کتاب احادیث و قصص مثنوی

[فهرستها]

1- فهرست تفصيلى و موضوعى احاديث و قصص مثنوى‌

«دفتر اوّل»

رديف- صفحه- عناوين‌[1](1) (1) (آن كه را بريان جگر شد درد هست) (اقوال) (2) (2 و 1) (غرق آب و نعره «هَل من مَزيد»!) (اقوال) (3) (2) (از ازل آزاده و حُرّ بوده‌ايم) (اقوال) (4) (5 و 2) (عشق شه زاده به شه بانو شنو) (قصص) (4) (3 و 2) (بو على با نبض، درمان كرد عشق) (قصص) (4) (5 و 4) (از نظامى شبه اين قصّه شنو) (قصص) (5) (5) (ترك «استثنا» نبينى ز اوليا) (قصص) (6) (6) (اى عجب، درمان فزايد درد را!) (اقوال) (7) (6) (حزن و گريه در دعا شرط دعاست) (احاديث) (اقوال) (8) (6) (ما خطا كرديم يا رب، در گذر!) (احاديث) (9) (7) (بى‌خشوع دل دعاها كى دعاست) (احاديث) (10) (7) (هان تو را باشد كرامتها حجاب) (اقوال) (10) (8) (شد كرامت طفل ره را دستگير) (اقوال) (11) (8) ( «بى‌ادب محروم گشت از لطف رب») (اقوال) (11) (8) (هست فقدان ادب شرّ آفرين) (اقوال) (12) (8) ( «ابر، بر نايد پى منع زكات) (احاديث) (13) (9) (تيره گردد ماه و خورشيد از گناه) (احاديث) (14) (10) (صبر باشد هر گشايش را كليد) (احاديث) (15) (10) (عرصه گردد تنگ چون آيد قضا) (تمثيلات) (16) (10) (ربّ خود بشناختم با لطف ربّ) (احاديث) (17) (11) (هم ثناى تو سزد يا رب ز تو) (احاديث) (17) (12) (بند مى‌آيد زبان عارفان) (اقوال)

[1]- عناوين فهرست بر وزن مثنوى مولوى( بحر رمل) تنظيم شده است. عنوانهايى كه بين گيومه آمده مانند رديف 12 عينا از مثنوى مولوى است.

(18) (12) (وقت را درياب، سيف قاطع است) (اقوال) (18) (12) (هست عصمت ناتوانى در گناه) (اقوال) (19) (12) ( «صوفى ابن الوقت باشد اى رفيق») (اقوال) (20) (13) (شرط درمان هست پرسش از مريض) (اقوال) (21) (13) (در دل احرار مدفون است راز) (احاديث) (اقوال) (21) (13) (كم سخن گويند مردان عمل) (اقوال) (22) (14) (راز پوشنده مرادش حاصل است) (احاديث) (23) (14) (ز آرزوها آدمى گردد هلاك) (اقوال) (24) (15) (گه به رغم سعى، حاصل شد ضرر) (احاديث) (24) (15) (گاه بر تدبير ما خندد قضا) (احاديث) (24) (15) (لقمه‌اى گه سدِّ لذّتها شود) (اقوال) (24) (15) (استعاذه بايد از «سوء القضا») (احاديث) (25) (16) (در خيالش شاد و غافل از قضا) (احاديث) (26) (16) (عشق رنگ آميز كى يابد دوام) (اقوال) (27) (17) ( «دشمن طاووس آمد پرِّ او») (تمثيلات) (28) (17) ( «مى‌بلرزد عرش از مدح شقى) (احاديث) (29) (17) ( «كم كسى ز ابدال حق آگاه شد») (اقوال) (30) (18) (هست بوزينه به تقليد اوستاد) (اقوال) (تمثيلات) (31) (19) (كن حذر ز ابليس آدم روى و موى) (احاديث) (32) (20) (بشنو از تثليث و ترفند يهود) (قصص) (33) (20) (هست خود بين همچو احوال بر خطا) (قصص) (تمثيلات) (34) (21) ( «چون غرض آمد هنر پوشيده شد») (اقوال) (35) (21) (دل به دل ره دارد و باشد گواه) (اقوال) (تمثيلات) (36) (22) (آگهى از شر بُوَد هادى خير) (قصص) (37) (22) (با حضور دل نمازت شد نماز) (احاديث) (38) (23) (بين اخوّت را ميان مرگ و خواب) (احاديث) (38) (23) (رَست هر اسبى كه عريان شد ز زين) (تمثيلات)

(39) (23) (چشم مجنون است ليلى آفرين) (قصص) (40) (24) (دل به سايه خوش نمودن ابلهى است) (احاديث) (تمثيلات) (41) (25) ( «سايه يزدان بود بنده خدا») (اقوال) (42) (25) (بعثت احمد6هزاره هفتم است) (احاديث) (43) (26) (از حسد شيطان به عصيان اوفتاد) (اقوال) (44) (26) (بخشش جان اوج ايثار است وجود) (اقوال) (45) (27) (خُمّ عيسى رنگهايش از خداست) (قصص) (46) (27) (كى تلوّن موجب خشنودى است) (تمثيلات) (47) (28) (هست دلهاى شكسته منزلم) (احاديث) (48) (28) (هان مزن تهمت امين خويش را) (احاديث) (49) (28) (حق شناس است آن كه شد عترت شناس) (احاديث) (49) (29) (نور هستى هست نور اهل بيت) (احاديث) (50) (29) (خلق را جبّارى حق رحمت است) (اقوال) (51) (30) ( «بوى گل را از كه يابيم از گلاب») (تمثيلات) (52) (30) (بود در تورات اوصاف رسول) (احاديث) (53) (31) (قصّه اصحاب اخدود و يهود) (قصص) (54) (32) (سنّت بد موجب خشم خداست) (احاديث) (55) (33) (هست مقهور خدا دلهاى ما) (احاديث) (56) (33) (اى خوش آن كاو بر گرفت انوار حق) (احاديث) (57) (34) ( «جزءها را رويها سوى كُل است») (اقوال) (تمثيلات) (58) (34) (اهل شكلك كژ دهان شد عاقبت) (قصص) (59) (34) ( «رحم خواهى، بر ضعيفان رحم آر) (احاديث) (60) (36) (گشت طوفان چون نسيم از بهر هود) (قصص) (61) (37) (قصّه شيبان و حفظ گله‌اش) (قصص) (62) (37) (مرگ مؤمن مثل گل بوييدن است) (احاديث) (63) (38) (گشت تسبيح تو تسبيح مَلَك) (احاديث) (64) (40) (قصّه خرگوش و شير و چاه آب) (تمثيلات)

(65) (41) (آدمى را نفس بدتر دشمن است) (احاديث) (66) (42) (بر حذر شد مؤمن از سوراخ مار) (احاديث) (67) (42) (گه قَدَر تغيير يابد از دعا) (احاديث) (68) (43) ( «مُرده بايد بود پيش حُكم حق») (اقوال) (69) (43) (سُنّتش «كسب» و «توكّل» حال او6) (اقوال) (70) (43) ( «با توكّل زانوى اشتر ببند») (احاديث) (71) (44) ( «رمز الكاسب حبيب اللَّه شنو») (احاديث) (72) (44) (ريشه كسب است از ضعف يقين) (اقوال) (73) (45) (شد عيال اللَّه كلّ آدمى) (احاديث) (74) (45) (نيست بر دوش مراد و پير، بار) (اقوال) (75) (45) (كاهش نعمت ز كم شكرى بُوَد) (احاديث) (76) (46) (قابض الارواح و اعجابش شنو) (قصص) (76) (46) (بهر جان دادن شتابد آدمى!) (اقوال) (77) (47) (حاجت ما گه فتد بر قتلگاه!) (احاديث) (78) (48) (فربه را زندان جان محكم‌تر است!) (اقوال) (79) (48) (بهر مؤمن اين جهان زندان بُوَد) (احاديث) (80) (49) (اى خوش آن مالى كه صرف دين شود) (احاديث) (81) (49) (از سليمان انتخاب فقر بين) (قصص) (82) (50) (جنّيان تبعيد و متوارى شدند) (قصص) (83) (50) ( «مشورت ادراك و هشيارى دهد») (اقوال) (84) (51) (مستشاران را «امين» دانسته‌اند) (احاديث) (85) (51) ( «گفت هر رازى نشايد باز گفت») (اقوال) (86) (52) (از ذَهَب، مذهب، ذهابت دم مزن) (احاديث) (87) (52) (فاش گردد راز بين دو نفر) (احاديث) (تمثيلات) (88) (53) (پاسخ سر بسته دادى گه رسول) (احاديث) (89) (53) ( «گر يكى گامى نهم سوزد مرا») (قصص) (90) (54) (از تمارض آدمى گردد مريض) (احاديث)

(91) (54) (بهر معراج رسول6آمد بُراق) (قصص) (92) (55) (چون مگس، پنداشت خود را هست كس) (تمثيلات) (93) (55) (اهل تفسير به آرا دوزخى است) (احاديث) (94) (56) ( «مصطفى فرمود دنيا ساعتى است») (احاديث) (95) (56) (هر نَفَس دنياى ما نو مى‌شود) (اقوال) (96) (56) (پشّه‌اى نمرود را در هم شكست) (قصص) (97) (57) (گر خدا خواهد بگيرد عقلها) (احاديث) (98) (58) (تيز بين هدهد نبيند دام را!) (قصص) (تمثيلات) (99) (61) ( «چون قضا آيد شود دانش به خواب») (احاديث) (100) (61) (با كسان بودن همه دشوارى است) (اقوال) (101) (61) ( «چاه مُظلم گشت ظلم ظالمان») (احاديث) (102) (62) (هر كه چاهى كَند در آن اوفتاد) (اقوال) (تمثيلات) (103) (62) (زيركىِّ مؤمن از نور خداست) (احاديث) (104) (63) (هان جهاد نفس غزو اكبر است) (احاديث) (اقوال) (105) (64) (هست دوزخ نعره زن: هَل من مَزيد؟) (احاديث) (106) (65) (گفت احمد6اين جهاد اكبر است) (احاديث) (107) (66) (دفع كبر از دل نه كار هر كس است) (اقوال) (108) (66) ( «شير آن است آن كه خود را بشكند») (احاديث) (109) (67) (داستان پيك رومى و عُمَر) (قصص) (110) (70) (كوخ باشد كاخ اسلام نخست) (قصص) (111) (70) ( «اى برادر چون ببينى قصر او؟») (اقوال) (112) (70) ( «لاجرم جوينده يابنده بود») (تمثيلات) (113) (71) ( «زير سايه خفته بين سايه خدا») (احاديث) (114) (71) (بر لباسش وصله‌ها مى‌زد عُمر) (قصص) (115) (72) (چون ز حق ترسى ز تو ترسند خلق) (احاديث) (116) (72) ( «گفت پيغمبر سلام آنگه كلام») (احاديث) (117) (73) ( «آن كه خوفش نيست چون گويى مترس») (اقوال)

(118) (73) (هست ز اسماء خدا «نعمَ الرّفيق») (احاديث) (119) (73) (داد الفت حق ميان جسم و جان) (اقوال) (120) (74) (گفت احمد6قلب را گوش است و چشم) (احاديث) (121) (74) ( «وا ندارد كارش (خدا) از كار دگر») (احاديث) (122) (74) (قارى قرآن كليم من بُوَد) (احاديث) (122) (74) (هست قارى با نبوّت مندرج) (احاديث) (123) (75) (آدمى را آفتى چون شهرت است) (احاديث) (اقوال) (124) (75) ( «بود بازرگان و او را طوطيى») (قصص) (تمثيلات) (124) (75) (با سليمان گفت مرغك راز خويش) (قصص) (124) (76) (بشنو از عطّار اينك قصّه را) (قصص) (تمثيلات) (125) (77) ( «يا ربى زو، شصت لبيك از خدا») (احاديث) (126) (77) (چون تو را مالى رسد بر گير از آن) (احاديث) (127) (78) ( «مدّتى مى‌بايدش (مريد) لب دوختن») (اقوال) (128) (78) (آدمى را لالى از كرّى بُوَد) (اقوال) (129) (79) (اشك شويد هر عتاب و هر گناه) (قصص) (130) (79) (روزى پاكت دهد نور و كمال) (اقوال) (131) (79) (متّقى مشتاق مرگ و رفتن است) (اقوال) (132) (79) (گفته چون تيرى است جَسته از كمان) (تمثيلات) (133) (80) (اى زبان، خوب و بد اعضا تويى) (قصص) (134) (80) (شد مقدّم خلقت جان بر جَسد) (احاديث) (135) (80) (حق بود مقتول خود را خون بها) (احاديث) (136) (81) ( «اى حيات عاشقان در مردگى») (اقوال) (137) (81) (هست نيّتها اساس حشر و نشر) (احاديث) (138) (82) (حق غيور است و غيوران را مُحب) (احاديث) (139) (83) ( «وقت» باشد جلوه‌اى از غيرتش) (اقوال) (140) (83) (حق بُوَد مشتاق دلهاى حزين) (احاديث) (141) (83) (خنده آيد خالق ما را ز ما) (احاديث)

(142) (84) (بر گياهان چنگ اندازد غريق) (تمثيلات) (143) (84) ( «كوشش بى‌هوده به از خفتگى») (قصص) (144) (84) (در پناه كوه، الياس آرميد) (قصص) (145) (85) (مادح خود را خفيف و خوار ساز) (احاديث) (145) (85) ( «مدح» باشد در حقيقت همچو «قتل») (اقوال) (146) (86) (بو سعيد و قصّه طنبور زن) (قصص) (146) (87) (اينك از عطّار بشنو قصّه را) (قصص) (147) (88) (صور اسرافيل احياگر شود) (احاديث) (قصص) (148) (89) (حق براى صالحان چشم است و گوش) (احاديث) (149) (89) (هر كه وقف حق شود حق يار اوست) (احاديث) (150) (90) ( «گفت پيغمبر كه اصحابى نجوم») (احاديث) (151) (90) ( «گفت طُوبى مَن رَآنى، مصطفى») (احاديث) (152) (91) (هان! نسيم رحمت حق مى‌وزد) (احاديث) (153) (92) (شاخ طوبى رويد از بيت على (ع)) (اقوال) (قصص) (154) (92) (روح باشد مصطفى، تن اشترش) (اقوال) (155) (92) (اى حميرا بهر من كن گفت و گو) (احاديث) (156) (93) (نيست ماده نيست نر روح بشر) (اقوال) (156) (93) (ننگرد حق صورت اشخاص را) (احاديث) (157) (93) ( «مصطفى گويان ارحنا يا بلال») (احاديث) (158) (94) (شد نماز صبح، احمد6را قضا) (قصص) (159) (95) (استحاله پاك گرداند نجس) (احاديث) (160) (95) (گفت احمد6من ز يوسف املحم) (احاديث) (161) (96) ( «غيب را ابرى و آبى ديگر است») (قصص) (162) (96) ( «تن مپوشانيد از باد بهار») (احاديث) (163) (96) (آن ستون نالان شد از هجر رسول) (قصص) (164) (98) ( «پنج نوبت مى‌زنند از بهر دين») (قصص) (165) (98) (سنگ در دست نبى6تسبيح گفت) (قصص)

(166) (99) (كينه جو مى‌نوشد از مقتول خون) (قصص) (تمثيلات) (167) (99) (كس نداند قيمت يك لحظه عمر) (اقوال) (168) (99) (دو فرشته هر سحر پندت دهند) (احاديث) (169) (100) (قصّه مأمون و اعرابى و آب) (قصص) (170) (103) (سامرى منفور خاص و عام شد) (قصص) (171) (103) (شد عيال اللَّه مخلوقات حق) (احاديث) (172) (103) (يك جوال از گندم و ديگر ز سنگ!) (قصص) (173) (104) (نيست گنجى چون قناعت با دوام) (احاديث) (174) (104) (گفت احمد6فقر باشد فخر من) (احاديث) (175) (105) (مال باشد صاحبش را عيب پوش) (احاديث) (اقوال) (176) (105) (كى غناى قلب از ثروت بُوَد) (احاديث) (اقوال) (177) (106) (افتخار مصطفى6بر فقر بود) (احاديث) (178) (106) (قصّه مرد و درخت و كيد زن) (قصص) (179) (106) (چهره احمد6گواه صدق اوست) (اقوال) (179) (107) (قصّه سقراط و آن گستاخ زن) (قصص) (180) (107) (خواست احمد6از حميرا گفت و گو) (احاديث) (181) (108) (بهترين است آن كه زن را نيك داشت) (احاديث) (181) (108) (زن شود گستاخ بر مرد كريم) (اقوال) (181) (108) (قصّه احنف شنو از قصر شام) (قصص) (182) (109) ( «چون قضا آيد فرو پوشد بصر») (احاديث) (183) (109) (كس به جز بر فطرت سالم نزاد) (احاديث) (184) (109) (داستان نعل وارونه شنو) (قصص) (تمثيلات) (185) (110) (ناقه صالح ز حق اعجاز بود) (قصص) (186) (110) (ناقه را كشتند و واجب شد عذاب) (قصص) (187) (111) (زيرك از چهره شناسد اين و آن) (احاديث) (188) (111) (سنگ گردد لعل ليكن ز آفتاب) (اقوال) (189) (112) (هست سركه خوب و نيكو نان خورش) (احاديث)