پيش از حج اعاده نمايد و حج او صحيح است ; و اگر نمي تواند عمره را اعاده نمايد چون وقت حج تنگ ميشود، بنابر احتياط واجب يك حج به قصد آنچه وظيفه اوست، مردد بين حج تمتع و حج افراد بجا آورد، و بعد يك عمره مفرده، و در سال بعد عمره و حج تمتع را اعاده نمايد.(مسأله 217)اگر محرم در حج پيش از وقوف به مشعر از روي علم و عمد با زن خود نزديكي كند كفاره آن بنابر احتياط يك شتر است مطلقا; و بايد حج را تمام كند و سال بعد نيز آن را اعاده نمايد، هر چند حج مستحبي باشد; و اگر حج را تمام نكند در احرام باقي ميماند. و زن هم اگر در احرام بوده و به عمل راضي شده حكمش همين است ; و بايد تا آخر حج از يكديگر جدا شوند; يعني تا آخر با يكديگر خلوت نكنند، بلكه شخص سومي با آنان باشد. و اگر زن راضي نبوده و مرد او را مجبور كرده است، حج زن صحيح است و مرد بايد كفاره زن را نيز بدهد.(مسأله 218)اگر محرم در حج بعد از وقوف به مشعر و پيش از انجام پنج شوط[1]از طواف نساء با زن خود از روي علم و عمد نزديكي كند، بنابر احتياط كفاره آن مطلقا يك شتر است ; ولي حج او صحيح است . و اگر زن هم در حال احرام و راضي بوده حكمش همين است ; و اگر مجبور شده كفاره او به عهده مرد است . و اگر پس از گذشتن پنج شوط از طواف نساء بوده حج آنان صحيح است و بنابر اقوي كفاره هم واجب نيست .(مسأله 219)اگر محرم در عمره مفرده پس از فراغت از
[1]"شوط" يعني : گشتن يك دور كامل به دور خانه كعبه .نام کتاب :احكام و مناسك حجنویسنده :منتظري، حسينعليجلد :1صفحه :97
««صفحهاول«صفحهقبلیجلد :1صفحهبعدی»صفحهآخر»»««اول«قبلیجلد :1بعدی»آخر»»
فرمت PDF
شناسنامهفهرست
سعي و پيش از تقصير از روي علم و عمد با زن خود نزديكي نمايد عمره او صحيح است ; ولي كفاره بر او واجب ميشود. و اگر پيش از سعي نزديكي كند عمره او باطل ميشود و بايد كفاره بدهد; و بنابر احتياط عمره را تمام كند و يك ماه در مكه بماند و بعد به يكي از ميقاتها برود و از آنجا براي عمره مفرده احرام ببندد و عمره را اعاده نمايد. و كفاره در عمره مفرده مانند كفاره در عمره تمتع است به تفصيلي كه گذشت .[1](مسأله 220)در مسائلي كه گذشت فرقي نيست بين اينكه نزديكي در جلوي زن باشد يا عقب، زن دائم باشد يا متعه، مني خارج شود يا نشود.(مسأله 221)اگر با زن ديگري غير از زن خود زنا كند يا اشتباها با او نزديكي كند، حكم آن مانند نزديكي با زن خود ميباشد; بلكه ظاهرا لواط با مرد هم همين حكم را دارد.(مسأله 222)در همه مسائلي كه گذشت كسي كه نزديكي كرده مرتكب گناه شده و بايد علاوه بر كفاره از عمل خود استغفار كند.(مسأله 223)اگر در احرام حج يا عمره با زن خود از روي غفلت و فراموشي يا ندانستن مسأله نزديكي كند، عمره و حج او صحيح است ; هر چند پيش از وقوف به مشعر و پيش از سعي باشد. و كفاره نيز واجب نيست .(مسأله 224)اگر در احرام حج يا عمره از روي علم و عمد با زن خود بدون دخول نزديكي كند بايد استغفار نمايد; و كفاره آن بنابر احتياط يك شتر است مطلقا، هر چند مني خارج نشود. ولي عمره و حج او صحيح است ; هر چند پيش از وقوف به مشعر و پيش از سعي باشد.
[1]به مسأله «216» مراجعه شود.نام کتاب :احكام و مناسك حجنویسنده :منتظري، حسينعليجلد :1صفحه :98
««صفحهاول«صفحهقبلیجلد :1صفحهبعدی»صفحهآخر»»««اول«قبلیجلد :1بعدی»آخر»»
فرمت PDF
شناسنامهفهرست
بوسيدن زن
سوم از محرمات احرام"بوسيدن زن" است .(مسأله 225)جايز نيست محرم زن خود را از روي شهوت ببوسد; بلكه بنابر احتياط مطلقا او را نبوسد. و چنانچه بوسيد پس اگر از روي شهوت باشد و مني خارج شود كفاره آن يك شتر است ; بلكه همچنين است بنابر احتياط واجب اگر مني خارج نشود. و اگر بدون شهوت بوسيد كفاره آن ذبح يك گوسفند است . و اگر زن اجنبي را ببوسد كفاره آن مثل كفاره بوسيدن زن خود ميباشد. و بنابر احتياط واجب اگر زن مرد را ببوسد همين حكم را دارد; ولي بوسيدن مادر و امثال او از محارم از روي عاطفه و شفقت مانعي ندارد.(مسأله 226)اگر محرم پس از اينكه تقصير كرد يا طواف نساء بجا آورد و زن بر او حلال شد زن خود را كه هنوز در حال احرام است ببوسد، بنابر احتياط بايد يك گوسفند بكشد.
لمس بدن زن و بازي با زن
چهارم از محرمات احرام"لمس بدن زن و بازي با زن" است .(مسأله 227)جايز است محرم بدن زن خود را بدون شهوت لمس كند يا او را براي سوار شدن يا پياده شدن مثلا در بغل بگيرد; ولي لمس بدن او يا بازي با او از روي شهوت جايز نيست . و كفاره لمس او با شهوت ذبح يك گوسفند است . و اگر لمس و بازي را ادامه دهد تا مني خارج شود كفاره آن مثل كفاره نزديكي كردن است . و بنابر احتياط واجب اگر زن بدن مرد را لمس كند، حكم آن همين است .
نگاه كردن به زن
پنجم از محرمات احرام"نگاه كردن به زن" است .(مسأله 228)جايز نيست محرم از روي شهوت حتي به زن خود نگاه كند; ولي بدون شهوت مانعي ندارد. و اگر با
شهوت نگاه كند و مني خارج شود كفاره آن يك شتر است . و اگر با شهوت نگاه كند ولي مني خارج نشود، يا بدون شهوت نگاه كند و تصادفا مني خارج شود كفاره ندارد.(مسأله 229)اگر محرم به زن اجنبي با شهوت يا بدون شهوت نگاه كند و مني خارج شود پس اگر دارا باشد كفاره آن يك شتر است ; و اگر متوسط باشد يك گاو، و اگر فقير باشد يك گوسفند است . و اگر مني خارج نشود كفاره ندارد; هر چند گناه كرده است . و بنابر احتياط واجب نگاه زن به مرد نيز همين حكم را دارد.(مسأله 230)اگر محرم از روي غفلت و فراموشي يا ندانستن مسأله زن خود را ببوسد يا لمس يا نگاه كند و يا با او بازي كند كفاره ندارد; هر چند از روي شهوت باشد و مني هم خارج گردد.
استمناء
ششم از محرمات احرام"استمناء" است .(مسأله 231)اگر محرم با آلت خود بازي كند تا مني از او خارج شود، حكم او مانند كسي است كه در حال احرام عمره يا حج نزديكي كرده باشد به تفصيلي كه گذشت .[1]همچنين است بنابر احتياط واجب اگر به نحوي ديگر غير از بازي با زن خود، كاري كند كه مني از او خارج شود; مخصوصا اگر با قصد خروج مني باشد. ولي اگر با زن خود از روي شهوت بازي كند يا او را لمس نمايد يا ببوسد و مني خارج شود، هر چند كفاره واجب است چنانكه گذشت، ولي بطلان عمره يا حج او معلوم نيست ; بلكه اقوي عدم بطلان است .
عقد ازدواج و گواه شدن بر عقد ازدواج
هفتم از محرمات احرام"عقد ازدواج" و نيز "گواه شدن بر عقد " است .(مسأله 232)محرم جايز نيست در حال احرام براي خود
[1]به مسأله «216» مراجعه شود.نام کتاب :احكام و مناسك حجنویسنده :منتظري، حسينعليجلد :1صفحه :100
««صفحهاول«صفحهقبلیجلد :1صفحهبعدی»صفحهآخر»»««اول«قبلیجلد :1بعدی»آخر»»
فرمت PDF
شناسنامهفهرست
زن بگيرد يا زني را براي ديگري عقد نمايد; چه عقد دائم باشد يا متعه، و شخص ديگر در حال احرام باشد يا نباشد. و اگر زني را براي خود يا ديگري عقد كند، عقد باطل است ; هر چند جاهل به مسأله باشد.(مسأله 233)اگر با علم به مسأله در حال احرام زني را براي خود عقد كند، آن زن براي او هميشه حرام ميشود. ولي اگر جاهل به مسأله بوده پس از تمام شدن احرام ميتواند آن زن را بگيرد; هر چند خوب است او را نگيرد،بخصوص اگر با او نزديكي كرده باشد.(مسأله 234)اگر محرم در حال احرام يا پيش از آن كسي را وكيل كرده كه برايش زن بگيرد و او در حال احرام موكل براي او زن گرفت، صحت آن عقد محل اشكال است ; بلكه باطل بودن آن خالي از قوت نيست . ولي اگر در حال احرام كسي را وكيل كند كه بعد از تمام شدن احرام براي او زن بگيرد مانعي ندارد.(مسأله 235)محرم جايز نيست به عنوان شاهد و گواه در مجلس عقد ازدواج حاضر شود; هر چند آن عقد براي غير محرم باشد.(مسأله 236)بنابر احتياط محرم در حال احرام بر واقع شدن عقد ازدواج شهادت ندهد; هر چند پيش از احرام در مجلس عقد حاضر بوده باشد. همچنين بنابر احتياط در حال احرام خواستگاري نكند.(مسأله 237)بنابر احتياط واجب زني را كه در حال احرام است براي كسي عقد نكنند; هر چند آن كس در حال احرام نباشد. و اگر عقد كردند آن مرد با او نزديكي نكند، بلكه احتياطا او را طلاق دهد; و اگر به مسأله عالم بوده هيچ وقت او را نگيرد.(مسأله 238)اگر كسي زني را براي مردي كه در حال احرام
است عقد كند و آن مرد دخول كند، پس اگر زن و عقد كننده ميدانسته اند كه مرد محرم است و هر سه عالم به مسأله بوده اند بر هر يك از سه نفر كفاره يك شتر واجب است ; و اگر دخول نكند بر هيچ كدام كفاره نيست . و در اين حكم فرق نيست بين اينكه زن و عقد كننده در حال احرام باشند يا نباشند. و اگر بعضي از آنان مسأله را ميدانسته بر خصوص او كفاره واجب است .
استعمال بوي خوش
هشتم از محرمات احرام"استعمال بوي خوش" است .(مسأله 239)استعمال چيزهاي خوشبو - مانند مشك، زعفران، عنبر، عود، ورس و كافور - به خوردن يا بوييدن يا ماليدن به بدن يا لباس بر مرد و زن در حال احرام حرام است ; همچنين است پوشيدن لباسي كه از سابق اثري از بوي خوش در آن مانده باشد. و احتياط واجب، بلكه اقوي تعميم حكم است نسبت به تمام اشيائي كه معمولا به منظور استفاده از بوي خوش آنها، تهيه و استعمال ميشوند; مانند: گلاب و انواع عطرها و ادكلنها، همچنين صابونهاي عطري و شامپوهاي خوشبو و معطر.(مسأله 240)بنابر احتياط واجب محرم بايد از گلها و سبزيهايي كه بوي خوش دارند مخصوصا از ريحان و از گلهايي كه از آنها گلاب و عطريات تهيه ميشود اجتناب كند; بلكه بنابر احتياط از ادويه خوشبو مانند دارچين و هل و زنجبيل و ريشه جوز نيز اجتناب نمايد. ولي از سبزيهاي صحرايي خودروي كه بوي خوش دارند مانند بومادران و درمنه و خزامي كه معمول نيست در عطريات از آنها استفاده شود اجتناب لازم نيست .(مسأله 241)خوردن ميوه هاي خوشبو; - مانند سيب، به،
گلابي، پرتقال و ترنج - در حال احرام مانعي ندارد; ولي بنابر احتياط واجب بايد از بوييدن آنها حتي در حال خوردن اجتناب نمايد.(مسأله 242)بر محرم واجب است بيني خود را از بوي خوش بگيرد. و حرام است بيني خود را از بوي بد بگيرد; ولي تند رفتن براي نجات از بوي بد مانعي ندارد.(مسأله 243)اگر محرم به پوشيدن لباس معطر يا غذا يا دوايي كه در آن چيزهاي خوشبو مصرف شده ناچار شود، استعمال آن مانعي ندارد; ولي بايد بيني خود را از بوي خوش آنها بگيرد و احتياطا كفاره بدهد.(مسأله 244)خريد و فروش عطريات و چيزهاي خوشبو در حال احرام مانعي ندارد; ولي نبايد آنها را استعمال كند و يا براي امتحان بو بكشد.(مسأله 245)اگر تصادفا يا عمدا لباس محرم به زعفران يا چيزهاي خوشبوي ديگر آلوده شود، بايد لباس را فورا عوض كند يا بوي خوش را از آن هر چند به شستن برطرف نمايد. ولي اگر خلوق[1]كعبه معظمه كه در آن زعفران و چيزهاي ديگر به كار ميرفته به لباس بمالد اجتناب از آن لازم نيست ; لكن چون معمولا در اين زمانها كعبه را با چيزهاي ديگر خوشبو ميكنند، محرم بنابر احتياط واجب بايد از آنها اجتناب نمايد و بيني خود را از بوي آنها بگيرد.(مسأله 246)اگر محرم چيزهاي خوشبو را عمدا بخورد بايد كفاره بدهد; و كفاره آن ذبح يك گوسفند است . همچنين است بنابر احتياط واجب اگر آنها را در حال ناچاري بخورد و يا عمدا بو بكشد يا به لباس و بدن خود بمالد; ولي اگر از روي
[1]"خلوق" عطر خاصي بوده كه بيشترين اجزائش از زعفران تشكيل شده و در گذشته با آن كعبه را معطر و خوشبو مينموده اند.نام کتاب :احكام و مناسك حجنویسنده :منتظري، حسينعليجلد :1صفحه :103
««صفحهاول«صفحهقبلیجلد :1صفحهبعدی»صفحهآخر»»««اول«قبلیجلد :1بعدی»آخر»»
فرمت PDF
شناسنامهفهرست
غفلت و فراموشي يا ندانستن مسأله استعمال كرده كفاره ندارد; ولي خوب است استغفار كند، و بنابر احتياط چيزي هم صدقه بدهد يا مسكيني را اطعام نمايد.(مسأله 247)اگر استعمال بوي خوش را در يك جلسه ادامه دهد بنابر اقوي يك كفاره كافي است ; ولي اگر در چند نوبت با فاصله استعمال كند، احوط تعدد كفاره است . و اگر پس از استعمال كفاره دهد و دوباره استعمال كند واجب است دوباره كفاره بدهد.(مسأله 248)محرم اگر در احرام حج پيش از تمام كردن سعي فوت كند نبايد او را با آب كافور غسل دهند، و بايد به جاي آن با آب خالص غسلش دهند; همچنين نبايد او را با كافور حنوط كنند. همچنين است حكم محرم به احرام عمره اگر پيش از تقصير فوت كند.
روغن مالي بدن
نهم از محرمات احرام"روغن مالي بدن" است .(مسأله 249)محرم نبايد در حال احرام بدن خود را روغن مالي كند; هر چند روغن خوشبو نباشد. ولي اگر براي معالجه ضرورت داشته باشد مانعي ندارد; مانند پمادهايي كه روي زخمها ماليده ميشوند.(مسأله 250)جايز نيست پيش از احرام روغن خوشبويي كه بوي خوش آن تا بعد از احرام باقي ميماند به بدن ماليده شود; ولي اگر بوي خوش آن باقي نمي ماند مانعي ندارد، هر چند چربي آن باقي بماند.(مسأله 251)خوردن روغن در حال احرام اگر چيز خوشبويي در آن نباشد مانعي ندارد.(مسأله 252)اگر محرم عمدا به بدن خود روغني كه مخلوط