبانش باشد, نه چون دگر مجلات تصوراتِ خوانندگان را تنها در دفتر مجله بسنجند. بايد هيئت تحريريه اى متشكّل از جوانان در سرتاسر كشور فراهم آورند و در تماس مداوم با آنان باشند تا از زبان, فهم, ذوق و علايق جوانان كشور آگاهى واقعى فرا چنگ آورند.
اكنون چنين به نظر مى رسد كه هماهنگى مطلوب بين آرايش و محتواى مجله نيست. آرايش مجله با نوجوانان تناسب دارد ولى محتواى آن تنها با سطح فكرى جوانان هماهنگ است. اين فاصله بايد به گونه اى پر شود.
در پاره اى از مقالات صريح نويسى ديده مى شود و بايد پذيرفت كه اين شيوه نگارش ـ دست كم ـ براى سنين مخاطب (بشارت) چندان موفّق نيست و بهتر است مجله از آن فاصله بگيرد. اين چند تذكّر از باب علاقه به (بشارت) و توجّه به اهميّت و ضرورت كار قرآنى در حوزه مخاطبان (بشارت) است.
نخستين شماره بشارت كه با مديريت و سردبيرى محمد عبداللهيان منتشر شده است داراى چنين عناوينى است:
آيينه بشارت, قرآن و زندگى, راز هدايت, گِل آلود, برادران, مسابقه, فيلم و سريال, اصحاب كهف, چشمى گشوده بر دروازه دوستى, ايمان چيست, مؤمن كيست, ياد خدا, مباهله, و….
مجله آينه پژوهش ورود بشارت را به خانواده صميمى مطبوعات تبريك گفته و براى دست اندركاران آن آرزوى توفيق دارد.
l