کتاب احادیث و قصص مثنوی

(طلب كار خلاصى همچو ما كن) (77)

«ع»

(عاجزم پيرم ضعيفم بى‌كسم) (87) (عاشقان را نيست با انديشه كار) (129) (عاشقش از خواب چون بيدار شد) (533) (عاشقى از فرط عشق آشفته بود) (533) (عاشقى را بود معشوقى چو ماه) (129) (عاقل ز جفاى چرخ گردنده) (320) (عاقبت مردى درآمد با خبر) (88) (عجب ماند از آن كار نظّارگى) (137) (عشق ار چه بلاى روزگار است خوش است) (585) (عطا گفته است آن مرد خراسان) (487) (عكس آن خجلت رسيدى تا به ماه) (101) (عنقا نديده صورت عنقا كند كسى) (302)

«غ»

(غم با لَطَف تو شادمانى گردد) (585)

«ف»

(فرشته رشك برد بر جمال مجلس ما) (596) (فرو برد چنگال و خون برگرفت) (99) (فرو شد گوشه‌اى زان قصر عالى) (380) (فضولى گران مايه آمد به زير) (4) (فلك سر سبز عكس پرّ ايشان) (76)

«ق»

(قضا چشم روشن كند تيره گون) (59)

«ك»

(كار آن كس نيست اين سودا و جوش) (510) (كار من آماده كن يك‌بارگى) (87) (كان كه اين زشت را خداوندست) (224) (كجا آن طعمه بُد اندر خور باز) (161) (كجا آن كه من دوستدارش بُدم) (4) (كرد از گل ترازو را پاسنگ) (357) (كردى از محمودم از صد گونه بيم) (549) (كژىّ مخلب و چنگل بديدش) (161) (كنيزى كه خاقان بدو داده بود) (4) (كه آسانتان اندر آرد به دام) (59) (كه آنچ آن شخص را نبود سزاوار) (159) (كه آيا كه ره زد هنرپيشه را) (4) (كه از بهر خدا اى كار پرداز) (76) (كه از نام مهين جويد نشانى) (159) (كه او را تا سه روز از راه برگير) (47) (كه بود از نديمان خسرو خرام) (4) (كه تا كى باد تندم در زمانى) (340) (كه چون كرده‌اند اين دو صورت گزار) (137) (كه چون گنج بينيد زير زمين) (59) (كه دام قضا هست دامى چنان) (59) (كه دشمن كه دانا بود به ز دوست) (208) (كه دفعى نگنجد بدان در ضمير) (59) (كه شاد روان چرا كردى چنين تو) (380) (كه فردا من چه خواهم خورد اينجا) (487) (كه ما را يك قرابه روغن آنجاست) (20) (كه هرچ از دست شد گر هست جانى) (390) (كه هر چيزى كه مى‌بينى تو آنى) (21) (كه ياران از غم تو جان نبردند) (77)

«گ»

(گاو را دارند باور در خدايى عاميان) (210) (گر باد به دوزخ برد از كوى تو خاك) (585) (گر بخسبد عاشقى جز در كفن) (533) (گر به چشم من ببينى روى او) (24) (گر چو من پرنگار بودى اين) (224) (گرچه ما را خود ستودن راه نيست) (186) (گر رود سوى اين شود به از اين) (373) (گر ز دستت تلخ افتد ميوه‌اى) (188) (گرسنه مانده نه خوردى و نه خواب) (87) (گرفته هر يكى شكر به منقار) (76) (گرم آزاد گردانى ز بندت) () 390 (گفت آوردستم از خلد برين) (100) (گفت اگر او بيشتر رفتى به راه) (101) (گفت اگر اين حلقه را بر در زنم) (129) (گفت اى دارنده عرش مجيد) (493) (گفت برگوى اى امير المؤمنين) (101) (گفت بستان زر به شرط آن كه راه) (101) (گفت پندارى ز درد كار خويش) (389) (گفت تو كى ديدى آن رخسار را) (24) (گفت چيست آن هديه نيكو سرشت) (100) (گفت شكلش چنان كه مضبوط است) (266) (گفت شكلى است سهمناك و عظيم) (266) (گفت فرمان بردن اين شه مرا) (515) (گفتم مجنون دوستى و سگ ز كجا؟) (258) (گفت مسكين خبر نمى‌دارد) (357) (گفتم كه يافت مى‌نشود جسته‌ايم ما) (488) (گفت من به يا تو هان اى ژنده پوش) (186) (گفت هارون عشق مجنون مى‌شنود) (24) (گفت هرگز از غلام اين خود كه خورد) (188) (گفت هستم از زمينى شوره‌زار) (101) (گفتى احول يكى دو بيند چون) (241) (گفت يك نيمه به من ده اى غلام) (188) (گوشه‌اى كانجاى مشتى عور بود) (100) (گويدم پس چون تويى با خويش ساز) (129) (گويند بخسب تا كه خوابش بينى) (533)

«ل»

(لشكر محمود نيرو يافتند) (548) (گرم آزاد گردانى ز بندت) () 390 (گفت آوردستم از خلد برين) (100) (گفت اگر او بيشتر رفتى به راه) (101) (گفت اگر اين حلقه را بر در زنم) (129)

«م»

(مادرم كو تا براندازد نظر) (549) (مبادا كس كه از زن مهر جويد) (451) (مجنون روزى سگى بديد اندر دشت) (258) (مدّتى در انتظارش بوده بود) (129) (مرا آمد آن گفت ايشان عجب) (59) (مرا بنده‌اى هست نامش هوا) (186) (مرا پيشتر زان كه بنواخت شاه) (4) (مرا تعليم دادند آن عزيزان) (77) (مرا زين جايگه جايى برد دور) (47) (مرا گر كشتى اى گوهر تو را بود) (390) (مرا هر دو آواز دادند زود) (59) (مرد آمد تا در دل خواه خويش) (129) (مرد ابله مگر كه گل خوردى) (357)

(مرد بقال در ترازوى خويش) (357) (مرد بقال را بداد درم) (357) (مرد عاشق باد پيمايد به روز) (533) (مردمان را ز بهر ديدن پيل) (266) (مرغ دُم سوى شهر و سر سوى ده) (521) (مرغى كه خبر ندارد از آب زلال) (102) (مسجدى بود از همه نوعى خراب) (87) (مسيحش گفت تو اين را نشايى) (158) (مشامش از نجاست چون خبر يافت) (348) (مشك بر گردن رهى بيرون برم) (100) (مشك چون پر كرد پيش آورد راه) (100) (مصطفى جايى فرود آمد به راه) (389) (مفريب دل به رنگ جهان كان نه تازگى است) (546) (مگر آن مرد روزى در بيابان) (159) (مگر باز سپيد شاه برخاست) (161) (مگر يك روز مى‌شد با سپاهى) (380) (من آن كس را چو چشم خويش دارم) (259) (من آن هر دو آزاد كردم ز بند) (59) (من چو كردم آن خود بر تو نثار) (87) (من مرده به ظاهر از پى جست) (75) (ميان دو ابروى طاق بلند) (137) (ميان دو پرگار بنشست شاه) (137) (ميان ره گَوى پر استخوان ديد) (159) (مى‌شناسى قدر استادان تو نيك) (88) (ميوه او خوش همى‌خورد آن غلام) (188)

«ن»

(نبينند پيرايش يك دگر) (137) (نداند چو رومى كسى نقش بست) (137) (ندانست از آن دانه خوردنش) (60) (نشست او بر سر قصر خداوند) (77) (نشستند صورتگران در نهفت) (137) (نگاه كن كه ز هجر تو چون پريشان گشت) (320) (نگه مى‌دار شاد روان او را) (380) (نمودند هر يك به گفتار خويش) (137) (نه آبستن دُر بود هر صدف) (60) (نه آواى مرغ و نه هُرّ اى دد) (168) (نه امتحان بسوده چنان موضعى به دست) (475) (نهان است گنجى به زير درخت) (59) (نه بشناخت از يكديگر بازشان) (137) (نه كس مى‌خواندَم بهر رباب) (87) (نه يكى بانگى ربابش مى‌خريد) (87) (نيست نقصان در جمال آن نگار) (24) (نى‌ام گفت اى سليمان من گنه كار) (380)

«و»

(وان كه را بُد ز پيل ملموسش) (266) (وان گهى بر تو نشسته اى امير) (186) (ور بدو گويم نى‌ام من آن تويى) (129) (ور تو مرد زاهدى شب زنده باش) (533) (ور تو هستى مرد عاشق شرم دار) (533) (ورزيدن عشق اگر چه كارى صعب است) (585)

«ه»

(هر آن گاهى كه دست از خويش شستى) (77) (هر آن نقش كان صفّه گيرنده شد) (137) (هر جا كه مراد دل برآيد) (324)

(هر چه فرمايد تو را اى هيچ كس) (186) (هر چه گل كم كند همى‌زين سر) (357) (هر زمان شاخى تو از بخشش نشاند) (549) (هر كه چيزى جست بى‌شك يافت او) (605) (هر كسش مى‌گفت اى شوريده راى) (515) (هر كه ديدى روى آن يكى لشكرى) (493) (هر يكى در گوش درى شب فروز) (493) (هر يكى ديده جزئى از اجزا) (266) (هر يكى را به لمس بر عضوى) (266) (هر يكى صورت محالى بست) (266) (هزاران طوطى دل زنده مى‌ديد) (76) (هست اين آب از بهشت اكنون بخواه) (101) (هم از فيلسوفان آن مرز و بوم) (4) (همان گو كاستخوان شير نر بود) (159) (همچو آتش گرم شد در كار او) (549) (هم شكر داشت هم گل خوردن) (357) (هم طراوت برده از خاكش سموم) (101) (همه بالش ببّريد و پرش كند) (161) (همين در ميانه يكى فرق بود) (137)

«ى»

(يافت آيينه زنگى‌اى در راه) (224) (يكى آمد فريب او بنشناخت) (77) (يكى بود پيكر دو ارژنگ را) (137) (يكى پشّه شكايت داشت از باد) (340) (يكى چون شود ديگر آيد به جاى) (451) (يكى در دست تو گويم و ليكن) (390) (يكى روز از بامدادان پگاه) (59) (يكى شاگرد احول داشت استاد) (20) (يكى كنّاس بيرون جست از كار) (347) (يكى كنّاس ديگر چون بديدش) (348)

این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة

8- فهرست الفبايى اشخاص‌

(آبى (ابو سعد) 58، 126، 185، 478، 535) (آدم (ابو البشر) 8، 25، 26، 79، 337، 353، 354، 365، 366، 403، 432، 459، 460، (ابن الاثير 132، 139، 243، 351) 484، 545) (آريان‌پور (امير حسين) مقدمه) (آصف (بن برخيا) 380، 381) (آسيه 263، 555، 556) (آل برهان- (محمد بن عمر مسعود) (آل فرعون 414، 415) (آل محمّد6522) (آيتى (عبد المحمّد) 328) (ابا بحر- (احنف بن قيس) (ابا ذر (ابو ذر)- (غفارى) (ابا يزيد- (بايزيد) (ابراهيم ادهم 235، 359، 360) (ابراهيم بن محمّد- (بيهقى) (ابراهيم خليل (ع) 8، 56، 165، 263، 297، 298، 299، 363، 403، 404، 522، 523، 602) (ابراهيم خوّاص- (خوّاص) (ابراهيم سيمجور مقدّمه) (ابليس 19، 26، 50، 84، 124، 177، 221، 222، 223، 297، 316، 327، 349، 358، 372، 432، 447، 448، 483، 489، 579 ابن ابى اصيبعه 13) (ابن ابى الحديد 273، 312) (ابن ابى قحافه- (ابو بكر) (ابن الاثير 132، 139، 243، 351) (ابن الارزق- (نافع بن ارزق) (ابن الربيع 54) (ابن الرومى 107) (ابن امّ مكتوم- (عبد اللَّه بن ام مكتوم) (ابن بشر (افلح) 502، 503) (ابن بطوطه 247) (ابن تيميّه 104، 120، 121، 472) (ابن جريح 425) (ابن جوزى مقدمه، 126، 172، 208، 489، 508) (ابن حجر 120، 121، 288، 370) (ابن خلّكان 288) (ابن درّاج طفيلى- (طفيلى) (ابن دريد 519) (ابن دحداح 177) (ابن رشد 412) (ابن سالم بصرى 43) (ابن سعد- (محمّد بن سعد) (ابن سينا 2، 3، 557) (ابن سماك 220) (ابن شاكر 288) (ابن عبّاس- (عبد اللَّه بن عبّاس) (ابن عبد البّر 133)

(ابن عدى 398، 399) (ابن عربى 56، 291) (ابن عساكر 289، 398، 399، 484، 485) (ابن عطا 284) (ابن عمر 38، 39، 150، 317، 329) (ابن فهد 289) (ابن قتيبه 55، 545) (ابن قيّم- (جوزيّه) (ابن ملجم (عبد الرحمن) 148، 149) (ابن ميمونه 355، 356) (ابن هشام 228، 336) (ابن يسار 425) (ابو احمد 532) (ابو اسحاق ابراهيم- (حصرى) (ابو الحسن اشعرى- (اشعرى) (ابو الحسن على خرقانى- (خرقانى) (ابو الحسن علّاف- (علّاف) (ابو الحسن نورى- (نورى) (ابو الخير اقطع- (اقطع) (ابو الفتوح رازى- (رازى) (ابو الفرج اصفهانى- (اصفهانى) (ابو الفرج بن جوزى- (ابن جوزى) (ابو الفضل حسين بن محمّد- (راغب) (ابو الفضل شيرازى- (شيرازى) (ابو الفضل ميكالى- (ميكالى) (ابو القاسم ابراهيم- (نصر آبادى) (ابو القاسم جنيد نهاوندى- (جنيد) (ابو القاسم قشيرى- (قشيرى) (ابو القاسم محمود- (جيهانى) (ابو القاسم محمود- (زمخشرى) (ابو القاسم هاشمى- (هاشمى) (ابو الهيجا عبد الله بن حمدان 509، 511) (ابو اليسر 398، 399) (ابو امامه 447، 448) (ابو بصيره 427، 428) (ابو بكر 94، 106، 114، 115، 172، 309، 310، 349، 351، 352، 377، 444، 445، 537، 539، 540) (ابو بكر بن علّاف 170) (ابو بكر شبلى- (شبلى) (ابو بكر مهلّبى- (مهلّبى) (ابو بكر واسطى- (واسطى) (ابو جعفر- (باقر (ع)) (ابو جعفر- (يزدانيار) (ابو جهل 106، 114، 115) (ابو حاتم سجستانى 71) (ابو حازم 221، 222) (ابو حفص 377، 372) (ابو حفص نيشابورى- (نيشابورى) (ابو حيّان توحيدى- (توحيدى) (ابو درداء 62، 63، 285، 542، 543، 544) (ابو حنيفه (نعمان بن ثابت) مقدمه) (ابو دلف خزرجى- (خزرجى) (ابو ذر- (غفارى) (ابو ريحان- (بيرونى) (ابو سعد- (آبى)

(ابو سعيد (از اصحاب) 150، 151) (ابو سعيد ابى الخير (بو سعيد) 68، 86، 87 88، 163، 164، 532) (ابو سعيد خرّاز- (خرّاز) (ابو سعيد خرگوشى 573) (ابو سعيد مقبرى- (مقبرى) (ابو سلمه 176) (ابو سليمان (ابا سليمان) 265، 266) (ابو شكور بلخى- (بلخى) (ابو صالح- (سمان) (ابو طالب محمّد- (مكّى) (ابو طاهرين حسن- (طرسوسى) (ابو طلق- (تميمى) (ابو عباده- (بحترى) (ابو عبد اللّه- (انطاكى) (ابو عبد اللّه- (جعفر صادق (ع)) (ابو عبد اللّه- (خفيف) (ابو عبد اللّه قلانسى- (قلانسى) (ابو عبد اللّه- (مغربى) (ابو عبيد جوزجانى- (جوزجانى) (ابو عبيده 58، 60) (ابو على ايوب 132) (ابو على انصارى- (انصارى) (ابو على محسن- (تنوخى) (ابو على دقاق- (دقاق) (ابو على سينا- (ابن سينا) (ابو على قالى- (قالى) (ابو قلابه (ابى قلابه) 528) (ابو لهب 301) (ابو ليث سمرقندى- (سمرقندى) (ابو مالك، 30، 133) (ابو مسلم خولانى 118) (ابو معاويه 286) (ابو نصر احمد- (بخارى) (ابو نصر سراج- (سراج) (ابو نصر فارابى- (فارابى) (ابو نعيم اصفهانى- (اصفهانى) (ابو نواس 55) (ابو هاشم صوفى 66) (ابو هريره 15، 35، 36، 135، 149، 212، 238، 296، 425، 426، 427، 428، 429، 568، 578، 579) (ابى ذر- (غفارى) (ابى هريره- (ابو هريره) (احمد6- (محمّد6) (احمد اسرائيل 132) (احمد ايّوب- (ابو على ايّوب) (احمد بديلى- (بديلى) (احمد بن ادريس 495) (احمد بن حنبل 12، 23) (احمد بن سامان (امير) مقدمه) (احمد بن سيّار (قاضى) 479، 480) (احمد بن محمد (ابو الحسن)- (نورى) (احمد بن يوسف- (كواشى) (احمد بهمنيار- (بهمنيار) (احمد جام- (جام)