کتاب احادیث و قصص مثنوی

(441) (286) (قصّه بيناى نابينا ببين) (قصص) (442) (286) (حكمت خاموشى از لقمان شنو) (احاديث) (قصص) (443) (287) (بطن در بطن است قرآن كريم) (احاديث) (444) (288) (از دقوقى شرح مبسوطى بخوان) (قصص) (445) (291) (بهر امّت هست پيغمبر پدر) (احاديث) (446) (291) (عضو مقطوع بدن را مُرده دان) (احاديث) (447) (292) (حق شناسد اولياى خاص خود) (احاديث) (448) (292) (كى توانم ربّ خود را من ستود) (احاديث) (449) (292) (در «تحيّات» است مدح انبيا) (احاديث) (450) (293) (عمر خود را در چه پايان برده‌اى؟) (احاديث) (451) (293) (سجده كردن را بياموز از رسول6) (احاديث) (452) (294) (عاقل و جاهل كجا يكسان بود؟) (احاديث) (453) (295) ( «حزم چه بوَد بد گمانى در جهان») (احاديث) (454) (295) ( «حق همى‌گويد نظرمان بر دل است») (احاديث) (455) (295) ( «دل نظرگاه خدا وان گاه كور!») (احاديث) (456) (295) (نيست آگه جز خدا بر اوليا) (احاديث) (457) (295) (حبّ اشيا كور سازد كر كند) (احاديث) (458) (295) (نور چشم مصطفى باشد نماز) (احاديث) (459) (296) ( «كژ نهم تا راست گردد اين جهان») (احاديث) (460) (296) (فاجران افشاگر جُرم خودند) (احاديث) (461) (297) ( «نَفس تو هر دم برآرد صد شرار») (احاديث) (461) (297) (با وضو كن آتش خشمت خموش) (احاديث) (462) (297) (ريگها شد آرد از بهر خليل) (قصص) (462) (297) (بهر موسى پشم بز گردد حرير) (قصص) (463) (299) ( «مرغ با بيلى عدو را بشكند») (قصص) (464) (299) ( «دُمّ گاو كُشته بر مقتول زن») (قصص) (465) (300) (شد خدا بهر رسولش ميزبان) (احاديث)

(466) (300) (احمقان را نيست داروى علاج) (احاديث) (467) (301) (اين جهان رؤيا و خوابى بيش نيست) (احاديث) (468) (301) ( «اصلشان بد بود آن اهل سبا») (قصص) (469) (302) (شاه پيلان و رسول ماه بين) (تمثيلات) (470) (303) (استعاذه كن تو از سوء القضا) (احاديث) (471) (304) ( «ديده و دل هست بين اصبعين») (احاديث) (472) (304) ( «عزم و فسخت هم ز عزم و فسخ اوست») (احاديث) (473) (304) ( «نوح اندر باديه كشتى بساخت») (قصص) (474) (305) ( «چشمتان را وا گشايد مرگ، نيك») (احاديث) (475) (305) (مرغ زيرك شد اسير دانه‌اى) (قصص) (تمثيلات) (476) (305) ( «ساخت موسى قدس در باب صغير») (قصص) (477) (306) (بى‌طهارت كى نمازت شد نماز) (احاديث) (478) (306) (قصّه خواجه شنو با آن غلام) (قصص) (479) (307) (تاجر ترسو منافع كم برد) (احاديث) (480) (307) (اتقيا باشند پنهان از نظر) (احاديث) (481) (308) (سوى حق رو تا شتابد سوى تو) (احاديث) (482) (309) (قصّه قحطىِّ آب و پير زن) (قصص) (483) (311) (نام كودك را نبى6تغيير داد) (قصص) (484) (311) (مرغكى كفش پيامبر را ربود) (قصص) (485) (312) ( «گرم‌تر گردد همى از منع، مرد») (احاديث) (تمثيلات) (486) (312) (عجز در عصيان تو را پاكى دهد) (احاديث) (487) (313) (گفت احمد6فقر من فخر من است) (احاديث) (487) (313) (اغنيا لغزند بيش از ديگران) (احاديث) (488) (313) (آفرين بايد نه نفرين بر خروس!) (احاديث) (489) (314) ( «عاقل اوّل بيند آخر را به دل») (احاديث) (490) (314) (صالحان را هست نعمتهاى خاص) (احاديث) (491) (315) (آدمى را سجده‌ها جنّت شود) (احاديث)

(492) (315) (ذكر مؤمن مرغ گردد در بهشت) (احاديث) (493) (315) (نور مؤمن مى‌كند خاموش نار) (احاديث) (494) (316) (وسوسه با وحى يكسان كى بُوَد) (احاديث) (495) (316) ( «لا خلابه گوى و مشتاب و مران») (احاديث) (496) (316) (قصّه مغبون و امداد از نبى6) (احاديث) (497) (317) ( «هست تعجيلت ز شيطان لعين») (احاديث) (498) (318) (مرگ شد بهر بلال عين طرب) (قصص) (499) (318) (اين جهان باشد رَحم، ما چون چنين) (احاديث) (تمثيلات) (500) (318) (زادن دوم كمال آدمى است) (احاديث) (501) (319) (اوليا را جز خدا نشناخت كس) (احاديث) (502) (319) (قصّه صدر جهان بين و پسر) (قصص) (503) (321) ( «رَبّ سَلِّم» هست ذكر مسلمين) (احاديث) (504) (322) ( «ديد مريم صورتى بس جان فزا») (قصص) (505) (322) ( «آفتاب آمد دليل آفتاب») (احاديث) (506) (322) (شادى از شُش باشد و غم از جگر) (احاديث) (507) (323) (بعد عُسرتها گشايش مى‌رسد) (احاديث) (508) (323) (اى خوشا بر نفس دون چيره شدن) (احاديث) (509) (323) (اهل ايمان اهل ميهن دوستى است) (احاديث) (510) (324) (هر كجا يار است آنجا شهر ماست) (اقوال) (511) (324) (عقل و عاقل را قضا احمق كند) (احاديث) (512) (324) (بود رى را ميهمان كُش مسجدى!) (قصص) (513) (326) (دين همان اخلاص ورزيدن بُوَد) (احاديث) (514) (326) (كافران دنياى دون را عاشق‌اند) (اقوال) (515) (327) (از شجاعت دم مزن قبل از نبرد) (احاديث) (516) (327) (يار مشرك بود شيطان در غزا) (قصص) (517) (328) (بدترين دشمن درون آدمى است) (احاديث) (518) (328) (سِحر باشد در بيان آدمى) (احاديث)

(519) (329) (اشتر نقاره را طبلك چه باك!) (قصص) (520) (332) (چون يقين آيد عطا افزون شود) (احاديث) (521) (332) (خلق چوپان‌اند بهر هم دگر) (احاديث) (522) (333) ( «رحمتش بر قهر او سابق شده است») (احاديث) (523) (333) ( «زير ظاهر باطنى هم قاهر است») (احاديث) (524) (333) ( «هين تو كار خويش كن اى ارجمند») (تمثيلات) (525) (333) ( «قلب مؤمن هست بين اصبعين») (احاديث) (526) (333) (بانگ شيطان گلّه‌بان اشقياست) (احاديث) (527) (334) (هر كه شد از نفس مستغنى، غنى است) (احاديث) (528) (334) (هر كه خوفش بيش امنش بيشتر) (احاديث) (529) (335) (ناقص تصميمهاى ما خداست) (احاديث) (530) (335) (جنّت آسان دست نايد رو بكوش) (احاديث) (531) (335) ( «هان مُراداتت همه اشكسته پاست!») (احاديث) (532) (335) (با غُل و زنجير در جنّت شدن!) (احاديث) (533) (336) (مؤمن از دشمن نگه دارد حريم) (احاديث) (534) (336) (هست از يك نوع، معراج رُسُل) (احاديث) (535) (335) (فقر باشد افتخار آن نبى6) (احاديث) (536) (337) (عين بيدارى بُوَد خواب رسول) (احاديث) (537) (337) (پيش از آدم شد نبى6ختم رُسُل) (احاديث) (538) (337) (دستتان گيرد پيامبر از سقوط) (احاديث) (539) (338) (از ضعيفان‌اند جنّت رفتگان) (احاديث) (540) (338) (سوء ظن بر خود نشان زيركى است) (احاديث) (541) (338) (جنّت و اجبار! اين باشد شگفت) (احاديث) (542) (339) (مرگ انسانها بُوَد نقل مكان) (احاديث) (543) (339) (آن كه وقف شود حق با وى است) (احاديث) (544) (340) ( «از سليمان گشت پشّه داد خواه») (قصص) (545) (340) ( «ظلم را ظلمت بود اصل و عَضُد») (احاديث)

(546) (340) (عرش مى‌لرزد چو گريد يك يتيم) (احاديث) (547) (341) (قول هر دو خصم را بايد شنيد) (احاديث) (548) (341) (بندگانى بين كه رشك انبياست) (احاديث) (549) (342) (غير هفتاد و دو ملّت دينشان) (احاديث) (550) (342) ( «عاقبت جوينده يابنده بُوَد») (احاديث) (551) (342) (چون درى كوبى برون آيد سرى) (احاديث)«دفتر چهارم»

(552) (343) (حق تو را باشد چو باشى بهر حق) (احاديث) (553) (343) ( «پس ملايك رَبِّ سَلِّم مى‌زنند») (احاديث) (554) (343) (ربِّ خود را گر شناسى از خداست) (احاديث) (555) (343) (چون كه وقف حق شوى حق يار توست) (احاديث) (556) (344) (حق براى صالحان چشم است و گوش) (احاديث) (557) (344) (انبيا را بيشتر باشد بلا) (احاديث) (قصص) (558) (345) (ابتلاى حق كند تطهيرتان) (احاديث) (559) (346) (چون غضب كردى غضب بينى ز حق) (احاديث) (560) (347) (نزد حق از برّه كمتر نيستيم) (احاديث) (تمثيلات) (561) (347) (رفتن كنّاس در بازار عطر) (قصص) (562) (348) (هر كه نور حق بر او تابيد رَست) (احاديث) (563) (348) ( «ليك كى باشد خبر همچون عيان») (احاديث) (564) (348) (چون قضا آيد فرو بندد بَصَر) (احاديث) (565) (349) (صدق گفتار است در چهر نبى6) (اقوال) (قصص) (566) (349) (بر خطاى است آن كه حق را آزمود) (احاديث) (قصص) (567) (349) ( «امتحان خود را كن آنگه غير را») (احاديث) (568) (350) (مسجد الاقصى و داود نبى (ع)) (قصص) (569) (351) (مؤمنان باشند نفس واحده) (احاديث) (570) (351) ( «قصّه عثمان كه بر منبر برفت») (قصص) (571) (352) (بس مسافتهاست در ارض و سما) (احاديث)

(572) (353) (انبيا تحت لواى احمدند6) (احاديث) (573) (354) (خلقت خاتم6نخستين خلقت است) (احاديث) (574) (354) ( «من به معنى جدِّ جد افتاده‌ام») (احاديث) (575) (354) (چون سفينه‌ى نوح باشد عترتم) (احاديث) (576) (355) (يافت احمد6بوى رحمان از يمن) (احاديث) (577) (355) (قصّه بلقيس و ارسال تُحَف) (قصص) (578) (356) (گفت پيغمبر ز غيبم هديه‌هاست) (قصص) (579) (356) (بين كرامتهاى شيخ مغربى) (قصص) (580) (357) (قصّه گِل خوار با شكر فروش) (قصص) (581) (358) (تير شيطان ديدن نامحرم است) (احاديث) (582) (358) (هست دنيا كشت‌زار آخرت) (احاديث) (583) (359) (اهل عصيان اين جهان آباد كرد!) (احاديث) (584) (359) (سنگ، زر مى‌شد به دست آن غلام) (قصص) (585) (359) ( «مُلك بر هم زن تو ادهم‌وار زود») (قصص) (586) (360) (قصّه ناى و بذله گويى‌اش) (قصص) (587) (360) (كرد احمد6قوم جاهل را دعا) (احاديث) (588) (360) ( «قصّه راز حليمه گويمت») (قصص) (589) (363) (احمد6از اسلاف پاكان بوده است) (احاديث) (590) (363) (مصطفى6را خلقت از نور خداست) (احاديث) (591) (364) (شد هراسان سايل كورى ز سگ) (قصص) (592) (364) (قلب مؤمن هست تسخير اله) (احاديث) (593) (364) (بر حريصان نيست فرخنده جهان) (احاديث) (594) (365) (ناريان و نوريان از هم جداست) (احاديث) (595) (365) ( «خلق ما بر صورت خود كرد حق») (احاديث) (596) (366) (حمد مخصوص خداوند است و بس) (احاديث) (597) (367) (قصّه ديو و سليمانىّ او!) (قصص) (598) (367) (مسجد اقصى و تخريبش شنو) (قصص)

(599) (368) (گور كندن از كلاغ آغاز شد) (قصص) (600) (368) (چون قضا آمد خرد زايل شود) (احاديث) (601) (369) (اى خدا بنما به ما عيب گناه) (احاديث) (602) (369) (صُنع خواهى يا كه صانع، هوش‌دار) (اقوال) (قصص) (603) (369) ( «اى خنك آن را كه پيش از مرگ مرد») (احاديث) (604) (370) (اكثر اهل بهشت اين گونه‌اند) (احاديث) (605) (370) (هست مأجور آن كه گيرد دست كور) (احاديث) (606) (371) (لطف حق بينى چو گيرى دست كور) (احاديث) (607) (371) (عصر احمد6با قيامت شد قرين) (احاديث) (608) (372) (هست خاموشى جواب احمقان) (احاديث) (تمثيلات) (609) (372) (پاسخ احمق سكوت است و سكوت) (احاديث) (تمثيلات) (610) (372) ( «خلقِ عالَم را سه گونه آفريد») (احاديث) (611) (373) (ناقه و مجنون خلاف هم روند!) (اقوال) (قصص) (612) (374) (جذبه‌اى كار عبادتها كند) (احاديث) (613) (374) (اين چنين دنيا فريبد آدمى) (احاديث) (614) (375) ( «از جهان دو بانگ مى‌آيد به ضد») (احاديث) (615) (376) (آخرت نسبت به دنيا چون هووست!) (احاديث) (615) (376) (اين جهان و آن جهان ضدّ هم اند) (احاديث) (616) (376) ( «مرگِ تن هديه است بر اصحاب راز») (احاديث) (617) (377) ( «بو مُسَيلم گفت خود من احمدم!») (قصص) (618) (377) (حق به باطن نى به ظاهر بنگرد) (احاديث) (619) (377) (گاه بر لب مدح و در دل كينه‌هاست!) (اقوال) (620) (378) (داستان بايزيد و بو الحسن) (قصص) (621) (378) ( «از يمن مى‌آيدم بوى خدا») (احاديث) (622) (379) (دل بود منزلگه پروردگار) (احاديث) (623) (379) (مؤمنان بينند با انوار حق) (احاديث) (624) (379) (از مكاره مى‌شود حاصل بهشت) (احاديث)

(625) (379) (قصّه جبريل و معراج نبى6) (قصص) (626) (380) (هر كه مخلص شد طبيعت رام اوست) (قصص) (626) (380) (از سليمان بشنو و انگشترش) (قصص) (627) (381) ( «خود عَدوّت اوست قندش مى‌دهى!») (احاديث) (628) (381) ( «هر كه او عاقل بود او جان ماست») (احاديث) (629) (382) (عقلها مطبوع يا مسموع دان) (احاديث) (630) (382) (از لياقت شد اسامه حكمران) (قصص) (631) (383) ( «لاجرم اغلب بلا بر انبياست») (احاديث) (632) (384) ( «خود ملايك نيز ناهمتا بُدند») (احاديث) (633) (384) ( «پير بايد پير بايد پيشوا») (احاديث) (634) (385) ( «كه خبر هرزه بود پيش نظر») (احاديث) (635) (385) ( «بايزيد آمد كه نك يزدان منم») (اقوال) (قصص) (636) (385) ( «دل ببينيم و به ظاهر ننگريم») (احاديث) (637) (386) (آدمى را حكم بر ظاهر بُوَد) (احاديث) (638) (386) (آبگيرى بود و سه ماهى در آن) (قصص) (639) (387) (اهل ايمان را بود حبّ الوطن) (احاديث) (640) (388) ( «در وضو هر عضو را وردى جداست») (احاديث) (641) (388) (بهر استنجا دعايش ديگر است!) (قصص) (642) (389) ( «همچنين حبّ الوطن باشد درست») (احاديث) (643) (389) ( «چون على تو آه اندر چاه كن») (قصص) (644) (389) ( «خواب خود در چشم ترسنده كجاست؟») (احاديث) (645) (389) (پندهاى مرغ و صيّاد حريص) (قصص) (646) (392) ( «مرگِ پيش از مرگ امن است اى فتى») (احاديث) (647) (392) (هست آبادى پس از تخريبها) (اقوال) (648) (392) ( «رحمت او سَبق دارد بر غضب») (احاديث) (649) (392) (مهلت حق ظالمان را حجّت است) (احاديث) (650) (393) (هست بابِ توبه بر مخلوق باز) (احاديث)