کتاب احادیث و قصص مثنوی

(546) (340) (عرش مى‌لرزد چو گريد يك يتيم) (احاديث) (547) (341) (قول هر دو خصم را بايد شنيد) (احاديث) (548) (341) (بندگانى بين كه رشك انبياست) (احاديث) (549) (342) (غير هفتاد و دو ملّت دينشان) (احاديث) (550) (342) ( «عاقبت جوينده يابنده بُوَد») (احاديث) (551) (342) (چون درى كوبى برون آيد سرى) (احاديث)«دفتر چهارم»

(552) (343) (حق تو را باشد چو باشى بهر حق) (احاديث) (553) (343) ( «پس ملايك رَبِّ سَلِّم مى‌زنند») (احاديث) (554) (343) (ربِّ خود را گر شناسى از خداست) (احاديث) (555) (343) (چون كه وقف حق شوى حق يار توست) (احاديث) (556) (344) (حق براى صالحان چشم است و گوش) (احاديث) (557) (344) (انبيا را بيشتر باشد بلا) (احاديث) (قصص) (558) (345) (ابتلاى حق كند تطهيرتان) (احاديث) (559) (346) (چون غضب كردى غضب بينى ز حق) (احاديث) (560) (347) (نزد حق از برّه كمتر نيستيم) (احاديث) (تمثيلات) (561) (347) (رفتن كنّاس در بازار عطر) (قصص) (562) (348) (هر كه نور حق بر او تابيد رَست) (احاديث) (563) (348) ( «ليك كى باشد خبر همچون عيان») (احاديث) (564) (348) (چون قضا آيد فرو بندد بَصَر) (احاديث) (565) (349) (صدق گفتار است در چهر نبى6) (اقوال) (قصص) (566) (349) (بر خطاى است آن كه حق را آزمود) (احاديث) (قصص) (567) (349) ( «امتحان خود را كن آنگه غير را») (احاديث) (568) (350) (مسجد الاقصى و داود نبى (ع)) (قصص) (569) (351) (مؤمنان باشند نفس واحده) (احاديث) (570) (351) ( «قصّه عثمان كه بر منبر برفت») (قصص) (571) (352) (بس مسافتهاست در ارض و سما) (احاديث)

(572) (353) (انبيا تحت لواى احمدند6) (احاديث) (573) (354) (خلقت خاتم6نخستين خلقت است) (احاديث) (574) (354) ( «من به معنى جدِّ جد افتاده‌ام») (احاديث) (575) (354) (چون سفينه‌ى نوح باشد عترتم) (احاديث) (576) (355) (يافت احمد6بوى رحمان از يمن) (احاديث) (577) (355) (قصّه بلقيس و ارسال تُحَف) (قصص) (578) (356) (گفت پيغمبر ز غيبم هديه‌هاست) (قصص) (579) (356) (بين كرامتهاى شيخ مغربى) (قصص) (580) (357) (قصّه گِل خوار با شكر فروش) (قصص) (581) (358) (تير شيطان ديدن نامحرم است) (احاديث) (582) (358) (هست دنيا كشت‌زار آخرت) (احاديث) (583) (359) (اهل عصيان اين جهان آباد كرد!) (احاديث) (584) (359) (سنگ، زر مى‌شد به دست آن غلام) (قصص) (585) (359) ( «مُلك بر هم زن تو ادهم‌وار زود») (قصص) (586) (360) (قصّه ناى و بذله گويى‌اش) (قصص) (587) (360) (كرد احمد6قوم جاهل را دعا) (احاديث) (588) (360) ( «قصّه راز حليمه گويمت») (قصص) (589) (363) (احمد6از اسلاف پاكان بوده است) (احاديث) (590) (363) (مصطفى6را خلقت از نور خداست) (احاديث) (591) (364) (شد هراسان سايل كورى ز سگ) (قصص) (592) (364) (قلب مؤمن هست تسخير اله) (احاديث) (593) (364) (بر حريصان نيست فرخنده جهان) (احاديث) (594) (365) (ناريان و نوريان از هم جداست) (احاديث) (595) (365) ( «خلق ما بر صورت خود كرد حق») (احاديث) (596) (366) (حمد مخصوص خداوند است و بس) (احاديث) (597) (367) (قصّه ديو و سليمانىّ او!) (قصص) (598) (367) (مسجد اقصى و تخريبش شنو) (قصص)

(599) (368) (گور كندن از كلاغ آغاز شد) (قصص) (600) (368) (چون قضا آمد خرد زايل شود) (احاديث) (601) (369) (اى خدا بنما به ما عيب گناه) (احاديث) (602) (369) (صُنع خواهى يا كه صانع، هوش‌دار) (اقوال) (قصص) (603) (369) ( «اى خنك آن را كه پيش از مرگ مرد») (احاديث) (604) (370) (اكثر اهل بهشت اين گونه‌اند) (احاديث) (605) (370) (هست مأجور آن كه گيرد دست كور) (احاديث) (606) (371) (لطف حق بينى چو گيرى دست كور) (احاديث) (607) (371) (عصر احمد6با قيامت شد قرين) (احاديث) (608) (372) (هست خاموشى جواب احمقان) (احاديث) (تمثيلات) (609) (372) (پاسخ احمق سكوت است و سكوت) (احاديث) (تمثيلات) (610) (372) ( «خلقِ عالَم را سه گونه آفريد») (احاديث) (611) (373) (ناقه و مجنون خلاف هم روند!) (اقوال) (قصص) (612) (374) (جذبه‌اى كار عبادتها كند) (احاديث) (613) (374) (اين چنين دنيا فريبد آدمى) (احاديث) (614) (375) ( «از جهان دو بانگ مى‌آيد به ضد») (احاديث) (615) (376) (آخرت نسبت به دنيا چون هووست!) (احاديث) (615) (376) (اين جهان و آن جهان ضدّ هم اند) (احاديث) (616) (376) ( «مرگِ تن هديه است بر اصحاب راز») (احاديث) (617) (377) ( «بو مُسَيلم گفت خود من احمدم!») (قصص) (618) (377) (حق به باطن نى به ظاهر بنگرد) (احاديث) (619) (377) (گاه بر لب مدح و در دل كينه‌هاست!) (اقوال) (620) (378) (داستان بايزيد و بو الحسن) (قصص) (621) (378) ( «از يمن مى‌آيدم بوى خدا») (احاديث) (622) (379) (دل بود منزلگه پروردگار) (احاديث) (623) (379) (مؤمنان بينند با انوار حق) (احاديث) (624) (379) (از مكاره مى‌شود حاصل بهشت) (احاديث)

(625) (379) (قصّه جبريل و معراج نبى6) (قصص) (626) (380) (هر كه مخلص شد طبيعت رام اوست) (قصص) (626) (380) (از سليمان بشنو و انگشترش) (قصص) (627) (381) ( «خود عَدوّت اوست قندش مى‌دهى!») (احاديث) (628) (381) ( «هر كه او عاقل بود او جان ماست») (احاديث) (629) (382) (عقلها مطبوع يا مسموع دان) (احاديث) (630) (382) (از لياقت شد اسامه حكمران) (قصص) (631) (383) ( «لاجرم اغلب بلا بر انبياست») (احاديث) (632) (384) ( «خود ملايك نيز ناهمتا بُدند») (احاديث) (633) (384) ( «پير بايد پير بايد پيشوا») (احاديث) (634) (385) ( «كه خبر هرزه بود پيش نظر») (احاديث) (635) (385) ( «بايزيد آمد كه نك يزدان منم») (اقوال) (قصص) (636) (385) ( «دل ببينيم و به ظاهر ننگريم») (احاديث) (637) (386) (آدمى را حكم بر ظاهر بُوَد) (احاديث) (638) (386) (آبگيرى بود و سه ماهى در آن) (قصص) (639) (387) (اهل ايمان را بود حبّ الوطن) (احاديث) (640) (388) ( «در وضو هر عضو را وردى جداست») (احاديث) (641) (388) (بهر استنجا دعايش ديگر است!) (قصص) (642) (389) ( «همچنين حبّ الوطن باشد درست») (احاديث) (643) (389) ( «چون على تو آه اندر چاه كن») (قصص) (644) (389) ( «خواب خود در چشم ترسنده كجاست؟») (احاديث) (645) (389) (پندهاى مرغ و صيّاد حريص) (قصص) (646) (392) ( «مرگِ پيش از مرگ امن است اى فتى») (احاديث) (647) (392) (هست آبادى پس از تخريبها) (اقوال) (648) (392) ( «رحمت او سَبق دارد بر غضب») (احاديث) (649) (392) (مهلت حق ظالمان را حجّت است) (احاديث) (650) (393) (هست بابِ توبه بر مخلوق باز) (احاديث)

(651) (393) (هست جنّت را ز رحمت هشت در) (احاديث) (652) (394) (خصم نشنيد از كليم اللَّه پند) (قصص) (653) (394) (چار نعمت هست دايم در بهشت) (احاديث) (654) (395) ( «كَلِّم النّاس» است فرمان خدا) (احاديث) (655) (395) (مژده عُكاشه شد باب نجات) (احاديث) (656) (396) (مصطفى (ع) را رحلت آمد در ربيع) (قصص) (657) (396) (در دعا گفتى6«و الحقنى الرفيق») (احاديث) (658) (396) (بود با مژده‌ى صفر مژده‌ى بهشت) (احاديث) (659) (397) ( «گفت عُكّاشه ببرد از مژده بر») (احاديث) (660) (397) ( «غافلى هم حكمت است و نعمت است») (احاديث) (661) (398) (آن كه با حق بُود حق با او بُوَد) (احاديث) (662) (398) (قصّه كمپير با باز سپيد) (قصص) (663) (398) (قصّه طفلى كه شد بر ناودان) (قصص) (664) (399) (نور مؤمن مى‌كند آتش خموش) (احاديث) (665) (399) (دوزخ از مؤمن به حق گيرد پناه) (احاديث) (666) (400) (اى خوش آن مؤمن كه نفسش رام شد) (احاديث) (667) (400) (كبريايى بشر شرك آورد) (احاديث) (668) (401) (داستان مالك و دهرى شنو) (قصص) (669) (401) (حق بُوَد اهل توكّل را پناه) (احاديث) (670) (402) (جلب خشنودى حق هم از حق است) (احاديث) (671) (402) (در شفاعت مصطفى6افضل بود) (احاديث) (672) (403) (بود احمد6راز حق اوقات خاص) (احاديث) (673) (404) (مى‌شود حق خون بهاى بنده‌اش!) (احاديث) (674) (404) (از خليل حق توكّل ياد گير) (قصص) (675) (404) (بهر عقبى كشت‌زار است اين جهان) (احاديث) (676) (405) (اهل دوزخ كاه اين خرمن بُوَد) (احاديث) (677) (405) (گفت حق من گنج پنهان بوده‌ام) (احاديث)

(678) (405) (خواب انسان جلوه‌اى از مرگ اوست) (احاديث) (679) (406) (نور حق دلها ز دنيا بگسلد) (احاديث) (680) (406) (راز و سرِّ هر پدر فرزند اوست) (احاديث) (681) (407) (بى‌نياز آن كس بُوَد كاو بى‌هواس) (احاديث) (682) (407) (بى‌غم آن كس شد كه غمّ دين گزيد) (احاديث) (683) (407) (در نكاح زن مجو مال و جمال) (احاديث) (684) (408) (دل چو نور حق بيابد رسته است) (احاديث) (685) (408) (گفت پيغمبر كه دنيا ساحر است) (احاديث) (686) (408) ( «رحمت او سابق است از قهر او») (احاديث) (687) (408) (اين جهان باشد هو وى آن جهان) (احاديث) (688) (409) (قحط سالى بين و شادى غلام!) (قصص) (689) (409) (مؤمنان عضوى ز اعضاى هم اند) (احاديث) (690) (410) (شد زمين از نقره جنّت از طلا) (احاديث) (691) (410) (از عُزير و خواب صد ساله‌اش شنو) (قصص) (692) (411) ( «جمع كن خود را جماعت رحمت است») (احاديث) (693) (411) ( «پس جواب احمقان آمد سكوت») (احاديث) (694) (411) (داشت استغفار هر روزه نبى6) (احاديث) (695) (412) (آنچه بايد شد شود، جفّ القلم) (احاديث) (696) (412) (اى خوش آن كاو نفس خود را رام كرد) (احاديث) (697) (412) (نيست عقل فلسفى مشكل‌گشا) (اقوال) (698) (413) ( «كه منم كشتى در اين درياى كُل») (احاديث) (699) (413) (هست آخر بين به دور از مهلكه) (تمثيلات) (700) (414) (اهل ايمان را بُوَد حبُّ الوطن) (احاديث) (701) (414) (مؤمنان بينند با نور خدا) (احاديث) (702) (414) (گشت دريا خون براى قبطيان) (قصص) (703) (415) (انس با قرآن بهشتت مى‌برد) (احاديث) (704) (416) (گور بابى شد ز دوزخ يا بهشت) (احاديث)

(705) (416) (خواهم اشيا را كماهى بنگرم) (احاديث) (706) (416) (گنج پنهان بودم و ظاهر شدم) (احاديث) (707) (416) (گفت احمد6اين جهان بادش چو خواب) (احاديث) (708) (417) (هست اين دنيا چو خواب خفتگان) (احاديث) (709) (417) (مى‌شود بيدار چون ميرد كسى!) (احاديث) (710) (417) ( «بحث كم جوييد در ذات خدا») (احاديث) (711) (418) ( «صد هزاران پرده آمد تا اله») (احاديث) (712) (419) (يارب از تو هم ثناى تو سزد) (احاديث) (713) (419) ( «رفت ذو القرنين سوى كوى قاف») (قصص) (714) (420) ( «موركى بر كاغذى ديد او قلم») (تمثيلات) (715) (420) (لطف حق بر قهر او سبقت گرفت) (احاديث) (716) (421) (خواست احمد6تا كه بيند جبرئيل) (احاديث) (قصص) (717) (422) (امّت احمد6همى‌گيرد سَبَق) (احاديث) (718) (422) (بيش از اين گر من پَرم سوزد پرم) (احاديث) (719) (423) (ميزبان خويش را حرمت بدار) (اقوال) (تمثيلات) (720) (424) (كرد نقض عهد با احمد6يهود) (قصص)

«دفتر پنجم»

(721) (425) (راز مرغان نيك بشنو از خليل (ع)) (قصص) (722) (426) (باشد از شيطان شتاب آدمى) (احاديث) (723) (426) ( «لاجرم كافر خورد در هفت بطن») (قصص) (724) (429) (ميهمانان بين خود قسمت كنيد) (احاديث) (725) (430) ( «كه رعيّت دين شه دارند و بس») (احاديث) (726) (430) (آنچه را چشمان نديده آن دهند) (احاديث) (727) (430) (پوشش جنّت ز كُره و سختى است) (احاديث) (728) (430) (رحمت حق برده سبقت بر غضب) (احاديث) (729) (430) (گفت پيغمبر: ارحنا يا بلال) (احاديث) (730) (431) (اهل ايمان‌اند جاسوس قلوب) (احاديث)

(731) (431) (كن دعا تا حفظ گردد نسل تو) (احاديث) (732) (432) (گشت تسليم نبى6شيطان او) (احاديث) (733) (432) (جوع، خاصان را طعام ايزدى است) (احاديث) (734) (433) (از ملائك دان «قلم» هم «لوح» را) (احاديث) (735) (433) (قصّه صوفى شنو با جُبّه‌اش) (اقوال) (قصص) (736) (433) (بعد عُسرتها گشايش مى‌رسد) (احاديث) (737) (433) (قصّه دجّال و آب و آتشش) (احاديث) (738) (434) ( «ذرّه عقلت به از صوم و نماز») (احاديث) (739) (436) (عقلها يكسان نباشد خلق را) (احاديث) (740) (436) (رو خدا را از شكسته دل بجوى) (احاديث) (741) (436) (چشم زخم آرد شتر را سوى ديگ!) (احاديث) (قصص) (742) (437) ( «رحمتش بر نقمتش غالب شود») (احاديث) (743) (437) ( «حرص و شهوت مار و منصب اژدهاست») (احاديث) (744) (438) ( «دو رياست جو نگنجد در جهان») (احاديث) (اقوال) (745) (438) ( «هست الوهيّت رداى ذو الجلال») (احاديث) (746) (438) ( «پرّ خود مى‌كند طاووسى به دشت») (اقوال) (تمثيلات) (747) (439) ( «هين مكن خود را خَصى رهبان مشو») (احاديث) (اقوال) (748) (439) (حق جزاى روزه مؤمن شود) (احاديث) (749) (439) (هست با عشق مَجازى ننگها) (اقوال) (750) (440) (آخرت حسرتگه انسان بُوَد) (احاديث) (751) (440) ( «عُجب آرد مُعجبان را صد بلا») (احاديث) (752) (441) (نفس من دشمن‌ترين دشمنان) (احاديث) (753) (441) (گفت احمد6فقر من فخر من است) (احاديث) (754) (441) ( «قطره مى‌باريد و بالا ابرنى») (قصص) (755) (441) (انتخاب فقر فخر است و غنا) (احاديث) (756) (441) (پير در هر قوم باشد چون نبى) (احاديث) (757) (442) (در معيّت بين تو محبوب و مُحب) (احاديث)