کتاب آیینه پژوهش

مجله هاى پـژوهشى



ـ اخبار دين
شماره 2, مهر80
ناآگاهى نسبت به اسلام در جوامع اروپايى; برگزارى سمينار اسلام و گفتگوى تمدن ها در عربستان; چالش هاى جديد در ترجمه كتاب مقدس; گردهم آيى صدها محقق و پژوهشگر هندو در گنگ و….
ـ اشراق
شماره 6, مهر و آبان80
آزادى, نزاع ها و چالش ها; نگاه دين به انسان و…; سير مطالعات در مباحث اعتقادى; اعتكاف, تمرين بندگى و….
ـ اطلاعات سياسى ـ اقتصادى
سال15, شماره 11و12, مرداد و شهريور80
گفتگوى تمدن ها, نياز به نظريه; سازمان ملل متحد و انديشه گفتگوى تمدن ها, جهانى شدن: نظريه ها و رويكردها; شرق شناسى, جهانى شدن و روابط بين الملل; حفظ ميراث فرهنگى و طبيعى, دشوارى ها, تنگناها و رهنمودها; نقش فرهنگ در توسعه پايدار, معرفى و نقد كتاب و….
ـ اصلاح و تربيت
سال7, شماره 79, شهريور80
نماز بهترين عامل كاهش جرم; بررسى وضعيت مجازات اعدام; بررسى علل و انگيزه هاى جرايم زنان زندانى و….
ـ انتظار
سال1, شماره 1, پاييز 80
گفت وگو با استاد محسن قرائتى; مبانى كلامى مهدويت; مبانى اعتقادى مهدويت; سازمان رهبرى شيعه در غيبت صغرى; مهدى منتظر و سير تاريخ; نگاهى به كتاب غيبت نعمانى; بررسى احاديث مهدويت; آسيب شناسى تربيتى مهدويت; مهدويت و فرقه هاى انحرافى; مرورى بر دعاى ندبه و…
ـ پاسدار اسلام
سال20, شماره 238, مهر80
انتظار بشر از دين; درس ها و عبرت هاى جنگ نهروان; ريشه يابى, پديده اباحيگرى; ارزش تربيت و موعظه; شبهه اى پنهان, در آيينه اخلاص; علم و عمل در نهج البلاغه علوى(ع); نگاهى به حوادث اخير در آمريكا و….
ـ پاسدار اسلام
سال20, شماره 239, آبان80
منبع نقلى دين و انتظار بشر از آن; شعار متشابه, ابزار انحراف; شرح دعاى كميل; در مصاف با اباحيگرى; توحيد و خداشناسى; تماشاى تزكيه و….
ـ پژوهش و سنجش
سال2, شماره 6, تابستان 80
مرورى گذرا بر آسيب شناسى پژوهشى; پژوهش در انديشه و فقه سياسى; گفت وگو با آيةاللّه سيد كاظم حائرى; مسأله اى به نام (قرائت رسمى); طرح هاى درحال انجام مراكز پژوهشى و….
ـ پگاه حوزه
شنبه 21مهر80/ 25رجب1422
گونه شناسى رويكرد دينى; رهيافت هاى فكرى جنبش دانشجويى; آسيب شناختى دموكراسى در فلسفه افلاطونى; آزادى با اباحيگرى متفاوت است; مردم سالارى دينى, فرصت ها و چالش ها و….
ـ پگاه حوزه
شماره 23, شنبه 28مهر80/ شعبان1422
هجوم آشكار, اهداف پنهان; تروريسم و تراژدى هزاره سوم; آوارگان افغان, دريغ از نان و امنيت; حكومت جايگزين در افغانستان, گمانه ها و رويكردها; رويكردهاى رهيافت اسلامى; موج سوم بنيادگرايى اسلامى; جريان شناخت ناسيوناليسم ايرانى; آزادى, گوهر ايمان و ديانت است; مشكلات دموكراسى در انديشه سياسى غرب و….
ـ پگاه حوزه
شماره 25, شنبه 12آبان80/ 17 شعبان1422
ضرورت مديريت شادى و هيجان; بقا و زوال امپراتورى ايالات متحده; مطالبات و آسيب هاى جنبش دانشجويى, نقش روشنفكران ايرانى در فرآيند توسعه و نوسازى; گفتمان نظرى پست مدرنيسم در ايران; پيشگامان اصلاح دينى و دموكراسى; پيوند آسمان و زمين و….
ـ پيام حوزه
سال8, شماره 2, تابستان 80
آفت هاى رشد تحصيلى و علمى حوزه علميه; مصوبات شوراى عالى حوزه علميه; زندگى سياسى شيخ بهايى(ره); شكوفايى بحث هاى كلامى در عصر امام صادق(ع) و علل آن; حوزه هاى علميه و تفكر فلسفى غرب; شرح حال فقيه اهل بيت(ع) آيةاللّه العظمى ميرزا كاظم تبريزى(ره) و…
ـ پيام زن
سال10, شماره 8 (پياپى116), آبان 80
حضرت مهدى(عج) از رواق چشم يار; رياست و سرپرستى خانواده; فاطمه بنت الحسن(ع) مادر باقرالعلوم(ع); اشتغال زنان از نگاه قرآن و سنت; مشاور شما; تازه هاى پژوهش; مسموميت ها و گزيدگى ها و….
ـ پيام صادق
سال6, شماره 36, مرداد و شهريور80
تجارت الكترونيكى; نقش پارادايم ها در فرآيند موفقيت; تفسير سوره اعراف; غلط ننويسيم و….
ـ تابران
سال1, شماره 5, مرداد و شهريور 80
جلال الدين محمد رومى بلخى; خان هشتم و آدمك, روايتى از مرگ فضيلت ها; نگرشى بر وصاياى ارسطو به شيماس; نگاهى به نظريه خلقت در منطق الطير; عشق شهريار در جست وجوى معانى; محور شعر جوان امروزى انديشه است.
ـ تاريخ اسلام
سال2, شماره 2 (پياپى6), تابستان 80
صابئين در قرآن; عبدالله بن جعفر بن ابى عبدالله; اهل ذمّه در صدر اسلام; تشيّع در عصر غيبت صغرى, تداوم و تحول; مشكله فرهنگ در تاريخ نگارى يعقوبى; تحول و تطور در نيروى دريايى مسلمانان (تا پايان خلافت عباسى); نمودى از جامعه مسلمانان در آغاز سده هفتم ميلادى; تاريخ دانشوران و فهارس مصنفات در منابع عربى و…
ـ ترجمان وحى
سال5, شماره 1 (پياپى9), شهريور 80
دل هاى ناپاك: تحقيقى درباره عبارت (قلوبنا غلف); پديده تكرار در قرآن و مسأله ترجمه آن; ترجمه شاه ولى الله دهلوى; ترجمه و تفسيرى روايى از قرآن مجيد به زبان فرانسه; بحثى درباره تعبير (سبعاً من المثانى); ترجمه تفسيرگونه اشرف على تهانوى و ارزيابى علمى آن; آمار ترجمه ها و تفاسير قرآن كريم به زبان اردو و….
ـ جهان كتاب
سال6, شماره 11 و12 (پياپى131 و132), مهر80
سفرنامه اصفهان, چيست و از كيست؟; رقابت روس و انگلستان; نگاهى به يك كتاب پرفروش (درباره (تعبير خواب ابن سيرين)); نقدى بر (درس هاى قرن بيستم) و….
ـ جهان كتاب
سال6, شماره 13 و14(پياپى133 و134), آبان80
روزنامه هاى ما و كتاب; لغتنامه شخصى ميلان كوندرا, آثار نويسنده هاى ايرانى در كتابفروشى هاى فرانسوى; نقدى بر (مانى و سنت مانوى); راه و رسم تعيين حروف و ب; تازه هاى بازار كتاب
ـ حكومت اسلامى
سال6, شماره 2 (پياپى20), تابستان80
ثبات و توسعه, دو راهبرد جدايى ناپذير; مسئوليت اجراى قانون اساسى و تفكيك قوا; گزينش اعضاى مجلس خبرگان بر مبناى نظريه نصب; ساختار كلى حكومت اسلامى; حفظ نظام; خط اعتدال در نهضت مشروطه; عقل قطعى, منبع استنباط قوانين و….
ـ حوزه اصفهان
سال2, شماره 6, تابستان 80
جغرافياى ارزش ها و هنجارهاى اسلامى; وظايف اساسى حوزه هاى علميه از نگاه مقام معظم رهبرى; نظم آيات و سور; لهجه قرآن كريم; قرائت; كاوشى در (مقسم به)هاى قرآن كريم; اخلاق مسلمان ها; اخلاق مسيحيت; علامه مدرّس ثانى; تاريخچه پيدايش بابيّت و بهائيّت و….
ـ درسهايى از مكتب اسلام
سال41, شماره 8, آبان80
صبر و استقامت و يارى خدا, عامل پيروزى; وجود روح از ديدگاه قرآن; تحليل معجزه با نگاهى به تأثير نفس در بدن; تفسير و مراحل آن; ويژگى ها و اهميت مصر در قلمرو خلافت على(ع) و….
ـ دين پژوهان
سال1, شماره 3, مرداد ـ شهريور80
بعد فراموش شده دين; بحران ايمان در بوته نقد; ديندارى و تجربه گرايى; تعامل تمدن اسلام و غرب; اسلام دين ناشناخته; تربيت دينى در برابر چالش قرن بيست ويكم; پژوهش ها و منابع مطالعاتى تاريخ اسلام در اينترنت و….
ـ راهبرد
شماره 20, تابستان 80
امنيت ملى, امنيت عمومى و چالش هاى فراروى; كندوكاوى در بيكارى و اشتغال در ايران; عناصر پراكنده مدرنيت در تاريخ ايران; اهداف ملى و راهبردپردازى; كاوشى در مفهوم سياست هاى كلى نظام و….
ـ رسانه
سال12, شماره 2, تابستان80
يونسكو و جامعه اطلاعاتى; انتقاد در مطبوعات ايران; روزنامه نگارى الكترونيك; تأثير سياست هاى حوزه مطبوعات بر آينده فعاليت هاى مطبوعاتى; كتاب هاى تازه (فارسى و لاتين) و….
ـ زبان و علوم قرآن
سال1, شماره 3و4, پاييز و زمستان79
قرآن, ولايت, دانشگاه; ادله علمى بر جواز ترجمه قرآن كريم; رابطه عصمت پيامبران(ع) و اختيار در قرآن; شرح احوال و آثار شيخ خفاجى; دراسة حول الادب المهجرى; مقاربة السنية بين تشومسكى و سيبويه و….
ـ زبان و علوم قرآن
سال1, شماره 5و6, بهار و تابستان80
مكاتب تأويلى; مبانى نامگذارى سوره ها در قرآن; مأخذشناسى علوم قرآن; موشحات اندلسى; الترجمه والتعريب القيم الاخلاقية فى الشعر قبل الاسلام و….
ـ زندگى
سال1, شماره 1, مهر و آبان80
مقالات: ويژه آراستگى; جذابيت و روابط اجتماعى; مثل يك مرد; دين و خودآرايى; آيا بايد به آزمون هاى روانى اعتماد كرد؟; شهرسانى ويستا; كناره هاى تلخ, كرانه هاى شيرين; چگونه مواظب رفتارمان باشيم؟ و….
ـ صنعت چاپ
سال19, شماره 225, شهريور80
آموزش صنعت چاپ, باز توليد يك قصه غم انگيز, چاپ كتاب هاى درسى; چاپ و نشر كتاب هاى كمك درسى و….
ـ فرهنگ جهاد
سال6, شماره 3 (پياپى23), بهار 80
كشاورزى در تمدن اسلامى; ولايت فقيه از نگاه امام خمينى(ره); دشمن فراموش شده; نگاهى به برخى روش هاى تربيتى; شهيد مطهرى و نهج البلاغه; تأثير معمارى و هنرها و….
ـ فرهنگ خراسان
سال1, شماره 2, تابستان 80
تحليل وضعيت فرهنگ عمومى خراسان; سيرى در شاهنامه, از ديدگاه فرهنگ عامه; ميزگرد فرهنگ, پژوهش و جامعه; بررسى عوامل مؤثر بر ميزان تمايل مردم شهر مشهد به كتابخوانى; ريشه هاى فرهنگى دوگانگى رفتار با تكيه بر ضرب المثل ها و….
ـ فصلنامه پژوهشى
شماره 11و12, پاييز و زمستان79
(ويژه اولين همايش اقتصاد اسلامى)
معرفت شناسى, عقلانيت و اقتصاد; روش شناسى و معرفت شناسى اقتصاد اسلامى; تأثير مبانى معرفت شناسانه اومانيستى در اقتصاد; بررسى روشن آيةاللّه شهيد صدر در كشف مكتب اقتصادى اسلام; اقتصاد اسلامى; ارتباط متقابل علم اقتصاد با مكتب اسلام; ميزگرد اقتصاد اسلامى, پيشينه تاريخى و چشم انداز آينده و….
ـ فصلنامه مصباح
سال9, شماره 36, زمستان79
انقلاب اسلامى: ايدئولوژى, مفاهيم و كاركردها; اصول تربيت در اسلام (با تكيه بر قرآن كريم); راهى به سوى شناخت چالش ها استراتژى; انقلاب اسلامى و جنگ تحميلى: تقابل رويارويى دو چهره (نرم افزارى و سخت افزارى) قدرت; اخباريگرى و تأثير آن در فقه شيعه و….
ـ فصل و وصل
سال1, شماره 1, تابستان80
در فراز و نشيب تحولات اجتماعى ايران; استراتژى گفت وگوى تمدن ها; نقش آفرينى قرآن در جامعه روز; يك استقصا, چند فتوى; فقه در ترازوى عقلانيت; دانشگاه و دين مدارى; انسان, اصالت, بلاهت; آسيب شناسى حكومت دينى; بررسى مسائل زنان ايران; قوه قضائيه و تحولات جديد; مطالعات انقلاب اسلامى و….
ـ فقه اهل بيت(ع)
سال7, شماره 26, تابستان 80
جهاد ابتدايى; تجسس; جرائم امنيت عمومى (محاربه); خطاب هاى قانونى; بيع زمانى; معرفى مركز فقهى ائمه اطهار(ع) و….
ـ الفكر الاسلامى
السنة السابعة, العدد الثامن والعشرون, جمادى الثانية1422
العنف الجسدى فى الامر بالمعروف والنهى عن المنكر; حكم الغيبة الكبرى فى مصادر الحديث الأولى; التعليم الجنسى فى المدارس; التعريف بمصادر الدارسة عن ولاية الفقيه و….
ـ قند پارسى
شماره 14, زمستان80
طاير شيرازى; اثر نفوذ فارسى بر زبان اردو و مراتهى; بررسى مثنويات امامى بلگرامى; هند شرقى پاسدار فرهنگ, دانش و هنر ايرانى; پيوند حماسه با عرفان; چشمه حيات رساله در طب; ارزش بشر و بشردوستى در ديوان حافظ; معرفى بياض صائب تبريزى و….
ـ كلام اسلامى
سال10, شماره 39, پاييز 80
گامى ديگر در طريق وحدت اسلامى; انتظار بشر از دين يا انتظار دين از بشر; وحدت و كثرت حق; صدرالمتألهين و حدوث جهان; مباحث و فرق كلامى دهه هاى پايانى سده نخست; احباط و تكفير; معجزه در قرآن مجيد; استقبال از دو بيت عارفانه علامه طباطبايى; خردگرايى و عقلانيت; نسبت ميان حق و تكليف; اثبات وجود خدا از طريق خواص گزاره ها; اعجاز و جهان عليت و….
ـ كيهان فرهنگى
سال18, شماره 180, مهر80
جلال اين گونه رفت; روزى كه جلال به خاك رفت; كم خونى روشنفكرى; جلال همانى هست كه بود; تفكرى مبتنى بر فلسفه شرق; كتاب شناسى جلال آل احمد; رويدادهاى فرهنگى ايران و جهان و….
ـ گفتگو
شماره 31, مهر80
چپ حكومتى و مسأله بازسازى چپ در ايران; از سوسيال دموكراسى تا سوسيال دموكراسى; بحران ايدئولوژى هاى امروز; دانش استقراضى و….
ـ گلستان قرآن
سال4, شماره 85 (پياپى129), 30مهر80
كيفيت ولادت امام حسين(ع); رضوان, تعبير قرآن از رضايت خداوند; شگفتى هاى قرآن كريم و….
ـ گلستان قرآن
سال4, شماره 86 (پياپى130), 7آبان80
اجلاس بررسى ابعاد وجودى حضرت مهدى(ع); مفهوم مهدويت در تمام كتاب هاى دينى وجود دارد; مسجد مقدس جمكران; دايرةالمعارف قرآن به زبان انگليسى; قرآن, تاريخ و سنت هاى الهى و….
ـ گلستان قرآن
سال4, شماره 87 (پياپى131), 14آبان80
قرآن ناطق; اسلام معرفت الهى را آميخته با سرشت انسان مى داند; سيره رسول خدا در كلام خدا; معناشناسى واژه جاهليت در قرآن; روش شيخ طوسى در تفسير قرآن و….
ـ گلستان قرآن
سال4, شماره 88 (پياپى132), 21آبان80
فعاليت هاى قرآنى در استان خراسان; تأملى بر عالم خلق و عالم امر; اثرى ماندگار در زمينه علوم قرآنى; كهن ترين برگردان قرآن به زبان فارسى و….
ـ مسجد
سال10, شماره 57, مرداد و شهريور 80
همسايه از ديدگاه قرآن و روايات; اصول و قواعد مسجدسازى; تجلى هنر و معمارى اسلامى در مساجد; مسجد جامع مهاباد; مسجد اياصوفيا, تركيه; مسجد خداداد, تهران و….
ـ معارف
شماره 1, مرداد80
سيره حكومتى پيامبر اسلام; بايستگى هاى درس اخلاق; موقعيت سرحدى امام خمينى(ره); تأملى در آسيب شناسى دروس معارف اسلامى; بحران ايمان در بوته نقد و….
ـ معارف
شماره 2, مهر 80
تربيت دينى در برابر چالش قرن بيست و يكم; قرآن را دريابيد; شيخ فضل الله نورى و انديشه سياسى مدرن; گل بوته هاى حق شناس و….
ـ معرفت
سال10, شماره 8 (پياپى47), آبان80
(ويژه نامه امام على(ع))
اخلاق و عرفان اسلامى, سيره علوى در برخورد با غير خودى ها; عقل و تجربه دينى از نگاه امام على(ع); آسيب شناسى دين در سيره علوى; صفات الهى در كلمات اميرالمؤمنين(ع); سيماى على(ع) در مثنوى; على(ع) از نگاه دانشمندان و نويسندگان; تعريف دين, دين و اجتماع; ماهيت حقوقى و انسان ارتداد و….
ـ موعود
شماره 28, مهر و آبان80
عدالت بى پايان…؟!; ميلاد موعود; فرج صالحان; غرب و آمادگى هاى پيش از ظهور; پايگاه امام مهدى(ع) بر روى شبكه اينترنت; چهره امام زمان(ع) در آيينه القاب و….
ـ النافذة
السنة الثالثة, العدد 16, صيف 1422هـ/ تابستان80
على اجنحة الذكريات; خطابة الحفل الختاهي; الشمس المحجوبة بالسحاب; الدورة الصيفية من نافذة الكامرا; الدوحة العلوية; ملف خاص بذكرى مولد زينب الكبرى; ملف خاص بذكرى استشهاد فاطمة الزهراء و….
ـ نامه مفيد
سال7, شماره 26, تابستان 80
تعارض چند قانون ملى در مورد ازدواج و طلاق; پروژه هاى ساخت بهره بردارى و انتقال (BOT); حاكميت قانون در انديشه هاى سياسى و حقوق; مرور زمان در جرايم مستوجب حدّ و تعزير; معيارهاى بين المللى كار و حقوق بشر در استانه سال2000 و….
ـ نامه ميبد
سال1, شماره 2, تابستان80
ديندارى و پرسشگرى; دين و دمكراسى; اختلاف افكار; ديده تاريخى بر فلسسفه حكومت دينى; آيا انقلاب ها منحرف مى شوند؟; جايگاه دكتر شريعتى در نظر روحانيت فرهيخته و زمان شناس معاصر و….
ـ نشر دانش
سال18, شماره 2 (پياپى90), تابستان80
كتاب سازى و پخته خوارى; (مونس العشاق) سهروردى, تأثير آن در ادبيات فارسى; مرده شناسى انديشه هاى مرده; از ايران چه مى دانم؟; نزهت الاخبار; جنبه هاى گوناگون زندگى و آثار مسعود سعد سلمان; (التعليقات) (حواشى دكتر مهدى حائرى بر (تحفة الحكيم) و….
ـ نقدونظر
سال7, شماره 1و2 (پياپى 25و26), زمستان79 و بهار80
(دين و عقلانيت(1))
گناه ايمان گرايى; فراشناخت و عقل; مبانى باور; آيا اعتقاد دينى امرى معقول است؟; زن و صنايع فرهنگى; فهم پذيرى گفتگو درباره خدا; آميزه عقل و ايمان در آموزه اسلام; مذهب و جهانى شدن; حكم ارتداد از نگاه مبانى اجتهادى; برهان تجربه دينى; درآمدى بر اخلاق شناسى حكمى و فلسفى استاد محمدتقى جعفرى و….
ـ نگاه حوزه
شماره 73و74, مهر80
(ويژه آسيب شناسى فرهنگى)
تعارض هاى فرهنگى و تهديد وفاق اجتماعى; محيط زيست فرهنگى; تأثير كثرت گرايى فرهنگى; بر فرهنگ سياسى ـ دينى; آسيب شناسى فرهنگ ايثار; نسبت دين و فرهنگ عمومى و….
ـ نمايه
سال11, شماره16 (پياپى 114), شهريور80
سال11, شماره17 (پياپى 115), مهر80
نمايه مندرجات نشريات علمى و فرهنگى روز.
ـ ياد
سال16, شماره 61و62, بهار و تابستان80
بازتاب رخدادهاى دو قرون اخير ايران در روزنامه تايمز لندن بخش دوم (1960ـ 1979م), (1338ـ 1358ش).

كتابشناسى
سبزوارى سيد محمدباقر

## سيد حسن امين##
سيد محمدباقر عربشاهى سبزوارى (1285ـ1364ش) استاد فقيد و مدير گروه زبان و ادبيات عرب در دانشكده الهيات و معارف اسلامى دانشگاه تهران, فرزند ميرزا ابوطالب رئيس الذاكرين عربشاهى (وفات 1315ش, مدفون در قبرستان عمومى (دروازه نيشابور) سبزوار كه بعدها به (فلكه زند) تبديل شد), به تشويق دايى اش ميرزا حسين محدّث عربشاهى معروف به (آقاى شاه) (وفات 1342ش مدفون در امامزاده (شعيب بن موسى) در سبزوار) به تحصيل پرداخت و پس از طى مقدمات در سبزوار, به حوزه مشهد رفت و قريب دو سال از درس ميرزا عبدالجواد اديب نيشابورى استفاده برد. سپس به تهران آمد و از درس استادان معقول و منقول به ويژه ميرزا طاهر تنكابنى استفاده كرد و همزمان با وعظ و خطابه, به تأليف مقالات در مطبوعات پرداخت و در سال هاى 21ـ1320 مديريت و سردبيرى هفته نامه اى اجتماعى با نام هدايت را در تهران بر عهده گرفت. وى سپس به استخدام وزارت معارف درآمد. نخست در مؤسسه وعظ و خطابه سمت ادارى داشت و سپس به عضويت هيأت علمى دانشكده معقول و منقول درآمد و سرانجام مدير گروه ادبيات عرب آن دانشكده شد و متون مهمى را تصحيح و چاپ كرد. الف. كتاب ها
1. تلخيص البيان عن مَجازات القرآن, از سيد رضى, انتشارات دانشگاه تهران, 1330.
2. چهارده رساله فارسى, از ابن سينا و فخر رازى و شهاب الدين سهروردى و اثيرالدين ابهرى و ديگران, انتشارات دانشگاه تهران, 1340.
3. الرسالة الكمالية فى الحقايق الالهية, از امام فخر رازى, انتشارات دانشگاه تهران, 1335.
4. النهاية فى مجرد الفقه والفتاوى, از شيخ توسى, ترجمه فارسى از مترجمى ناشناخته, انتشارات دانشگاه تهران, 1334ـ1333.
5. سرمايه سخن (در سه مجلد) با همكارى محمد ابراهيم آيتى, تهران, اداره كل اوقاف, 1339.
6. اسرار العبادات و حقيقة الصلوة, از قاضى سعيد قمى, 1339.
7. البراهين (در علم كلام), از فخر رازى, در دو مجلّد, انتشارات دانشگاه تهران, 1342ـ1341.
8. الحكمة والادب, انتشارات مكتبة الصدوق, 1345.
9. الدين و الادب: نمونه اى از ادبيات عرب, انتشارات دانشگاه تهران, 1349.
10. لطائف الامثال وطرائف الاقوال, از رشيد وطواط, تهران, 1358. ب. مقالات
از سبزوارى مقالات متعددى نيز در مجلّه هاى آستان قدس, گوهر, وحيد, كلك و… منتشر شده است:
1. ولايت عهدى حضرت رضا, نامه آستان قدس, ش26ـ 27, ص53 ـ59.
2. شخصيت شيخ طوسى, يادنامه شيخ طوسى, تهران, 1348, ج1, ص135ـ150.
3. پاسخ عمر خيام از راز آفرينش, نامه آستان قدس, سال نهم (1352), ش4, ص73ـ90.
4. معجزه قرآن, گوهر, سال اول, ش7 (مرداد 1352), ص648 ـ654.
5. خيامى, وحيد, ش248/ 249. (بهمن 1357), 7ـ 8, 13. ج. راهنمايى در پايان نامه هاى دكترى
1. مالكيت در اسلام, 1339.
2. لاضرر ولاضرار, 1339.
3. استقصاء موارد اختلاف صحابه در بعضى از فروع و پيدايش مذاهب فقهى, 1345.
5. شركت در حقوق اسلامى و تطبيق آن با مسائل روز, 1347.
5. الاسلوب اللغوى للزمشخرى فى الكشاف والاساس, 1347.
6. تحقيق در عقايد و آثار عبدالله بن مقفع, 1347.
7. ابوحيان توحيدى, انكار خاصه و سبك و اسلوب او در نويسندگى, 1348.
8. يحيى بن على الخطيب التبريزى, 1349.




منابع 1. آثار شيخ محمد, مريم و سعيد نورى نشاط, گلزار مشاهير: زندگينامه درگذشتگان مشاهير ايران, 1358ـ1376, تهران, انجمن آثار و مفاخر فرهنگى, 1377, 371. 2. افشار, ايرج, لطائف الامثال وطرائف الاقوال, از رشيدالدين وطواط, تصحيح محمدباقر سبزوارى, آينده, 5, (1358): 863 ـ866. 3. افشار, ايرج, سيد محمدباقر سبزوارى, آينده, 10 (1363): 403. 4. امين, سيد حسن, يادى از سيد محمدباقر سبزوارى, يادنامه آيةاللّه استاد سيد علينقى امين, به كوشش احميد نيكو همت, تهران, دستان, 1380: 441ـ462. 5. امين, سيد حسن, نامه هاى ناموران, كلك, ش103ـ101 (دى ـ اسفند 1377), 167ـ171. 6. امين, سيد حسن, خبرهاى فرهنگى و نيمه فرهنگى, كلك, ش106 (مرداد ـ شهريور 1378), 111ـ112. 7. امين, سيد علينقى, تاريخ سبزوار, به خط مؤلف. 8. برزين, مسعود, شناسنامه مطبوعات ايران, تهران, انتشارات بهجت, 1371. 9. بيهقى, محمود, سبزوار: شهر دانشوران بيدار, سبزوار, دانشگاه آزاد اسلامى, 1376: 167. 10. رعنا حسينى, كرامت, لطائف الامثال وطرائف الاقوال, آينده, 6 (1359), ص561 ـ 568. 11. مروجى, حسن, تذكره سخنوران بيهق, تهران, عابد, 1379: 163. 12. مشار, خانبابا, مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى از آغاز چاپ تاكنون, تهران, مؤلف (چاپخانه رنگين), 1341ـ1343. 13. مقالات و بررسى ها, نشريه علمى و پژوهشى دانشكده الهيات و معارف اسلامى, فهرست پايان نامه هاى كارشناسى ارشد و دكترى به تفكيك گروه هاى پنج گانه دانشكده الهيات, دفتر 65 (تابستان 1378), 199ـ292. 14. نيكوهمت, احمد, يادنامه آيةاللّه استاد سيد علينقى امين, تهران, دستان, 1380, ص246ـ247, 441ـ463 .

اخبار

درگذشتگانآيةاللّه روضاتى
مرحوم آيةاللّه آقاى حاج سيد احمد روضاتى اصفهانى, يكى از علماى تهران به شمار بود.
فقيد سعيد در 7 رجب 1347ق, در اصفهان, در بيت دانش و تقوا زاده شد. وى, فرزند آيةاللّه حاج سيد محمدباقر, فرزند آيةاللّه آقا ميرزا جلال الدين, فرزند آيةاللّه آقا سيد محمد مسيح, فرزند علامه فقيه رجالى آيةاللّه حاج سيد محمدباقر موسوى خوانسارى اصفهانى (م1313ق) صاحب روضات الجنات بوده است.
آن مرحوم پس از تحصيلات علوم جديد, به فراگيرى علوم دينى روى آورد. وى, نخست مقدمات و سطوح را در زادگاهش فراگرفت و در سال 1367ق, به حوزه علميه قم مهاجرت كرد و كفايةالاصول را نزد حضرات آيات: نجفى مرعشى و شيخ مرتضى حايرى آموخت. سپس به درس خارج فقه و اصول آيات عظام: آقاى بروجردى, صدرالدين صدر, سيد محمدتقى خوانسارى و حجت كوهكمرى حاضر شد و مبانى علمى اش را استوار ساخت و همزمان شرح تجريد و شوارق را نزد مرحوم آيةاللّه حاج سيد احمد خوانسارى آموخت و اين همه 10سال به طول انجاميد.
در سال 1377ق, به زادگاهش بازگشت و به تأليف, تدريس, اقامه جماعت و ساير خدمات دينى پرداخت. او در مدرسه صدر به تدريس سطوح (شرح لمعه و معالم و مكاسب), اقامه نماز در مساجد اجداد خويش (مسجد بادران و مسجد خيابان) و تحقيقات علمى اشتغال داشت, تا آن كه در سال 1387ق به تهران آمد و در مسجد (الرحمن) ـ در شمال شهر ـ به خدمات دينى پرداخت. او داراى اجازات متعدد روايى و حسبيه از اساتيدش و حضرات آيات: سيد محسن امين, شيخ آقا بزرگ تهرانى, كاشف الغطاء, سيد هبةالدين شهرستانى, شاه آبادى, محمدصالح علامه مازندرانى بود.
برخى از تأليفات وى عبارتند از:
1. گفتگوى شيعه و سنّى.
2. شيعه و ترقيات شگفت آور آنان. (در روزنامه چهلستون اصفهان (ش142 تا 155) به چاپ رسيد)
3. فلسفه روزه يا بهترين تهذيب اخلاق در اسلام.
4. تحقيق (مناهج المعارف), نوشته سيد ميرابوالقاسم خوانسارى.
5. تحقيق (زواهر الجواهر فى نوادر الزواجر).
6. تحقيق (ميزان الانساب) ميرزا محمدهاشم چهارسوقى اصفهانى.
7. تحقيق (النهرية). (مجموعه چهار رساله فقهى)
8. تحقيق (فوائد منطقى) نوشته ابواسحاق اسفرائينى.
9. مقدمه بر كتاب هاى حاشيه فاضل جواد بر قوانين, رسائل شيخ انصارى, سفينة البحار محدث قمى.
10. نداى شيعه (مجموعه رساله هاى قيام امام حسين, شخصيت حضرت زهرا, چرا بايد مسلمان باشيم؟, چرا بايد شيعه باشيم).
11. تحقيق (نفحات الروضات).
12. تحقيق (طبقات الاجازات) سيد حسن صدر.
13. تحقيق (مناقب الفضلاء) محمدحسين خاتون آبادى.
14. تحقيق (علماء الاسرة) سيد محمدباقر خوانسارى.
15. تحقيق (وجه تسمية المفيد بالمفيد) ملا اسماعيل خاجويى.
و آثار چاپ نشده اش عبارتند از:
1. السبيل المسلوك فى اللباس المشكوك. (تقرير درس آقاى بروجردى)
2. رسالة فى العدالة.
3. سير علم الاصول فى مختلف العصور.
4. موقظ الاعلام فى تراجم الاسرة والاقوام. (3ج)
5. سيرة صاحب الروضات وحياته العلمى.
6. الفوائد الثمينة (2ج,كشكول).
7. پاسخ پرسش ها (3ج).
8. المشايخ والاساتذة.
9. محاسن الاجازات فى سلسلة الروايات.
10. مغانم الفصول فى شرح معالم الاصول.
11. صوفى بازى (2ج).
12. گمراهان باب وبها.
13. ترجمه مسكّن الفؤاد نوشته شهيد ثانى.
14. الوجوه الكشرة فى ترجمة ابن العشرة.
15. فرهنگ منظوم يا شرح نصاب.
16. ترجمه سوره حمد از تفسير تبيان.
17. ماجراى ريش و سبيل (در حرمت ريش تراشى)
18. فلسفه نماز.
19. مستدرك روضات الجنات (كه مهم ترين نوشتار وى است).
20. التحفة الاحمدية فى ترجمة زعيم السادة المرعشية (زندگى آيةاللّه نجفى مرعشى).
سرانجام, آن عالم خدمتگزار در روز 11 جمادى الاول 1422ق (10مرداد 1380ش), در 75سالگى بدرود حيات گفت و پيكر پاكش به اصفهان انتقال داده شد و پس از تشييع, در قبرستان باغ رضوان به خاك سپرده شد. آيةاللّه دانش آشتيانى
مرحوم آيةاللّه حاج شيخ ابوالقاسم دانش آشتيانى, يكى از فضلاى مشهور حوزه علميه قم و امام جمعه آشتيان بود. فقيد سعيد در سال 1329ق, در آشتيان, در بيت علم و فضيلت زاده شد. پدرش عالم بزرگوار مرحوم شيخ محمدتقى و جدّش مرحوم حجةالاسلام آخوند ملااحمد آشتيانى بوده است. وى پس از دوران كودكى و يادگيرى خواندن و نوشتن به تحصيل علوم دينى روى آورد و پس از اخذ مقدمات, در سال 1344ق به حوزه علميه قم آمد و تحت سرپرستى مرحوم آيةاللّه حاج ميرزا محمد فيض قمى ـ كه با پدرش سابقه دوستى ديرينه داشت ـ قرار گرفت و با راهنمايى وى, ادبيات را از آيةاللّه اديب تهرانى و منطق را از آقا سيد مهدى كشفى و سطوح عاليه را از حضرات آيات: آخوند ملاعلى همدانى, حجت كوهكمرى, حاج سيد محمدتقى خوانسارى (كه مكاسب و عمده سطوح را نزد او آموخت), حاج ميرزا محمد فيض و حاج سيد احمد خوانسارى (كفايه) فراگرفت. آنگاه به درس خارج فقه و اصول آيةاللّه حاج شيخ عبدالكريم حايرى و پس از درگذشت معظم له به درس آيات عظام: فيض, حجت و خوانسارى حاضر شد و مبانى علمى اش را استوار ساخت. در سال 1358ق, به درخواست مردم آشتيان به زادگاهش بازگشت و به خدمات دينى پرداخت, تا آن كه آيةاللّه بروجردى در 1364ق به قم آمد و به تجديد كيان علمى حوزه علميه قم پرداخت و آوازه و شهرت آن در جهان علم و دانش طنين افكن شد و جويندگان دانش از هرسو, گرد وى آمدند كه از جمله آنان مرحوم آيةاللّه دانش آشتيانى بود كه يكسره به درس فقه و اصول معظم له حاضر شد و مورد توجه آن مرجع بزرگ قرار گرفت و سرپرستى كتابخانه مسجداعظم بدو محول شد و او هم با كمال دلسوزى, آن را در رديف يكى از كتابخانه هاى نامى كشور درآورد و براى آن, نشريه وزينى به نام (نشريه كتابخانه مسجداعظم) راه اندازى كرد.
نام وى پيش از پيروزى انقلاب اسلامى, در ذيل تمام اعلاميه هاى اعتراض آميز علما و مدرسين حوزه علميه قم ديده مى شد و پس از پيروزى انقلاب, از سوى حضرت امام خمينى به سمَت امام جمعه آشتيان برگزيده شد و تا پايان عمرش, منشأ خدماتى به مردم آن سامان بود.
از تأليفات وى است:
1. مجموعه مقالات (در مجلات مختلف)
2. دو سرمايه نفيس (ترجمه كتاب (الثقلان), شرح حديث ثقلين)
3. رمز نيكبختى (ترجمه كتاب (سرّ السعادة) در فضيلت صلوات)
4. سقيفه (ترجمه كتاب (السقيفه) درباره اوضاع پس از رحلت پيامبر اكرم)
5. نشريه كتابخانه مسجداعظم (2ج. با همكارى نويسندگان)
6. تقريرات درس فقه آيةاللّه بروجردى (مخطوط)
سرانجام آن عالم خدمتگذار در حدود 92سالگى, در روز جمعه 7ربيع الثانى 1422ق (7تير 1380ش) بدرود حيات گفت و پيكر پاكش پس از تشييع باشكوه در آشتيان و قم, در صحن حرم مطهر حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ به خاك سپرده شد. آيةاللّه حاج آخوند
حضرت آيةاللّه آقاى حاج شيخ مجتبى حاج آخوند, يكى از علماى بزرگ كرمانشاه به شمار بود.
فقيد سعيد در سال 1308ش (1358ق) در كرمانشاه, در بيت علم و فضيلت زاده شد. پدرش, مرحوم آيةاللّه حاج شيخ حسن, حاج آخوند از شاگردان بنامِ آيات عظام: ميرزاى نائينى و آقا سيد ابوالحسن اصفهانى بود و از آنان اجازه اجتهاد داشت و از علماى طراز اول شهر به شمار مى رفت. آن مرحوم, پس از سقوط رژيم استبدادى رضاخان و احياى حوزه هاى علميه, و تشكيل حوزه علميه در كرمانشاه در سال 1322ش, به همراه دوست صميمى اش آيةاللّه حاج سيد مرتضى نجومى, به تحصيل علوم دينى نزد اساتيدى چون حضرات آيات: شيخ حسن علاّمى, سيد جواد نجومى, شيخ حسن حاج آخوند و سيد محمد ميبدى پرداخت و از ادبيات و سطوح فراغت جُست و اين همه 10سال به طول انجاميد.
در سال 1332ش, به حوزه علميه قم آمد و در مدرسه حجتيه ساكن شد و به تكميل سطوح عاليه پرداخت. سپس در سال 1335ش (1375ق) به درس فقه آيةاللّه العظمى بروجردى و درس اصول امام خمينى و درس فلسفه و تفسير علامه طباطبايى حاضر شد و مبانى علمى اش را استوار ساخت و پس از وفات آيةاللّه بروجردى به درس آيات عظام: شريعتمدارى و نجفى مرعشى نيز حاضر شد و بهره هاى فراوان برد. در حدود سال 1345ش, به زادگاهش بازگشت و مسجد و مدرسه (حاج شهبازخان) را محل تدريس و اقامه جماعت خويش قرار داد و به تبليغ دين پرداخت. همزمان با شروع نهضت اسلامى مردم ايران عليه رژيم پهلوى, او نيز به پيروى از امام خمينى, به مبارزه بى امان عليه رژيم پرداخت و هماهنگ با ساير علماى شهر به رهبرى مبارزات مردم كرمانشاه مبادرت ورزيد و در اين راستا در سال 1352ش دستگير و به زندان قصر تهران منتقل شد, اما در آن جا نيز دست از تلاش برنداشت و به تدريس نهج البلاغه پرداخت. پس از پيروزى انقلاب اسلامى, به نمايندگى مجلس خبرگان رهبرى (دو دوره) از سوى مردم استان كرمانشاه برگزيده شد و هم از سوى امام, سرپرستى مدارس علميه استان را بر عهده گرفت و مسجد و مدرسه حاج شهبازخان را به بهترين وجه مرمّت و بازسازى نمود. او براى خدمت به اسلام و مسلمين از هيچ كوششى فروگذار نمى كرد و از بام تا شام, درِ خانه اش به روى مردم باز بود. و وقتش را به تدريس در حوزه و دانشگاه و تربيت طلاب و دانشجويان و راه اندازى مؤسسات قرض الحسنه و پاسخگويى به مراجعان و اقامه جماعت و وعظ و ارشاد مى گذرانيد.
رفتار و كردارش و وضع زندگى اش در پيش و پس از انقلاب, كوچك ترين تغييرى نكرد و تواضع و فروتنى از رفتارش نمايان بود و در مذاكرات علمى, با وجود قابليت و توانايى فراوان در مباحث فقهى و فلسفى, كمتر اظهار فضل مى كرد و هيچ ادعايى نداشت. از آثار وى تقريرات درس فقه آيةاللّه بروجردى و تقريرات درس اصول امام خمينى را مى توان نام برد. سرانجام, شمع پر فروغ وجودش در شامگاه روز يك شنبه 15مهرماه 1380 (19رجب 1422ق) در 72 سالگى خاموش شد و شهر در سوگى بزرگ فرو رفت و به دنبال آن, در استان كرمانشاه دو روز عزاى عمومى اعلام شد. پيكر پاكش روز دوشنبه با شركت ده ها هزار نفر تشييع و پس از نماز آيةاللّه نجومى بر آن, به قم انتقال داده شد و روز پنجشنبه, پس از تشييع و نماز حضرت آيةاللّه بهجت, در يكى از حجره هاى صحن حرم مطهر حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ به خاك سپرده شد. آيةاللّه خوانسارى اصفهانى
عالم ربانى حضرت آيةاللّه آقاى حاج شيخ ابوالفضل نجفى خوانسارى اصفهانى, يكى از فقهاى مشهور حوزه علميه قم به شمار بود. فقيد سعيد در 9ذى الحجه 1334ق (1295ش), در بيت علم و فضيلت, در محلّه بيدآباد اصفهان زاده شد. پدرش آيةاللّه حاج شيخ احمد اصفهانى فرزند شيخ محمدحسين خوانسارى, يكى از علما و خطباى بنام اصفهان, و از شاگردان آيات عظام آخوند خراسانى و شيخ محمدحسن مامقانى و صاحب كتاب (لسان الصدق) و (ديوان اشعار) بوده است, كه در 19جمادى الاول 1345ق بدرود حيات گفت و او فرزند آيةاللّه شيخ محمدحسين خوانسارى (م1301ق) صاحب كتاب (جواهرالكلام) در تاريخ و اشعار و فضائل اهلبيت بوده است.
معظم له, پس از درگذشت پدر بزرگوارش, در 11سالگى به فراگيرى علوم دينى روى آورد و تحت سرپرستى جدّ مادرى اش شيخ ابوتراب كلاردشتى مازندرانى قرار گرفت و در حضور آقايان: شيخ هبةالله هرندى و سيد احمد مقدس اصفهانى و شيخ احمد فياض و شيخ محمدحسن عالم نجف آبادى, مقدمات و ادبيات و سطوح, و نزد آيةاللّه ميرزا على آقا شيرازى, نهج البلاغه را به خوبى آموخت. در 18سالگى (1353ق) رهسپار نجف اشرف شد و سطوح عاليه را نزد آيات عظام: ميرزا باقر زنجانى (كفايه), سيد ابوالقاسم خويى (رسائل و مكاسب و كفايه) و شيخ صدرا بادكوبه اى (شرح منظومه و شوارق) فراگرفت و پس از آن, به درس خارج آيات عظام: شيخ محمدحسين غروى اصفهانى (3سال) و آقا ضياء عراقى, سيد ابوالحسن اصفهانى, و پس از وفات آن سه بزرگوار به درس هاى اساطين علمى نجف مانند آيات عظام: شيخ محمدعلى كاظمينى, سيد عبدالهادى شيرازى, شيخ كاظم شيرازى, شيخ موسى خوانسارى, سيد محسن حكيم, سيد ابوالقاسم خويى و آقا سيد جمال گلپايگانى حاضر شد و بهره هاى فراوان برگرفت. وى, پس از 16 سال اقامت در نجف و تدريس و تأليف و تحصيل و كسب اجازات روايى و اجتهادى, در سال 1371ق (1330ش) به ايران بازگشت و تا حدود دو سال در تهران به درمان بيمارى اش ـ سل ريوى ـ پرداخت و پس از آن به قم آمد و علاوه بر تدريس سطوح, در درس آيةاللّه العظمى بروجردى حاضر شد و در زمره يكى از مدرسين موفق حوزه درآمد, كه بارها سطوح عاليه و خارج فقه و اصول را تدريس نمود. با شروع انقلاب اسلامى ايران در سال 1341, از اعضاى مؤسس جامعه مدرسين حوزه علميه قم بود و نامش در ذيل تمام اعلاميه هاى علماى حوزه ديده مى شد (از جمله در اعلاميه تاريخى خلع شاه, اولين امضا مربوط به وى است). پس از پيروزى انقلاب اسلامى, از سوى امام خمينى به نمايندگى معظم له در استان مركزى و امامت جمعه اراك برگزيده شد و در آن شهر منشأ خدمات علمى و اجتماعى متعدد (مانند: ساختمان و تعمير مدرسه سپهدار, بنياد مدرسه علميه مهدويه, مصلاى جمعه بيت المقدس, بيمارستان و تشكيل محفل درسى, احداث مسجد قدس) گرديد و هم از سوى مردم استان مركزى, به نمايندگى مجلس خبرگان رهبرى (دو دوره) برگزيده شد. در سال 1371ش, به دنبال درگدشت فرزند فاضل و روحانى اش مرحوم حاج شيخ محمدحسن خوانسارى, به حوزه علميه قم بازگشت و به تدريس خارج فقه و اصول و تأليف و تصنيف پرداخت.
تأليفات چاپى ايشان, عبارتند از:
1. توضيح المسائل
2. حاشيه بر عروةالوثقى
كتاب هاى خطى اش هم عبارتند از:
3. حاشيه مكاسب
4. حاشيه بر كفايةالاصول
5. دوره اصول
6. الجوهر النضيد فى شرح فروع التقليد
7. احاديث فضائل و مناقب اهل بيت(ع)
8. رساله جمع بين حكم ظاهرى و واقعى
9. رساله در قاعده فراغ و تجاوز و اصالة الصحة
10. كتاب طهارت و صلاة
سرانجام آن عالم بزرگوار در روز يكشنبه 26رجب 1422ق (22 مهر 1380ش) در 86 سالگى چشم از جهان فروبست و پيكر پاكش, در روز دوشنبه 27رجب پس از تشييعى باشكوه و نماز آيةاللّه بهجت بر آن, در مسجد بالاسر حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه ـ سلام الله عليها ـ به خاك سپرده شد. ناصرالدين انصارى استاد هارون شفيقى عنبرانى
استاد هارون شفيقى عنبرانى, اديب, مؤلف و شاعر برجسته مقيم تالش, در 1296ش در عنبران (در اطراف اردبيل) متولد شد. مقدمات را نزد سيد نظام الدين عنبرانى (وفات 1359ق) و علوم ادبى و معارف اسلامى را ـ بر وفق مذاهب اهل سنت ـ نزد سيد محمدطاهر قرشى مينابادى (وفات 1338ش) بياموخت و در 1324ش به اخذ اجازه علمى ـ به سنت معهود اهل سنت ـ از استاد اخير خود توفيق يافت و بعدها در 1330 همين اجازه را به تصديق آيةاللّه سيد ابوالقاسم كاشانى در تهران رسانيد و براساس آن به خدمت آموزش و پرورش درآمد.
از هارون شفيقى آثار متعددى در زمينه هاى ادبى و تاريخى به نظم و نثر برجاى مانده است كه عبارتند از:
1. عرفاى و علماى عنبران
2. قصيده تنبيه النفس
3. غنچه هاى دانش
4. گفتگو
5. يك نامه از غزالى
6. جهانگرد بزرگ (ترجمه)
7. مولانا خالد نقشبندى
8. ديوان اشعار
9. نقشبند و نقشبنديه.
از شفيقى همچنين مقالاتى چند در مجله يغما و مصاحبه اى در ماهنامه گيله وا (شماره 46) به چاپ رسيده است. وى عاقبت در سن 84سالگى در يازدهم تير 1380 بدرود زندگى گفت و در وادى (سيد نيكى) شهر تالش به خاك سپرده شد. سيّد حسن امينفرهنگىسردبير محترم مجله آينه پژوهش
سلام عليكم
به استحضار مى رساند, با توجه به اين كه مجله آينه پژوهش از جمله مجلات موفقى بوده كه گام مؤثرى در معرفى تأليفات بزرگان داشته است, مناسب ديده شد جهت آگاهى مراكز مختلف پژوهشى, طرح هاى در دست انجام واحد احياء تراث مركز مطالعات و تحقيقات اسلامى دفتر تبليغات اسلامى حوزه علميه قم معرفى گردد, تا ضمن معرفى و تجليل از اين آثار, از انجام كارهاى تكرارى نيز پرهيز شود.
1. موسوعه تأليفات مرحوم شرف الدين با تحقيق, تصحيح و نشر كليه آثار وى در قالبى مطلوب و مناسب;
2. موسوعه تأليفات مرحوم علامه بلاغى; (چنان چه محققان محترم از آثار ايشان اطلاعات قابل توجه و مهمى دارند, به ويژه نسخه هاى خطى آن,خواهشمند است اين واحد را در جريان بگذارند)
3. انوار الفقاهه; كتاب استدلالى فقهى, شامل بخش هاى عبادات و معاملات, تأليف مرحوم شيخ حسن بن شيخ جعفر كاشف الغطا.
4. برخى از آثار فاضلين نراقى, شامل:
1. اساس الأحكام
2. انيس المجتهدين
3. تحفه رضويه
4. تذكرة الاحباب
5. سيف الأمّة
6. لوامع الأحكام (ج1و2)
7. مفتاح الأحكام
8. مناهج الأحكام
ضمناً طرح هاى زير, در دست انجام و در حال تكميل و عرضه مى باشد:
1. منتقد المنافع;
2. البراهين القاطعه;
3. مجموعه ميراث فقهى (رؤيت هلال);
4. تك نگارى هاى نفيس سوره حمد;
5. حيات شهيد اوّل.
ومن الله التوفيق سيد مهدى طباطبايى
مسئول واحد احياء التراث الاسلامى