احتمال دارد بچه بميرد، در صورتى كه مادر با عمل جراحى حتماً نجات مىيابد، جراحى اشكال ندارد.
181- اگر زنى نياز به عمل جراحى پيدا كند كه عمل جراحى، مستلزم بىهوشى است و با بىهوش كردن مادر، بچه مىميرد، بايد در صورت امكان مادر را به وسيله بىحسى موضعى يا بدون بىهوشى عمل كرد. امّا اگر بىهوش كردن او ضرورت دارد، مانعى ندارد.
182- در صورتى كه زنده ماندن مادر متوقف به سقط كردن جنين باشد، سقط جايز است و بايد ديه آن پرداخت شود.
حكم سزارين
183- سزارين زن باردارى كه امكان زايمان طبيعى او وجود دارد، جايز است با رعايت احكامى كه در نگاه و لمس وجود دارد.
184- اگر در اثر تأخير سزارين، جنين بميرد يا آسيبى به مادر وارد شود و به همين علت نقصى بر مادر يا جنين وارد شود، در صورتى كه مرگ و آسيب مستند به كسى نباشد، كسى ضامن نيست. امّا اگر مستند به كسى باشد، او ضامن است مگر آن كه شرط عدم ضمان كرده باشد و كوتاهى در عمل هم نكرده باشد.
185- زنى كه انجام عمل سزارين برايش ضرورت دارد، نمىتواند آن را بهانه قرار داده و اقدام به بستن لولههاى خود نمايد، مگر اين كه بستن لولهها براى او نيز ضرورت داشته باشد.[1]
[1]- براى آشنايى بيشتر به فصل جلوگيرى از باردارى مراجعه شود.
186- پزشكى كه عمل سزارين انجام مىدهد، در صورتى مىتواند لولههاى زن را ببندد كه براى او ضرورت داشته باشد و اين كار بايد با اجازه زن و همسر او انجام شود.
187- اگر جنين در رحم مادر بميرد، بايد به آسانترين راه او را بيرون آورند، هرچند ناچار شوند او را قطعهقطعه نمايند.
استفاده از باقيماندههاى زايمان
188- استفاده از باقيماندههاى زايمان، مثل جفت و ... متعلق به زائوست ولى اگر او از آنها اعراض نمايد يا به صورت مجانى يا در مقابل دريافت عوض، آن را واگذار نمايد، استفاده از آن براى مصارف پزشكى جايز است.
احكام جنين سقط شده
189- جنين سقط شده در صورتى كه مرده به دنيا بيايد، نجس است.
190- جنين سقط شده، در صورتى كه كمتر از چهار ماه دارد، بايد در پارچهاى پيچيده شده و بدون غسل دفن شود.
191- بچه سقط شده، در صورتى كه چهار ماه تمام يا بيشتر داشته باشد، لازم است به طور متعارف غسل دهند و كفن نمايند و سپس دفن شود و خواندن نماز ميّت لازم نيست.
192- كسانى از قبيل مادر، ماما و ... كه با بدن بچه سقطشدهاى كه چهار ماه تمام يا بيشتر دارد، تماس مستقيم پيدا كردهاند، لازم است غسل مسّ
ميّت انجام دهند و اگر تماس توسط دستكش و مانند آن- غير مستقيم- باشد، غسل لازم نيست.
فرزند متولد شده از مادر مرده
193- بچهاى كه بعد از مردن مادر و سرد شدن بدن او به دنيا مىآيد و بدن او با بدن مادر تماس پيدا مىكند، وقتى بالغ شد، غسل مسّ ميّت بر او واجب است.
بيرون آوردن طفل از شكم مادرى كه از دنيا رفته
194- هرگاه مادر از دنيا برود و جنين زنده باشد، واجب است طفل را بيرون بياورند- اگر چه اميد به زنده ماندن جنين هم نداشته باشند- و براى انجام اين عمل- در صورتى كه براى سالم ماندن بچه فرقى نداشته باشد- احتياط واجب اين است كه طرف چپ را بشكافند و در غير اين صورت قسمتى را كه احتمال سالم ماندن طفل بيشتر است بشكافند و پس از بيرون آوردن طفل، محل را بخيه نمايند.
دقّت در نسبتِ فرزند به مادر
195- به دليل اهميّت فراوان حفظ انساب و لزوم توجه به عدم الحاق فرزند به غير پدر و مادر، بر كسانى كه در اتاق عمل زايمان كار مىكنند لازم است نهايت دقت را بنمايند كه در تحويل نوزادان به پدر و مادر، اشتباهى رخ ندهد.
196- تجزيه خون جهت تشخيص فرزند و الحاق آن به پدر و مادر، از
لحاظ شرعى، حجّيت ندارد مگر اينكه موجب علم و قطع شود.
احكام بعد از ولادت
197- مستحبات بعد از ولادت عبارتند از:
1- شستن نوزاد در صورتى كه براى او ضرر نداشته باشد؛
2- گفتن اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ او؛
3- برداشتن كام او با آب فرات و تربت حضرت سيد الشهداء عليه السلام؛
4- انتخاب نام نيكو براى نوزاد، حتى اگر سقط باشد؛
5- تراشيدن سر او در روز هفتم و صدقه دادن طلا و يا نقره هموزن موى او؛ تذكر: تراشيدن سر نوزاد بدين صورت كه قسمتى را تراشيده و قسمتى را باقى بگذارند، مكروه است.
6- دادن وليمه بعد از تولد يا چند روز بعد از آن و هنگام ختنه؛ البته دادن يك وليمه به عنوان تولد و ختنه اشكال ندارد؛
7- عقيقه كردن براى نوزاد، چه پسر باشد و چه دختر.
198- عقيقه يعنى قربانى كردن يك شتر يا گاو يا گوسفند- ميش باشد يا بز- و مستحب است. در عقيقه امور زير مورد توجه قرار گيرد:
1- نمىتوان به جاى قربانى كردن حيوان، پول آن را صدقه داد؛
2- مستحب است براى پسر حيوان نر و براى دختر حيوان ماده عقيقه كنند؛
3- مستحب است عقيقه در روز هفتم تولد فرزند باشد، ولى اگر در آن روز انجام نشد، هر زمان ديگرى مىتوان آن را انجام داد؛
4- مستحب است يك ران حيوان، بلكه يكچهارم آن را به قابله- ماما- هديه دهند؛
5- گوشت عقيقه را مىتوان قسمت كرد و صدقه داد و يا آن را پخت و مؤمنان را اطعام كرد، البته بهتر است دعوتشدگان كمتر از ده نفر نباشند؛
6- مستحب است دعوتشدگان بعد از صرف عقيقه براى فرزند دعا كنند.
199- ختنه كردن پسر بر اولياى او واجب است و مستحب است اين عمل در روز هفتم تولد انجام شود.
200- اگر اولياى پسر او را ختنه نكنند، بعد از بلوغ بر خودش واجب است انجام دهد.
201- اگر پسرى ختنه شده به دنيا آمد، لازم نيست مجدداً او را ختنه نمايند.
202- ختنهكننده لازم نيست مسلمان باشد و انجام ختنه توسط هر فرد ماهرى گرچه كافر باشد، اشكال ندارد.
203- واجب نيست مادر خودش به بچه شير دهد، گرچه استحباب دارد.
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
فصل ششم: جلوگيرى از باردارى
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة