کتاب آیین بندگی و نیایش (ترجمه عده الداعی)

این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة

باب ششم‌

تلاوت قرآن تشويق به خواندن قرآن- فصل اوّل: قرائت قرآن قبل از خواب- فصل دوّم: داشتن قرآن در خانه و از روى آن خواندن- فصل سوّم: مداومت بر حفظ قرآن- فصل چهارم: برخى از فوايد قرآن- فصل پنجم: خاصيتهاى مختلف‌

این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة

تلاوت قرآن‌

تشويق به خواندن قرآن‌

قرآن، خود يكى از اقسام «ذكر» است و مى‌تواند در هر فايده‌اى كه ذكر و دعا دارند قائم مقام آن دو گردد: تحريك، تشويق، جلب منافع و دفع ضررها كه در آينده نزديك اين را خواهى ديد، به علاوه شرف مزيدى كه بر آن دو دارد به دليل:

1- قرآن، سخن خداست.

2- اسم اعظم در قرآن است.

3- قرآن، چشمه جوشان علم است.

«حفص بن غياث» از «زهرى» نقل كرده است كه گفت: شنيدم حضرت امام زين العابدين-7- مى‌فرمود:

737-«ايات القرآن خزائن العلم فكلّما فتحت خزانة فينبغى لك ان تنظر ما فيها»

. يعنى: «آيات قرآن، گنجينه‌هاى علم هستند كه هر گاه گنجينه‌اى از آن باز شد، بر تو است كه بنگرى در آن، چه چيزى قرار دارد».

4- تلاوت قرآن و ازديادش، انتشار دادن معجزه پيامبر-6- و موجب نگاه داشتن آن بر تواتر است.

5- در تلاوت قرآن، هر حرفش بنا بر ادله‌اى كه خواهد آمد، ثوابهايى دارد و حال آنكه چنين ثوابى در مورد غير قرآن نيامده است، پس بر ماست كه مقدارى از اخبار مربوطه را بياوريم:

الف- از رسول خدا-6و سلّم- روايت شده است كه فرمود:

738-«قال اللَّه تبارك و تعالى: من شغله قراءة القران عن دعائى و مسألتى اعطيته افضل ثواب الشّاكرين».

يعنى: «خداوند تبارك و تعالى فرمود: هر كس كه قرائت قرآن او را از دعا كردن و سؤال از من باز دارد، به او برترين ثوابى را كه به شاكرين مى‌دهم، عطا خواهم نمود».

ب- «شيخ كلينى (ره): از پيامبر اكرم-6- نقل كرده است كه فرمود:

739-«من اعطاه اللَّه القرآن فرأى انّ احدا اعطى افضل ممّا اعطى فقد صغّر عظيما و عظّم صغيرا».

يعنى: «كسى كه خداوند به او قرآن داده اگر گمان كند احدى بهتر از آن را دارد، به تحقيق چيز با عظمتى را كوچك و چيز كوچكى را با عظمت شمرده است».

ج- و از آن حضرت روايت شده است كه فرمود:

740-«اذا التبست عليكم الامور كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن فانّه شافع مشفّع و شاهد مصدّق، من جعله امامه قاده الى الجنّة، و من جعله خلفه ساقه الى النّار، و هو اوضح دليل الى خير سبيل، من قال به صدّق و وفّق، و من حكم به عدل، و من اخذ به اجر

». يعنى: «هر گاه كارها چون شب ظلمانى برايتان مشتبه و تاريك گرديد، بر شما باد به قرآن، چون او شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته و شاهدى است كه تصديق شده است، هر كس كه او را رهبر خويش گرداند، وى را به بهشت رهنمون مى‌سازد و هر كس كه بدان پشت پا زند، به جهنم سوقش مى‌دهد. قرآن روشن‌ترين راهنما به سوى بهترين راههاست هر كس كه براساس قرآن سخن گفت، مردم وى را تصديق مى‌كنند و توفيق مى‌يابد و هر كسى كه بر اساس قرآن قضاوت و حكومت‌

كرد، بر اساس عدل حكومت نمود و هر كس كه آن را گرفت (و بدان عمل كرد) پاداش، نصيبش مى‌گردد».

د- «ليث بن سليم» گويد: پيامبر اكرم-6- فرمود:

741-«نوّروا بيوتكم بتلاوة القران و لا تتّخذوها قبورا كما فعلت اليهود و النّصارى صلّوا في البيع و الكنائس، و عطّلوا بيوتهم، فانّ البيت اذا كثر فيه تلاوة القران كثر خيره و امتع اهله و اضاء لاهل السّماء كما تضي‌ء نجوم السّماء لاهل الارض»

. يعنى: «خانه‌هاى خود را با تلاوت قرآن، نورانى كنيد و آنها را چون قبرستان قرار ندهيد، همان طور كه يهود و نصارى چنان كردند كه در معابد و كنيسه‌ها نماز مى‌گزاردند و خانه‌هاى خويش را تعطيل نمودند، چون هر گاه در خانه‌اى قرآن زياد تلاوت شود، خيرش زياد مى‌گردد و آن خانواده بهره‌مند مى‌گردند و براى اهل آسمان نور مى‌دهد همچنان كه ستارگان آسمان براى اهل زمين، نور افشانى مى‌كنند».

ه- از حضرت صادق-7- روايت است كه فرمود:

742-«انّ البيت اذا كان فيه المسلم يتلو القرآن يتراءاه اهل السّماء كما يتراءى اهل الدّنيا الكوكب الدّرىّ في السّماء»

. يعنى: هر گاه انسان مسلمان در خانه قرآن بخواند، اهل آسمان آن خانه را آن گونه مى‌بينند كه اهل دنيا ستاره درخشنده را در آسمان مى‌نگردند».

و- از حضرت رضا-7- نقل است كه پيامبر اكرم-6- فرمود:

743-«اجعلوا لبيوتكم نصيبا من القرآن، فانّ البيت اذا قرئ فيه تيسّر على اهله، و كثر خيره، و كان سكّانه في زيادة، و اذا لم يقرأ فيه القرآن ضيّق على اهله، و قلّ خيره، و كان سكّانه في نقصان».

يعنى: «براى خانه‌هايتان بهره‌اى از قرآن قرار دهيد كه اگر در خانه‌اى قرآن خوانده شود، كارها بر اهلش آسان شده، خيرش زياد مى‌گردد و ساكنينش در فزونى هستند و اگر در خانه‌اى قرآن تلاوت نگردد، بر اهلش تنگ شده، خيرش كم مى‌گردد و ساكنينش در نقصان قرار دارند».

ز- حضرت صادق-7- فرمود:

744-«ينبغى للمؤمن ان لا يموت حتّى يتعلّم القران او يكون في تعلّمه»

. يعنى: «بر مؤمن سزاوار است كه تا نمرده، قرآن را بياموزد يا در راه يادگيرى آن باشد».

ح- «حسن بن ابى الحسن ديلمى» در كتابش از آن حضرت روايت كرده است كه فرمود:

745-«قراءة القران افضل من الذّكر، و الذّكر افضل من الصّدقة، و الصّدقة افضل من الصّيام و الصّيام جنّة من النّار»

. يعنى: «قرائت قرآن از ذكر برتر است و ذكر از صدقه و صدقه از روزه و روزه سپر است در برابر آتش».

و فرمود:

746-«لقارئ القرآن بكلّ حرف يقرأ في الصّلاة قائما مائة حسنة، و قاعدا خمسون حسنة و متطهّرا في غير الصّلاة خمس و عشرون حسنة، و غير متطهّر عشر حسنات، اما انّى لا اقول: المر حرف بل له بالالف عشر و باللّام عشر و بالميم عشر و بالرّاء عشر»

. يعنى: «كسى كه قرآن را در حالت ايستاده در نماز قرائت كند، در برابر هر حرفى كه مى‌خواند، يك صد حسنه و اگر نشسته باشد، پنجاه حسنه و اگر با وضو در غير نماز بخواند، بيست و پنج حسنه و بدون وضو، ده حسنه دارد. آگاه باشيد كه من نمى‌گويم: «المر» يك حرف است بلكه در برابر حرف الف، ده حسنه، در برابر «لام» ده حسنه، در برابر «ميم»، ده حسنه و در برابر «راء» ده حسنه دارد».

ط- «بشر بن غالب اسدى» از حضرت امام سجاد-7- روايت كرده است كه فرمود:

747-«من قرأ آية من كلام اللَّه تعالى عزّ و جلّ في صلاته قائما يكتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، فان قرأها في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشرا، فان استمع القران كان له بكلّ حرف حسنة، و ان ختم القران ليلا صلّت عليه الملائكة حتّى يصبح، و ان ختمه نهارا صلّت عليه الحفظة حتّى يمسى و كانت له دعوة مجابة و كان خيرا له ممّا بين السّماء الى الارض»

. يعنى: «هر كس كه در حال ايستاده، در نماز، آيه‌اى از كلام خداوند متعال را تلاوت كند، خداوند در برابر هر حرف يك صد حسنه برايش مى‌نويسد و اگر در غير نماز بخواند، خداوند سبحان در برابر هر حرف، ده حسنه برايش مى‌نويسد و اگر قرآن را گوش كند در برابر هر حرف يك حسنه دارد. اگر در شب، قرآن را ختم كند، ملائكه تا صبح بر او صلوات و درود مى‌فرستند و اگر در روز ختم نمايد!، ملائكه‌اى كه حافظ اويند تا شب بر وى درود خواهند فرستاد، چنين كسى، دعايش مستجاب است و بهتر از آنچه ميان آسمان تا زمين است برايش خواهد بود».

راوى گويد: عرض كردم اين براى كسى كه قرآن بخواند، اما كسى كه نخواند چطور؟ فرمود:

«يا اخا بنى اسد، انّ اللَّه جواد ما جد كريم اذا قرأ ما سمعه اعطاه اللَّه ذلك».

يعنى: «اى برادر بنى اسد! خداوند متعال بخشنده و بزرگوار كريم است، اگر هر آنچه را كه مى‌شنود، بخواند، خداوند متعال همان طور به او عطا خواهد كرد».

ى- «عبد اللَّه بن سليمان» از حضرت امام باقر-7- روايت كرده است كه فرمود:

748-«من قرأ القران قائما في صلاته كتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، و من قرأه في صلاته جالسا كتب اللَّه له بكلّ حرف خمسين حسنة، و من قرأه في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشر حسنات».