کتاب احادیث و قصص مثنوی

(678) (405) (خواب انسان جلوه‌اى از مرگ اوست) (احاديث) (679) (406) (نور حق دلها ز دنيا بگسلد) (احاديث) (680) (406) (راز و سرِّ هر پدر فرزند اوست) (احاديث) (681) (407) (بى‌نياز آن كس بُوَد كاو بى‌هواس) (احاديث) (682) (407) (بى‌غم آن كس شد كه غمّ دين گزيد) (احاديث) (683) (407) (در نكاح زن مجو مال و جمال) (احاديث) (684) (408) (دل چو نور حق بيابد رسته است) (احاديث) (685) (408) (گفت پيغمبر كه دنيا ساحر است) (احاديث) (686) (408) ( «رحمت او سابق است از قهر او») (احاديث) (687) (408) (اين جهان باشد هو وى آن جهان) (احاديث) (688) (409) (قحط سالى بين و شادى غلام!) (قصص) (689) (409) (مؤمنان عضوى ز اعضاى هم اند) (احاديث) (690) (410) (شد زمين از نقره جنّت از طلا) (احاديث) (691) (410) (از عُزير و خواب صد ساله‌اش شنو) (قصص) (692) (411) ( «جمع كن خود را جماعت رحمت است») (احاديث) (693) (411) ( «پس جواب احمقان آمد سكوت») (احاديث) (694) (411) (داشت استغفار هر روزه نبى6) (احاديث) (695) (412) (آنچه بايد شد شود، جفّ القلم) (احاديث) (696) (412) (اى خوش آن كاو نفس خود را رام كرد) (احاديث) (697) (412) (نيست عقل فلسفى مشكل‌گشا) (اقوال) (698) (413) ( «كه منم كشتى در اين درياى كُل») (احاديث) (699) (413) (هست آخر بين به دور از مهلكه) (تمثيلات) (700) (414) (اهل ايمان را بُوَد حبُّ الوطن) (احاديث) (701) (414) (مؤمنان بينند با نور خدا) (احاديث) (702) (414) (گشت دريا خون براى قبطيان) (قصص) (703) (415) (انس با قرآن بهشتت مى‌برد) (احاديث) (704) (416) (گور بابى شد ز دوزخ يا بهشت) (احاديث)

(705) (416) (خواهم اشيا را كماهى بنگرم) (احاديث) (706) (416) (گنج پنهان بودم و ظاهر شدم) (احاديث) (707) (416) (گفت احمد6اين جهان بادش چو خواب) (احاديث) (708) (417) (هست اين دنيا چو خواب خفتگان) (احاديث) (709) (417) (مى‌شود بيدار چون ميرد كسى!) (احاديث) (710) (417) ( «بحث كم جوييد در ذات خدا») (احاديث) (711) (418) ( «صد هزاران پرده آمد تا اله») (احاديث) (712) (419) (يارب از تو هم ثناى تو سزد) (احاديث) (713) (419) ( «رفت ذو القرنين سوى كوى قاف») (قصص) (714) (420) ( «موركى بر كاغذى ديد او قلم») (تمثيلات) (715) (420) (لطف حق بر قهر او سبقت گرفت) (احاديث) (716) (421) (خواست احمد6تا كه بيند جبرئيل) (احاديث) (قصص) (717) (422) (امّت احمد6همى‌گيرد سَبَق) (احاديث) (718) (422) (بيش از اين گر من پَرم سوزد پرم) (احاديث) (719) (423) (ميزبان خويش را حرمت بدار) (اقوال) (تمثيلات) (720) (424) (كرد نقض عهد با احمد6يهود) (قصص)

«دفتر پنجم»

(721) (425) (راز مرغان نيك بشنو از خليل (ع)) (قصص) (722) (426) (باشد از شيطان شتاب آدمى) (احاديث) (723) (426) ( «لاجرم كافر خورد در هفت بطن») (قصص) (724) (429) (ميهمانان بين خود قسمت كنيد) (احاديث) (725) (430) ( «كه رعيّت دين شه دارند و بس») (احاديث) (726) (430) (آنچه را چشمان نديده آن دهند) (احاديث) (727) (430) (پوشش جنّت ز كُره و سختى است) (احاديث) (728) (430) (رحمت حق برده سبقت بر غضب) (احاديث) (729) (430) (گفت پيغمبر: ارحنا يا بلال) (احاديث) (730) (431) (اهل ايمان‌اند جاسوس قلوب) (احاديث)

(731) (431) (كن دعا تا حفظ گردد نسل تو) (احاديث) (732) (432) (گشت تسليم نبى6شيطان او) (احاديث) (733) (432) (جوع، خاصان را طعام ايزدى است) (احاديث) (734) (433) (از ملائك دان «قلم» هم «لوح» را) (احاديث) (735) (433) (قصّه صوفى شنو با جُبّه‌اش) (اقوال) (قصص) (736) (433) (بعد عُسرتها گشايش مى‌رسد) (احاديث) (737) (433) (قصّه دجّال و آب و آتشش) (احاديث) (738) (434) ( «ذرّه عقلت به از صوم و نماز») (احاديث) (739) (436) (عقلها يكسان نباشد خلق را) (احاديث) (740) (436) (رو خدا را از شكسته دل بجوى) (احاديث) (741) (436) (چشم زخم آرد شتر را سوى ديگ!) (احاديث) (قصص) (742) (437) ( «رحمتش بر نقمتش غالب شود») (احاديث) (743) (437) ( «حرص و شهوت مار و منصب اژدهاست») (احاديث) (744) (438) ( «دو رياست جو نگنجد در جهان») (احاديث) (اقوال) (745) (438) ( «هست الوهيّت رداى ذو الجلال») (احاديث) (746) (438) ( «پرّ خود مى‌كند طاووسى به دشت») (اقوال) (تمثيلات) (747) (439) ( «هين مكن خود را خَصى رهبان مشو») (احاديث) (اقوال) (748) (439) (حق جزاى روزه مؤمن شود) (احاديث) (749) (439) (هست با عشق مَجازى ننگها) (اقوال) (750) (440) (آخرت حسرتگه انسان بُوَد) (احاديث) (751) (440) ( «عُجب آرد مُعجبان را صد بلا») (احاديث) (752) (441) (نفس من دشمن‌ترين دشمنان) (احاديث) (753) (441) (گفت احمد6فقر من فخر من است) (احاديث) (754) (441) ( «قطره مى‌باريد و بالا ابرنى») (قصص) (755) (441) (انتخاب فقر فخر است و غنا) (احاديث) (756) (441) (پير در هر قوم باشد چون نبى) (احاديث) (757) (442) (در معيّت بين تو محبوب و مُحب) (احاديث)

(758) (442) (كن حذر ز اموات يعنى اغنيا!) (احاديث) (759) (443) (چون غنى محتاج شد رحمش كنيد) (احاديث) (760) (443) (همدمى با غير خود باشد عذاب) (احاديث) (اقوال) (761) (444) (ريشه در افكار دارد تسميه) (قصص) (762) (446) (هست دلها منظر پروردگار) (احاديث) (763) (446) ( «ما زبان را ننگريم و قال را») (احاديث) (764) (446) ( «زير پاى مادران باشد جنان») (احاديث) (765) (446) (بود و خواهد شد غريب اسلام ناب) (احاديث) (766) (447) (از عزيز مصر و خواب او شنو) (قصص) (767) (447) (دامها بنهاد ابليس از زنان) (احاديث) (768) (448) (ياور ابليس در اغوا «زن» است) (احاديث) (768) (448) (بى‌وفايى‌هاى زن را قصّه‌هاست) (قصص) (769) (454) (اين جهان جادوگر است و پر فريب) (احاديث) (770) (454) (شد قرين دايم انسان «عمل») (احاديث) (771) (454) (هست مال و همسران تا پاى گور) (احاديث) (772) (455) (هست احسان تو جهد در معاش) (احاديث) (773) (455) (گر زليخا بست در، حق باز كرد) (قصص) (774) (456) (هان مشو غافل از آنجا كامدى) (احاديث) (775) (456) (رَستى ار شد حبّ و بُغضت بهر حق) (احاديث) (776) (456) (عاشق صادق بُوَد جانش به كف) (اقوال) (قصص) (777) (457) ( «عاقبت جوينده يابنده بود») (احاديث) (778) (457) (مستعد حق ره حق مى‌رود) (احاديث) (779) (457) (آدمى محفوظ گردد با نكاح) (احاديث) (780) (458) (از زكات اين باغ پر محصول بود) (قصص) (781) (459) (هم بدو هم نيك را حق آفريد) (احاديث) (782) (460) (بر غضب رحم خدا پيشى گرفت) (احاديث) (783) (461) ( «سَبق رحمت بر غضب هست اى فتى») (احاديث)

(784) (461) (جوى‌ها از چشمه‌ها گيرد مدد) (احاديث) (785) (461) (در رعيّت خلق و خوى شه نگر) (احاديث) (786) (461) (اشك تقوا پيشگان باشد عزيز) (احاديث) (787) (462) (قوم يونس رَست چون توبه نمود) (قصص) (788) (463) (شد برابر اشك با خون شهيد) (احاديث) (789) (463) (چار چشمه از سوى حق جارى است) (احاديث) (790) (463) ( «سَبق رحمت گشت غالب بر غضب») (احاديث) (791) (463) ( «من چو كلكم در ميان اصبعين») (احاديث) (792) (464) ( «بهر هر دردى دوايى در خور است») (احاديث) (793) (464) ( «چون قضا آيد طبيب ابله شود») (احاديث) (794) (464) (گر طعام اللَّه خواهى روزه گير) (احاديث) (795) (464) (مرگ، وصل دوستان را چون پل است) (اقوال) (796) (465) (آن چنان بنما به ما اشيا كه هست) (احاديث) (797) (465) (توشه كم، حسرت ميّت فزود) (احاديث) (798) (465) (گر به حق اميد دارى رسته‌اى) (احاديث) (799) (466) (مرگ همچون خواب آيد سوى ما) (احاديث) (800) (466) (نيست حق را باكى از عفو گناه) (احاديث) (801) (467) (گشت پيهى عضو عالَم بين ما!) (احاديث) (802) (467) (غفلت از آغاز خود، آرد غرور) (قصص) (802) (468) (از اياز آموز حفظ حدّ خويش) (قصص) (802) (468) (قصّه عبد العزيز و گريه‌اش) (قصص) (803) (469) (هست سرّ آدمى فرزند او) (احاديث) (804) (469) ( «مال چون مار است و اين جاده اژدها») (احاديث) (805) (469) (سنّت بد حاصل بد آورد) (احاديث) (806) (469) (هر سحر بيدارمان خواهد مَلَك) (احاديث) (807) (469) (افضل اعمال جذبه حق بود) (احاديث) (808) (471) ( «هر كه رنجى ديد گنجى شد پديد») (احاديث)

(809) (471) (چون در حق را زنى يابى مراد) (احاديث) (810) (471) (اهل ايمان جمله نفس واحدند) (احاديث) (811) (471) ( «هر كه خود بشناخت يزدان را شناخت») (احاديث) (812) (472) (شد ز تقدير الهى عقل مات) (احاديث) (813) (472) (داستانها بشنو از توبه‌ى نصوح) (قصص) (814) (474) (هست تائب همچو ناكرده گناه) (احاديث) (815) (474) (قصّه شير گر و درمان او) (تمثيلات) (816) (476) (عقل قطب توست گرد آن بگرد) (احاديث) (817) (476) (هست واجب، جُستن رزق حلال) (احاديث) (818) (477) (كسب ما باشد كليد رزقها) (احاديث) (819) (477) (حق چو رزّاق است جز او را مخوان) (احاديث) (819) (477) ( «رزق آيد پيش هر كه صبر جست») (احاديث) (820) (478) (گنج بى‌پايان قناعت را بدان) (احاديث) (821) (478) (تا طمع باشد بُوَد احساس فقر) (احاديث) (822) (478) (تو به رزق و رزق بر تو شايق است) (احاديث) (823) (479) (رزق تعقيبت كند هر جا روى) (احاديث) (823) (479) (قصّه حلوا و آن صوفى شنو) (قصص) (824) (481) (دل به نور حق ز دنيا سرد شد) (احاديث) (825) (481) ( «اى خنك آن كس كه عقلش نر بود») (احاديث) (826) (481) (داستان خر برفت و خر برفت) (قصص) (تمثيلات) (827) (482) (واى اگر گيرند روبه را شتر!) (قصص) (828) (483) ( «مكر شيطان است تعجيل و شتاب») (احاديث) (829) (483) (گفت احمد6عترتم چون كشتى است) (احاديث) (830) (483) ( «گشت هفتاد و دو ملّت اهل دين») (احاديث) (831) (483) (جز براى حق پرستيدن خطاست) (احاديث) (832) (484) ( «بهر عشق او را خدا لولاك گفت») (احاديث) (833) (485) (با دعاى مصطفى6برگشت شمس) (قصص)

(834) (486) (گفت احمد6فقر كفرآور شود) (احاديث) (835) (486) ( «جوع خود سلطان داروهاست هين») (احاديث) (836) (486) (دوست كى از جوع نالد وز نياز) (اقوال) (837) (487) ( «جوع، رزق جان خاصان خداست») (احاديث) (838) (487) ( «رزق تو بر تو ز تو عاشق‌تر است») (احاديث) (839) (487) (بشنو اين قصّه ز گاوى پر خوراك) (قصص) (840) (487) (آن يكى با شمع مى‌جست آدمى!) (قصص) (841) (488) ( «صد عطارد را قضا ابله كند») (احاديث) (842) (488) (عارف حق را زبان كُند است و لال) (احاديث) (843) (489) (قصّه آن مغ كه ظلمت را گزيد) (قصص) (844) (489) (ان شاء اللَّه ذكر و ورد مؤمن است) (احاديث) (845) (490) (آنچه را حق خواست آن خواهد شدن) (احاديث) (846) (490) (هم ملك هم ديو مشتاق تواند!) (847) (490) (هست از گبران بَتَر، اهل قَدَر) (احاديث) (848) (491) (قصّه آن دزد و توجيهات او) (قصص) (849) (492) (عبد صالح را مشيّت از خداست) (احاديث) (850) (492) ( «كژ روى، جفّ القلم، كژ آيدت») (احاديث) (851) (492) (از تصدّق ذرهّ‌اى كوهى شود) (احاديث) (852) (492) ( «آن وفا را هم وفا، جفّ القلم») (احاديث) (853) (493) (جاهلى شد معترض بر ربّ خويش) (قصص) (854) (493) ( «زان كه مى‌بافى همه روزه بپوش») (احاديث) (854) (494) (كى توان از خارها انگور چيد) (تمثيلات) (855) (494) (فعل توست اين غصّه‌ها، جفّ القلم) (احاديث) (856) (494) (علم و تعليم است نقش بر حجر) (احاديث) (857) (495) (ملّت اسلام هفتاد و دو شد) (احاديث) (858) (495) (شيطنت را عقل دانستن خطاست) (احاديث) (859) (496) (حاضران جذب پيامبر6مى‌شدند) (قصص)

(860) (496) (بهر مجنون هست ليلى بهترين) (قصص) (861) (498) (آن كه شد غرق هوس وعظش چه سود؟) (قصص) (862) (498) ( «اى خنك آن را كه ذات خود شناخت») (احاديث) (863) (498) (قصّه گبر و مسلمانى شنو) (اقوال) (864) (498) ( «يك مؤذّن داشت بس آواز بد») (قصص) (865) (500) ( «گفت آوه زان خر فحل فريد») (قصص) (866) (501) (اين چنين نعمت نديده هيچ چشم) (احاديث) (867) (501) (مرد ايمان اهل انس و الفت است) (احاديث) (868) (502) (از خليفه بشنو و خُمهاى مى) (قصص) (869) (504) (با مى محبوب و اصل شد حبيب) (احاديث) (870) (505) (احمد6از هجران حق بى‌تاب شد) (قصص) (871) (505) ( «عفو كن تا عفو يابى در جزا») (احاديث) (872) (506) (هست باب و جدّ و اجدادش كريم) (احاديث) (873) (506) (آفريده حق بشر را بهر خويش) (احاديث) (874) (506) (اى خوش آن كاو نفس خود را رام كرد) (احاديث) (875) (507) (قصّه خضرويه و شوق جهاد) (قصص) (876) (507) ( «اين جهاد اكبر است آن اصغر است») (احاديث) (877) (507) (ريخت شبلى سكّه‌هاى خود در آب) (قصص) (878) (509) (قصّه‌ها بين از قياس آن كنيز) (قصص) (879) (513) (كى شنيدن هست با ديدن يكى) (احاديث) (880) (513) (چار انگشت است از باطل به حق) (احاديث) (881) (513) (از شجاعت دم مزن پيش از قتال) (احاديث) (882) (514) (گفت احمد6هست دنيا همچو خواب) (احاديث) (883) (514) (پاكى شوهر دهد عفّت به زن (احاديث) (884) (514) (بهر جنّت رنجها بايد كشيد) (احاديث) (885) (515) (داستان جام و محمود و اياز) (قصص) (886) (516) (يك ز صد بيتى به دنيا رحمتش) (احاديث)