شهوت نگاه كند و مني خارج شود كفاره آن يك شتر است . و اگر با شهوت نگاه كند ولي مني خارج نشود، يا بدون شهوت نگاه كند و تصادفا مني خارج شود كفاره ندارد.(مسأله 229)اگر محرم به زن اجنبي با شهوت يا بدون شهوت نگاه كند و مني خارج شود پس اگر دارا باشد كفاره آن يك شتر است ; و اگر متوسط باشد يك گاو، و اگر فقير باشد يك گوسفند است . و اگر مني خارج نشود كفاره ندارد; هر چند گناه كرده است . و بنابر احتياط واجب نگاه زن به مرد نيز همين حكم را دارد.(مسأله 230)اگر محرم از روي غفلت و فراموشي يا ندانستن مسأله زن خود را ببوسد يا لمس يا نگاه كند و يا با او بازي كند كفاره ندارد; هر چند از روي شهوت باشد و مني هم خارج گردد.
استمناء
ششم از محرمات احرام"استمناء" است .(مسأله 231)اگر محرم با آلت خود بازي كند تا مني از او خارج شود، حكم او مانند كسي است كه در حال احرام عمره يا حج نزديكي كرده باشد به تفصيلي كه گذشت .[1]همچنين است بنابر احتياط واجب اگر به نحوي ديگر غير از بازي با زن خود، كاري كند كه مني از او خارج شود; مخصوصا اگر با قصد خروج مني باشد. ولي اگر با زن خود از روي شهوت بازي كند يا او را لمس نمايد يا ببوسد و مني خارج شود، هر چند كفاره واجب است چنانكه گذشت، ولي بطلان عمره يا حج او معلوم نيست ; بلكه اقوي عدم بطلان است .
عقد ازدواج و گواه شدن بر عقد ازدواج
هفتم از محرمات احرام"عقد ازدواج" و نيز "گواه شدن بر عقد " است .(مسأله 232)محرم جايز نيست در حال احرام براي خود
[1]به مسأله «216» مراجعه شود.نام کتاب :احكام و مناسك حجنویسنده :منتظري، حسينعليجلد :1صفحه :100
««صفحهاول«صفحهقبلیجلد :1صفحهبعدی»صفحهآخر»»««اول«قبلیجلد :1بعدی»آخر»»
فرمت PDF
شناسنامهفهرست
زن بگيرد يا زني را براي ديگري عقد نمايد; چه عقد دائم باشد يا متعه، و شخص ديگر در حال احرام باشد يا نباشد. و اگر زني را براي خود يا ديگري عقد كند، عقد باطل است ; هر چند جاهل به مسأله باشد.(مسأله 233)اگر با علم به مسأله در حال احرام زني را براي خود عقد كند، آن زن براي او هميشه حرام ميشود. ولي اگر جاهل به مسأله بوده پس از تمام شدن احرام ميتواند آن زن را بگيرد; هر چند خوب است او را نگيرد،بخصوص اگر با او نزديكي كرده باشد.(مسأله 234)اگر محرم در حال احرام يا پيش از آن كسي را وكيل كرده كه برايش زن بگيرد و او در حال احرام موكل براي او زن گرفت، صحت آن عقد محل اشكال است ; بلكه باطل بودن آن خالي از قوت نيست . ولي اگر در حال احرام كسي را وكيل كند كه بعد از تمام شدن احرام براي او زن بگيرد مانعي ندارد.(مسأله 235)محرم جايز نيست به عنوان شاهد و گواه در مجلس عقد ازدواج حاضر شود; هر چند آن عقد براي غير محرم باشد.(مسأله 236)بنابر احتياط محرم در حال احرام بر واقع شدن عقد ازدواج شهادت ندهد; هر چند پيش از احرام در مجلس عقد حاضر بوده باشد. همچنين بنابر احتياط در حال احرام خواستگاري نكند.(مسأله 237)بنابر احتياط واجب زني را كه در حال احرام است براي كسي عقد نكنند; هر چند آن كس در حال احرام نباشد. و اگر عقد كردند آن مرد با او نزديكي نكند، بلكه احتياطا او را طلاق دهد; و اگر به مسأله عالم بوده هيچ وقت او را نگيرد.(مسأله 238)اگر كسي زني را براي مردي كه در حال احرام
است عقد كند و آن مرد دخول كند، پس اگر زن و عقد كننده ميدانسته اند كه مرد محرم است و هر سه عالم به مسأله بوده اند بر هر يك از سه نفر كفاره يك شتر واجب است ; و اگر دخول نكند بر هيچ كدام كفاره نيست . و در اين حكم فرق نيست بين اينكه زن و عقد كننده در حال احرام باشند يا نباشند. و اگر بعضي از آنان مسأله را ميدانسته بر خصوص او كفاره واجب است .
استعمال بوي خوش
هشتم از محرمات احرام"استعمال بوي خوش" است .(مسأله 239)استعمال چيزهاي خوشبو - مانند مشك، زعفران، عنبر، عود، ورس و كافور - به خوردن يا بوييدن يا ماليدن به بدن يا لباس بر مرد و زن در حال احرام حرام است ; همچنين است پوشيدن لباسي كه از سابق اثري از بوي خوش در آن مانده باشد. و احتياط واجب، بلكه اقوي تعميم حكم است نسبت به تمام اشيائي كه معمولا به منظور استفاده از بوي خوش آنها، تهيه و استعمال ميشوند; مانند: گلاب و انواع عطرها و ادكلنها، همچنين صابونهاي عطري و شامپوهاي خوشبو و معطر.(مسأله 240)بنابر احتياط واجب محرم بايد از گلها و سبزيهايي كه بوي خوش دارند مخصوصا از ريحان و از گلهايي كه از آنها گلاب و عطريات تهيه ميشود اجتناب كند; بلكه بنابر احتياط از ادويه خوشبو مانند دارچين و هل و زنجبيل و ريشه جوز نيز اجتناب نمايد. ولي از سبزيهاي صحرايي خودروي كه بوي خوش دارند مانند بومادران و درمنه و خزامي كه معمول نيست در عطريات از آنها استفاده شود اجتناب لازم نيست .(مسأله 241)خوردن ميوه هاي خوشبو; - مانند سيب، به،
گلابي، پرتقال و ترنج - در حال احرام مانعي ندارد; ولي بنابر احتياط واجب بايد از بوييدن آنها حتي در حال خوردن اجتناب نمايد.(مسأله 242)بر محرم واجب است بيني خود را از بوي خوش بگيرد. و حرام است بيني خود را از بوي بد بگيرد; ولي تند رفتن براي نجات از بوي بد مانعي ندارد.(مسأله 243)اگر محرم به پوشيدن لباس معطر يا غذا يا دوايي كه در آن چيزهاي خوشبو مصرف شده ناچار شود، استعمال آن مانعي ندارد; ولي بايد بيني خود را از بوي خوش آنها بگيرد و احتياطا كفاره بدهد.(مسأله 244)خريد و فروش عطريات و چيزهاي خوشبو در حال احرام مانعي ندارد; ولي نبايد آنها را استعمال كند و يا براي امتحان بو بكشد.(مسأله 245)اگر تصادفا يا عمدا لباس محرم به زعفران يا چيزهاي خوشبوي ديگر آلوده شود، بايد لباس را فورا عوض كند يا بوي خوش را از آن هر چند به شستن برطرف نمايد. ولي اگر خلوق[1]كعبه معظمه كه در آن زعفران و چيزهاي ديگر به كار ميرفته به لباس بمالد اجتناب از آن لازم نيست ; لكن چون معمولا در اين زمانها كعبه را با چيزهاي ديگر خوشبو ميكنند، محرم بنابر احتياط واجب بايد از آنها اجتناب نمايد و بيني خود را از بوي آنها بگيرد.(مسأله 246)اگر محرم چيزهاي خوشبو را عمدا بخورد بايد كفاره بدهد; و كفاره آن ذبح يك گوسفند است . همچنين است بنابر احتياط واجب اگر آنها را در حال ناچاري بخورد و يا عمدا بو بكشد يا به لباس و بدن خود بمالد; ولي اگر از روي
[1]"خلوق" عطر خاصي بوده كه بيشترين اجزائش از زعفران تشكيل شده و در گذشته با آن كعبه را معطر و خوشبو مينموده اند.نام کتاب :احكام و مناسك حجنویسنده :منتظري، حسينعليجلد :1صفحه :103
««صفحهاول«صفحهقبلیجلد :1صفحهبعدی»صفحهآخر»»««اول«قبلیجلد :1بعدی»آخر»»
فرمت PDF
شناسنامهفهرست
غفلت و فراموشي يا ندانستن مسأله استعمال كرده كفاره ندارد; ولي خوب است استغفار كند، و بنابر احتياط چيزي هم صدقه بدهد يا مسكيني را اطعام نمايد.(مسأله 247)اگر استعمال بوي خوش را در يك جلسه ادامه دهد بنابر اقوي يك كفاره كافي است ; ولي اگر در چند نوبت با فاصله استعمال كند، احوط تعدد كفاره است . و اگر پس از استعمال كفاره دهد و دوباره استعمال كند واجب است دوباره كفاره بدهد.(مسأله 248)محرم اگر در احرام حج پيش از تمام كردن سعي فوت كند نبايد او را با آب كافور غسل دهند، و بايد به جاي آن با آب خالص غسلش دهند; همچنين نبايد او را با كافور حنوط كنند. همچنين است حكم محرم به احرام عمره اگر پيش از تقصير فوت كند.
روغن مالي بدن
نهم از محرمات احرام"روغن مالي بدن" است .(مسأله 249)محرم نبايد در حال احرام بدن خود را روغن مالي كند; هر چند روغن خوشبو نباشد. ولي اگر براي معالجه ضرورت داشته باشد مانعي ندارد; مانند پمادهايي كه روي زخمها ماليده ميشوند.(مسأله 250)جايز نيست پيش از احرام روغن خوشبويي كه بوي خوش آن تا بعد از احرام باقي ميماند به بدن ماليده شود; ولي اگر بوي خوش آن باقي نمي ماند مانعي ندارد، هر چند چربي آن باقي بماند.(مسأله 251)خوردن روغن در حال احرام اگر چيز خوشبويي در آن نباشد مانعي ندارد.(مسأله 252)اگر محرم عمدا به بدن خود روغني كه مخلوط
با چيز خوشبويي است بمالد، بنابر احتياط واجب بايد كفاره بدهد; هر چند از روي ناچاري و براي معالجه باشد; و كفاره آن ذبح يك گوسفند است . و اگر از روي ندانستن مسأله باشد بنابر احتياط يك مسكين اطعام كند. و اگر روغن ذاتا خوشبو باشد بنابر احتياط نيز كفاره را بدهد; ولي اگر روغن خوشبو نباشد در ماليدن آن كفاره ثابت نيست، هر چند خوب بلكه احوط است .
سرمه كشيدن
دهم از محرمات احرام"سرمه كشيدن" است .(مسأله 253)سرمه كشيدن به سرمه سياه كه معمولا براي زينت استعمال ميشود هر چند قصد زينت نكند، و همچنين به سرمه هايي كه در آنها چيزهاي خوشبو و معطر به كار رفته براي مرد و زن در حال احرام حرام است ; و بنابر احتياط واجب از هر سرمه اي كه زينت باشد اجتناب نمايند. ولي استعمال سرمه اي كه نه سياه و نه خوشبو و نه زينت باشد مانعي ندارد.(مسأله 254)اگر براي معالجه چشم ناچار باشند سرمه بكشند، جايز است از سرمه هايي كه در آنها چيزهاي خوشبو به كار نرفته استفاده نمايند.(مسأله 255)در سرمه كشيدن كفاره ثابت نيست ; هر چند احوط ذبح يك گوسفند است . ولي اگر در سرمه چيزهاي خوشبو به كار رفته باشد، كفاره آن بنابر احتياط واجب ذبح يك گوسفند است .
به دست كردن انگشتر به قصد زينت
يازدهم از محرمات احرام"به دست كردن انگشتر به قصد زينت" است .(مسأله 256)بر محرم حرام است به قصد زينت انگشتر به دست كند; ولي اگر به قصد عمل به استحباب باشد مانعي
ندارد; همچنين براي مقاصد عقلايي ديگر مانند استفاده از خواص نگين آن يا حفظ آن از گم شدن يا شمردن شوطهاي طواف با آن مانعي ندارد.(مسأله 257)در استعمال انگشتر به قصد زينت، كفاره ثابت نيست ; هر چند اولي و احوط ذبح يك گوسفند است .
زينت كردن و پوشيدن زيور
دوازدهم از محرمات احرام"زينت كردن و پوشيدن زيور" براي زن است .(مسأله 258)جايز نيست زن در حال احرام خود را زينت كند و يا زيورهايي را به قصد زينت بپوشد; بلكه بنابر احتياط واجب از آنچه زينت است اجتناب نمايد، هر چند به قصد زينت نباشد. ولي زيورهايي را كه پيش از احرام عادت به پوشيدن آنها داشته لازم نيست براي احرام بيرون آورد; لكن بايد آنها را بپوشاند و به هيچ مرد حتي به شوهر خود آنها را نشان ندهد.(مسأله 259)بر مرد و زن در حال احرام حرام است به قصد زينت حنا ببندند; بلكه اگر حنا بستن زينت باشد بنابر احتياط واجب بايد از آن اجتناب كنند، هر چند به قصد زينت نباشد. ولي اگر زينت نباشد و براي معالجه و درمان از آن استفاده كنند مانعي ندارد.(مسأله 260)حنا بستن پيش از احرام به هر قصد باشد مانعي ندارد; ولي اگر اثر و رنگ آن تا زمان احرام باقي ميماند خوب است آن را ترك كنند، بلكه احوط است .(مسأله 261)در زينت كردن و استعمال زيور آلات و حنا بستن كفاره ثابت نيست ; هر چند اولي و احوط ذبح يك گوسفند است .
نگاه كردن در آينه
سيزدهم از محرمات احرام"نگاه كردن در آينه" است .(مسأله 262)نگاه كردن مرد و زن در حال احرام در آينه براي زينت جايز نيست ; بلكه بنابر احتياط واجب براي غير زينت هم در آينه نگاه نكنند، مگر اينكه به هيچ وجه صدق زينت نكند.(مسأله 263)اگر عكس گرفتن از اشخاص يا منظره ها مستلزم نگاه در آينه باشد; بنابر احتياط از آن اجتناب نمايند.(مسأله 264)اگر در اطاقي كه شخص محرم سكونت دارد آينه باشد و ميداند كه گاهي چشم او بي اختيار به آينه ميافتد ظاهرا اشكال ندارد; ولي بنابر احتياط آينه را بردارد يا چيزي روي آينه بيندازد.(مسأله 265)نگاه كردن محرم به اجسام صاف و صيقل داده شده كه عكس انسان در آنها پيداست و همچنين نگاه كردن در آب مانعي ندارد; مگر اينكه براي زينت باشد.(مسأله 266)عينك زدن اگر زينت باشد در حال احرام حرام است ; و اگر زينت نباشد مانعي ندارد.(مسأله 267)در نگاه كردن در آينه كفاره ثابت نيست ; هر چند اولي و احوط ذبح يك گوسفند است . و مستحب است پس از نگاه كردن در آينه لبيك بگويد.
پوشيدن لباس دوخته
چهاردهم از محرمات احرام"پوشيدن لباس دوخته" بر مردان است .(مسأله 268)بر مرد محرم پوشيدن پيراهن و قبا و شلوار و زير شلواري و جامه هاي آستين دار كه معمولا دستها را در آستين آنها ميكنند، و جامه هاي دكمه دار كه معمولا دكمه هاي آنها را مياندازند حرام است ; بلكه بنابر احتياط واجب بايد از پوشيدن هر جامه دوخته شده اجتناب نمايد. همچنين از پوشيدن لباسهايي كه شبيه به دوخته است مانند