کتاب آیینه پژوهش

معرفى هاى گزارشى


كليّات

مأخذشناسى حضرت عبدالعظيم حسنى(ع) و شهر رى
ابوالفضل حافظيان, سيد محمدحسين حكيم, چاپ اول, قم, مؤسسه فرهنگى دارالحديث, 1382, 408ص, وزيرى
در تحقيق حاضر حدود 900 عنوان كتاب, مقاله, سند, نسخه هاى خطى و مانند آن كه مربوط به حضرت عبدالعظيم و شهر رى است, معرفى شده است. اين كتاب داراى مقدمه و دوازده فصل است و در خاتمه, سه فهرست الفبايى درج گرديده و در هريك به شماره مسلسل عناوين ارجاع شده است. فهرست ها عبارتند از: عناوين كتب, مقالت و… 2. مؤلفان و آثارشان; 3. كمك مؤلفان, همراه با نوع كارشان.چكيده مقالات همايش يكصدمين سالگرد نهضت مشروطيت ايران و نقش اجتهاد شيعه در آن
گروه تاريخ و انديشه معاصر, چاپ اول, قم, مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى(ره), 1382, 176ص, رقعى
در مهرماه سال 1382 همايشى با عنوان يكصدمين سالگرد نهضت مشروطيت ايران و نقش اجتهاد شيعه در آن در تهران برگزار شد. در مجموعه حاصر چكيده هفتاد و شش مقاله ـ مربوط به اين همايش ـ درج شده كه عناوين آنها بدين قرار است: نقش انگليس در مشروطه; آسيب شناسى نهضت مشروطه; ارزيابى جريان هاى مؤثر در عصر مشروطيت; دردها و دغدغه هاى شيخ فضل الله نورى; از مطلق مشروطه تا مشروطه مطلق; آسيب شناسى روحانيان در عصر مشروطيت; آسيب شناسى عملكرد سياسى ـ اجتماعى علما در عصر مشروطه; نقش اماكن و محافل مذهبى در آگاهى و خيزش مردم در نهضت مشروطه; توسعه مشاركت زنان در عرصه سياسى و اجتماعى در انقلاب مشروطه; جريان شناسى غربزدگى از مشروطيت تا انقلاب اسلامى; زمينه هاى شكل گيرى روشنفكرى در ايران; عالمان دينى و ستيز با استعمار; تبيين مفهومى ـ تاريخى عدالت خانه و بررسى علل تغيير آن به مشروطه; غرب شناسى علماى نجف در عصر مشروطه; سلطنت قاجار و نظام مشروطه; مدرنيته در ايران; تحليلى كوتاه از نهضت مشروطيت و جايگاه و نقش علما و روحانيون در آن; مدارس خارجى و تأثيران آن در ايران; درآمدى بر زيرساخت مطبوعات انقلاب مشروطه, چگونگى شكل گيرى, ويژگى ها و كاركردها; بررسى ديدگاه هاى سياسى آخوند خراسانى و سيد لارى; تأثير و نقش مشيرالدوله در نهضت مشروطيت; بررسى پنج نظريه درباره اختلاف سياسى فقيهان در مشروطه; علماى عصر مشروطه و سلطنت قاجار (تعامل ها و تقابل ها); مقايسه جريان روشنفكرى در عصر روشنگرى با جريان روشنفكرى در عصر مشروطه; مقايسه جريان نهضت اصلاح دينى در غرب و احياى دين در عصر مشروطه; بررسى عوامل تأثيرگذار اجتماعى ـ سياسى در تحقق انقلاب مشروطه; مفهوم آزادى در نهضت مشروطه; انديشه سياسى شيخ فضل الله نورى و ميرزاى نائينى; جايگاه روحانيت در عصر مشروطه; ريشه هاى ناسيوناليسم ايرانى در عصر مشروطه; شريعت و قضاوت تاريخ; ضعف سياست داخلى دربار قاجار و تأثير آن در شكل گيرى نهضت مشروطه; آيةاللّه حمدكاظم يزدى و مشروطه; حركت در سايه (نقش فرق ضاله در انقلاب مشروطه); جستجو در مه (عدالت خانه, مشروطه و مشروطه مشروعه); تأثير شرق شناسى و تاريخ نگارى معاصر; ظهور رضاخان, پيامد انحراف در انقلاب مشروطه; بررسى تطبيقى نهضت مشروطيت و انقلاب اسلامى ايران… نهضت مشروطيت و علل انحراف آن; بررسى مبانى و مميزات نظام مشروطه در رساله سياسى ميرزاى نائينى; شيخ فضل الله نورى و مشروطيت; دغدغه هاى شيخ فضل الله نورى; تجددگرايان افراطى و علما در انقلاب مشروطه; نقش اجتماعى روحانيت; فضاى فكرى دوران مشروطه; گذرى بر نقش فراماسونرى در جنبش مشروطيت; نقش علماى آذربايجان در نهضت مشروطيت; مرورى بر حيات سياسى ـ اجتماعى مرحوم نائينى و آخوند خراسانى; موضع گيرى هاى فقها نسبت به نهضت مشروطه; نقش روشنفكران در مشروطه; علماى فارس در نهضت مشروطيت; نقش فراماسونرى در انحراف نهضت مشروطيت; دغدغه تكرار مشروطيت در انقلاب اسلامى; تحقيق و بررسى پيرامون سكولاريسم; بررسى تطبيقى نهضت مشروطيت و انقلاب اسلامى ايران و بيست چكيده مقاله ديگر. فلسفه و كلامدين پژوهى معاصر: درنگ و درايتى در گفتمان هاى سه گانه متجمد, متجدد و مجدد
على اكبر رشاد, چاپ اول, تهران, مؤسسه فرهنگى دانش و انديشه معاصر, 1382, 240ص, وزيرى
اين مجموعه شامل نه مقاله است با موضوع دين و رابطه آن با تجدد. عناوين مقالات بدين قرار است: انسداد اجتهاد; بايسته هاى كنونى دين پژوهى; آسيب شناسى گفتمان متجدد (دين پژوهى غرب گرا); گفتمان مجدد; دست آوردها, آسيب ها و چالش ها; نقد و نوآورى (بايدها و نبايد, خطرها و خطاها); احياى دين و اصلاح دين دارى; فلسفه دين; پيامدهاى فلسفى كلامى نظريه تكثرگرايى دينى و ديباچه اى بر منطق فهم دين.سكولاريزم در جهان عرب
حميدرضا شريعتمدارى, چاپ اول, قم, مركز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب, 1382, 200ص, رقعى
در اين نوشتار, نحوه شكل گيرى انديشه سكولاريزم در جهان عرب, از نيمه دوم قرن نوزدهم تاكنون بررسى مى گردد. نويسنده در ابتدا تحليلى معناشناختى و فلسفى از علمانيت به دست مى دهد. آن گاه اطلاعاتى مختصر از تاريخ سكولاريزم در موطن اصلى آن يعنى مغرب زمين درج گرديده است. نگاهى به فرآيند نوانديشى دينى از طنطاوى و خيرالدين پاشا تا شاگردان عبده از مباحث ديگر كتاب است. بررسى اين جنبش و چهره هاى آن به دليل نقشى است كه اينان در شكستن فضاهاى بسته گذشته, نقد رفتارهاى سياسى حاكم به نام دين و برداشت هاى سنتى و ايستا از اسلام و آشكار نمودن معضلاتى چون چگونگى جمع كردن ميان عقل و وحى, علم و دين, سياست و ديانت و در يك كلام, اسلام و زمانه ايفا كرده اند. در ادامه, انديشه پيشگامان علمانيت به ويژه فرح آنطون و شبلى شميل بحث و بررسى شده است. در پايان كتاب نيز براى آشنايى با ديدگاه هاى كنونى موافقان و مخالفان سكولاريزم در جهان عرب, يازده كتاب كه جملگى آنها در مقطع زمانى 1990 تا 2000 انتشار يافته اند, بازخوانى گرديده است.پل تيليش
جى هى وود توماس; مترجم: فروزان راسخى, چاپ اول, تهران, نشر نگاه معاصر, 1382, 112ص, رقعى
كتاب ترجمه اى است درباره زندگى, تفكر و آراى پل تيليش, متفكر سياسى و عالم الهيات كه عمدتاً به حوزه الهيات مربوط مى شود. تيليش دو ملاك صورى براى هر الهياتى قائل است. اولى اين است كه فقط آن گزاره هايى الهياتى اند كه تا آن جا به متعلقشان مى پردازند كه مى توانند مربوط به دلبستگى فرجامين ما شوند. دومين ملاك صورى هر الهياتى اين است كه تنها آن بياناتى الهياتى اند كه تا آن جا به متعلقشان مى پردازند كه با مسئله بودن يا نبودن ما سر و كار دارد. معيار الهيات را چنين بيان داشته است: وجود جديد در عيسى, به عنوان مسيح, به عنوان وجود دلبستگى فركامين ما. بنابراين آشكار است كه تيليش نمى خواهد با الهيات طبيعى آغاز كند. در واقع او مى خواهد به جاى تمايز سنتى ميان الهيات طبيعى و وحيانى, عنصر فلسفى موجود در الهيات طبيعى را در ساختار خود نظام ادغام كند, و از آن به عنوان ماده اى استفاده كند كه مسائل از دل آن پديد مى آيند….نامه به يك كشيش
سيمون وى; مترجم: فروزان راسخى, چاپ اول, مصطفى ملكيان, تهران, نشر نگاه معاصر, 1382, 208ص, رقعى
اين كتاب ترجمه اى است از كتاب نامه اى به يك كشيش, نوشته سيمون وى (1919ـ 1943). در اين اثر سيمون وى, به عنوان متفكرى سخن مى گويد كه از سويى نخست دلبسته و پايبند دين مسيح است و همواره رويكرد مسيحى را به عنوان تنها رويكرد معقول پذيرفته است و از سوى ديگر, از تفسير كليساى كاتوليك رومى از اين دين و آن چه اين كليسا, در طول تاريخ, به نام دين كرده است به شدت ناخشنود و بيزار است… [وى] نامه اى خطاب به يك كشيش كاتوليك دومينيكى فرانسوى, ساكن نيويورك مى نويسد و در آن بعضى از افكارى را كه در ذهن و ضمير او خليده و خانه كرده اند و ميان او و كليسا سد شده اند برمى شمارد و يادآور مى شود كه آن افكار در نظر او, درجات متفاوتى از احتمال يا قطعيت را دارند و به يك اندازه محتمل يا قطعى نيستند و در عين حال, از مخاطب نامه مى خواهد كه قطعاً و صريحاً معلوم كند كه هريك از اين افكار با عضويت در كليسا واقعاً سازگار است يا نه….از انديشه تا شهود
على شيروانى, چاپ اول, قم, مؤسسه انتشارات دارالعلم, 1382, 264ص, رقعى
اين مجموعه مشتمل بر ده مقاله است با اين عناوين: پارادكس ها, تفكر نقدى يا روش نقد انديشه, نيم نگاهى تطبيقى و انتقادى به معرفت شناسى كانت, معرفت به واقع از نگاه حكمت متعاليه, تجلى حكمت متعاليه در فلسفه برگسن, علم النفس از نگاه ارسطو و ابن سينا, اتحاد عقل و عاقل و معقول, تشكيك در منطق و فلسفه, ساختار كلى اخلاق اسلامى, ضرورت پيروى از شريعت در سلوك عرفانى از نگاه ابن عربى. نويسنده درباره مقالات ياد شده خاطرنشان مى كند: سير تكامل آدمى از انديشه آغاز مى شود و به شهود مى انجامد. تأملات انسان مدرن درباره انديشه, او را با پارادكس هايى مواجه ساخته كه موجب دل مشغولى پاره اى از متفكران بزرگ و ارائه شمارى از نظريات براى پرده برداشتن از راز و رمز آن گشته است. روشن است كه در اين باره بايد با استفاده از تفكر نقدى و روش نقد انديشه به ارزيابى اين ديدگاه ها پرداخت. در واقع مبدأ عزيمت انسان مدرن به تأمل درباره نفس انديشه, آثار كانت, فيلسوف بزرگ مغرب زمين بود. با نيم نگاهى تطبيقى و انتقادى به معرفت شناسى كانت مى توان, نكات مثبت و منفى ديدگاه او را به اجمال دريافت. البته مسئله شناخت واقع و حدود و ثغور آن از ديد انديشمندان مشرق زمين پوشيده نمانده است. با تأمل در معرفت به واقع از نگاه حكمت متعاليه, به خوبى دانسته مى شود كه پاره اى از حكيمان مسلمان از منظرى ديگر توانسته اند پرده از محدوديت هاى معرفت بشرى برگيرند. هرچند مكاتب فلسفى غرب و شرق تفاوت هايى بنيادينى با يك ديگر دارند; اما شگفت آن كه اين دو جريان فلسفى در پاره اى از مراحل تاريخى, تقارب بسيارى مى يابند و اين حقيقت در تجلى حكمت متعاليه در فلسفه برگسن به خوبى تبيين شده است. اين امر شايد بدان سبب باشد كه جريان فلسفى غرب و شرق هر دو از فيلسوفان يونان, و در رأس آنان ارسطو, سرچشمه گرفته و به سير تكاملى خود ادامه داده است. اين نكته را با تدبر در علم النفس از نگاه ارسطو و ابن سينا مى توان دريافت. با نگاهى گذرا به مباحثى همچون اتحاد عقل و عاقل و معقول, تشكيك در منطق و فلسفه, معلوم مى گردد كه جريان فلسفه همچنان رو به تكامل است و حكيمان مسلمان همواره به نكته سنجى و بازخوانى انديشه هاى فلسفى پرداخته اند. تأملات آدمى به حوزه هستى شناسى اختصاص نداشته, اخلاق را نيز دربر گرفته است. ساختار كلى اخلاق اسلامى انعكاس پرتوى از اين تأملات در حوزه اخلاق است. در اين ميان بلندهمتانى نيز بوده اند كه دانش را با بينش توأم ساخته به سير و سلوك عملى پرداختند و به تجربه هاى نابى دست يافتند. البته برخلاف آن چه برخى گمان برده اند, عارفان مسلمان همواره بر ضرورت پيروى از شريعت در سلوك عرفانى تأكيد داشته اند و هرگز بر خود يا ديگران تخطى از احكام دين را روا نمى شمردند.روش شناسى دعوت در قرآن كريم
محمدحسين فضل الله; مترجم: سهراب مروتى, عبدالجبار زرگوش نسب, چاپ اول, ايلام, گويش, 1382, 128ص, رقعى
نوشتار حاضر, ترجمه اى است آزاد از كتاب اسلوب الدعوه فى الاسلام نوشته محمدحسين فضل الله. مؤلف در اين كتاب كوشيده است روش هاى دعوت را از خلال آيات و سوره هاى قرآن كريم معرفى كند. به زعم وى: روش هاى دعوت در قرآن كريم بر دو اصل تسامح و عدالت استوار است و اين دو اصل به اصل ديگرى كه متكى هستند و آن عبارت است از اين كه چون انسان داراى جنبه هاى ضعيف و پست است و خطاهايى مرتكب مى شود, براى برگشت از اين ضعف ها و خطاها نياز به نيروى مقتدر و ملايمى دارد كه بدون لطمه زدن به كرامت و عزتش او را يارى دهد. تسامح همان نيروى مسالمت آميز و صلح طلبى است كه ياور انسان است, اما هنگامى كه اين ضعف طغيان كند و موجب پديد آمدن هرج و مرج در جامعه گردد, اين عدالت است كه طغيان گرى را فرو مى كاهد و از نابودى انسان جلوگيرى مى نمايد… زمينه عمل اسلامى در يك افق تنگ, محدود و محصور نمى باشد بلكه مطابق با شرايط و فضاهاى مختلف, گوناگون مى باشد. گاهى اوقات وضعيت و شرايط موجود فقط اقتضاى اقدام فرهنگى و در پاره اى از اوقات ديگر اقتضاى اقدامات اجتماعى مطابق اهداف اسلام دارد و در زمان هاى ديگر اين شرايط نيازمند به انجام كارهاى سياسى است كه هدفش فرصت دادن براى زندگى مى باشد كه در چارچوب حكومت اسلامى, سالم زيست نموده و در فضاى اسلامى پاك و زلال تنفس نمايد. طبيعى است كه وظيفه دعوت كنندگان در برابر اين قضاها كه طبيعت زمان, مكان و افراد آن را مشخص و معين مى كند شرايط را ملاحظه كرده و با به كارگيرى حكمت در هر زمينه اقدام مى كند.الحقائق من الصواعق
محقق: عبدالله محمدى, محمدحسين رحيميان, چاپ اول, قم, دليل ما, 1382, 336ص, وزيرى
اين كتاب كه به زبان عربى نوشته شده حاوى مطالبى است در فضايل امامان شيعه و شرحى از احوال و زندگى آنان. پاره اى از موضوعات كتاب بدين قرار است: فضايل على(ع) در احاديث و در كلام صحابه; فضايل, خلافت و شهادت امام حسن(ع); فضايل اهل بيت در قرآن; فضايل امام حسين(ع) و شهادت آن حضرت; فضايل امامان ديگر شيعه در انتهاى كتاب فهرست هاى گوناگون, اعم از فهرست آيات, احاديث, اعلام و اشعار و موضوعات تدوين شده است.درآمدى بر كلام جديد
چاپ اول, قم, كتاب طه, معارف, 1382, 400ص, وزيرى
بخش اول كتاب كه در چهار فصل تنظيم گرديده به مباحث معرفت شناسى دينى اختصاص دارد. در اين فصل ها عقلانيت معارف دينى و قداست آنها, معنادارى گزاره هاى دينى و ناطق بودن شريعت استدلال شده, همچنين معرفت شناسى ايمان ارزيابى گرديده است. در بخش دوم به رابطه انسان با خدا, مسئله تكليف, انواع دين دارى, صفات و ذات خداوند و مسئله شرور اشاره شده و به پاره اى شبهات پاسخ داده مى شود. بخش سوم به موضوع پيامبرى و دين و مسائل مرتبط با دين اختصاص يافته است. بخش چهارم شامل مسائل امامت, ولايت و انواع آن است. در اين بخش به ديدگاه هاى مطرح در زمينه امامت و قرائت هاى جديد به ظاهر شيعى و باطناً همسو با نگرش هاى اهل سنت به مسئله امامت و رهبرى مورد بررسى قرار گرفته اند و در پايان به هشت مورد از شبهات ولايت مطلقه فقيه پاسخ داده شده است.البراهين القاطعه فى شرح تجريد العقائد الساطعه
محمدجعفر بن سيف الدين استرآبادى, چاپ اول, قم,بوستان كتاب قم, 1382, 568ص, وزيرى
كتاب حاضر شرحى است به زبان عربى بر تجريد العقايد الساطعه كه خود شرحى ديگر است بر تجريد العقايد اثر خواجه نصير طوسى. مقدمه كتاب درباره زندگى و احوال خواجه نصير و متن تجريد العقايد است. نيز بخش دوم مقدمه به زندگى محمدجعفر استرابادى (شريعتمدار) و برخى آرا و نوشته هاى او اختصاص يافته است. مقدمه كتاب اصلى درباره علم كلام است (شامل تعريف علم كلام, موضوع علم كلام, فايده علم كلام و نظاير آن). متن كتاب در دو مقصد نگاشته شده كه عبارتند از: 1. امور عامه (وجود و عدم, ماهيت و لواحق آن, و علت و معلول); 2. جوهر و عرض (جواهر, اجسام, جواهر مجرده و اعراض).الملخص فى اصول الدين
على بن الحسين علم الهدى; محقق: محمدرضا انصارى قمى, چاپ اول, تهران, مركز نشر دانشگاهى, 1382, 496ص, وزيرى
كتاب حاوى مباحث كلامى در اصول دين است كه در آغاز درباره تمايل متكلمان اماميه به آراى معتزله سخن مى رود; سپس درباره چگونگى تصحيح و تدوين كتاب مطالبى درج مى گردد; آن گاه متن اصلى كتاب كه به زبان عربى است با مباحثى از اين قبيل فراهم مى آيد: در دلالت بر اثبات محدث; درباره صفات خداوند; در نفى رؤيت خداوند و ادراك از آن; عدل خداوند; اراده خداوند; در كلام, احوال و احكام خداوند و درباره مخلوق. در اين كتاب … نويسنده به تفصيل به بحث هاى كلامى متعلق به توحيد و عدل پرداخته و انديشه ها و نظريات تمامى متكلمين معاصر و متقدم بر خود را نظير: قاضى عبدالجبار, ابوعلى و ابوهاشم جبائى, ضرار بن عمر… و جز اين ها را مطرح نموده است.سيماى مؤمن در قرآن و حديث
ابوالفضل بهشتى, چاپ اول, قم, بوستان كتاب قم, 1382, 264ص, وزيرى
نويسنده در اين نوشتار از حقيقت ايمان و رابطه آن با اسلام سخن گفته, راه كسب ايمان و آثار و فوايد آن را بيان مى كند. مطالب كتاب با تكيه بر آيات قرآن و احاديث, به طبع رسيده است. عناوين مطالب كتاب عبارتند از: مفهوم و تعريف ايمان; آثار و فوايد ايمان; راه كسب ايمان; اوصاف و نشانه هاى اهل ايمان; پاداش اهل ايمان در دنيا و آخرت.كتاب البحث عن ادلة التكفير والتفسيق
ابوالقاسم البُستى; تحقيق و مقدمه: ويلفرد مادلونگ و زابينه اشميتكه, تهران, مركز نشر دانشگاهى, 1382, چهارده « 156« پانزده ص
مذاهب و اديان مختلف از ديرباز در رد و تكفير و طرد مخالف انديشان آراى گوناگون بيان داشته اند. در دين اسلام كسى كه به وحدانيت خدا معتقد نباشد و به اصول دين عمل نكند كافر شمرده مى شود و در اين زمينه اصول و قواعدى وضع و تدوين شده است كه در كتب تخصصى مورد بحث قرار گرفته است و يكى از معروف ترينشان كتاب ابوالقاسم بستى, از شاگردان قاضى عبدالجبار (درگذشته به سال 415هـ.ق), است كه به كوشش دو تن از خاورشناسان پر كار و براساس دو نسخه خطى اصلاح و چاپ شده است. مقدمه كتاب در احوال و آثار بستى به انگليسى بوده كه به قلم رضا پورجوادى به فارسى درآمده است.حيدرنامه
سيد على كاشفى خوانسارى, تهران, انتشارات موعود, 1381, 287ص
(حيدرنامه)ها منظومه هاى حماسى در منقبت و شرح دلاورى ها و رادمردى هاى حضرت على(ع) به زبان فارسى است كه سرودن آنها مخصوصاً در دوره صفويان رونق گرفت و مؤلف گزيده اى از آنها را كه از قرن دهم هجرى تاكنون سروده شده است, در اين كتاب گرد آورده است. در اين مجموعه نمونه هاى آثار سيزده شاعر مثل واقف, سروش اصفهانى, باذل مشهدى, راجى كرمانى, خاموش يزدى, آزاد كشميري… ارائه شده است. فقه و حقوقآزادى در فقه و حدود آن
محمدحسن قدردان قراملكى, چاپ اول, قم, بوستان كتاب قم, 1382, 236ص, رقعى
نگارنده در اين كتاب مقوله آزادى را در عرصه هاى فردى, اجتماعى و سياسى با اتكا به مبانى فقهى و مقايسه آن با فلسفه سياسى و حقوق بررسى و تشريح مى كند. به زعم نگارنده اين پژوهش درصدد است نشان دهد كه اسلام و مبانى فقهى آن (كتاب, سنت و عقل), نه تنها تعارضى با آزادى هاى فردى, مدنى و سياسى ندارد, بلكه قرن ها پيش از غربيان خود منادى و نظريه پرداز آزادى انسان بوده است… در اين تحقيق با استخراج مبانى فقهى آزادى, سستى ادعاى ناسازگارى دين با آزادى روشن مى شود. عناوين فصل هاى كتاب عبارت اند از: كليات, آزادى هاى فردى, آزادى هاى مدنى, سياسى و آزادى اقليت ها.فلسفه حقوق اسلامى
محمد خالد مسعود; مترجم: محمدرضا ظفرى, فخرالدين اصغرى آقمشهدى, چاپ اول, قم, بوستان كتاب قم, 1382, 408ص, وزيرى
در اين كتاب نويسنده ضمن بحث و ذكر پيشينه اى از آراى صاحب نظران اصول فقه, درباره ماندگارى و دگرگونى حقوق اسلامى, نيز در باب تغييرات اجتماعى و نظريه حقوق اسلامى گفت وگو مى كند و در اين ميان مى كوشد تا مسئله را مطابق ديدگاه فقيهان اهل سنت به ويژه براساس نظريه شاطبى پاسخ گويد. وى در پايان چنين نتيجه مى گيرد كه… شاطبى با تحليل مصلحت به عنوان هدف حقوق اسلامى, تلاش كرده است اعمال اصول فقه را از برخى عوامل جبرگرايى و انعطاف ناپذيرى كه ناشى از ملاحظات كلاس و روش شناسانه بود, رها سازد. در حقيقت, مفهوم و مصلحت نزد شاطبى تصحيحى بر بسيارى از بدفهمى هاى سنتى جديد از اين مفهوم است… سرانجام مى توان نتيجه گرفت كه در تاريخ اصول فقه, فلسفه حقوق شاطبى نشانه اى از گرايش به اثبات گرايى حقوقى را داراست. دركى صحيح از محدوديت هاى آن كه ناشى از ماهيت تاريخى ويژه حقوق اسلام در اين دوره است, و فهم ابهامات ناشى از اين محدوديت ها احتمالاً به ما كمك مى كند كه جهت انطباق حقوق اسلامى با تغييرات اجتماعى, استدلال هاى شاطبى را بازسازى كنيم. چنين بازسازى اى احتمالاً داراى كليدى براى انطباق سودمند حقوق اسلام با شرايط نو است. (گفتنى است ابواسحاق شاطبى, متوفاى 790هـ.ق از عالمانى است كه در باب حقوق اسلامى به ويژه مقوله مصلحت, مباحثى را مطرح ساخته است).نقش اسلام در توسعه حقوق بين الملل
عبدالحكيم سليمى, چاپ اول, قم, مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى(ره), 1382,440ص, وزيرى
نويسنده در اين كتاب پس از بررسى تاريخى در زمينه حقوق بين الملل, مراحل تاريخى و روابط بين الملل از عصر رسالت تاكنون نيز عصر حاضر را تشريح مى نمايد. ماهيت حقوق بين الملل اسلامى و سير تكوين و تدوين آن از ديگر مباحث اين بخش است. در بخش ديگر كتاب ضمن تبيين مبانى حقوق بين الملل اسلامى و ديدگاه هاى موجود در زمينه مبانى حقوق, اصول روابط بين الملل به تفكيك بررسى و تحليل شده است. بخش پايانى كتاب به بررسى برخى از موضوعات حقوق بين الملل, از ديدگاه اسلام مانند شناسايى, مسئوليت بين المللى دولت, حقوق بشر, حقوق اقليت ها, حقوق ديپلماتيك, تجارت و مبادلات اقتصادى اختصاص دارد. قرآن و حديثژرفايى قرآن و شيوه هاى برداشت از آن
احمد عابدينى, چاپ اول, اصفهان, مبارك, 1382, 256ص, رقعى
كتاب متضمن شش مبحث درباره جامعيت يا فراگير بودن قرآن كريم و نحوه بهره گيرى از آن است كه در فصل نخست, نگارنده بر جامعيت قرآن تأكيد نموده مدعى است قرآن حاوى تمام كليات مورد نظر در هر رشته اى هست. وى سپس براى توضيح بيشتر, موضوع حجيت يا بيانگر بودن قرآن, التفات در قرآن, ارتباط با الفاظ قرآن با معانى, و فرافهمى بودن قرآن را مطرح مى سازد.دقائق التأويل و حقائق التنزيل
محمود بن محمد حسنى واعظ; محقق: جويا جهانبخش, چاپ اول, تهران, ميراث مكتوب, سازمان اوقاف و امور خيريه, 1382, 784ص, وزيرى
اين كتاب از تفاسير شيعه در قرن هفتم هجرى است كه با درج روايات و احاديثى چند نگاشته شده است. نثر ابوالمكارم [نويسنده كتاب] نثرى است مرسل… رگه هايى از برخى كاربردهاى كهن پارسى كه حتى شاذ و نادر به حساب مى آيند, در كتاب او يافت مى شود… نشانه هاى اثرپذيرفتگى از زبان و ادب تازى را در نثر ابوالمكارم مى توان جست…. در تصحيح حاضر, ابتدا به تفسيرگرى و تفسيرهاى شيعى, اشارتى مى شود; سپس اطلاعاتى درباره تأويل, تفسير و كلام, درج مى گردد; همچنين نويسنده كتاب و اثر او معرفى مى شود. پس از متن اصلى, توضيحات مفصل مصحح در باب نسخه هاى كتاب آورده شده است.علم الدرايه تطبيقى: بررسى تطبيقى اصطلاحات حديثى شيعه و اهل سنت
رضا مودب, چاپ اول, قم, مركز جهانى علوم اسلامى, 1382, 328ص, وزيرى
اين كتاب شامل بررسى تطبيقى است ميان اصطلاحات حديثى شيعه و سنى كه با اين مباحث تدوين يافته است: اصطلاحات مربوط به حديث و مترادف هاى آن, اصطلاحات مربوط به حديث از لحاظ تعداد راويان, اصطلاحات مربوط به تقسيم خبر واحد از نظر حالات راويان, اصطلاحات مربوط به تقسيم خبر واحد از نظر اوصاف (اصطلاحات مشترك و مختص), اصطلاحات مشترك سندى, اصطلاحات مشترك متنى, سندى و متنى, اصطلاحات مربوط به القاب محدثان و ديگر الفاظ رايج بين آنها, اصطلاحات مربوط به طرق تحمل حديث در نظر محدثان فريقين, و شرايط قبول روايت.الفوايد الرجاليه
محمدمهدى كجورى شيرازى; محقق: محمدكاظم رحمان ستايش, چاپ اول, قم, دارالحديث, 1382, 256ص, وزيرى
در مقدمه كتاب تعريفى از علم رجال, و علل و اسباب اين علم ذكر شده است. باب اول درباره چگونگى مراجعه به كتب رجال است. باب دوم مشتمل است بر اصطلاحات متداول در شيوه شرح حال رجال, باب سوم مبحثى است درباره آن چه القاب, اسامى و كنيه مشترك را از هم مشخص مى سازد. بخش پايانى كتاب درباره علم درايت و اصطلاحات آن است.ميراث حديث شيعه
مهدى مهريزى, على صدرايى خويى, چاپ اول, قم, دارالحديث, 1382, 582ص, وزيرى
در مجموعه ميراث حديث شيعه, به معرفى احاديث كوتاه و رساله هايى در اين باب اختصاص دارد كه تاكنون منتشر شده است. كتاب حاضر, دفتر نهم از اين مجموعه, شامل اين مطالب است: مكتوبات حديثى ائمه; مسند الامام رضا; جواهر المطالب فى فضائل على بن ابى طالب; ولايت نامه اميرالمؤمنين; شرح حديث (نيه المؤمن خير من عمله); ترجمه و شرح دعاى صباح; هديه الخير; اجازات علامه حلى; توضيح المرام فى شرح تهذيب الاحكام; تحفه الاخوان.انديشه دكتر على شريعتى مزينانى بر آيات قرآن كريم
عبدالكريم شريعتى مزينانى, چاپ اول, مشهد, نشر جليل, 1382, 152ص, رقعى
در اين كتاب درباره تعابير و نگرش دكتر على شريعتى در باب آيات قرآن, حديث بحث مى شود. در مقدمه كتاب به قلم دكتر شريعتى, درباره طبقه بندى سوره هاى قرآن مجيد خاطرنشان شده است: با طبقه بندى سوره هاى قرآن, مشخص مى شود كه گرايش عينى متد قرآن, متد طبيعت گرايى و عينيت گرايى است. كاملاً نشان مى دهد بيش از شصت كلمه درباره عقيده انسانى و طرز تفكرش است. و نشان مى دهد كه اولين چيزى كه در اين كتاب رويش زياد تكيه شده تفكر انسان است… نشان مى دهد كه اسلام به عنوان يك دين, مبتنى بر سه پايه است… كتاب, تراز و آهن ـ كتاب مظهر و سمبل تفكر ايدئولوژى, فرهنگ, علم و ايمان, آهن سمبل قدرت, قدرت نظامى, قدرت مادى, قدرت اقتصادى, قدرت تكنيك, قدرت انسان بر طبيعت, ترازو, يعنى برابرى و عدالت, اين سه سمبل مكتب است و…. تعليم و تربيتتحفه الملوك
على بن ابى حفص اصفهانى; مصحح: على اكبر احمدى دارانى, چاپ اول, تهران, مركز نشر ميراث مكتوب, 1382, 244ص, وزيرى
كتاب حاضر تصحيح تحفه الملوك است كه با درج نسخه بدل ها در پاورقى, و توضيح برخى واژگان و عبارات به طبع رسيده است. اين كتاب از آثار نثر فارسى اواخر قرن ششم و اوايل قرن هفتم است كه در موضوع آداب و اخلاق نگاشته شده است. اين كتاب داراى يك مقدمه كوتاه در ستايش خداوند و سلام و درود بر محمد مصطفى(ص) و خاندان او و پانزده باب است. مصنف بر طبق شيوه اى ثابت, مطالب هر باب را با موضوعى خاص مى آغازد و سپس به ترتيب با استفاده از آيه هاى قرآنى, حديث ها و روايت ها و امثال و حكم و سخنان بزرگان و حكايت هاى اخلاقى سخن خود را به پايان مى رساند. ضمن آن كه لابه لاى متن اشعارى از شاعران آغازين زبان فارسى همچون رودكى و ابوشكور بلخى درج گرديده است.بركات (در فوايد مراقبات)
اسدالله ربانى, چاپ اول, قم, بوستان كتاب قم, 1382, 352ص. وزيرى
نگارنده در اين كتاب درباره نفس, مراقبت, الگوهاى مراقبت, ادب نفس و سيماى صدق و صفا بحث و گفت وگو مى كند. وى با استناد به آيات و احاديث, و شرحى از زندگى اشخاص مباحث كتاب را فراهم آورده است. همچنين تقوا را بهترين وسيله مراقبت معرفى نموده, مى گويد: انسان خواه ناخواه ملازم با طبع سركش و نفس طغيان گر است و در صورت غفلت, شعاع وجود خود را آلوده به فساد و گناه مى گرداند. بر اين اساس, انسان براى رهايى از طغيان نفس, ابزارى قوى لازم دارد تا او را دربند كشد و از سركشى و فضولى او جلوگيرى نمايد. البته نيرومندترين ابزارى كه مى توان با آن جلو سركشى نفس را گرفت تقواى مداوم است كه نشات گرفته از ايمان به خداوند تعالى است. تاريخ و شرح حالتاريخ كامل ايران
جان ملكم; مترجم: اسمعيل بن محمدعلى حيرت, چاپ اول,تهران, دنياى كتاب, 1382,1074ص, وزيرى
سرجان ملكم يكى از مأموران مشهور انگليسى در كمپانى هند شرقى بود. زبان فارسى را به خوبى آموخت و در زمان فتحعلى شاه قاجار, مأموريت بسيار مهمى براى كمپانى هند شرقى به انجام رساند كه طى آن يك قرارداد سياسى و يك قرارداد تجارى منعقد گرديد و منافع بسيارى براى اهداف استعمارى كمپانى هند شرقى به همراه داشت. او طى 10سال مسافرت در شهرهاى ايران, با اعيان, سرداران, دانشمندان, فضلا و شعرا معاشرت كرد و مجموعه اى از نسخه هاى خطى فراهم آورد. او حاصل تحقيقاتش را به صورت كتاب تاريخ مفصل ايران, بيشتر براى بهره گيرى كارگزاران انگليسى تاليف نمود و در دو جلد منتشر ساخت. نخستين بار ميرزا اسماعيل حيرت, اديب و معلم ايرانى ساكن هندوستان در سال 1287هـ.ق در بمبئى كتاب حاضر را به فارسى برگرداند. چاپ حاضر بر اساس همان ترجمه ميرزا اسماعيل فراهم آمده است. اين كتاب يك دوره كامل و مفصل تاريخ سياسى ايران از قديمى ترين زمان ها تا عصر قاجار است كه به ترتيب و توالى سلسله هاى حكومتگر تأليف شده و در دو جلد (در يك مجلد) و بيست وشش فصل با اين مطالب تدوين گرديده است: در بيان حدود جبال و صحارى و جنگل ها و رودها و هواى مملكت ايران; در سلسله مهاباديان و پادشاهان قبل از كيومرث, سلسله جيانيان و ياسائيان; سلسله پيشداديان; سلسله كيانيان; در نقل اقوال مورخان در باب اسكندر و سلاطين بعد از او; در تاريخ سلسله سلاطين ساسانيه از اردشير تا يزدجرد; نظر اجمال در دين و شريعت تاريخ و افسانه ها و طبايع ايرانيان قبل از اسلام; در حكومت خلفا در ايران و سلطنت صفاريان و سامانيان و ديلميان; در تاريخ سلاطين غزنويه; در تاريخ سلاطين سلجوقى و مختصرى در باب خوارزمشاهيان; نظر اجمالى در باب اتابكان آذربايجان و فارس و لرستان و حسن صباح; در بيان تسخير لشكر مغول ايران را و سلطنت هولاكوخان در ايران; در بيان صادرات افعال و واردات احوال امير تيمور گوركان; تاريخ سلاطين صفويه; در بيان وقايعى كه بعد از فوت شاه عباس بزرگ در ايران روى داد تا استعفاى شاه سلطان حسين و فتح ايران به دست افغان; در بيان پادشاهان افغان و تاخت و تاز ترك و روس; در باب وقايع ايام نادرشاه و اعقاب وى; در پادشاهى كريم خان زند; در بيان احوال اعقاب و انساب كريمخان زند و بقاياى سلسله زند; اجمالى در بيان اوضاع مملكت ايران و ملل اطراف; در وقايع ايام و چگونگى احوال آقامحمدخان قاجار و جلوس فتحعلى شاه; در بيان مذهب و شريعت اهالى ايران; در بيان حكومت ايران; در باب آب و هواى ايران و مردم اين ملك و شهرها و قريه ها و ترقى در علوم و صنايع; كلمه اى چند در باب عادات و رسوم و طرز زندگى و معاشرت اهالى ايران; ملاحظاتى چند در وضع مملكت ايران و طبيعت سكنه آن.رهبران دينى در نهضت مشروطه
ع.ن. ذبيح زاده, چاپ اول, قم, مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى(ره), 1382, 184ص, رقعى
در كتاب حاضر تلاش شده مواضع علماى طراز اول ايران و نجف درباره رويدادهاى مهم سياسى و جريانات فرهنگى و اجتماعى تشريح گردد. يكى از اين اشخاص آيةاللّه محمدتقى اصفهانى (مشهور به آقانجفى) است كه از كمالات علمى و معنوى, نقش ايشان در تحريم تنباكو, مبارزه عليه سلطه استعمارى و تهاجم فرهنگى, مبارزه با استبداد ظل السلطان و حضور ايشان در نهضت مشروطه صحبت شده است. شخصيت ديگرى كه به ويژه نقش او در نهضت مشروطه بررسى شده, شيخ فضل الله نورى است كه پس از اشاره اى به تحصيلات, آثار علمى, شاگردان, مبارزات و مواضع شيخ در نهضت تنابكو, نقش وى در انقلاب مشروطه به تفصيل ارزيابى شده است. فصل ديگر كتاب درباره آيةاللّه محمدحسين نائينى است. در اين فصل از زندگى, مقام علمى, شاگردان معروف, فعاليت هاى سياسى, مبانى انديشه, مخالفت با سياست هاى ضد دينى رضاشاه سخن به ميان آمده است. شخصيت بعدى آيةاللّه آخوند خراسانى است كه درباره او به مقام علمى, شاگردان, آثار و تأليفات, مواضع آخوند درباره مشروطه, مبارزه با اشغالگران روس اشاره شده است. عالم بعدى, آيةاللّه سيد عبدالحسين لارى است. اطلاعاتى كه درباره ايشان آمده عبارت است از زندگانى علمى, مهاجرت از نجف به لارستان, انديشه هاى سياسى سيد در حقانيت ولايت فقيه و برپايى حكومت اسلامى, احياى نماز جمعه, مبارزه با يهوديان, مبارزه با خان ها, حمايت از مشروطه, و مبارزات سيد در دوره استبداد صغير, آخرين مطلب كتاب درباره نقش آيةاللّهد محمدكاظم يزدى در نهضت مشروطه است.زندگى نامه, انديشه ها و مبارزات آيةاللّه سيد محمود طالقانى
گروه پژوهش هاى تاريخى شركت انتشارات قلم, چاپ اول,تهران,قلم, 1382, 100ص, پالتويى
در كتاب حاضر زندگى نامه, انديشه ها, مبارزات و آثار آيةاللّه طالقانى بيان و معرفى شده حاوى اين مطالب است: سالشمار زندگى; گاهشمار توصيفى زندگى, زندگى نامه براساس خاطراتى كه آيةاللّه طالقانى شخصاً بيان نموده و توسط داماد ايشان ـ آقاى محمد بسته نگار ـ تنظيم گرديده كه دوره زمانى تولد تا سال 1334 را شامل مى شود; خاطرات خانواده و نزديكان و ياران آيةاللّه طالقانى درباره ايشان; نظر آيةاللّه طالقانى درباره چند چهره سياسى و علمى و نظر آنان درباره ايشان; گزيده اى از سخنان و آثار آيةاللّه طالقانى; سيره عملى و خصوصيات اخلاقى و اعتقادى, كتاب با نمايه اسامى و فهرست منابع به پايان مى رسد.سيره شهيد بهشتى
غلامعلى رجايى, چاپ اول,تهران, نشر شاهد, 1382,688ص, وزيرى
كتاب حاضر, زندگى نامه و شرح مبارزات شهيد بهشتى است. مطالب كتاب از اين قرارند: بهشتى به روايت بهشتى (زندگى نامه شهيد بهشتى از زبان خود ايشان); روايتى ديگر (شرح حال ديگرى از زبان شهيد بهشتى درباره خودشان); به روايت مادر; خاندان بهشتى; دوران كودكى تا نوجوانى; باغبان گل هاى عشق, خصائف فردى, فضايل اخلاقى و معنوى; جامعيت در شخصيت; در عرصه پرستش; منظومه متعالى; حبيب و محبوب; دوران مبارزه; دوران اقامت در آلمان; غربت و مظلوميت و رنج; نظرها و ديدگاه ها; آخرين روزها و لحظه ها. ضميمه كتاب شامل تصوير اسناد و نامه ها است. صفحات پايانى به سالشمار زندگى, فهرست راويان خاطرات, عكس هايى از شهيد بهشتى در سنين مختلف و فهرست منابع اختصاص يافته است. گفتنى است شهيد بهشتى در آبان 1307 در محله لنبان اصفهان, در يك خانواده روحانى متولد شد. تحصيلات اوليه را از چهار سالگى آغاز كرد. در سال 1325 براى ادامه تحصيل حوزوى به قم مهاجرت نمود. در سال 1329 وارد دانشگاه تهران شد و در همين زمان زبان انگليسى را آموخت. در سال 1333 دبيرستان دين و دانش قم را تأسيس كرد. در سال 1344 به آلمان رفت. در سال 1348 به كشورهاى عراق, سوريه, لبنان, تركيه سفر كرد و فعاليت هاى اسلامى در آن كشورها را پى گيرى مى نمود. در سال 1353 از رساله دكترى خود دفاع كرد. در سال 1357 براى هماهنگى بين حركت هاى سياسى معتقد به رهبرى امام خمينى(ره) به اروپا و امريكا مسافرت نمود. در سال 1357 به همراه گروهى از علما, جامعه روحانيت مبارز را پى ريزى كرد. سپس حزب جمهورى را تأسيس نمود. عضويت در مجلس خبرگان, رياست ديوان عالى كشور, عضويت در هيات سه نفره اصلاحات ارضى, عضويت در شوراى موقت رياست جمهورى از مسئوليت هاى بعد از انقلاب شهيد بهشتى بود. سرانجام, در هفتم تيرماه 1360 بر اثر انفجار بمب در دفتر مركزى حزب جمهورى شهيد شد. ادبياتشعر و شَرَر (تحليل شعر انقلاب در ادبيات عرب)
دكتر نجمه رجايى, مشهد, دانشگاه فردوسى, تابستان 1382, 250ص
كتاب از دو بخش (شعر) در هفت فصل و (شرر) در پنج فصل تشكيل شده است و به بررسى مباحث زير اختصاص دارد: ماهيت شعر, شعر و هدفمندى, شعر متعهد, گرايش هاى شعر هدفمند (سياسى, وطنى, خوارج, احزاب, امويان, شعوبيه, شيعه, ملى گرا…), شعر انقلاب و عصيان, شعر انقلابى, شراره هاى شعر, حماسه هاى خون خدا, سروده هاى فلسطين, نواى عيارى و تمرد…, در مجموع تحقيقى است دقيق و مستند همراه با تحليل نمونه ها.

مجله هاى پژوهشى



اقتصاد اسلامى
سال3, شماره11, پاييز82
اصلاح ساختار بازار مالى; اثر ايمان مذهبى بر رفتار مصرف كننده; بررسى فقهى ابزارهاى مالى مشتقه; قراردادهاى مالى جديد در اسلام; رويكردى اقتصادى به شيوع فساد مالى در كشور; ابن خلدون پدر علم اقتصاد و….
پژوهش و حوزه
سال4, شماره3 (پياپى15), پاييز82
تأملاتى در تعاملات علم و تمدن; مدنيت اسلامى, وامدار اسلام مدنى; حوزه و نقش بايسته آن در تمدن اسلامى; پيش نيازهاى نويسندگى در حوزه; نويسندگى و بايسته هاى آن; دانشنامه امامت به روايت اهل سنت; مؤسسه پيام امام هادى(ع); كتابخانه مطالعات اسلامى دانشگاه مك گيل كانادا; كتابخانه محقق طباطبايى و….
پگاه حوزه
شماره 119, شنبه 4بهمن82, 1ذى الحجه 1424, 24ژانويه 2004
حكومت آينده عراق, فدراليسم قومى يا استانى؟; تحليل كنش هاى اروپايى و امريكايى در فاز جديد تحولات داخلى ايران; رويكرد سعودى ها به آزادى هاى مذهبى; غيب و شهادت در جهان هستى; گفتمان توليد در عرصه توسعه علم; شكنندگى فرهنگى در الگوى سرمايه دارى و….
پگاه حوزه
شماره 122, شنبه 9اسفند82, 7محرم 1425, 28فوريه 2004
نگاهى معرفت شناسانه به شعر انقلاب; فصلى ديگر پس از شعر نو; عاشورا, مؤلفه ها و ايستارهاى سياسى; سيرى انتقادى در مبانى انديشه هاى دينى بازرگان; اسلام, مبانى نظرى حكومت و دموكراسى; وحى و خيزش تمدنى و….
پيام حوزه
سال 10, شماره 37, بهار82
(ويژه نهضت نرم افزارى)
توليد انديشه, زمينه ها و آسيب; علل افول علمى در ايران و جهان اسلام; بومى شدن علم; توليد دانش و نظريه; نهضت نرم افزارى از ديدگاه مقام معظم رهبرى; موانع, راهكارها و زمينه ها; اهميت توسعه تفقه و تكامل موضوع شناسى در جنبش نرم افزارى; آسيب ها, موانع و راه حل هاى توليد علم; سير رشد علم و پاسخ به شبهات در معارف اعتقادى و….
پيام زن
سال12, شماره12 (پياپى144), اسفند82
نقش زنان فرهيخته در مديريت بحران; شوكران طلاق; نقدى بر شيوه امدادرسانى به محرومان; خانواده, جوان, الگوخواهى, الگويابى; رموز خوشبختى; سياه زخم; تازه هاى پژوهش; نمايه موضوعى پيام زن (سال دوازدهم) و….
جهان كتاب
سال8, شماره9 (پياپى177), دى82
آمار امكانات زيربنايى و نيروى انسانى حوزه چاپ و نشر; ماجراى عقل و نقل; آدم هاى كوچك فاجعه اى بزرگ; در پيچ و تاب يك رمان; اسناد محرمانه دولت بريتانيا در مورد ايران; تازه هاى كتاب و….
حوزه
سال20, شماره2 (پياپى116), خرداد و تير82
(ويژه روحانيت و مشروطه(2))
حوزه علميه نجف, لبالب از شور و نشور; نهضت بزرگ فتوا در انقلاب مشروطيت; انديشه هاى نائينى, چراغ راه; مشروطيت در انديشه هاى تابناك حوزه نجف; حوزه نجف در نهضت مشروطيت و….
خردنامه صدرا
شماره33, پاييز82 (شوال 1424)
زندگى و شخصيت و مكتب صدرالمتألهين; جايگاه انسان در جهان هستى از ديدگاه عرفان و حكمت متعاليه; نقش روش شناختى قاعده الواحد; جامعه شناسى و فلسفه; نگاهى فلسفى به زيبايى شناسى و هنر; معرفت شهودى صدرا در بوته نقد; مراتب علم حق تعالى از نظر صدرالمتألهين; تبيين فضيلت از ديدگاه مكين تاير; قواعد نسب و قواعد استنتاجى منطق ارسطويى; كنگره جهانى فلسفه و انديشه اسلامى و….
درس هايى از مكتب اسلام
سال43, شماره 11, بهمن82
ممنوعيت حجاب در فرانسه; تفاوت هاى مؤمنان و كافران (تفسير); آيا مى توان جهانى برتر ساخت؟; ولايت, ادامه رسالت; حديث قدسى چيست؟; در سرزمين وحى; جستارى در علم سحر و جادو(2) و….
درس هايى از مكتب اسلام
سال43, شماره 12, اسفند82
سرگذشت رسولان انطاكيه (تفسير); ممنوعيت تبعيض و مزاحمت در جهان; مهر زدن خدا بر دل كافران; با پدر و مادر چگونه رفتار كنيم; فهرست مندرجات يكساله مجله و….
راهبرد
شماره 30, زمستان82
خودمدارى سياستمداران آمريكا و شيوه هاى حفاظت از منابع ملى ما; استراتژى توسعه صنعتى و صنعت محرك اقتصاد ايران; رويكرد تئوريك تغيير در نظام بين المللى; قانون در سنجش عدالت; حقوق بشر و جلوگيرى از شكنجه; آزادى, گريز از اسطورگى; حاكميت در قرن بيست ويكم و….
صنعت چاپ
سال21, شماره256, بهمن82
گزارش چاپ روزنامه; پديده كيوسك ماهواره اى روزنامه; اتاق خبر آينده, يك پروژه از ايفرا; 50روزنامه برتر جهان انتخاب مى شوند; پست بين الملل و….
صنعت چاپ
سال21, شماره257, بهمن82
ايران, روندهاى سرمايه گذارى; ماشين سازى و توليد مواد شيميايى; چاپ و بسته بندى; هفت چاپخانه در هفت خوان فرمت بزرگ; سه كتاب روى قفسه; نمايشگاه ها و كنفرانس هاى جهانى چاپ و بسته بندى 2005ـ2004 و….
طلوع
سال2, شماره7, پاييز82
نصيريه, علويان و شيعه اثناعشرى; دادوستد خون از منظر فقهاى فريقين; ديه كامل انسان در مذاهب فقهى اسلام; نقد و بررسى ديدگاه فريقين درباره (اهل ذكر); نگاهى به اديان, مذاهب اسلامى و تشيع در تايلند; اسماعيليه در افغانستان و….
فروغ انديشه
سال2, شماره4و5, تابستان و پاييز82
فلسفه در قلمرو اسلام; جستارگشايى فلسفه غرب; هرمنوتيك نزد انديشمندان مسلمان و مغرب زمين; چيستى و بايستگى هاى كلام جديد و….
فرهنگ جهاد
سال8, شماره4 (پياپى32), تابستان82
معارفى از قرآن; آموزش هاى نبوى; اسلام و تربيت فرزند; كاسنى, سرور سبزيجات; بيهوش كردن حيوانات قبل از ذبح; پژوهشى در تجمل و خودآرايى در اسلام و….
فصلنامه مصباح
سال12, شماره45, بهار82, تاريخ انتشار پاييز82
همراهى شهود و برهان در ايمان و اعتقادات دينى از ديدگاه صدرالمتألهين; شرايط باطنى فهم قرآن در نگاه امام خمينى(ره); تعامل اقتصاد و سياست; درآمدى بر روش بررسى تحقيقات انجام شده در حوزه رهبرى امام خمينى(ره); عوامل مؤثر در ايجاد فشار روانى در سازمان; معرفى پايان نامه و….
فقه
سال10, شماره36, تابستان82
فقه و جهانى شدن; مصلحت در فقه شيعه و پاسخ به شبهات روشنفكرى; احتياط هاى روا و ناروا, معيارها و ضوابط(2); مرورى بر ماهيت شناسى پول و ديدگاه فقيهان; تحليل بر عقود و ايقاعات; حكم و نقض در فقه و قوانين موضوعه; معرفى موسوعه فقه اسلامى طبق مذهب اهل بيت(ع) و….
فقه اهل بيت(ع)
سال9, شماره35, پاييز82
كاوشى در مجازات محارب; شرط كيفرى مالى; رساله خطى جواهر الفرائض; نكته ها; مبانى فقهى حرمت استعمال و قاچاق مواد مخدر; حكم حكومتى, راهى براى پاسخ گويى به نيازهاى متغير و….
فقه اهل البيت(ع)
السنه الثامنة, العدد الثاني والثلاثون, 1424هـ/ 2003م
حكم الجهاد الابتدائي في عصر الغيبة/1; الدفاع الشرعي واشكالية السلطة غير الشرعية; قاعدة نفى السبيل; القوانين العامه للحرب والدفاع في الاسلام; تقرير حول جامعة الزهراء(س); من فقهائنا ـ الشيخ المفيد/2 و….
قبسات
سال8, شماره29, پاييز82
(قرآن پژوهى)
روش صحيح تفسير قرآن; قرآن و تأثيرپذيرى از محيط; نهادهاى راهنماى فهم قرآن; مبانى قرائت هاى گوناگون از قرآن; مقايسه ميان سه رويكرد عمده تفسيرى در فهم قرآن و عهدين; وحيانيت نص; كيفيت نزول قرآن و رهيافت هاى گوناگون آن; ماهيت و مراتب وحى از نگاه صدرالمتألهين; تأملى در ايرادهاى مستشرقان بر وحيانى بودن قرآن; تأملى در آفاق اعجاز قرآن; نقش سنت در حجيت فهم ظواهر كتاب; نگاهى به روش شناسى تفسير امامان(ع); ظهر و بطن قرآن كريم; معرفى و نقد دائرةالمعارف قرآن ليدن و….
كلام اسلامى
سال12, شماره48, زمستان82
آزادى عقيده; آينده نگرى فلسفى; شعر عاشورا; مدرنيته و عقلانيت; فلسفه علم كلام; افكار عمومى و وحى الهى; معناشناختى صفات الهى از ديدگاه علامه طباطبايى(ره); اسلام و سيستم هاى اعتقادى; شوارق الالهام و….
كيهان فرهنگى
سال20, شماره208 و209, بهمن و اسفند82
ساختارشكنى و نظريه پردازى در فلسفه سياسى; كتابشناسى دكتر موسى نجفى; جريان شناسى تجدد و مدرنيسم در ايران; پيش بينى محقق; سبك شناسى نوحه هاى حسينى در تويسركان; پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى; شيخ طوسى و آثار او; رندانه هاى حافظ; مولانا و زيبايى آفريدگان; حافظانه هاى پزشكى; داود پيامبر در مثنوى عطار; نگاهى به كتاب هاى تازه و….
مسجد
سال12, شماره75, اسفند82
كنكاش اجتماعى; كاركردهاى مسجد; مسجد در يونان; در ميان مردم; وحدت حوزه و دانشگاه; پژوهش هاى روزآمد; گفتگوى تحليلى و….
مشكوة
شماره80, پاييز82
جايگاه امامت از ديدگاه امام رضا(ع); بحارالانوار از زاويه نگاه دايرةالمعارفى; احتجاج امام على(ع) به آيه ولايت; قرآن و حديث, منبع و الهام بخش فلسفه اسلامى; نقاره نوازى و نقاره خانه در ايران و جهان; سياست و نحوه حكومت عبدالله بن طاهر در خراسان و….
معرفت
سال12, شماره12 (پياپى75), اسفند82
(ويژه نامه روان شناسى)
ايمان به خدا و نقش آن در كاهش اضطراب; راهكارهاى ايجاد آرامش روان در زندگى فردى از منظر روايات; رابطه جهت گيرى مذهبى با عوامل شخصيت; روان شناسى دين و نقش دين در سلامت جسم و روان و….
موعود
سال7, شماره41, بهمن و اسفند82
چرا مسيحيت صهيونيستى؟; مسيح يهودى و فرجام جهان; تشكيلات مسيحى حامى اسرائيل; حضرت صاحب الامر(ع) كيست؟; مدينه آرمانى دينى; سيماى ياران حضرت مهدى(ع); پايان جهان در اساطير و….
ميراث شهاب
سال9, شماره3و4 (پياپى33ـ34), پاييز و زمستان82
نگاهى به جنگ بياضى مرعشى; شيفتگان كتاب; فرهنگ كتاب و كتابدارى و كتابخانه در چين; كتابشناسى دكتر سيد محمود مرعشى نجفى; نسخه هاى عكسى; تبارشناسى; نگاهى به انوار المشعشعين; تحفة الفاطميين فى احوال قم والقميين و….
ميقات الحج
السنة العاشر, العدد20, رجب ـ ذوالحجه 1424
الحج والحكمة من تشريعه; الذبح في منى و بعض احكامه; الحج اطلاق العنان لافاق الروح; من ألف في الحج من علماء جبل عامل والبقاع; صلاة التراويح; أدب الرحلات الفارسية; جابر بن عبدالله الانصارى و….
نامه فرهنگستان علوم
شماره21, تابستان82
مرورى بر هزينه هاى آموزش عالى در ايران و جهان; بحران آموزش عالى; امكانات بالقوه براى منابع درآمدى دانشگاه ها و پژوهشگاه هاى ايران; دانشگاه ها چگونه متاع خود را به بهايش عرضه كنند و….
نامه مفيد
سال9, شماره39, آذرى و دى8282
جستارى در باب امكان در فلسفه كانت; فلسفمى تاريخ هگل; حدوث ذاتى و نيازمندى به علت; جايگاه مفهوم كلى در نظام انديشه هگل; تحليل و نقد نظريه سعادت فارابى; مرگ تراژدى و تولد عقل گرايى; مقاله (بذاهت) از كتاب تئورى شناخت برتراند راسل; چهره فلسفى ابن عربى و….
نداى صادق
سال8, شماره31, پاييز82
تئورى نئونوگرايى اعتلاطلبانه در تفكر فقهى; مقايسه اجمالى نظام حقوقى كودك در اسلام و جهان غرب; نهادهاى حقوقى حمايت از اطفال در حقوق ايران; تحليل كنواسيون حقوق كودك در پرتو جهان شمولى حقوق بشر; قلمرو ولايت قهرى در امور صغار و….
نگاه حوزه
شماره98ـ99, بهمن82
جهانى شدن, نظريه ها و رويكردها; چالش فرهنگ ايرانى با جهانى شدن; جهانى سازى آمريكانيزه; مخاطرات و پيامدهاى جهانى سازى; كتابشناسى توصيفى جهانى شدن; مقاله نامه موضوعى جهانى شدن; همگرايى رويكردى در مسئله انتظار از دين در سه اثر و….
هنر دينى
شماره15و16, بهار و تابستان82
نياز انسان امروز به هنر دينى; حكمت سينما; كمال گرايى در سينما; هنر مذهبى مسجد; معرفى سايت هاى مرتبط با مباحث هنر دينى; الاعجاز القرآنى و….

اخبار

درگذشتگانآيةاللّه احمدى
آيةاللّه سيّد محمّد احمدى فرزند سيّد مصطفى در سال 1313 شمسى در يك خانواده روحانى از سلسله سادات موسوى سده اصفهان (خمينى شهر فعلى) ديده به جهان گشود. دوران تحصيل ابتدايى را در همان ديار سپرى كرد و سپس در دوازده سالگى به حوزه علميه اصفهان وارد شد. مقدمات و سطح را نزد استادانى به نام همچون معلم حبيب آبادى, مشكوة سدهى, عالِم نجف آبادى, اديب و آل رسول شمس آبادى فرا گرفت. در بيست وسه سالگى ديپلم مدرّسى خود را نيز از دانشكده معقول و منقول دانشگاه تهران اخذ كرد و آن گاه در درس خارج فقه و اصول آيات عظام سيد على بهبهانى و سيد حسين خادمى قدّس سرّهما شركت نمود. درس نهج البلاغه آيةاللّه ميرزا على آقاى شيرازى نيز از جمله درس هاى مورد علاقه او بود. آيةاللّه احمدى همگام با تحصيل, به تدريس ادبيات, منطق, فقه و اصول هم اشتغال داشت و بسيارى از مدرّسان كنونى دوره سطح حوزه اصفهان از تلامذه ايشان اند. يكى از معروف ترين و مفصل ترين حوزه هاى درسى وى, درس شرح نهج البلاغه بوده كه در سال هاى نزديك به پيروزى انقلاب در مدرسه صدر بازار اصفهان تدريس مى كرده است. اين عالم بزرگوار در ادب نيز دستى داشت و شعر هم مى سرود چنان كه نام او در تذكره شعراى معاصر اصفهان ـ كه بيش از چهار دهه پيش به چاپ رسيده ـ مذكور است. انس و الفت با كلام اميرمؤمنان(ع), برخوردارى از ذوق ادبى, اطلاعات گسترده در تفسير و تاريخ و حديث, مطالعات عميق در تاريخ سياسى اجتماعى مسلمانان جهان و ايران از اين شاگرد مكتب على(ع) خطيبى توانا و نام آور پرورش داد كه در دهه هاى چهل وپنجاه كمتر هماوردى مى توان براى او يافت. آن مرحوم تأليفاتى نيز دارد كه منظومه اى در صرف, شرح نهج البلاغه, تقريرات درس خارج فقه و اصول و رساله اى به زبان عربى در باب اهميت نمازجمعه و وظايف ائمه جمعه از جمله آنهاست و از اين بيان تنها اثر اخير به چاپ رسيده است.
آيةاللّه احمدى از هجده سالگى پا به عرصه مبارزات سياسى نهاد و در جريان قيام سى ام تير 1331 از فعالان سياسى بود و مورد تشويق آيةاللّه كاشانى نيز قرار گرفت. از سال 1341 تا پيروزى انقلاب اسلامى نيز شجاعانه در تمام مراحل مبارزه حضور مؤثر و نقش تعيين كننده داشت. بارها به زندان افتاد و شكنجه ها ديد و رنج تبعيد را نيز بر خود هموار كرد, اما لحظه اى از پا ننشست. بى گمان او يكى از عوامل پيشتازى مردم اصفهان در انقلاب اسلامى بود.
آيةاللّه احمدى پس از پيروزى انقلاب اسلامى به درخواست مردم خمينى شهر و تأييد امام خمينى(ره) به امامت جمعه اين شهر منصوب گرديد و تا پايان عمر در اين منصب باقى بود. نيز در دوره اول و چهارم مجلس شوراى اسلامى به نمايندگى مردم برگزيده شد. نطق هاى اين خطيب روشن بين همواره نمايانگر روحيه حق طلبى و عدالتخواهى و مردم گرايى او بود و تحسين اقشار مردم را برمى انگيخت. اين چند جمله برگرفته از يكى از نطق هاى ايشان در مجلس شوراى اسلامى است: (حكومت ها على رغم همه اختلافات دو گونه اند: حكومت قدرت و حكومت حكمت; براى حكومت قدرت, فرياد مردم مسأله است اما براى حكومت حكمت, آه مردم! فرياد مردم را مى توان سركوب كرد اما آه مردم را هرگز! حكمت اقتضا مى كند كه اولياء امور از آه مردم برحذر بوده, به داد مردم برسند).
به ديگر سخن استقلال رأى, آزادانديشى, اجتناب از مصلحت سنجى و تملّق گويى, صراحت لهجه و سلامت نفس وى ياداور ويژگى هاى مرحوم مدرّس بود و همين خصائص او را محبوب و مردمى و جاودانه ساخته بود.
آيةاللّه احمدى سرانجام در پى پنج سال بيمارى ناشى از سكته مغزى در دهم شهريور ماه سال 1382 به لقاى حق واصل گرديد. برخى از مراجع عظام, مقام معظم رهبرى, رياست جمهورى و رياست مجلس و ديگر شخصيت هاى علمى و سياسى با ارسال پيام هايى ارتحال اين عالم مجاهد را تسليت گفته, از مقام شامخ وى تجليل كردند. روحش قرين رحمت باد. سيد محمدرضا ابن الرسول آيةاللّه نورانى
فقيه بزرگوار حضرت آيةاللّه آقاى شيخ مصطفى نورانى اردبيلى, يكى از علماى حوزه علميه قم بود.
فقيد سعيد در سال 1345هـ.ق, در خانه مرحوم حجةالاسلام ميرزا شكرالله نورانى زاده شد و در كودكى, پدر از دست داد و گرد يتيمى بر سرش نشست, و سرپرستى اش را برادر دانشمندش ميرزا عيسى نورانى بر عهده گرفت و بدو مقدمات را آموخت. سپس ادبيات عرب را از ميرزا عبدالحسين واعظ فراگرفت, و در 1361هـ.ق به اردبيل آمد و از علماى شهر (حاج ميرزا ابراهيم كلانتر و آيةاللّه شيخ غلامحسين مجتهد غروى اردبيلى) سطوح عاليه را آموخت.
در 1367ق, به قم مهاجرت كرد و در درس هاى آيات عظام: آقاى بروجردى, آقاى حجت و آيةاللّه شيخ عباسعلى شاهرودى شركت جُست و در سال 1374ق به نجف اشرف مهاجرت كرد و از درس هاى مراجع بزرگوار حضرات آيات عظام: شاهرودى, حكيم, خويى و سيد عبدالهادى شيرازى بهره هاى فراوان برد و مبانى علمى اش را استوار ساخت و در سال 1386ق به قم باز آمد و به تدريس و تأليف پرداخت. امضاى وى, در جريان انقلاب اسلامى, هماره در ذيل اعلاميه هاى علما و مدرسين حوزه ديده مى شد و در سومين انتخابات خبرگان رهبرى, به نمايندگى مردم استان اردبيل در مجلس خبرگان برگزيده شد.
برخى از تأليفات او عبارتند از:
1. قواعد الصرف
2. قواعد النحو
3. قواعد منطق
4. قواعد البلاغه
5. قواعد الفقه (2ج)
6. قواعد الاصول (3ج)
7. محرمات و كيفر آنها (5ج)
8. طبقات الفقها (2ج)
9. چهره هاى فراموش شده (5ج)
10. طبقات الرجال (2ج)
11. الفقه الجامع (12ج)
12. ايضاح المطالب فى شرح المكاسب (4ج)
13. برسى عقائد و اديان
14. بهداشت اسلامى
15. جهان بينى توحيدى
16. اصول اوليه فلسفه
17. اصول نخستين علوم
18. سياست در اسلام
19. طبيعيات در اسلام
20. قوانين اسلام
21. پرتوى از قوانين اسلام
22. مقدمه اى بر قوانين اسلام
23. طب اسلامى
24. اخلاق پزشكى
25. زيست شناسى
26. روان شناسى
27. جامعه شناسى
28. جهان شناسى
29. مقدمه بر اقتصاد
30. قواعد علم الحديث
31. قواعد الدرايه
32. العقد والحل (يا صيغ العقود)
33. وهابيت
34. خداگرايى
35. انقلاب علمى
36. تربيت اخلاقى اسلامى
37. خمس و زكات
38. راهنماى حج و اسرار آن
39. اصول دين
40. فروع دين (به روسى ترجمه شده است)
41. قصه هاى آموزنده (به انگليسى ترجمه شده است)
42. مقام على(ع) (به عربى و اردو ترجمه شده است)
43. مكتب اهل بيت (به اردو و انگليسى ترجمه شده است)
44. سيره اهل بيت
45. منابع الفقه
46. ولاية الفقيه
47. القواعد العلية (شرح اعتقادات مفيد)
48. ادبيات
49. رياضيات
50. فلكيات
51. قوانين زراعت
52. علم الانساب
53. شيمى تطبيقى
54. حقوق بشر
55. علم جرّ الاثقال
56. تفسير موضوعى (3ج)
57. معارف اسلامى
58. صرف فارسى
59. طبيعيات در اسلام
60.نداى شرق
61. المقايسات
62. چهل حديث
63. پاسخ و پرسش
64. تفسير قرآن
65. تقريرات دروس اساتيد
66. شرح رسائل ابن سينا
67. آيات الاحكام
سرانجام آن عالم بزرگ و پر تلاش, در روز جمعه پنجم رمضان المبارك 1424ق (9آذرماه 1382ش) در 77سالگى بدرود حيات گفت و پيكر پاكش پس از تشييع با شكوه و نماز آيةاللّه مشكينى اردبيلى بر آن, در قبرستان شيخان به خاك آرميد. حجةالاسلام آل طالقانى
اديب و مورّخ نامى نجف مرحوم حجةالاسلام والمسلمين حاج سيد محمدحسن آل طالقانى, يكى از علماى نجف اشرف به شمار مى رفت. فقيد سعيد در روز جمعه 11 رمضان المبارك 1350ق, در نجف اشرف در بيت علم و تقوا زاده شد. پدرش مرحوم آيةاللّه علامه سيد عبدالرسول حسينى طالقانى نجفى (1317ـ1394ق) ـ از شاگردان آيات عظام: سيد ابوالحسن اصفهانى, ميرزاى نائينى و شيخ جواد بلاغى و آقا ضياء عراقى ـ بود. او سطوح و ادبيات را نزد حضرات آيات: پدرش, شيخ محمدتقى فقيه, شيخ محمد فاضل قائينى, شيخ عباس رميثى, شيخ مجتبى لنكرانى, سيد على مدد قائنى و ديگران فراگرفت و پس از آن به درس هاى آيات عظام: شاهرودى, خويى, شيخ باقر زنجانى و شيخ محمدعلى سرابى حاضر شد و به علامه شيخ آقا بزرگ تهرانى صاحب الذريعة, اختصاصى تام يافت و از علوم فراوانش به ويژه در رجال و كتابشناسى بهره فراوان برد و از مشايخ روايت و حديث مانند: آقا بزرگ تهرانى, سيد شرف الدين, غروى اردوبادى, سيد صدرالدين صدر, ميرزا محمد تهرانى, شيخ محمدرضا آل ياسين, شيخ محمدحسن مظفر, سيد عبدالله شيرازى, ميرزا حسن بجنوردى, سيد حسن چهارسوقى اصفهانى, شيخ حبيب آل مهاجر عاملى و سيد عبدالاعلى سبزوارى و ده ها نفر ديگر اجازه حديث دريافت كرد و به گروهى نيز اجازه روايت داد.
وى, يكى از ادبا و شعرا و از صاحبان قلم و انديشه در نجف بود و در تاريخ, رجال, انساب و شعر و ادب دستى توانا داشت و اكثر ماده تاريخ وفات علماى نجف را سروده بود. در سال 1378ق, مجله ماهانه (المعارف) را بنياد نهاد و بيش از دو سال ادامه يافت. خوش اخلاق و خوش مجلس بود و علوم خويش را به راحتى در اختيار ديگران مى نهاد. دستى جواد و بخشنده داشت و به بسيارى از فقيران و درماندگان كمك مى كرد.
آثار چاپى اش عبارتند از:
1. الشيخيه, نشأتها و تطوّرها
2. هكذا نلتقى
3. ديوان السيد موسى الطالقانى (تحقيق و تعليق)
4. ديوان الشيخ هاشم الكعبى(تحقيق و تعليق)
5. زهرة المقول ضامن بن شدقم (تحقيق)
و كتاب هاى غير چاپى اش نيز عبارتند از:
6. ذكرى الشيخ آقا بزرگ الطهرانى
7. اعيان الشيعه فى الهند (ناتمام)
8. بحوث فى الفقه والاصول
9. التواريخ المنظومة (2ج)
10. اثر الطواعين فى القضاء على التراث العلمى والادبى فى العراق
11. جولة فى آلمانيا
12. غاية الامانى فى احوال آل الطالقانى
13. سحر الاديب فى شرح شواهد مغنى اللبيب
14. من ضحايا الشذوذ
15. سعادة المتأنق فى توضيح حاشية المنطق
16.المجموع (2ج)
17. الكشكول ـ الروض الزاهى ـ
18. سير العلم
19. مذكرات (2ج)
20. ديوان الشعر
21. شعراء رثوا امهاتهم (2ج)
22. الشجرة الاقحوانية فى نسب السادة الطالقانية
23. ديوان السيد باقر الطالقانى (تحقيق)
24. ديوان السيد مهدى الطالقانى (تحقيق)
سرانجام آن اديب بزرگ نجف در روز يكشنبه 9 ربيع الاول 1424ق (21 ارديبهشت 1382ش) در 74سالگى بدرود حيات گفت و پيكر پاكش به همراه پيكر پاك حضرت آيةاللّه سيد على بهشتى تشييع و در قبرستان وادى السلام نجف به خاك سپرده شد.
(المنتخب من اعلام الفكر والادب, كاظم عبود فتلاوى, ص446ـ447) آيةاللّه عرفانيان
آيةاللّه حاج شيخ غلامرضا عرفانيان خراسانى, يكى از علماى حوزه علميه قم بود.
وى, در سال 1349ق در مشهد مقدس به دنيا آمد و پس از دوران كودكى و نوجوانى, ادبيات و سطوح را در حوزه مشهد مقدس گذرانيد. سپس در سال 1375ق به نجف اشرف مهاجرت كرد و در درس هاى آيات عظام: آقاى خويى و آقاى حكيم و شيخ محمدرضا مظفر شركت كرد و مبانى علمى اش را استوار ساخت و تقريرات درس آنان را نگاشت.
او در نجف در تحقيق برخى از مجلدات بحارالانوار و كتب اربعه شركت جست و جزو اعضاى گروه تحقيق (معجم رجال الحديث) آيةاللّه العظمى خويى بود. سپس به قم آمد و يكسره به تحقيق و تأليف و تدريس سطوح پرداخت و زمانى هم در مشهد مقدس اقامت گزيد. برخى از آثار چاپى او عبارتند از:
1. صلاة الليل
2. تتميم اصول الفقه
3. مشايخ الثقات
4. الرأى السديد فى الاجتهاد والتقليد (تقريرات بحث آيةاللّه خويى)
5. مغانم الحسنى فى شرح العروة الوثقى
6. فلسفه غيبت حضرت ولى عصر(عج)
7. فهرست مخطوطات كتابخانه آستان قدس رضوى ـ ج12
8. تحقيق (قصص الانبياء) قطب الدين راوندى
9. تحقيق (كتاب الزهد) حسين بن سعيد اهوازى
10. الثقات فى اسانيد كامل الزيارات
و كتاب هاى غير چاپى او هم عبارتند از:
11. تقريرات درس فقه آيةاللّه خويى
12. تقريرات درس اصول آيةاللّه خويى
آن عالم بزرگوار پس از عمرى تحقيق و تأليف, در اثر بيمارى در روز جمعه 5رمضان المبارك 1424ق (9آبان 1382ش) در 75سالگى درگذشت و پيكر پاكش پس از تشييع و نماز به خاك سپرده شد.
(المنتخب من اعلام الفكر والادب, كاظم فتلاوى, ص358) آيةاللّه حائرى طبسى
مرحوم آيةاللّه حاج سيد محمدعلى حايرى طبسى, در سال 1365ق (1325ش), در كربلا, در بيت علم و فضيلت زاده شد. پدرش آيةاللّه حاج سيد محمدرضا طبسى حايرى (م1394ق) ـ از شاگردان علامه شيخ محمدعلى حايرى سنقرى ـ از علما و ائمه جماعات حرم مقدس حسينى(ع) بود. وى, در اوان نوجوانى ادبيات را نزد مرحوم حاج شيخ جعفر رشتى و سطوح فقه و اصول را نزد پدر بزرگوارش و شيخ محمدحسين مازندرانى و شيخ محمدحسين سيبويه آموخت و همزمان به تدريس كتب پيشين پرداخت. وى, در اثر مخالفت با حكومت بعث عراق و فعاليت هاى سياسى و اجتماعى به زندان رفت و پس از آزادى, از عراق اخراج شد و در سال 1392ق به قم آمد و به تأسيس حسينيه كربلايى هاى مقيم قم و اقامه جماعت و برپايى مجالس بزرگداشت ائمه اطهار(ع) و تدريس و تحصيل پرداخت.
وى در دروس آيات عظام: گلپايگانى, مرعشى نجفى, فانى اصفهانى, شيخ كاظم تبريزى و شيخ راضى تبريزى شركت مداوم داشت و تقريرات درس آنان را هم نگاشت. پس از پيروزى انقلاب اسلامى, به حكم امام, به اقامه نمازجمعه در شهرستان طبس پرداخت و پس از 5سال, به قم آمد و به خدمات علمى و اجتماعى پيشين خويش مشغول شد.
وى از گروهى از علما مانند آيات عظام: محمدمهدى موسوى كاظمى ـ صاحب احسن الوديعة ـ سيد عبدالله شيرازى, سيد على طباطبايى تبريزى و مرعشى نجفى اجازه روايت داشت و به جمعى هم اجازه روايت بخشوده بود.
از آثار اوست:
1. كتاب الطهارة
2. كتاب الصلاة
3. تقريرات درس فقه آيةاللّه گلپايگانى (بحث قضاء)
4. تقريرات درس فقه و اصول آيةاللّه علامه فانى (در 10ج)
5. بيان الاخبار فى الاساتيد والاخيار
6. تقريرات درس فقه آيةاللّه مرعشى نجفى
آن عالم مخدوم و بزرگوار, پس از مدتى بيمارى, سرانجام در روز پنجشنبه 15جمادى الثانى 1424ق (23مرداد 1382ش) در 57سالگى بدرود زندگى گفت و پيكر پاكش پس از تشييع و نماز آيةاللّه سيد صادق روحانى بر آن, در روز جمعه, در قبرستان شيخان ـ قم ـ آرميد. آيةاللّه موسوى تبريزى
مرحوم آيةاللّه حاج سيد ابوالفضل موسوى تبريزى, يكى از افاضل علما و مدرسين حوزه علميه قم به شمار بود.
فقيد سعيد در سال 1314ش (1355ق) در تبريز به دنيا آمد و پس از تحصيلات دبستان, در 1327ش به مدرسه حسن پاشا رفت و دروس طلبگى را آغاز كرد و ادبيات و مقدمات را در آنجا فراگرفت. در سال 1331ش به حوزه علميه قم آمد و سطوح عاليه را نزد حضرات آيات: منتظرى (كفايه), مشكينى (رسائل و مكاسب و اخلاق) فراگرفت و پس از آن به درس خارج اصول امام خمينى(ره) و خارج فقه آيةاللّه شريعتمدارى حاضر شد و تقريرات بحث آن دو را نگاشت. سپس تدريس شرح لمعه و مكاسب را آغاز كرد و شاگردان بسيار پرورش داد. وى, در پيش از پيروزى انقلاب اسلامى, از اعضاى مؤسس جامعه مدرسين حوزه علميه قم بود و نامش ذيل اعلاميه هاى ضد رژيم, هماره ديده مى شد و پس از پيروزى انقلاب اسلامى, از سوى مردم آذربايجان شرقى به عضويت مجلس خبرگان قانون اساسى و مجلس خبرگان رهبرى (سه دوره), رياست ديوان عالى كشور و مشاور عالى رئيس قوه قضائيه برگزيده شد. آثار وى عبارتند از:
1. رسالة فى ولاية الفقيه
2. تقريرات درس اصول امام خمينى
3. تقريرات درس فقه آيةاللّه شريعتمدارى (بحث صلاة)
آن مرحوم در روز دوشنبه 25 فروردين 1382ش (11صفر 1424ق) در 68سالگى بدرود حيات گفت و پيكر پاكش پس از تشييع و نماز آيةاللّه ميرزا جواد تبريزى بر آن, در حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه ـ سلام الله عليها ـ به خاك سپرده شد. آيةاللّه موسوى زنجانى
حضرت آيةاللّه حاج سيد اسماعيل موسوى زنجانى, يكى از علماى بزرگ زنجان و امام جمعه و نماينده ولى فقيه در آن شهر بود.
فقيد سعيد, در حدود سال 1307ش (1347ق), در روستاى (پرى) از توابع زنجان به دنيا آمد. پس از دوران كودكى و تحصيلات مكتبى در سال 1357ق به زنجان آمد و ادبيات را آموخت. سپس در 1359ق به حوزه علميه قم مهاجرت كرد و سطوح عاليه را از محضر آيات: شيخ موسى زنجانى و سيد جمال الدين مجد (شرح لمعه) , شيخ عبدالحسين لنكرانى (قوانين), حاج آقا مرتضى حايرى و ميرزا محمد مجاهدى (كفاية الاصول), حاج سيد محمد محقق داماد (رسائل و كفايه) بياموخت و پس از آن به درس هاى آيةاللّه العظمى بروجردى و آيةاللّه سيد محمد حجت شركت كرد و پس از چندى به نجف اشرف كوچيد و از درس هاى آيات عظام: حاج ميرزا حسن بجنوردى و حاج ميرزا هاشم آملى بهره مند شد. سپس به قم بيامد و يكسره در درس هاى آيةاللّه سيد محمد داماد شركت نمود و علاوه بر تحصيل, به تدريس سطوح عاليه (شرح لمعه و مكاسب) و بحث هاى تفسير ـ با دوستان و هم بحث هاى خويش, كه سابقه اى پنجاه ساله دارد ـ پرداخت. او در جريان انقلاب اسلامى, به مبارزه با رژيم پهلوى در تشكيلات جامعه مدرسين حوزه علميه قم پرداخت و نامش, در پاى اعلاميه هاى ضد رژيم, هماره ديده مى شد و در همين راستا, فرزندش سيد مهدى به شهادت رسيد و فرزند ديگرش سيد محمود به زندان افتاد تا انقلاب اسلامى به پيروزى رسيد و او قضاوت در دادگاه انقلاب و مدنى خاص را پذيرفت و با شروع جنگ تحميلى, فرزند ديگرش سيد صادق موسوى در عمليات بيت المقدس به شهادت رسيد. در تير 1361ش, به حكم امام خمينى به امامت جمعه زنجان برگزيده شد و در آن سامان به خدماتى چون: احداث مدرسه علميه (خواهران و برادران), مؤسسه قرض الحسنه جواد الائمه, تأسيس ستاد جهيزيه (با همكارى جمعى از متدينين), احداث دارالقرآن و سرپرستى و تدريس حوزه علميه زنجان موفق شد. وى, از سوى مردم به عضويت مجلس خبرگان قانون اساسى و خبرگان رهبرى (سه دوره) برگزيده شد و تا پايان عمرش به خدمات دينى و اجتماعى اشتغال داشت. تأليفات وى, تقريرات درس فقه و اصول آيةاللّه داماد بوده است.
سرانجام, او در تاريخ شنبه 1دى ماه 1382ش در 74سالگى درگذشت و پيكر پاكش پس از تشييع باشكوه در زنجان, به قم انتقال داده شد و پس از نماز آيةاللّه سيد موسى شبيرى زنجانى بر آن, در حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه ـ سلام الله عليها ـ به خاك سپرده شد. ناصرالدين انصارى قمى پنجمين همايش كتاب سال حوزه
در سال جارى فراخوان كتاب هاى چاپ شده حوزويان در سال 1381, با دو نوبت تمديد انجام شد.
فراخوان آثار به صورت نشر اطلاعيه در مراكز شهر, مكاتبه با ناشران و محققان و اعلان رسانه اى صورت گرفت. افزون بر آن از مجارى ديگر نيز براى شناسايى و دريافت كتاب هاى حوزويان استفاده گرديد. در نتيجه تعداد 322 عنوان كتاب به دبيرخانه كتاب سال حوزه ارسال گرديد.
آثار رسيده پس از ورود به دبيرخانه و تكميل فرم ثبت كتاب و طبقه بندى موضوعى آنها در يازده گروه تخصصى تقسيم گرديد.
آثار, با توجه به تناسب موضوعى در يازده گروه تخصصى تقسيم و مورد ارزيابى قرار گرفتند. اين گروه ها عبارتند از:
1. گروه علو قرآن و حديث
2. گروه فلسفه و كلام
3. گروه اخلاق و عرفان
4. گروه تاريخ و سيره
5. گروه فقه و اصول و حقوق
6. گروه كتب مراجع
7. گروه ادبيات و هنر
8. گروه اقتصاد
9. گروه دانش سياست
10. گروه علوم اجتماعى
11. گروه تصحيح و تحقيق
آمار عناوين طبقه بندى شده آثار رسيده پس از فراخوان پنجمين همايش كتاب سال حوزه به شرح زير مى باشد:
از 322 اثر رسيده به دبيرخانه كتاب سال حوزه 270 اثر تأليف, 25 اثر ترجمه و 27 اثر به صورت تصحيح و تحقيق به طبع رسيده بود.
281 اثر به فارسى و 140 اثر به زبان عربى و يك اثر به انگليسى نگاشته شده است.
از لحاظ سطح علمى حوزوى, 5 نفر از صاحبان آثار مشغول درس مقدمات و سه نفر سطح يك و نه نفر سطح دو, و 25 نفر سطح سه و 198 نفر درس خارج و 24 نفر در سطح اجتهاد قرار داشتند.
از لحاظ سطح علمى غير حوزوى, 168 نفر زير ديپلم و 63 نفر ديپلم و 16 نفر فوق دپيلم و 26 نفر ليسانس و 40 نفر فوس ليسانس و 9 نفر داراى مدرك دكترى مى باشند.
در سال 1382 از مجموع 322 اثر رسيده چهل اثر به عنوان كتب برگزيده انتخاب شدند كه يك كتاب به رتبه اول و 16 كتاب به رتبه دوم و 23 كتاب به رتبه سوم راه يافتند. آثار برگزيده حوزويان در سال 1382
1. شبهات ردود حول القرآن الكريم. آيةاللّه معرفت; 2. المباحث فى علم الاصول, آيةاللّه قديرى; 3. الحجج البالغه على تجرد النفس الناطقه, آيةاللّه حسن زاده آملى; 4. دين شناسى, آيةاللّه جوادى آملى; 5. نقش تقيه در استنباط, نعمت الله صفرى; 6. آزادى در فلسفه سياسى اسلام, منصور ميراحمدى; 7. دانشنامه امام على(ع), على اكبر رشاد; 8. مكاتب تفسيرى, على اكبر بابايى; 9. ربا پيشينه تاريخى, جامعه مدرسين; 10. حقوق و وظايف شهروندان و دولتمردان, سيد جواد ورعى; 11. انديشه سياسى صدرالمتألهين, نجف لك زايى; 12. فرهنگ نامه نماز, مجيد ملامحمدى; 13. عدالت حقوقى, ناصر قربانيان; 14. انقلاب اسلامى و هويت ملى, عليرضا زهيرى; 15. نظريه اخلاقى كانت, عليرضا آل بويه; 16. نغمه اى در روزگار گرگ ها, حسين سيدى; 17. چالش هاى فكرى نظريه ولايت فقيه, مصطفى جعفر پيشه فرد; 18. انديشه سياسى محقق نراقى, محمدصادق مزينانى; 19. ربا و تورم, احمدعلى يوسفى; 20. انديشه سياسى علامه مجلسى, ابوالفضل سلطان محمدى.
21. وحى و افعال گفتارى, عليرضا قائمى نيا; 22.حكايت پارسان, رضا بابايى; 23. اسلام و حقوق بين الملل خصوصى, مصطفى دانش پژوه; 24. حفظ و ترجمه قرآن با روش جديد (اشاره), مهدى حقى; 25. سياست هاى اقتصادى از ديدگاه اسلام, سعيد فراهانى فرد; 26. توزيع قدرت در انديشه سياسى شيعه, سيد صادق حقيقت; 27. الرعايه فى علم الدرايه, مركز مطالعات و تحقيقات اسلامى; 28.مقدمه اى بر مبانى حقوق كلامى نظام سياسى در اسلام, احمد ديلمى; 29. معجم الآثار المخطوطه, حسين متقى; 30. عباسيان از بعثت تا خلافت, محمد الله اكبرى; 31. جعاله در بانكدارى اسلامى, رسول مظاهرى; 32. كتاب شناسى توصيفى ـ تحليلى ـ تعليم و تربيت در اسلام, بهروز رفيعى; 33. آزادى عقل و ايمان, محمد سروش; 34. حاكميت سياسى معصومان, محمدعلى رستميان; 35. تحفه الملوك, مركز مطالعات و تحقيقات اسلامى; 36 . مأخذشناسى رجال شيعه, رسول طلائيان; 37. دريا, طوفان, تلاطم, خانم محبوبه زارع; 38. فيض و فاعليت, سعيد رحيميان; 39. امام, اخلاق, سياست, سيد حسن اسلامى; 40. 11سپتامبر و حمله آمريكا به عراق, بهروز جندقى. نخستين نمايشگاه و جشنواره مطبوعات اسلامى
اولين نمايشگاه مطبوعات اسلامى از 14 تا 20 دى سال جارى با حضور نشريات دينى در مجتمع امام خمينى(ره) قم برگزار شد.
در پى آن مورخه 20بهمن 82 در ايام عيد سعيد غدير نخستين جشنواره مطبوعات اسلامى با حضور وزير محترم فرهنگ و ارشاد اسلامى و صاحبان قلم و انديشه و فرهيختگان در تالار اجتماعات مدرسه دارالشفاء قم برگزار شد. پس از گزارش حجةالاسلام طارمى راد , دبير علمى جشنواره از نحو فراخوان و گزينش جناب آقاى مسجدجامعى به ايراد سخن پرداخت و جلسه با سخنان حضرت آيةاللّه سبحانى به پايان رسيد. در خاتمه پس از قرائت بيانيه هيئت داوران نشريات و مقالات برگزيده به شرح ذيل اعلام و هدايايى تقديم آنان شد.
نشريات در پنج دوره ارزيابى شدند: دوره اول 1320:
در اين دوره ارزيابى صورت نگرفته است ولى نام هفت نشريه شاخص اين دوره عبارتند از: الاسلام به مديريت داعى الاسلام; الاسلام به مديريت لاريجانى; الاسلام به مديريت فقيه شيرازى; آستانه قدس رضوى; تذكرات ديانتى; ترويج اسلام; مجله دانشكده معقول و منقول. دوره دوم 1321ـ1332:
آيين اسلام
اتحاد مسلمين دوره سوم, 1333ـ 1357:
مكتب اسلام
مكتب تشيع
مقالات و بررسى ها
الهادى
نسل جوان
مجله دانشكده الهيات مشهد دوره چهارم, 1358ـ 1368:
رده پژوهشى عمومى:
حوزه
نور علم
تحقيقات اسلامى
در رده هاى ديگر مجله برگزيده نشده است. دوره پنجم, 1369:
رده كتابشناسى:
آينه پژوهش
تراثنا
رده پژوهش عمومى:
كتاب نقد
رده پژوهش تخصصى:
ترجمان وحى
فقه اهل البيت(ع) (عربى)
علوم حديث
قبسات
حكومت اسلامى
رده گزارش خبرى:
پيام صادق
رده كودكان و نوجوانان:
سلام بچه ها فهرست نهايى مقالات برگزيده
الف. مقالات رتبه اول و دوم بر حسب موضوع اقتصاد اسلامى:
1. (آثار اقتصادى جايگزينى نظام مشاركت), سيد عباس موسويان, اقتصاد اسلامى, شماره5; رتبه اول.
2. (ذخيره قانونى و سپرده هاى بانكى), سعيد فراهانى فرد و اسدالله فرزين وش, اقتصاد اسلامى, شماره7; رتبه اول.
3. (رويارويى با آثار تورم), احمد على يوسفى, فقه, شماره31 و32; رتبه دوم.
4. (قرض الحسنه و راهبردهاى توسعه اقتصادى), مجيد حبيبيان نقيبى, نامه مفيد, شماره31; رتبه دوم. تاريخ و سيره:
1. (جنگ هاى صليبى به نام مسيح به كام شيطان), على ابوالحسنى, ايران معاصر, شماره1; رتبه اول. تراجم و شخصيت شناسى:
1. (جمال يار), جواد جعفرى, انتظار, شماره5; رتبه دوم. روانشناسى و علوم تربيتى:
1. (روانشناسى رشد اخلاقى, ارزشى, دينى در نوجوانى و جوانى), حسين لطف آبادى, حوزه و دانشگاه, شماره31; رتبه دوم. علوم اجتماعى:
1. (ثبات شريعت و مديريت دگرگونى هاى اجتماعى), سيد حسين ميرمعزى, اقتصاد اسلامى, شماره8; رتبه اول.
2. (ساختار حكومت پيامبر), سيد صمصام الدين قوامى, حكومت اسلامى, شماره23; رتبه دوم. علوم حديث:
1. (نعمانى و مصادر غيبت), سيد محمد جوادى شبيرى, انتظار , شماره3 و 6; رتبه اول.
2. (نقش و جايگاه توقيعات در عصر غيبت صغرى), محمدرضا جبارى, انتظار, شماره3; رتبه اول.
3. (پژوهش گونه اى درباره مصحف فاطمه(س)), محمدعلى مهدوى راد, آينه پژوهش, شماره75; رتبه دوم. علوم سياسى:
1. (مقاومت و مشروعيت), محمد سروش, حكومت اسلامى, شماره25; رتبه اول.
2. (ولايت در انديشه سياسى فقهى نائينى), سيد جواد ورعى, حكومت اسلامى, شماره24; رتبه دوم.
3. (پيوند دين و سياست در گفتمان عاشورا), مصطفى جعفر پيشه, حكومت اسلامى, شماره25; رتبه دوم.
4. (آسيب شناسى انقلاب اسلامى در ساحت باورها و…), معصومه شبسترى, نگاه حوزه, شماره 84و85; رتبه دوم. فقه و حقوق:
1. (الحيل الشرعيه فى الربا), سيد محسن خرازى, فقه اهل بيت(ع), شماره28; رتبه اول.
2. (قرائة في منهج الطوسى في كتاب الخلاف), عبدالامير زاهد, فقه اهل البيت(ع), شماره23; رتبه اول.
3. (الامام على و اصول الحكم), سيد محمود شاهرودى, فقه اهل بيت(ع), شماره27; رتبه دوم.
4. (پاسخ هاى متفاوت به حكم مرتد), محمدحسن قدردان قراملكى, علوم سياسى, شماره18; رتبه دوم. فلسفه:
1. (مبناگروى سنتى از منظرى ديگر) رضا اكبرى, نامه مفيد, شماره34; رتبه دوم. كلام:
1. (تحمل اجتماعى و پلوراليسم دينى), حميد پارسانيا, كتاب نقد, شماره23; رتبه دوم.ب. مقالات رتبه سوم برحسب موضوع:تراجم و شخصيت شناسى:
1. (بررسى زندگانى حاج ميرزا ابوالفضل تهرانى), ناصرالدين انصارى قمى, مسجد, شماره66. علوم اجتماعى:
1. (نمازجمعه و افكار عمومى), سيد رضا تقوى, رسالت, شماره4877.
2. (بستر تاريخى و فكرى برآمدن روشنفكران دينى), جهاندار اميرى, سروش انديشه, شماره3و4. علوم حديث:
1. (مطالعه در مورد حديث كهن), محمدكاظم رحمتى, علوم حديث, شماره23. علوم قرآن:
1. (قرآن و ديگر آيين ها و فرهنگ ها), محمدهادى معرفت با ترجمه حسن حكيم باشى, پژوهش هاى قرآنى, شماره32.
2. (زبان قرآن و يا زبان ويژه هدايت), محمدباقر سعيدى روشن, مجله تخصصى دانشگاه علوم رضوى, شماره 4و5.
3. (درآمدى بر تفسير ساختارى قرآن), محمد خامه گر, پژوهش هاى قرآنى, شماره 30و31. فلسفه:
1. (امام محمد غزالى, خردورزى و ديندارى), سيد يحيى يثربى, ذهن, شماره 11و12.
2. (پاسخ هاى محقق طوسى به شك گرايى), پيروز فطورچى, ذهن, شماره11و12. كلام:
1. (ايمان), گروه دانشنامه كلام اسلامى, كلام اسلامى, شماره 41و42.
2. (تجربه دينى و مسأله عينيت), على ربانى گلپايگانى, قبسات.
3. (عارفان و انتظار بشر از دين), عبدالحسين خسروپناه, قبسات, شماره24.
4. (نگاهى به تجربه دينى), محمد محمدرضايى, قبسات, شماره26 .

فهرست موضوعى سال چهاردهم



نمايه حاضر شامل نام نويسندگان, عنوان مقاله ها, شماره مجله و شماره صفحه است. اين نمايه براساس ترتيب سرفصل هاى مجله و الفباى نام نويسندگان تنظيم شده است. نخستين شماره در برابر هر مدخل, شماره مجله و شماره دوم, شماره صفحه است. سرمقاله
آينه پژوهش. ساقى بزم شهود. 79:2
آينه پژوهش. سرداب نشينِ عرش پيما. 80:2 مقاله
اخوان محمّد. كلينى و عقل گرايى. 81:17
بيگ باباپور, يوسف. نقش حيوانات در تعاليم دينى و عرفانى. 81:32
جان ال. شارب/عباس احمدوند. كتاب و كتابسازى در جهان اسلام. 81:2
حسين زاده شانه چى حسن. متدلوژى شرق شناسى در مطالعات تاريخ اسلام. 81:9
حسينى اشكورى سيّد صادق. تحقيقى درباره ارتحال حضرت عبدالعظيم حسنى(ع). 80:4
ذكاوتى قراگزلو عليرضا. بازيافته هاى ديگر در تنقيد بر ملاصدرا. 84:20
سلطانى محمدعلى. تأملى در چند روايتِ حضرت عبدالعظيم(ع). 80:23
صحرايى اردكانى كمال. تفسير عرفانى امام خمينى از حروق مقطعه قرآن. 79:12
صلواتى عبداللّه. تبيين عرفانى و حكمى حديث شريف (من عرف نفسه, فقد عرف ربّه). 79:60
عابدى احمد. ادب دعا, نزد امام خمينى(ره). 79:29
عابدى احمد. حجاب هاى نورانى و ظلمانى از ديدگاه امام خمينى(ره). 79:48
عليدوست ابوالقاسم. با امام(ره) در تفسير بسم الله. 79:33
كرمانى نويد / اعظم پويا. وجه زيبايى شناختى قرآن در تاريخ صدر اسلام. 82:2
محمدى فشاركى محسن. شيوه سكاكى در بلاغت. 84:2
مختارى رضا. نگاهى به آثار اخلاقى امام خمينى(ره). 79:16
مردى عباسعلى. محدث ارموى, راوى شكوه رى. 80:18
ممدوحى حسن. نظرات عقلى امام خمينى(ره) در قرآن, حديث و معارف اسلامى. 79:4
مهريزى مهدى. اجتهاد معاصر, كفايت ها و كمبودها. 83:2 نقدو معرفى
ابن الرسول سيّد محمدرضا. نيّر الادباء و كتاب معادن. 83:50
احمدوند عباس. نظرى به (تاريخ يعقوبى). 81:92
اردبيلى يوسف محسن. نگاهى ديگر به (الحكمة الخالده). 82:78
امين سيّد حسن. فهرست مقالات فارسى. 83:80
بابايى رضا. سير عرفان در سلوك شعر. 79:72
بابايى رضا. سيرى در برخى آثار مولوى پژوهى. 82:16
برزگر صادق. (عراضة الاخوان) و درآمدى بر آن. 80:71
جعفريان رسول. منابع كتاب (وقعة صفين) نصر بن مزاحم عطار منقرى. 82:66
چلونگر محمدعلى. درآمدى بر تاريخنگارى فاطميان. 84:27
جهانبخش جويا. ورقى از مكارم آثار. 81:39
حسين پور على. نقد و نكوهش حجاب اكبر در اشعار و آثار امام خمينى(ره). 79:114
حسينى اشكورى سيّد صادق. واعظ كجورى و كتاب (جنةالنعيم). 80:38
حق شناس اميرحسين. به چه قيمت؟. 82:102
خدايارى على نقى. نگاهى به تفسير ابن شهرآشوب. 81:52
خدايارى على نقى. متون حديثى اخلاقى اماميه در سده هشتم و نهم هجرى. 83:36
راد على. درآمدى بر پيشينه گفتمان زبانِ وحى. 82:30
رحمتى محمدكاظم. بازمانده هايى از كتاب الزواجر والمواعظ. 84:83
رحيم پور مهدى. از مؤلفى ناشناخته تا استاد مينوى. 81:68
رستگار پرويز. رى باستان در (رى باستان). 82:43
رستگار پرويز. مقتل صدوق به روايت آثار صدوق. 84:71
رفيعى محسن و معصومه شريفى. بازخوانى كتاب (تفسير مبهمات القرآن). 83:72
ستارى وند جواد. نقدى بر تصحيح و چاپ (شرح هداية الأثيرية). 82:97
سعدون زاده جواد. فرهنگ معاصر عربى ـ فارسى قيّم در يك نگاه. 81:73
سلطانى محمدعلى. آفاق تفسير از افق تحقيق. 84:89
صادقى مصطفى.(الفتن) ابن حماد قديمى ترين كتاب در مهدويت. 84:46
صدرايى خويى على. تاريخ و فرهنگ رى در آينه (كتاب النقض). 80:63
صدرايى خويى على. كتاب هاى چاپ سنگى كتابخانه آستان عبدالعظيم حسنى(ع). 80:86
صلواتى عبداللّه. پانوشتى بر (دفتر عقل و آيت عشق). 82:82
عابدى احمد. احياى ميراث فلسفى امام خمينى(ره). 79:91
علينقيان حسين. نگاهى به كتاب (پژوهشى پيرامون تاريخ علم تجويد). 81:85
علينقيان حسين. اعراب القرآن. 82:89
فرقانى عليرضا. امام خمينى(ره), اديب ناشناخته. 79:121
قاسم نژاد حسين. شرح چهارده رباعى حضرت امام خمينى(ره). 79:98
قاسمى رحيم. تأملى كوتاه در (تراجم الرجال). 81:77
قاسمى رحيم. (معجم التراث الكلامى) در ترازوى نقد. 83:15
قاسمى رحيم. تلاشى ناموفق در معرفى (اثرآفرينان). 83:62
گلى زواره غلامرضا. غش در پژوهش. 84:55
مختارى على. (بزرگان رى). 80:81
مختارى على.تحرير جامع السعادات. 82:59
ملكوتى سيّد على. فرهنگ هاى دوزبانه قرآنى. 83:46
نورى محمّد. مجموعه اشتباه يا كارنامه راهنما. 83:66
ورنر انده/ جعفر جعفريان. اختلاف نظر علما درباره برخى از جنبه هاى سوگوارى محرم. 84:33
هنر على محمّد. سيرى در ديوان ظهير فاريابى. 83:25 معرفى اجمالى
اباذرى عليرضا. مويه هاى غريبانه. 84:98
اصغرى نژاد محمد. الزام الناصب فى اثبات الغائب(عج). 81:95
الهى فرج الله. معتمد الاصول. 79:128
الهى فرج الله. مناهج الوصول الى علم الاصول. 79:133
امينى عبداللّه. قراءات فقهيه معاصرة. 81:105
امينى عبداللّه. فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت(ع). 84:94
بابايى رضا. راه خورشيدى. 81:106
بشار سعيد و حسن بشير. دائرةالمعارف (يهود, يهوديت و صهيونيسم). 82:113
بهرام نسب محمد سهيل. الموسوعة الرجالية الميسرة. 83:100
حافظيان ابوالفضل. خدمات مرحوم دكتر حسين كريمان به تاريخ رى. 80:102
رجبى محسن. نصوص فى علوم القرآن. 81:95
رضايى محمد. المحنة. 84:104
زمانى حجت اللّه. درآمدى بر دين شناسى حافظ. 81:98
زمانى حجت اللّه. حافظ و الهيات رندى. 82:120
زمانى حجت اللّه. امام على(ع) و قرآن. 83:94
ذكاوتى قراگزلو عليرضا. فرائد السلوك. 82:117
سليمانى آشتيانى مهدى. تتمة المنتهى در تاريخ خلفاء. 84:100
شيرجعفرى قاسم. التفهيم لشتى المعارف والمعانى. 84:101
شيرجعفرى قاسم. روح ايمان در شناخت حقيقت نفس و روح انسان. 84:102
غريب رضا حميدرضا. المنهج الجديد والصحيح فى الحوار مع الوهابيين. 81:101
فخر زارع سيّد حسن. روش ها و گرايش هاى تفسيرى. 82:122
كوشا محمدعلى. وجه تسميه شهرهاى ايران. 82:112
ملكوتى سيّد على. افغان نامه. 83:97
نقدى محمد. مصوبات و صورت جلسات شوراى عالى اوقاف. 84:105
نورى محمّد. فيلسوفان زنده. 83:91
هزار عليرضا. مأخذشناسى حضرت عبدالعظيم حسنى(ع) و شهر رى. 80:101 كتابشناسى موضوعى
استادى رضا. كتابشناسى سيّد حيدر آملى(ره). 83:114
حافظيان بابلى ابوالفضل. كتابشناسى حضرت عبدالعظيم(ع). 80:106