این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
این صفحه در کتاب اصلی بدون متن است / هذه الصفحة فارغة في النسخة المطبوعة
6 و 7. سگ و خوك
8. شراب
9. آبجو
10. كافر
11. عرق شتر نجاستخوار
مسأله 14- ادرار و مدفوع و خون انسان و حيوانهاى حرامگوشت كه خون جهنده دارند (يعنى اگر رگ آن را ببرند خون از آن به سرعت جارى مىشود) نجس است.
مسأله 15- ادرار و مدفوع حيوانهاى حلالگوشت، مانند گاو و گوسفند و ادرار و مدفوع و خون حيوانهايى كه خون جهنده ندارند؛ مانند مار و ماهى، پاك است.
مسأله 16- بول و فضولات حيوانهايى كه گوشت آنها مكروه است، پاك مىباشد؛ مانند اسب و الاغ.
مسأله 17- فضله پرندگان حرامگوشت؛ مانند كلاغ، پاك است.
احكام مُردار
مسأله 18- به حيوانى كه بطور طبيعى بميرد «مُردار» گفته مىشود.
مسأله 19- حيوانها دو دستهاند، برخى خون جهنده دارند؛
يعنى اگر رگ آنها بريده شود، خون با فشار از آن بيرون مىآيد و برخى ديگر خون جهنده ندارند؛ يعنى اگر رگ آنها بريده شود، خون با فشار بيرون نمىآيد.
مسأله 20- مردار حيوانى كه خون جهنده ندارد؛ مانند ماهى، پاك است.
مسأله 21- اجزاى بىروح مردار حيوانى كه خون جهنده دارد؛ مانند مو و شاخِ بيرونى، پاك و اجزاى روحدارش؛ مانند گوشت و پوست، نجس است.
مسأله 22- تمام اجزاى بدن سگ و خوك؛ چه مرده و چه زنده آن نجس است.
مسأله 23- انسان مرده هرچند تازه از دنيا رفته و بدنش سرد نشده باشد (بجز اجزاى بىروح او؛ مانند ناخن، مو و دندان) تمام بدنش نجس مىباشد.
مسأله 24- هرگاه ميّت را غسل دهند، بدنش پاك مىشود.
مسأله 25- كسى كه در راه خدا و براى حفظ اسلام مىجنگد، اگر در ميدان نبرد و معركه درگيرى كشته شود و همانجا از دنيا برود بدنش پاك است و نياز به غسل و كفن ندارد.
احكام خون
مسأله 26- خون انسان و هر حيوانى كه خون جهنده دارد؛
مانند مرغ و گوسفند، نجس است.
مسأله 27- حيوانى كه خون جهنده ندارد؛ مانند مار، ماهى و پشه، خونش پاك است.
مسأله 28- بنابر احتياط واجب، از تخممرغى كه ذرّهاى خون در آن است بايد اجتناب كرد؛ ولى اگر خون در زرده باشد، تا پوست نازك روى آن پاره نشده، سفيده تخممرغ پاك مىباشد.
مسأله 29- خونى كه از لاى دندان (لثه) مىآيد، اگر با آب دهان مخلوط شده و از بين برود پاك است و در آن صورت فرو بردن آب دهان هم اشكال ندارد.
چيز پاك چگونه نجس مىشود؟
مسأله 30- اگر چيز پاكى به نجسى برخورد كند و يكى از آن دو به گونهاىتر باشد كه رطوبتش به ديگرى برسد، چيز پاك نجس مىشود.
مسأله 31- اگر انسان نداند چيز پاكى نجس شده است يا نه؟
پاك است. جستجو و وارسى هم لازم نيست، هرچند بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را با جستجو بفهمد.
مسأله 32- خوردن و آشاميدن چيز نجس حرام است.
مُطهِّرات (پاككنندهها)
مسأله 33- مطهّرات، اشياى نجس را پاك مىكند. عمده پاك كنندهها عبارتند از:
1. آب.
2. زمين.
3. آفتاب.
4. اسلام.
5. برطرف شدن نجاست (به شرحى كه خواهد آمد).
احكام آبها
آب اقسام مختلفى دارد كه شناخت آنها ما را براى بهتر يادگرفتنِ مسائل مربوط به آن، كمك مىكند.
مسأله 34- آب يا «مضاف» است يا «مطلق»:
آب مضاف: آبى است كه آن را از چيزى گرفته باشند (مانند آب سيب و هندوانه) و يا با چيزى مخلوط شده باشد، به قدرى كه به آن «آب» گفته نشود؛ مانند شربت.
آب مطلق: آبى است كه مضاف نباشد.
مسأله 35- آب مضاف:
* ممكن است چيز كثيفى را تميز كند؛ ولى هرگز چيز نجس را پاك نمىكند (و از مطهّرات نمىباشد).
* اگر با نجاست برخورد كند، نجس مىشود؛ هرچند نجاست كم باشد و بو يا رنگ و يا مزه آب عوض نشود.
* وضو و غسل با آن باطل است.
اقسام آب مطلق
مسأله 36- آب يا از آسمان مىبارد كه باران است.
- يا از زمين مىجوشد، كه اگر جريان داشته باشد؛ مانند آب چشمه و قنات «آب جارى» است و اگر بدون جريان باشد، «آب چاه» است.
يا نه مىجوشد و نه مىبارد كه اگر به مقدارى كه در مسأله بعد خواهد آمد، باشد «كُر» واگر كمتر از اين مقدار باشد «قليل» است.
مسأله 37- مقدار آبى كه اگر در ظرفى كه درازا و پهنا و گودى آن هر يك حدّاقل 5/ 3 وجب باشد بريزند پر شود، يا وزن آن 384 كيلوگرم باشد، به مقدار كُر است.
مسأله 38- آب قليل به محض برخورد با نجاست، نجس مىشود، مگر آن كه با فشار به چيز نجس برسد كه در اين
صورت فقط قسمتى كه با نجس برخورد كرده نجس مىشود؛ مانند ظرف آبى كه از بالا بر چيز نجس ريخته مىشود، تنها آبهايى كه به چيز نجس رسيده نجس مىشود و آبهاى بالا و داخل ظرف پاك است.
مسأله 39- اگر آب كر يا جارى، به آب قليلِ نجس متّصل شود و با آن مخلوط گردد، پاك مىگردد. (مثلًا: اگر ظرف آب قليلى را كه نجس شده، زير شير آبى كه به منبع كر متّصل مىباشد بگذارند و آب را بر آن باز كنند پاك مىشود) ولى اگر بو يا رنگ يا مزه نجاست گرفته باشد، بايد به قدرى با آن مخلوط شود كه بو يا رنگ يا مزه نجاست از بين برود.
مسأله 40- تمام اقسام آبهاى مطلق، بجز آب قليل، تا زمانى كه بو يا رنگ يا مزه نجاست نگرفته باشد، پاك است و هرگاه بر اثر برخورد با نجاست، بو يا رنگ يا مزه نجاست بگيرد نجس مىشود (بنابراين، آب جارى، چاه، كُر و حتّى باران در اين حكم مشتركند).
مسأله 41- آب لولههايى كه متّصل به منبع كُر مىباشد، در حكمِ آبِ كر است.
مسأله 42- برخى از خصوصيّات آب باران: